Αγαπημένη Λένα! Ο γιος μου, 3 ετών, θέλει να βάψει τα νύχια του. Εμένα δεν με πειράζει, ούτε τον πατέρα του αλλά δεν ξέρω πως ακριβώς να το χειριστώ. Να τα βάφω μόνο Κυριακές και τα καθαρίζω; Αν τον αφήσω να πάει έτσι παιδικό φοβάμαι το bulling. Η δασκάλα είναι οκ ίσως πρέπει να το συζητήσω μαζί της αλλά το ζήτημα είναι γενικότερο. Προσωπικότητα, κοινωνική αποδοχή, αποδοχή εαυτού, δεν ξέρω πως να τα επικοινωνήσω σε ένα 3χρονο, παρότι είναι το δικό μου 3χρονο.
-Η μαμά του Μ
Βρε μαμά, δηλαδή αν ήταν τρίχρονο κορίτσι θα της τα έβαφες και θα την πήγαινες στον παιδικό με βαμμένα νύχια; Και πώς θα εξασφάλιζες ότι θα έμενε ακίνητη να στεγνώσει το βερνίκι για να μην γεμίσει τοίχους, ρούχα και τα μαλλιά σου; Να μην σου αρπάξει το μπουκαλάκι να το πετάξει στο ταβάνι; Και μετά θα καθόταν ωραία ωραία να της περάσεις τα νύχια με ασετόν χωρίς να προσπαθήσει να το πιει;
Είναι κακή ιδέα για όλα τα φύλα. Θέλει να παίξει με μπογιές, βάλτον με λίγη παιδική τέμπερα στη μπανιέρα να τα κάνει λίμπα, μετά του ρίχνεις και ένα πλύσιμο με αφρόλουτρο κι έξω από την πόρτα. Για τα νύχια πες του αυτό είναι για μεγάλους, όταν μεγαλώσεις θα σου δώσω.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Δεν έχω πιο αντιαισθητικο από τα βαμμένα νύχια στα μωρά. …ή μάλλον έχω.. τα τρυπημένα αυτιά σώνει και καλά επειδή είναι κοριτσάκι.
Στα μωρά όλα αυτά μου δίνουν την εντύπωση ότι προσπαθούν να σου ξεκαθαρίσουν ότι είναι κοριτσάκι και συνήθως συνοδεύονται από κάποιον τεράστιο ροζ φιόγκο στο κεφάλι.
Κ εγω το ιδιο κουκι. Τουλια και φιογκοι.
Πολύ θα ήθελα να πάω μια φορά να πω “Πολύ όμορφος είναι”, έτσι για να δω την έκφρασή τους 😂😂😂 Αλλά φοβάμαι τι μπορεί να φορέσουν στο παιδί μετά 😂
χαχαχα σατανικό, cookiemonster 😂😂😂
Όπως το λες CookieMonster. Απλά το τρύπημα των αυτιών συνιστά μια κάποια παραβίαση στο σώμα του μωρού.
Ισχύει
Ναι ναι @Melian. Δεν θα διαφωνήσω καθόλου.
Αυτό ακριβώς που λες είναι, εγώ δεν έβαζα τέτοια και μου λέγανε στο δρόμο (!) “βάλε μια κορδέλα να φαίνεται ότι είναι κοριτσάκι”
Πολύ θα ήθελα να δω έκφραση στο “πολύ όμορφΟΣ” 😂
Ω ναι τα τρυπημένα αυτιά σε μικρό κοριτσάκι είναι ο,τι χειρότερο, ευτυχώς έχει εκλείψει τελευταία αυτό, έχω πολύ καιρό να το δω ενώ όταν ήμουν μικρή θυμάμαι ότι ήταν στάνταρ για τα κοριτσάκια να έχουν τρυπημένα αυτιά από το νηπιαγωγείο, μη σου πω και πιο πριν.
By the way χθεσινή είδηση: https://www.bbc.co.uk/news/uk-england-south-yorkshire-58971560
Παιδί δημοτικού βέβαια (απ’ότι κατάλαβα) αλλά δεν φαίνεται να το ήθελε ιδιαίτερα.
Επειδή εγώ δεν έχω τρυπημένα αυτιά μέχρι σήμερα γιατί δεν θέλω και επειδή θυμάμαι τη μαμά μου κάποια στιγμή όταν ήμουν στο δημοτικό να με ρωτάει (ευτυχώς) αν θέλω να πάμε να τρυπήσω τα αυτιά μου κι εγώ να της λέω με φρίκη Όχι!!!!!! κι εκείνη να μου απαντάει «Μα πως θα φοράς σκουλαρίκια άμα μεγαλώσεις;» (λες και έλεγε κάτι σαν πως θα αναπνέεις χωρίς αναπνευστήρα μέσα στο νερό) και εγώ να επιμένω να μην πάω (και ευτυχώς με αφήσανε ήσυχη) αυτό το άρθρο που μας έδειξες CookieMonster και ειδικά η φωτογραφία που το συνοδεύει με τάραξαν πάρα πολύ!
Εντωμεταξύ, τρύπες κάνεις σε όποια ηλικία θέλεις (εάν θέλεις) άρα ποιος ο λόγος να της κάνεις μικρή για να φοράς σκουλαρίκια όταν μεγαλώσεις;
@Ladida, μπορεί να έχει περιοριστεί λίγο το φαινόμενο, αλλά σίγουρα δεν έχει εκλείψει. Στο νηπιαγωγείο που πάει η κόρη μου είναι το μοναδικό κορίτσι που δεν έχει τρυπημένα αυτιά (είναι μικρό τμήμα λόγω απομακρυσμένης περιοχής, αλλά και πάλι μου φαίνεται too much!). Καμιά φορά με ρωτάει και η ίδια γιατί δεν έχει τρυπήσει ακόμα τα αυτιά της. Της εξηγώ τους λόγους, αλλά με στεναχωρεί που περνάει η εντύπωση στα κορίτσια ότι είναι κάτι δεδομένο που πρέπει οπωσδήποτε να κάνουν…
Τα τρυπημένα αυτιά για μένα είναι το χειρότερο. Γενικά τα παιδάκια μου αρέσει να τα βλέπω παιδάκια. Ό,τι στην εμφάνιση τους παραπέμπει σε ενήλικα μου βγάζει μια πολύ άσχημη εικόνα.
Η συζήτηση εξελίσσεται γύρω από τα παιδιά που επιλέγουν να βάψουν τα νύχια τους γιατί τους αρέσουν τα χρώματα. Τους αρέσουν, όπως τους αρέσουν να βάζουν χρώματα και στο χαρτί και στους τοίχους, και στα ρούχα τους και στο δέρμα τους. Αν κάποιος με αυτό κάνει προβολή ότι παραπέμπει σε ενήλικα, αυτό είναι πρόβλημα του ίδιου και όχι του παιδιού που απλά θέλει να εκφραστεί.
Φυσικά στο τρύπημα αυτιών θα συμφωνήσω 100%, εκεί αλλάζει εντελώς.
Εγω καταλαβαίνω απόλυτα γιατί σε ενα παιδάκι αρέσουν τα χρώματα και κατ’επέκταση εντυπωσιάζεται απο τα χρωματιστά νύχια. Και εγώ τα έβαφα με μαρκαδόρους μικρή. Αυτό όμως μέχρι το σημείο ο γονιός να του αγοράσει βερνίκι παιδικό για να βάφει τα νύχια του κι να κυκλοφορεί έξω έχει μία διαφορά. Άλλο στα πλαίσια του παιχνιδιού και άλλο ως μέρος καθημερινής εμφάνισης. Πρόσφατα είδα και στην παραλία κοριτσάκι δημοτικού που είχε ψέυτικα μακριά νύχια. Το λουκ συνοδευόταν με μπικίνι που για μένα παρα ήταν αποκαλυπτικό για ένα παιδί (σουτιέν κανονικό, ενω δεν είχε στήθος καθόλου, και γυαλί κοκκάλινο ενήλικης). Το παιδάκι προφανώς… Διαβάστε περισσότερα »
Daria, για το μαγιό με το σουτιέν δεν θα ήμουν τόσο αυστηρή. Εγώ να φανταστείς, που δεν ήμουν παιδάκι-κοκέτα, μάλλον προς το αγοροκόριτσο πήγαινα, θυμάμαι πως κάποτε (δεν ξέρω σε τι ηλικία ήμουν αλλά ήμουν πολύ μικρή) πήγα μαζί με τη μαμά μου με μεγάλη χαρά και πήρα μαγιό μπικίνι που ανυπομονούσα να το φορέσω στη θάλασσα. Όταν το φόρεσα ο μπαμπάς μου έκανε παρατήρηση στη μαμά μου γιατί μου πήρε μπικίνι αφού ήμουν παιδάκι και δεν είχα στήθος. Η μαμά μου του είπε «αυτό ήθελε το παιδί» αλλά επειδή εκείνος επέμενε πως δεν χρειάζονταν, έτσι και η μαμά μου… Διαβάστε περισσότερα »
Μάλλον δεν το περιέγραψα σωστά. Το μπικίνι είχε μπανέλα, ήταν σουτιέν κανονικό δηλαδή χωρίς να υπάρχει λόγος, προφανώς δεν θα το σχολίαζα αν ήταν ένα μπουστάκι κλπ. Ήταν ένα μπικίνι, το κάτω μέρος brazilian το πάνω με μπανέλα.
Αχχχ να σας πει η μάνα μου ιστορία, όταν ήταν 4 της τρύπησε τα αυτιά με το ζόρι η γιαγιά της με καυτή βελόνα. Η μαμά μου ούρλιαζε, και οι τρύπες που έχει είναι τελείως ασύμμετρες ενδεικτικό του πόσο προσπαθούσε να ξεφύγει. Ακόμα το θυμάται με τρόμο.
Λοιπόν, εγώ να δεις τί σαματά είχα κάνει στα 5 μου για να μου κάνουν σκουλαρίκι στο αυτί! Εγώ το ήθελα,και η μαμά μου για να γλιτώσει την τρέλα μου ,με πήγε! Δεν ήξερα ότι θα πονούσε,και με το που με τρυπάει το εργαλείο στο αυτί 👂 άρχισα να φωνάζω,να κλαίω και ΤΟ ΧΕΙΡΌΤΕΡΟ: να αποκαλώ τον επαγγελματία μαλ@κα! Πώς 5 χρονών παιδί ήξερα να πω μια τέτοια βρισιά (οι γονείς μου δεν έβριζαν ποτέ), είναι ακόμα και σήμερα μυστήριο. Υ.Γ. τον κλωτσούσα κιόλας για να μη μου ξανακάνει 2η τρύπα,στο άλλο αυτί δλδ. Με κρατουσαν η μάνα μου από… Διαβάστε περισσότερα »
Σιγά μην δεν το ήξερες. Εδώ το τρίχρονο παράκουσε όταν είπα “μαράκα” (το μουσικό όργανο), με κοίταξε σοβαρά σοβαρά και μου είπε ψυθιριστά ότι δεν είναι καλή λέξη αυτή και να μην τη χρησιμοποιώ.
αχαχαχαχ Κιμ πέθανα στο γέλιο με το “μαλ@κα”, επειδή ούτε οι δικοί μου έβριζαν, είχε τόσο πλάκα το βλέμμα τους όταν το έκανα εγώ 😂
Απ’ ό,τι φαίνεται είμαι στη μειοψηφία, αλλά δεν το βρίσκω τόσο τρομερό να τρυπήσεις τα αφτιά του παιδιού σου.
Για τα τρυπημένο αυτιά, δυστυχώς μαθαίνουν στα κορίτσια ότι το σώμα τους πρέπει να αλλάξει για άλλους και ότι η «ομορφιά» αξίζει τον πόνο από τα φασκιά.
Με το σκεπτικό, φαντάζομαι, ότι κλαίει που κλαίει ολημερίς κι ολονυχτίς το νεογέννητο, ας συμπεριλάβουμε στο κλάμα και τον πόνο απ’ το τρύπημα!
Ναι, αλλά αν η μάνα κάνει αυτό που λέει η Λένα, απλά θα αποφύγει το πρόβλημα, δεν θα το λύσει. Το ερώτημα είναι τι κάνουμε όταν τα παιδί μας μάς ζητάει να κάνει/φορέσει κάτι που η κοινωνία δεν εγκρίνει και το τιμωρεί αλλά εμείς δεν το θεωρούμε κακό και δεν θέλουμε να περάσουμε το μήνυμα ότι δεν επιτρέπεται γιατί αυτό το μήνυμα το θεωρούμε λάθος και καταπιεστικό. Δεν έχει να κάνει ειδικά με το βερνίκι νυχιών. Δηλαδή αν το παιδί ήθελε να πάει στον παιδικό ντυμένο νεράιδα θα του έλεγε και πάλι αυτό είναι για μεγάλους, όταν μεγαλώσεις θα το… Διαβάστε περισσότερα »
Για οποιαδήποτε διαφορετικότητα, επειδή θα προκύψουν κι άλλες, δεδομένου ότι δεν ζούμε σε μία κοινωνία αποδοχής, για ‘μένα είναι μονόδρομος. Να πεις και να δείξεις με κάθε τρόπο στο παιδί σου ότι δεν είναι φτιαγμένο λάθος, το λάθος είναι έξω από αυτό, είναι στραβός ο γιαλός, αυτό αρμενίζει σωστά, υπέροχα για την ακρίβεια και εσύ το υποστηρίζεις, αυτό θα πρέπει να υποστηρίζει τον εαυτό του και τις άλλες διαφορετικότητες.
(Σε περιπτώσεις έντονου, ακραίου μπούλιγκ, έχουμε άλλου επιπέδου πρόβλημα και προσωπικά πιστεύω ότι η αλλαγή περιβάλλοντος είναι ίσως η μόνη λύση που εξασφαλίζει την ψυχική και σωματική υγεία του παιδιού.)
Προσυπογράφω!
Τιμή, δεδομένου του ρόλου που έχεις παίξει στη διαμόρφωση της αντίληψής μου για το θέμα!
Ε μα ναι. Η ηλικία είναι εδώ το θέμα. Και όχι φυσικά το φύλο. A propos, χθές που πήγα να κάνω νύχια είδα οτι έχουν βγάλει ολόκληρη σειρά με παιδικά βερνίκια φυτικά. Μου είπαν πως τα ζητάνε πάρα πολύ τα κοριτσάκια που συνοδεύουν τις μαμάδες τους, έμενα πάντως μου σηκώθηκε η τρίχα. Αυτά.
Ε τι να κάνει το παιδι τόση ώρα βλέπει που βάφουν τα νύχια της μαμάς του, θέλουν κι αυτά. Ωραίο μάρκετινγκ πάντως, έξτρα κέρδος για τα νυχαδικα και κάπως έτσι δημιουργούνται οι επί πλαστές ανάγκες.
Μωρέ το παιδάκι θέλει. Και γιατί βλέπει τη μαμά του, και γιατί βλέπει όλα αυτα τα ωραία χρώματα. Λογικό είναι. Απλώς το θέαμα εμένα μου είναι αποκρουστικό.
Δεν συμφωνώ, daria. Από τη στιγμή που η μητέρα θέτει στο κέντρο του προβληματισμού της το φύλο του παιδιού και όχι την ηλικία, το θέμα είναι το φύλο κι εκεί θα έπρεπε να επικεντρωθεί η κουβέντα. Εξάλλου όπως φαίνεται και από τα σχόλια πολλά μικρά (ενίοτε πολύ μικρα) κοριτσάκια βάφουν τα νύχια τους. Και στον δρόμο το βλέπεις. Αγοράκι με βαμένα νύχια πάλι προσωπικά δεν έχω δει ποτέ.
Θα συζητούσα το φύλο, εάν το αγόρι ήταν στην εφηβεία, σε μία αντίστοιχη ηλικία δηλαδή που ένα κορίτσι αρχίζει να βάφει τα νύχια του. Για μένα εδώ η ηλικία παίζει σημαντικότερο ρόλο, και απάντησα όπως θα απαντούσα στη περίπτωση που μιλούσαμε για κοριτσάκι.
Διαφωνώ με την απάντηση. Υπάρχουν βερνίκια που είναι κατάλληλα για μικρά παιδιά, και ξεβάφουν με νερό. Όταν τα βάζει η μικρή μου εννοείται ότι βάφει μαζί και δέρμα και κρατάνε όσο κρατήσουν, από 5′ λεπτά μέχρι λίγες ώρες.
Αν τελικά ο μικρός καταλήξει να παραμείνουν βαμμένα τα νύχια του μέχρι να φτάσει στον παιδικό, και αν του κάνουν bullying, (πολλά αν) θα πρέπει να σταθείς στο παιδί σου με όποιον τρόπο χρειάζεται για να νιώσει ότι μεγαλώνει σε ασφαλές περιβάλλον όπου τουλάχιστον οι γονείς του είναι δίπλα του
Πέραν από ολα τα σωστά που γράφει παραπάνω η Λένα , η γνώμη μου είναι ότι δεν είναι υγιεινό να χρησιμοποιήσεις βερνίκι νυχιών που είναι γεμάτο χημικά σε 3χρονο παιδί. Ποσο μάλλον να χρησιμοποιήσεις ασετον όταν θα θες να τα ξεβάψεις.
Χρησιμοποίησε νερομπογιές που βγαίνουν με νεράκι για να βάψει τα δικά του όσο μπορεί , να βάψει και τα δικά σου , ακόμη και του μπαμπά.
Σε αυτή την ηλικία πάντως δεν νομίζω ότι τα αλλά παιδάκια να του κάνουν bulling. Τα παιδάκια ανεξαρτήτως φύλου τα θεωρούν όλα αυτά παιχνίδι.
Εγώ θα διαφωνήσω… Δεν είναι θέμα ηλικίας και αισθητικής του καθενός. Σε καταλαβαίνω γράφουσα. Απόλυτα. Εχω παιδί, πλέον 7 ετών που ειναι gender fluid. Δεν το λέω επειδή μου το είπαν στο FB ή έκανα διάγνωση στον παντογνώστη google. Παρατηρώ τον γιο μου από τα 2μισή του που άρχισε να ζητάει να βάφει τα νύχια του, να μακραίνει τα μαλλιά του και όσο περνούσε ο καιρός να θέλει όλο και περισσότερο να γίνει μία πριγκίπισσα, μια πολεμίστρια, μια γυναίκα… Με την βοήθεια παιδοψυχολογου λοιπόν, έμαθα πως να προστατεύω το παιδί μου από το bulling, όταν καταλήξαμε ότι δεν είναι απλά… Διαβάστε περισσότερα »
Τα τριχρονα πάντως δεν κάνουν μπουλινγκ για τα βαμμένα νύχια. Μάλλον θα ενθουσιαστουν και θα θέλουν κι αυτά. Επομενως, αφου υπάρχουν και φυτικά, γιατί όχι. Επίσης τα μικρά παιδια βλέπουν τους γονείς τους και θέλουν να κάνουν το ίδιο, αγόρια κορίτσια. Πχ έλεγε μια γειτόνισσα ότι ο γιος της πήρε το ξυράφι και έκανε πως ξυρίζει τα ποδια του. Η δικιά μου βάζει αποσμητικό στη μασχάλη, βουρτσιζει τα δόντια της και βάζει κρέμα στο προσωπο (αυτό το έμαθε από τον μπαμπά της).
Υπάρχουν μανό για παιδιά που είτε ξεβάφουν με το νερό είτε τα ξεφλουδίζεις όταν θες να τα βγάλεις. Όσο για το να πάει ή όχι το παιδί με βαμμένα νύχια στο σχολείο θα σου πω μόνο πως η δικιά μου ανηψιά έχει συμφωνήσει να τα βάφουν το σουκου μόνο. Προφανώς όχι για τον ίδιο λόγο που το λέτε εσείς. Το ίδιο και με τα αποκριάτικα ρούχα που ήθελε να τα φοράει όλο το χρόνο κάθε μέρα. ‘Ίσως αν δοκιμάσετε να το κάνετε κι εσείς έτσι;
Δεν ήξερα πως υπάρχουν παιδικά βερνίκια, σήμερα το έμαθα! Πάντως με τον δικό μου έχουμε συμφωνήσει να κάνουμε face painting στο καρναβάλι, στο Χάλογουιν, σε πανηγύρια (προ κόβιντ), στο σπίτι για παιχνίδι κτλ.
Κι εγώ στον δικό μου το ίδιο είπα που θέλει να βάψει μαλλιά και νύχια: αυτά δεν είναι για παιδάκια, αν θέλεις θα τα κάνεις μόνος σου όταν μεγαλώσεις. Μα, μου λέει, η τάδε πώς ερχεται στο σχολείο με βαμμένα νύχια; Εγώ δεν συμφωνώ με αυτό, του λέω, του εξηγώ τα θέματα υγείας, όλα καλά. Και το εννοώ: ούτε αν ήταν κορίτσι θα τον έβαφα. Αν ήθελε να φορέσει φούστα αντί για παντελόνι (που δεν υπάρχει λογικός λόγος (sic) να μην το κάνει), η συζήτηση θα ήταν διαφορετική.