Α,μπα μου ο κολλητός μου έχει ένα θέμα και δεν ξέρω τι να τον συμβουλέψω, τι να του προτείνω για να ξεκολλήσει. Με τον Λεωνίδα είμαστε φίλοι από το νηπιαγωγείο. Οι μητέρες μας ήταν επίσης πολύ καλές φίλες, έχουμε πολύ καλή σχέση από παιδιά και μοιραζόμαστε τους προβληματισμούς μας για πολλά θέματα όπως και τα ερωτικά. Ο Λεωνίδας δεν είχε συχνά σχέσεις, ήταν πολύ ερωτευμένος στα 20 με μια κοπέλα, αλλά χώρισαν οι δρόμοι τους και τώρα στα 33 βρίσκεται στο εξωτερικό όπου δουλεύει σε μια εταιρία. Εκεί λοιπόν μου ανέφερε ότι ενδιαφέρεται για μια κοπέλα που αθλούνται μαζί στην ίδια κολυμβητική ομάδα. Της ζήτησε ραντεβού και απορρίφθηκε (από ότι κατάλαβα γενικά, όχι μόνο για το συγκεκριμένο ραντεβού). Ε, λοιπόν ο Λεωνίδας από τότε έχει πέσει σε μια μουνταμάρα. Κάθε φορά που μιλάμε στο τηλέφωνο, ακούω έναν άνθρωπο ρουτινιασμένο, χωρίς καμία όρεξη για ζωή. Μου λέει πως η ζωή του είναι δουλειά-σπίτι, σπίτι-δουλειά. Ότι θέλει να βρει μια κοπέλα, αλλά όχι οποιαδήποτε. Θέλει την κολυμβήτρια. Την έχει ερωτευτεί και δεν μπορεί να ξεκολλήσει, παρόλο που του το έχει κάνει τελείως σαφές ότι δεν πρόκειται να γίνει κάτι μεταξύ τους. Στις αρχές του έλεγα ότι είναι ακόμα νωρίς. Να βγαίνει έξω, να γνωρίζει άτομα και σίγουρα θα βρεθεί κάτι ενδιαφέρον. Μένει σε μεγάλη πόλη, οπότε οι γνωριμίες δεν είναι δύσκολες. Πάει όμως ένας χρόνος τώρα από τότε που τον απέρριψε η κολυμβήτρια, έχει γνωρίσει πολλές κοπέλες λέει, αλλά καμία δεν του έχει κάνει το κλικ. Μου είπε ότι δυο κοπέλες στη ζωή του του έχουν κάνει αυτό το κλικ, η πρώτη του σχέση και αυτή η κοπέλα. Ουσιαστικά δηλαδή, μια φορά στα δέκα χρόνια. Προσπαθώ να του πω ότι πρέπει να ξεκολλήσει το μυαλό του από την κολυμβήτρια, γιατί δεν τον αφήνει να προχωρήσει. Μα πως μπορεί να έχει κολλήσει με ένα άτομο που δεν υπήρξαν καν σε σχέση; Εδώ και έναν χρόνο κοιμάται και ξυπνάει αναστενάζοντας σκεπτόμενος την κολυμβήτρια, η οποία δεν του έδωσε ποτέ καμία ελπίδα, κανένα δικαίωμα να ελπίζει. Η ερώτησή μου είναι τι μπορώ να κάνω για να τον βοηθήσω (αν μπορώ). Με στεναχωρεί πολύ αυτή η κατάσταση και δε βλέπω να πηγαίνει προς βελτίωση. Αν είναι δηλαδή να περιμένω άλλα δέκα χρόνια για να δω τον φίλο μου χαρούμενο, νομίζω θα πέσω σε κατάθλιψη. Είναι ο ψυχολόγος μια καλή λύση;
-Μαράκι
Για τον Λεωνίδα, σίγουρα. Δεν φταίει το περιστατικό με την κολυμβήτρια, ήταν καταλύτης. Δεν μπορείς να τον κάνεις να πάει να ζητήσει βοήθεια, μπορείς να του το προτείνεις ξανά και ξανά, αλλά διακριτικά, για να μην απομακρυνθεί κι από σένα.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Ο Λεωνίδας είναι ένας πολύ τυχερός άνθρωπος που έχει καλούς φίλους που τον νοιάζονται. Κατά τ’ άλλα δεν έχει ερωτευτεί την κολυμβήτρια, έχει ερωτευτεί την ιδέα της κολυμβήτριας, συγκεκριμένα την ιδέα που έχει πλάσει αυτός στο μυαλό του για την κολυμβήτρια. Τίποτα δηλαδή που να μη μπορεί να φτιάξει ένας Ψυ. Ειδικά άμα έχει κάποιος και τουλάχιστον έναν άνθρωπο να τον νοιάζεται τόσο 🙂 Στείλε update!
Δεν έχει να κάνει με την κολυμβήτρια, ούτε καν με την απόρριψη. Κανένας άνθρωπος δεν έχει τόση δύναμη πάνω μας, ούτε καν ο εαυτός μας.
Απαραίτητος ο ψυχολόγος.
Ίσως ο Λεωνίδας να φοβάται να ζήσει κ να αναπτύξει άλλες σχέσεις κ για αυτό είναι τόσο επιλεκτικός κ κολλημένος σε μια φαντασίωση (γιατί αυτό είναι δεν την ξέρει την κοπέλα κ την έχει πλάσει στο μυαλό του όπως θα ήθελε να είναι χωρίς να ανταποκρίνεται αυτή η εικόνα στην πραγματικότητα). Αυτό που κάνει τον εμποδίζει να ζήσει τη ζωή του κ να έχει προβλήματα στην καθημερινότητά του, οπότε ΤΟ ΜΑΝΤΡΑ ΤΟΥ ΑΜΠΑ!
Γιατί νομίζω οτι την ερώτηση την έστειλε ο Λεωνίδας καμουφλαρισμένος σε Μαράκι;
Επειδή είμαι όπως ο Λεωνίδας, μόνο που δεν έχω κάνει σχέση με κανέναν από τα δύο κλικ μου, δεν συμφωνώ με τις υπόλοιπα σχόλια. Εγώ δεν βλέπω που είναι το πρόβλημα. Μια χαρά προχώρα στην ζωή του ο άνθρωπος, δουλεύει, κάνει γνωριμίες. Το ότι στεναχωριέται γιατί δεν μπορεί να ξεπεράσει την απόρριψη από μια “κλικ” κοπέλα το βρίσκω φυσιολογικό, αφού αυτό του συμβαίνει πολύ σπάνια που επίσης θεωρώ λογικό. Δλδ η φίλη του κεραυνοβολιεται κάθε μήνα; κάθε χρόνο; Και ο ψυχολόγος τι να κάνει; Να του αλλάξει μυαλά να μην κυνηγάει το συναίσθημα. Κατά τα άλλα αυτό που μπορεί να… Διαβάστε περισσότερα »
Αν η μία που του κάνει κλικ στα δέκα χρόνια είναι μια που δεν τον θέλει, δεν έχει καταλάβει ακόμα τί είναι αυτό το κλικ. Αν δεν είναι αμοιβαίο, σίγουρα δεν είναι κλικ. Σοβαρό το θέμα και πρέπει να κάνει κάτι γι’ αυτό.
Ελπίζω να μη τη φέρνει σε άβολη θέση φλερτάροντάς τη ακόμα. Αν ο φίλος σου είναι κάποιος που απλά δυσκολεύεται να ξεπεράσει τη χυλόπιτα, όντως καλύτερα να πάει σε ψυχολόγο. Αν όμως είναι κάποιος που συνεχίζει να προσπαθεί παρότι η άλλη ήταν ξάστερη μαζί του, να του πεις να σεβαστεί το “όχι” της και να ηρεμήσει λίγο, γιατί καθώς φαίνεται δεν έχει πάρει και πολύ σοβαρά τα λόγια της. Όχι για να “προχωρήσει” ο ίδιος, αλλά γιατί είναι το αυτονόητο να μην περιμένεις ότι οι άλλοι οφείλουν να ανταποδώσουν το ερωτικό σου ενδιαφέρον. Ελπίζω πολύ να είναι το πρώτο, αν… Διαβάστε περισσότερα »
Χρειάζεται οπωσδήποτε ψυχολόγο.
Η αδελφη μου πεφτει σε τετοιους τυπους τα τελευταια χρονια. Τα ψιλοφτιαχνουν και μετα απο κανα 2μηνο την χωριζουν γιατι ειναι κολλημενοι εδω και χρονια με μια αλλη…μεχρι στιγμης τρεις της το εκαναν, αφου αναρωτιομουν που παει και τους βρισκει..Αντρες στα 30 φευγα, οικονομικα ανεξαρτητοι , κοινωνικοι αλλα μενουν κολλημενοι με την ουτοπια…στο τελος θα μεινουν αγκαλια με τις επιλογες τους. Και οι επιλογη τους ηταν να παραμεινουν δυστυχισμενοι