Αγαπητή «Α, μπα»: Ο γιος μου έχει αρχίσει και γίνεται βίαιος απέναντι μου

Τώρα είμαι σε διαδικασία να βρω σπίτι να πάω να μείνω μονη μου με το παιδί μου, όμως οι φοβίες είναι πολλές, καθώς δεν εχω μείνει ποτέ μόνη μου στην ενήλικη ζωή μου

Αγαπητή μου α,μπα καλησπέρα! Δε ξέρω αν θα δημοσιεύσεις την ερώτηση μου, όμως κάνω την προσπάθεια ελπίζοντας..Είμαι στα 46 ,χωρισμένη με ένα παιδί 9 χρονων. Από πάντα με θυμάμαι να μην φέρνω αντίρρηση σε κανέναν, σε οτι με ρωτάνε να απαντάω κ παραπάνω από όσα θα έπρεπε,να μη κρύβω ποτέ τίποτα ακόμα κ σε ανθρώπους που δεν ήξερα καλά, νιώθοντας ενοχές πως αν δε πω επι λέξη οτι συμβαίνει στη ζωη μου θα με κακοχαρακτηρίσουν. Πριν 6 χρόνια έχασα τον πατέρα μου, που για μένα ηταν το στήριγμα μου, ένας απο τους πιο σημαντικούς ανθρώπους της ζωής μου. Εκεί κάπως άλλαξαν πολλά, βρήκα τη δύναμη να χωρίσω από έναν ανθρωπο χειριστικό (μετά απο καιρο φυσικά τα καταλαβα ολα αυτα) , ο οποιός βαριόταν να έρθει μέχρι και στη κηδεία του πατέρα μου. Η σχέση του πρωην συζύγου μου με το παιδί μας ειναι σχεδόν ανύπαρκτη, και νιώθω πως το κάνει επίτηδες για να εκδηκιθεί που τον χώρισα. Το θεμα ειναι πως εδω και σχεδόν δυο χρόνια μενω με την μητέρα μου (η οποια με βοηθαει πολυ με το παιδι καθως εγω εγραζομαι) αλλά κ με τον αδερφο μου ο οποιος ειναι σε διασταση με την γυναικα του. Βρίσκομαι σε αδιεξοδο, καθώς αισθανομαι πως στο σπίτι η κατάσταση ειναι αφόριτη πια, η μητέρα μου μου συμπεριφερεται σαν να ειμαι ανήλικη, μου κάνει υποδείξεις κ είναι αρκετά παρεμβατική και γενικα καθε μέρα συζηταμε τα ίδια κ τα ίδια(την αγαπαω και με εχει βοηθήσει παρα πολύ με αποτέλεσμα να αισθάνομαι τύψεις οταν της φερνω μια αντιθετη αποψη….και η πίεση της παει στο 19, συν οτι κλαιει όλη την μέρα με αυτά που βλέπει). Το χειροτερο όλων, είναι πως ο γιος μου με ολη αυτη τη κατάσταση, κ την απουσία του πατέρα του, εχει αρχίσει και γίνεται βιαιος προς εμένα , αν για παραδειγμα δεν του κανουμε κάποιο χατίρι. Τώρα είμαι σε διαδικασια να βρω σπιτι να πάω να μείνω μονη μου με το παιδι μου, όμως οι φοβίες είναι πολλές, καθώς δεν εχω μείνει ποτέ μόνη μου στην ενήλικη ζωη μου, το οικονομικό είναι ένα θεμα γιατι πιέζομαι, όμως σε αυτο το σπίτι που είμαι τωρα νιώθω να πνίγομαι ασφυκτικά και νιώθω οτι κάνω κακο τόσο στο παιδι μου οσο κ σε εμενα…Δεν μπορώ να μιλήσω σε κανέναν κ να ακούσω κάτι χρήσιμο, γιατι όλοι με κατακρίνουν οτι δε μπορω να ανταπεξελθω και ολοι έχουν μα άποψη. Η μητέρα μου δε συμφωνει με το σπίτι και μου μεταφέρει το αγχος της σχετικά με το τι θα απογίνει εκεινη αν εγω αλλάξω σπίτι. Γενικά εχω αρχίσει κ χάνω τον εαυτό μου, δεν εχω προσωπικη ζωη, η κατασταση νιωθω πως είναι εκτος ελεγχου. Κάθε μέρα σκεφτομαι πως θα καλυτερέψουν λίγο τα πράγματα, όμως νιωθω ένοχη…Αν βοηθάει σαν πληροφορία, εχω πάει σε ψυχολόγο, όμως κ εκει καταληξαμε να με κρίνει κ να υποβιβάζει τις επιλογες μου..κ σχεδον να μου επιβάλει αυτο που ήθελε η ιδια(Τωρα δυστυχώς χρήματα δεν υπάρχουν για να πήγαινα αλλου). Δε βρίσκω στηριξη πουθενα..δε ξερω ποια είναι η ερώτηση ακριβως..ουτε αν έγινα σαφής για τη κατάσταση..Θα ήθελα πολυ να ακούσω τη γνώμη σας κ να νιώσω έστω μια στήριξη από καπου..εστω και διαδυκτιακά..Σας ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σας..πραγματικα!

 

Πρέπει να πας σε άλλον ψυχολόγο. Αν δεν έχεις χρήματα για ψυχολόγο, δεν έχεις και για να πας σε άλλο σπίτι.

Η συμπεριφορά του γιου σου δεν μπορεί να εξηγείται μόνο από την απουσία του πατέρα του, είσαι κι εσύ επιρροή, μαζί σου ζει, στο σπίτι σου ζει, άρα με κάποιον τρόπο συμβάλεις. Δεν λέω «φταις», λέω «συμβάλεις».

Αν νιώθεις ότι με αυτό που λέω σε κρίνω και σε υποβιβάζω, και πάλι η μόνη λύση είναι να πας σε ψυχολόγο, και μάλιστα άμεσα, και να κάνεις τεράστια προσπάθεια να μιλήσεις χωρίς να αμύνεσαι.

 

 

in

Αξιολογήστε το άρθρο

37 points
Upvote Downvote

12
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
11 Θέματα σχολίων
1 Απαντήσεις θεμάτων
2 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
12 Συντάκτες σχολίων
Kira K.Jls CatBack to realityπόντια ιντερνάσιοναλVasilis Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
πόντια ιντερνάσιοναλ
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Μου φαίνεται περίεργη η σύμπτωση να έχεις παρεμβατική μητέρα και να πέτυχες και ψυχολόγο που κρίνει και υποβιβάζει τις επιλογές σου. Μήπως αυτό το κάνει η μητέρα σου και η/ο ψυχολόγος ουσιαστικά σε καθιστά υπεύθυνη, σου θυμίζει ότι έχεις την ευθύνη των επιλογών σου και των συνεπειών τους; Μήπως η/ο ψυχολόγος μιλούσε σε μια ενήλικη γυναίκα 46 ετών, σε αντίθεση με τη μητέρα σου που μάλλον μιλάει στο 10χρονο κοριτσάκι της, που δεν μπορεί να ζήσει χωρίς αυτό, θυμίζοντας του ότι εκείνο δεν μπορεί να ζήσει χωρίς την ίδια; Είναι αρκετά σύνηθες να νομίζουμε ότι οι ψυχολόγοι μας κρίνουν, όταν… Διαβάστε περισσότερα »

Μαύρος Γάτος
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Εντελώς πληροφοριακά, υπάρχουν και αξιολογότατοι ψυχολόγοι σε αλληλέγγυες ή δημοτικές δομές, εντελώς δωρεάν, αλλά με κάπως αραιά ραντεβού.
Εχουν βοηθήσει πολύ κόσμο.
Οπότε, με αυτόν τον τρόπο, συνδυάζεται και η ανεξαρτησία που θα προσφέρει ένα δικόσ ου σπίτι, και η αναγκαία βοήθεια από έναν ειδικό.

Anna
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Έχεις κάνει τόσο πολλά βήματα, είναι ζηλευτό το πόσα έχεις καταφέρει. Πάνε σε ψυχολόγο, για να διεκδικήσεις τη συμπεριφορά που σου αξίζει.

Το παιδί είναι μικρό, εσύ πολύ νέα. Έχεις όλο το χρόνο και τις ικανότητες.

este
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Συνεργάτης

Νομίζω πως είσαι πολύ περισσότερο δυνατή απ’ όσο νομίζεις φίλη. Κατάφερες να φύγεις από έναν γάμο, έχοντας ένα παιδί και ζώντας σε ένα αβέβαιο οικονομικό και όχι μόνο περιβάλλον. Καθόλου εύκολο και αυτονόητο δεν μου φαίνεται αυτό. Αν ζητήσεις βοήθεια και αρχίσεις να λύνεις τα δικά σου θέματα και αν όντως καταφέρεις να φύγεις από το πατρικό σου σπίτι είμαι πολύ αισιόδοξη για σένα. Καλή αρχή σου εύχομαι.

tsoutseki71
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Αγαπητή φίλη, στενοχωρήθηκα πολύ με την ερώτησή σου. Πόσα σου έχουν πέσει στο κεφάλι! Δεν θα λυθούν όλα ως δια μαγίας, αλλά μπορούν να γίνουν βήματα (και μάλλον έχουν ήδη γίνει με το χωρισμό σου). Κατ’ αρχάς, καταλαβαίνω πολύ καλά αυτό που λες για το πόσο χαλί γινεσαι να σε πατήσουν οι άλλοι. Όμως, να σου πω ότι κατά τη γνώμη μου είναι αδύνατο να αποκτήσει ο γιος σου σεβασμό προς εσένα αν βλέπει να μη δείχουν οι άλλοι. Επίσης, καταλαβαίνω ότι μέσα σ’ αυτό το σπίτι που ζείτε, δεν υπάρχει περθώριο για ήρεμες συζητήσεις με το γιο σου ώστε… Διαβάστε περισσότερα »

μιμόζα
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ειδικός

Πρέπει να πάρεις την κατάσταση στα χέρια σου και να αποκτήσεις τον έλεγχο της ζωής σου. Για να γίνει αυτό αναγκαστικά θα γίνεις δυσάρεστη. Τι πάει να πει η μητέρα σου δεν συμφωνεί με το σπίτι; Είσαι 46 χρονών, δε θα έπρεπε να έχει άποψη η μητέρα σου για το που θα μένεις. Αν έχει, αυτό σημαίνει πως τα όρια μεταξύ των ζωών σαν έχουν χαθεί προ πολλού. Θα τα θέσεις με τη βοήθεια ψυχολόγου. Ετοιμάσου για κι άλλο πόνο και σκληρή δουλειά κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, αλλά δε γίνεται αλλιώς.

Vasilis
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Advocate

Υπάρχουν ψυχολόγοι σε διάφορες δομές, σε δημόσια νοσοκομεία και σε δημοτικές υπηρεσίες και χωρίς κανένα κόστος μάλιστα και κάνουν αξιόλογη δουλειά. Για το παιδί θα σου σύστηνα να έκανες κρούση στο παιδοψυχιατρικό τμήμα κάποιου νοσοκομείου ή ακόμα και σε κάποια συμβουλευτικά κέντρα που προσφέρουν ψυχολογική στήριξη και εργοθεραπεία. Ψάξε το στο διαδίκτυο και θα ξαφνιαστείς από τις επιλογές που υπάρχουν.

Ophelia
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Πριν πούμε τη γνωστή δικαιολογία για τα χρήματα, ίσως θα ήταν καλή ιδέα να κάνουμε μια προσπάθεια στις δωρεάν υπηρεσίες.
Εύχομαι ό,τι καλύτερο.
https://www.doctv.gr/page.aspx?itemid=spg13830
https://www.doctv.gr/page.aspx?itemid=spg13875

BlobBlob
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Βέβαια πρέπει να ζεις σε μια από τις 6 πόλεις που τις προσφέρουν αυτες τις υπηρησίες αλλά και πάλι πολύ χρήσιμες σελίδες.

Back to reality
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Συνφωνω με την αμπα, τα περισσοτερα που θα σου πουμε ισως να μη σου αρεσουν και θα καταληξεις να σκεφτεσαι οτι σε κρινουμε. Στηβ ουσια κανεις οτι και η μανα σου οταν δε γινεται το δικο της.

Jls Cat
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Εγώ το μόνο που θα σου πω είναι πως αν είσαι έτοιμη να αλλάξεις τις καταστάσεις, με έναν σωστό ψυχολόγο θα καταφέρεις όσα θες και άλλα τόσα που δεν έχει ακόμη ιδέα πως χρειάζεσαι. Και εύχομαι ολόψυχα να το πετύχεις. Μην πανικοβάλλεσαι, έχεις δύναμη ακόμη και αν δεν το πιστεύεις. Είναι δύσκολα να παίρνεις τη ζωή στα χέρια σου στα 46, αλλά είναι μόνο αυτό. Δύσκολο. Μετά γίνεται διαχειρίσιμο και στο τέλος γίνεται κτήμα σου. Καλή επιτυχία!

Kira K.
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Από τις πρώτες σου φράσεις νομίζω ότι έχεις κι εσύ η ίδια κρίνει πολύ αυστηρά τον εαυτό σου. Ας σε κακοχαρακτηρήσουν -και τι έγινε; Κακοχαρακτήρησέ τους κι εσύ. Ή αυτό σημαίνει ότι δεν είσαι αρκετά καλό κορίτσι; Ο γιος σου χρειάζεται μια δυνατή γυναικεία φιγούρα. Έχεις αποδείξει ότι είσαι δυνατή. Δεν είπαμε να αλλάξεις προσωπικότητα, αλλά ένα πλάνο να τους βάλεις όλους στην θέση τους καλά θα ήταν. Είναι πολύ δύσκολο και πιθανόν να μην σε στηρίξει κανείς. Ο κόσμος μόνο υποδείξεις θα ξέρει να κάνει και δεν είναι σίγουρο ότι όλοι θα σε αποδεχτούν, αλλά αυτό δεν είναι λόγος… Διαβάστε περισσότερα »