Ο μπαμπάς μου Μάλλον πάντα είχα τα παράπονά μου, αλλά σίγουρα ως παιδί τον θαύμαζα. Με τα χρόνια έχανα την εκτίμησή μου προς το πρόσωπό του για διάφορους λόγους, όπως η δύσκολη συναισθηματικά προσωπικότητά του που απομάκρυνε ανθρώπους από κοντά του, συμπεριλαμβανομένης και της μαμάς μου (της καλύτερης στον κόσμο, που την έχασα νωρίς και άσχημα, πρόσφατα), και η κακή διαχείριση των οικονομικών, πράγματα που με επηρέαζαν κι εμένα άμεσα. Δεν ήταν ποτέ κανάς προοδευτικός, συντηρητικός είναι, η μαμά τα πάντα στο σπίτι (παρότι πάντα δούλευε κι εκείνη), εκείνος αναγκάστηκε να μάθει να μαγειρεύει και γενικώς να κάνει τα πάντα μόνος του αφού χώρισαν και αφού πέθανε και η μαμά του κι έμεινε μόνος. Να μην ξέρεις καλά καλά να συντηρήσεις τον εαυτό σου γιατί σε καλοέμαθαν… ποτέ δεν το κατάλαβα αυτό. Και αν δεν κάνω λάθος στη στατιστική, συνήθως άντρες βρίσκονται σε αυτή τη θέση. Με μεγάλωσε όμως να είμαι ανεξάρτητη, να έχω τη δουλειά μου, να μην χρωστάω σε κανέναν, περήφανος για τις επιτυχίες μου και την επαγγελματική μου πορεία. Δεν του έλεγα ποτέ τα γκομενικά μου, μέχρι σχετικά πρόσφατα που γνώρισε και τον φίλο μου. Η συμπάθεια αμοιβαία, σε ενοχλητικό βαθμό, σε αυτό τον βαθμό που πάντα η στήριξή του μου έλειπε, όχι η πιο επιφανειακή, αυτή ας πούμε πάντα υπήρχε, η άλλη αυτή η από κάτω που δεν φαίνεται, η βαθιά, η ψυχική. Αυτή που πάντα μου έλειπε από εκείνον. Και ξαφνικά έκανε ομάδα με τον φίλο μου, έναν άνθρωπο που καλά καλά δεν ήξερε. Γιατί τα λέω όλα αυτά; Μάλλον για να βγουν από μέσα μου συνειδητοποιώ. Αυτό που με έκανε όμως να ξεκινήσω αυτό το κείμενο είναι δυο φράσεις του πρόσφατες: 1. Σε μια κουβέντα περί ισχυρών γυναικών στην οικογένεια είπε «α, δεν τα μπορώ εγώ αυτά, τη μητριαρχία» (αλλά φυσικά με την πατριαρχία είσαι οκ ρε αχαρακτήριστε!) 2. Μένω μαζί με τον φίλο μου στο σπίτι του στο εξωτερικό και κάναμε κάποιες εργασίες στο σπίτι. Οπότε μου λέει ο μπαμπάς μου στο τηλέφωνο όταν τελειώσαμε, «θα καθαρίσεις τώρα;» Και του λέω γιατί χρησιμοποιείς ενικό; Γιατί όχι «θα καθαρίσετε»; Και η απάντηση ήταν «α, είσαι του 50-50 εσύ;» Αυτή η φράση με φουντώνει κάθε φορά που τη σκέφτομαι τόσο πολύ, που θεωρώ περιττό το να επιχειρηματολογήσω. Και ερωτώ, γιατί πέφτω από τα σύννεφα; Δεν ήταν όλα τα σημάδια εκεί; Κι όμως πληγώνομαι γιατί λέω, ένα κορίτσι έχεις ρε φίλε. Αν τα πιστεύεις εσύ αυτά που έχεις ένα κορίτσι, αν τα θεωρείς τόσο δεδομένα που της τα λες ως επιχειρήματα, ως τρόπο να ζει τη ζωή της, ε τότε Κεμάλ, αυτός ο κόσμος δεν θα αλλάξει ποτέ…
-Εγώ
Η απογοήτευση έρχεται πολλαπλά όταν έχεις ψηλές προσδοκίες, ή, ακόμα χειρότερα, λάθος προσδοκίες, και τότε μοιάζει με κόπωση, που σε κάνει να θέλεις να τα παρατήσεις, και σε καθηλώνει.
Πρέπει όλες οι γυναίκες να καταλάβουμε ότι δεν υπάρχει κάτι ασυμβίβαστο στο να έχει ένας άντρας γυναίκα, μάνα και κόρη, και να πιστεύει ότι οι άντρες είναι ανώτεροι. Το λέω γιατί επαναλαμβάνεται αυτή η έκπληξη που πλέον, προκαλεί σε μένα την κόπωση. Οι άντρες που κατάλαβαν πέντε πράγματα παραπάνω όταν έκαναν κόρη, δεν είναι ότι τους επισκέφτηκε το άγιο πνεύμα. Καταλάβαιναν και πριν κάνουν κόρη, γιατί είχαν και πριν στενές επαφές με μια γυναίκα, ας πούμε, τη μάνα τους.
Κι εγώ ερωτώ, με τη σειρά μου. Γιατί πέφτεις από τα σύννεφα; Δεν ξέρεις για άντρες που ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝ τις κόρες τους για λόγους «ηθικής;» Οι συντηρητικοί άντρες θεωρούν τις γυναίκες της οικογένειας τους ιδιοκτησία τους. Αυτό έμαθαν, αυτό τους συμφέρει, αυτό συνεχίζουν να πιστεύουν. Γιατί να αλλάξουν όταν κάνουν μια κόρη; Γιατί να ΞΕΒΟΛΕΥΤΟΥΝ;
Φαντάζομαι ότι το ελπίζεις ή το υποθέτεις επειδή «αγαπάνε». Και την αγάπη όμως λάθος μας την έμαθαν. Μας έμαθαν ότι η αγάπη έρχεται αυτούσια, και παραδίδεται ως παράσημο αυτομάτως, σαν χρυσή καδένα, που τη φοράς μόλις κάνεις παιδί, και αυτή η χρυσή καδένα είναι η ίδια για όλους, έχει την ίδια αξία. Κι έτσι, όταν ένας άντρας μας πει ότι μας αγαπάει, αυτό ήταν, μπήκε η καδένα.
Η αγάπη είναι μια νοητική ικανότητα και ο καθένας έχει την δική του και είναι περιορισμένη από τις δυνατότητές του. Δεν υπάρχει αγάπη που μεταμορφώνει. Μάλλον εκεί είναι το πρόβλημα, ότι η αγάπη εννοείται μεταφυσικά, κι αυτό έχει κάνει τρομερό κακό στις γυναίκες. Είναι όμως μια εγκεφαλική διεργασία, που δεν έχει σχέση με ψυχή ή κάτι άυλο. Είναι, κυριολεκτικά, μια ικανότητα, που ο καθένας έχει αναπτύξει όσο μπορεί (και όσο έχει προσπαθήσει).
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Το μαγικό πράγμα με την αγάπη και την αποδοχή είναι ότι έχει λιγότερη σημασία πόσο μας αγαπούν και περισσότερη πόσο αγαπάμε. Ότι ο πατέρας σου είναι ένα τυπικό, πατριαρχικό, μη θετικό δείγμα πατέρα, δεν τίθεται θέμα. Αν καταφέρεις να τον αγαπάς ακόμα και έτσι, εσύ θα βγεις κερδισμένη από αυτή τη σχέση. Κατά τα άλλα φτιάξε τη σχέση με τον σύντροφο σου και τη ζωή σας όπως εσύ θέλεις και φρόντισε ο πατέρας σου να μην έχει λόγο ως προς αυτό. Το ότι αγαπάς κάποιον δε σημαίνει ότι τον αφήνεις να σε καταπιεί. Το πολύ θετικό είναι ότι είσαι μακριά,… Διαβάστε περισσότερα »
Εμένα πιο πολύ με τρομάζει ότι έχει κάνει ομάδα με το φίλο σου. Μήπως ταιριάξανε σαν χαρακτήρες; Ο φίλος σου συμφωνεί με αυτές τις απόψεις; Γιατί τον πατέρα σου δεν τον επέλεξες, αλλά στις σχέσεις σου άκου τις καμπάνες και απέφυγε τέτοιους μισογύνηδες!
Δεν υπάρχει περίπτωση να φτάσεις σε διαφορετικό αποτέλεσμα χρησιμοποιώντας τις ίδιες μεθόδους. Ο πατέρας σου δε θα αλλάξει, γιατί δεν έχει λόγο να αλλάξει, ακόμα και αν τον ψέγεις για όσα σου λέει. Η πατριαρχική του νοοτροπία όμως είναι ένα κομμάτι από τα πράγματα που σε ενοχλούν πάνω του και σε πληγώνουν, έτσι δεν είναι; Αν έχει κάνει ομάδα με το φίλο σου, πρέπει να μιλήσεις με το φίλο σου και να του εξηγήσεις τι περιμένεις από εκείνον. Αν ο φίλος υποτιμήσει αυτά που νιώθεις, τότε ανοίγει άλλη ιστορία.
“Να μην ξέρεις να συντηρήσεις τον εαυτό σου γιατί σε καλοέμαθαν” Μα όταν σε έχουν καλομαθει, στα φέρνουν όλα έτοιμα, στο πιάτο που λέμε. Σε έχουν μη βρέξει και μη στάξει, “ο,τι θέλει το παιδί”, μη τυχόν και κουνήσεις το μικρό σου δαχτυλάκι και πάθεις τίποτα. Το ίδιο συνέβη και με τον πατέρα σου. Το είπε και μόνος του άλλωστε για το σπίτι σας ότι το “θα καθαρίσεις” όχι “θα καθαρίσετε”, που σημαίνει ότι θεωρεί πως η θέση της γυναίκας είναι να κρατάει το σπίτι και να φροντίζει τον άνδρα της. Τα περιμένει εν ολίγοις όλα έτοιμα.
Σαν να ακούω τον πατέρα σου στο καφενείο οταν έμαθε πως η γυναίκα του ηταν έγκυος ” γερό να ναι και να κατουράει όρθιο”. Δεν του έκατσε κάνει αντιπαραβολή με τον φίλο σου. Καλύτερα μακριά κ αγαπημένοι.
Η λογική του στυλ έχω κόρες, άρα θέλω το καλύτερο για αυτές, άρα υποστηρίζω την ισότητα, άρα είμαι φιλικά προσκείμενος στο φεμινισμό δεν δουλεύει δυστυχώς. Οι συντηρητικοί άντρες δεν αλλάζουν επειδή τυχαίνει στη ζωή τους να αποκτήσουν κόρες. Αντιθέτως γίνονται χειρότεροι πολλές φορές, ίσως κάτω από την πίεση του περίγυρου, του τι θα πει ο κόσμος και όλων των κόμπλεξ τα οποία κουβαλάνε. Εξήγησε στον φίλο σου ότι αυτά τα κολλητιλίκια με τον πατέρα σου είναι gringy και προστάτεψε τον εαυτό σου όσο μπορείς.
«Εγώ», το μόνο που έχει σημασία είναι πώς να μην ζορίζεσαι από τη συμπεριφορά του. Δεν πρόκειται να έρθει να σε αναγκάσει να κάνεις μόνη σου τις δουλειές του σπιτιού, δεν μπορεί να σου επιβάλλει κάτι, ούτε φαίνεται να προσπάθησε (αφού σε ενθάρρυνε να είσαι ανεξάρτητη) άρα γιατί σκας; Προφανώς επειδή θα ήθελες να είστε εσύ και ο μπαμπάς σου ομάδα, να αναγνωρίσει πως ο τρόπος σου είναι ο σωστός, να παίζει στο team σου. Όλοι το θέλουμε από τους γονείς μας, και πονάει πολύ όταν δεν το έχουμε. Ανθρώπινο είναι. Και ως τέτοιο, σταδιακά ξεπερνιέται. Προσωπικά θα σου πρότεινα… Διαβάστε περισσότερα »
Τετοιο πατερα εχω κ γω…κ με ιδιο τρομερο κολλημα εδω κ χρονια με ”τη μητριαρχια”. Κ τον αγαπω (εμμ, βσκ οχι παντα, πραγματι αυτη η λεξη εχει κ διακυμανσεις κ δεν ειναι ενα ”οριστικο” συναισθημα) αλλα αισθανομαι ασχημα με τα κολληματα του, με το ποσο τον δυσαρεστει που ξεκιναω κ γω τη ζωη μου κ τα λοιπα. Καποτε εκανε σα ”μαινομενος ταυρος” για το οτι κατι επαιζε με καποιον που δεν ενεκρινε (ηταν λιγο μεγαλυτερος απο μενα κ σε τελειως αλλη φαση ζωης κι αυτο ο πατερας μου το θεωρουσε εξωφρενικων διαστασεων προβλημα), αλλα μολις λιγο καιρο αργοτερα μου ξεφυγε… Διαβάστε περισσότερα »
Από την άλλη είναι περήφανος για τις επαγγελματικές σου επιτυχίες.. μάλιστα.
Κοίτα, μην περιμένεις να αλλάξει κάτι. Αν τον θέλεις στη ζωη σου δεξου το αλλιώς κρατά μια απόσταση.
Τι , εδω δεν ισχυει το : Δεν εχεις προβλημα με τον πατερα σου, με το φιλο σου εχεις ; Μα πως τολμησε να επικοινωνησει ψυχικα με τον πατερα μου, βαθυτερα απο οτι με μενα ;
Αφου πιστευεις οτι επικοινωνουνε , αρα μπορει με καποιον να το κανει ο πατερας σου, και κατι αλλο εφτεγε που δεν εγινε με τη μανα σου και με σενα.
Και οι δυο φρασεις του πατερα σου που σε ενοχλησαν δειχνει οτι , μετα απο χρονια εμφανιστηκε καποια εδω μεσα που ΝΑΙΙΙΙΙΙΙ, ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΗ. Δεν ξερεις να ελιχθεις και να συνδιαμορφωσεις ανθρωπινες σχεσεις .
Ο πατέρας της λέει σεξιστικές βλακείες και τα ξύνει στο θέμα των οικιακών όλη του τη ζωή, αλλά κατά τα άλλα η κόρη του είναι υπερβολική που ενοχλήθηκε?
Επίσης, ο λόγος που “επικοινώνησε” με το φίλο της, είναι ότι απλά τον θεώρησε ίσο με τον εαυτό του – σε αντίθεση με τη γυναίκα και την κόρη του.
Συμφωνω με ολα αυτα. Η ωριμοτητα της ομως που βρισκεται. Παιρνουμε την ασπιδα και το δορυ και στεκομαστε απεναντι σε ολους και τους περιμενουμε.
Ο σεξισμός του πατέρα κάνει μπαμ από παντού και όμως δικαιολογείται και φταίνε αποκλειστικά οι γυναίκες τις ζωής του που δεν κατάφεραν να πάνε με τα νερά του. Φταίνε εκείνες που δεν κατάφεραν να επικοινωνήσουν με κάποιον που τις θεωρεί κατώτερές του και τα ήθελε όλα στο χέρι, που δεν τις βλέπει ως ισάξιες με εκείνον. Κοίτα να δεις που φταίνε οι γυναίκες πάλι.