Έρχεται η κόρη από το σχολείο και λέει “μαμά ο Γιαννάκης μου τραβάει τις κοτσίδες όλη την ώρα”, Τι απαντάς; Προφανώς όχι ότι το κάνει ο Γιαννάκης επειδή του αρέσεις και έτσι κάνουν τα αγόρια.. τι θα ήταν σωστό να πω;;
–Τραβάει κοτσίδες, σπρώχνει
Απαντάς «μπράβο που μου το είπες, να μου το λες πάντα αν κάποιος σου φέρεται άσχημα» και να πας αύριο στη δασκάλα να εξηγηθείτε για το θέμα. Ο Γιαννάκης πρέπει να το κόψει.
Μην κάνεις πίσω. Ο Γιαννάκης πρέπει να το κόψει.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Στο δικό μου παιδί σε παρόμοια περίπτωση έχω πει το ίδιο, να μιλάει και να ζητάει βοήθεια, και επίσης να εκφράζει τη δυσαρέσκεια και να θέτει το όριο, δε σου επιτρέπω να το κάνεις αυτό γιατί δε μου αρέσει. Κι αισθάνθηκα υπερήφανη όταν μου είπαν οι δασκάλες πως τελικά το αντιμετώπισε.
Συμφωνώ. Και θα ήθελα να προσθέσω ότι αν συνεχίζει το άλλο παιδάκι την άσχημη συμπεριφορά, την έχω εκπαιδεύσει να το προειδοποιεί ότι δεν θα παίξει ή δεν θα κάνει παρέα μαζί του για όσο χρειάζεται…. Και συνήθως έχει επιτυχία….
❤❤❤
Επικρατεί η αντίληψη, η αίσθηση, ο φόβος, ότι αν γονιός πει σε άλλον γονιό “μάζεψε το παιδί σου”, είναι βαθύτατη προσβολή, είναι μεγάλη αδικία, δεν ξέρω, πάντως φαντάζει από αγενές έως αδιανόητο. Για μένα πολλοί μπορεί να νομίζουν ότι είμαι έτσι χοντρόπετση επειδή δεν έχω παιδιά, αλλά ενημερώνω δωρεάν: Μαύρα μεσάνυχτα. Απλά ξέρω πόσο καλό κάνει στο παιδί, το να το μαζεύεις όταν ξεφεύγει, όπως κι αν ξεφεύγει. Νομίζω αν δε με μάζευε η μαμά μου, όοοοταν με έβλεπε, και αν είχα λίγο διαφορετικό χαρακτήρα, θα έφευγαν οι πάντες από κοντά μου και θα ζούσα μόνη, έξαλλη με τον κόσμο… Διαβάστε περισσότερα »
Πώς δεν της έβγαλα το δικό της μαλλί δε λες; Εννοείται πως είπα, τι θα πει δεν μπορείς να πεις τίποτα; Και οποιοδήποτε παιδί στη θέση της ανεψιάς μου θα προστάτευα. Στη φίλη μου είπα όσο έλεγε τα παρακάλια, γιατί δεν ανέφερα ότι όσο τον παρακαλούσε να την αφήσει, εκείνος τα τραβούσε περισσότερο, της είπα ΠΑΣ ΚΑΛΑ, ΜΑΖΕΨΕ ΤΟ ΚΑΛΕ. Αυτό που δεν μπορούσα να κάνω, ήταν να χωθώ εγώ. Μετά φυσικά χώθηκα, σιγά μην περιμένω να ξυπνήσει. Και γενικά σε τέτοιες περιπτώσεις δε με νοιάζει μην πληγωθεί ή μην προσβληθεί ή μην οτιδήποτε ο γονιός. Ο ενήλικας. Μην τρελαθούμε… Διαβάστε περισσότερα »
Το φχαριστήθηκα εκει με το μπουφάν
Πόντια, δεν νομίζω να στο έχω πει ποτέ, αλλά με κάθε σχόλιό σου που διαβάζω, σε εκτιμώ ακόμη πιο πολύ σαν άνθρωπο και πολύ θα ήθελα να πίνουμε καφέ και να τα λέμε κάθε βδομάδα. Με αυτό το σχόλιο θαυμάζω για άλλη μια φορά τη στάση ζωής που έχεις.
Ευχαριστώ πολύ, κι εγώ σε έχω ξεχωρίσει loglady και θυμάμαι πόσο διακριτική κι ευγενική ήσουν στη συνάντηση. Είμαι πολύ πιστή σε κάποιες αρχές που έχω και αυτό από μακριά είναι κάτι πολύ ωραίο. Από κοντά σε διαβεβαιώ είναι δύσκολο για μένα να κρατήσω ισορροπίες, είμαι μεν ακέραιος χαρακτήρας αλλά αυτό με κάνει και αμετακίνητη. Η κολλητή μου έφυγε απ’το σπίτι αλλά όχι απ’τη ζωή μου (ούτε βέβαια άλλαξε τον τρόπο που διαπαιδαγωγεί τα παιδιά της). Κάποια που δε θα με γνώριζε απ’τα 15 μου, πιθανότητα θα με διαολόστελνε και δε θα ξαναμιλούσαμε ποτέ. Θέλω να πω ότι για να με… Διαβάστε περισσότερα »
Μίλτο, εγώ θα σου έλεγα να συμβουλευτείς και τις συναδέλφους και τη διευθύντρια, για να ξέρεις ότι σε περίπτωση που κάποιος γονέας αντιδράσει αρνητικά, θα έχεις τουλάχιστον την υποστήριξη του εκπαιδευτικού προσωπικού. Η συμπεριφορά του Γιαννάκη αντιβαίνει στους κανόνες του σχολείου, οι οποίοι ισχύουν για όλα τα παιδιά. Τώρα θυμήθηκα περίπτωση μητέρας, της οποίας το παιδί κάνει παρέα με το παιδί των κουμπάρων μας. Το παιδί αυτό (όχι των κουμπάρων, το άλλο) είναι επιθετικό και δεν έχει όρια: επισκεπτόταν το κουμπαράκι στο σπίτι του και του κατέστρεφε τα παιχνίδια, έκανε φασαρία, έσπρωχνε, στο σχολικό και στο σχολείο κορόιδευε και έβριζε… Διαβάστε περισσότερα »
Μίλτο, για μένα το επάγγελμα του παιδαγωγού είναι το πιο δύσκολο και όταν συναντώ παιδαγωγούς που το ασκούν όπως πρέπει, τους σφίγγω το χέρι γιατί κάθε μέρα είναι μια μεγάλη δοκιμασία όπου πρέπει να κρατάνε ένα σωρό ισορροπίες με ένα σωρό ανθρώπους: παιδιά, γονείς, συναδέλφους, ανωτέρους και ένα εκπαιδευτικό σύστημα που λειτουργεί με αυτοσχεδιασμούς. Οπότε αυτό το μικρό σκηνικό που περιγράφεις, στα μάτια μου είναι μια μεγάλη δοκιμασία. Στους γονείς μάλλον θα έλεγα ότι ο Γιαννάκης σήμερα φαινόταν αναστατωμένος και θυμωμένος, χωρίς να έχει γίνει κάτι στο σχολείο, ίσα-ίσα που θα πηγαίναμε εκδρομή. Και τον Γιαννάκη θα τον έπιανα μόνο… Διαβάστε περισσότερα »
Στην παιδική χαρά μια μητέρα μου έλεγε χαριτολογωντας πως ο 5χρονος γιος της, (φιλος του γιου μου) της είπε ότι αγαπάει ένα κοριτσάκι και για να μην τον καταλάβει την κοροϊδεύει και την πλακωνει.. Εντωμεταξύ το παιδί καθόλου βιαιο δε δείχνει στην παιδική χαρά, αντίθετα φαίνεται ένα εξαιρετικό παιδάκι. Προφανώς βγάζει όλη την βιαιοτητα του σε ένα κοριτσάκι! Πόσο στρεβλη εικονα έχει για την αγάπη;; Τρελάθηκα. Της εξήγησα πόσο λάθος νοοτροπία ειναι αυτό και ότι είναι ευθύνη και των γονιών να βοηθήσουν το παιδί να καταλάβει ότι όταν αγαπάμε δεν γινόμαστε βιαιοι για να μη μας καταλάβουν. Άκουσον άκουσον! 5χρονο… Διαβάστε περισσότερα »
Σε ανάλογο περιστατικό που δεν της ειχε απλά τραβήξει τις κοτσίδες, αλλά την είχε τραβήξει από την κουκούλα, ΄με αποτέλεσμα να πέσει κάτω και μετά την είχε κλοτσήσει με γονατιά στην κοιλιά, της είπα τα εξης: 1. Μείνε μακριά του 2. Με ρωτησε αν ειναι κακό παιδί αυτός. Της είπα ότι όλοι μερικες φορες ειμαστε και καλοι και κακοι. Όμως αυτο που έκανε ηταν κακό και γι αυτο πρέπει να μένει μακριά του. Κι αυτός όπως κι εσυ μπορεί να ηταν κουρασμένος αλλα αποφάσισε να το εκδηλώσει έτσι. Με κακό τρόπο. ΔΕ ΣΕ ΝΟΙΑΖΕΙ γιατί. Σε νοιάζει να μεινεις ΜΑΚΡΙΑ… Διαβάστε περισσότερα »
Πωπω μωρε το καημένο! Σφίχτηκε η καρδιά μου που το διάβασα. Να είσαι καλά και να χαίρεσαι το κοριτσάκι σου, νομίζω ότι το χειρίστηκες πολύ καλά.
Ευχαριστώ! To μέλλον θα δείξει. Άλλοι γονείς μου είπανε να την κάνω δυνατή δηλάδη να απαντάει με τον ίδιο τρόπο. Για τον χαρακτήρα της ομως αυτό είναι αδύνατο. Ακόμα και το ΔΕ ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΕ ΑΚΟΥΜΠΑΣ δε νομιζω ότι μπορει να το πει με το απαραίτητο υφος. Μετα σε πιάνουν τύψεις και λες μηπως φταίω εγω που δεν αντεδρασε σωστα. Μήπως με καποιο τρόπο της εχω κόψει τα φτερα.
Γενικά το να σαι γονιός είναι μια καθημερινή ολοήμερη εσωτερική αναζήτηση. Ελπίζω την ίδια αναζήτηση να έκανε και η μαμα του αγοριού μετά το περιστατικό με την κόρη μου.
Κι εμένα πόνεσε η καρδιά μου. Και τρέμει η ψυχή μου για το τι έχουν να αντιμετωπίσουν εκεί έξω. Γι αυτό τα μεγαλώνουμε; Για να τρώνε γονατιές στην κοιλιά; Και οι γονείς του νταή; Γι αυτό τον μεγαλώνουν; Στο σχολείο του παιδιού μου, το παιδάκι που παρενοχλεί τα υπόλοιπα είναι κοριτσάκι. Το έχω δει κι εγώ να χτυπάει στα καλά καθούμενα. Κι ένα μεσημέρι είδα το μπαμπά της. Ήρθε να την πάρει και όσο την ετοίμαζε, μπουφάν, τσάντα κλπ., έδειχνε σε ένα αγοράκι πως να τρώει τις μύξες του. Ο μπαμπάς. Σε ξένο παιδάκι. Ζούμε ανάμεσά τους.
Δεν θέλω να τρομάξω καμία (μαμά), όμως θέλω να πάρω την ευκαιρία αυτής της ερώτησης για να τονίσω πόσο σημαντικό είναι τα παιδιά να γνωρίζουν και να αισθάνονται ότι μπορούν να στηριχθούν στους γονείς, σε περίπτωση που δέχονται κακοποίηση. Όχι μόνο ότι μπορούν να εξομολογηθούν στους γονείς, αλλά κυρίως ότι εκείνοι θα τα προστατεύσουν και ότι η κακοποίηση θα σταματήσει. Οι δικοί μου οι γονείς καλοί χρυσοί ήταν και είναι, αλλά όταν ήμουν μικρή μου έδωσαν να καταλάβω με τον τρόπο τους ότι ήμουν μόνη μου σ’ αυτό. Γιατί, ως παιδί, δεχόμουν για χρόνια (από τον παιδικό μέχρι και το… Διαβάστε περισσότερα »
Και πολύ καλά κάνεις, Μήτση! Κι εγώ είμαι κάθετη ως προς την πολιτική που πρέπει να ακολουθεί το σχολείο ως προς τον εκφοβισμό: μηδενική ανοχή. Το θέμα είναι ότι και η μητέρα μου, η οποία είναι συνάδελφός σου, από τους μαθητές της δεν τα ανέχεται αυτά. Πιστεύω ένας λόγος γι’ αυτό είναι ότι ανέχτηκε να συμβούν στο παιδί της. Είναι παράδοξο το γεγονός ότι, ενώ ως εκπαιδευτικός ήξερε και ξέρει να αναλάβει δράση, ως γονέας πιάστηκε αδιάβαστη.
Λυπάμαι πάρα πολύ με αυτό που διαβάζω, αλλά χαίρομαι που μπορείς και το κοιτάζεις, μιλάς γι αυτό και το αντιμετωπίζεις. Από εμένα αγκαλιά στη γυναίκα που έγινε εκείνο το παιδάκι. Τα άλλα δυο παιδάκια, τι άνθρωποι να έγιναν άραγε; Τίποτα καλό δε μπορώ να σκεφτώ.
Η αλήθεια είναι ότι, πράγματι, η εξέλιξή τους δεν ήταν τόσο καλή, τουλάχιστον για τα δικά μου δεδομένα. Μιας και, λόγω ειδικότητας, γνωρίζω το προφίλ των θυτών εκφοβισμού, τα παιδιά αυτά (πλέον άνδρες) συγκεντρώνουν σχεδόν όλα τα χαρακτηριστικά. Καταρχάς πρόκειται για άτομα που προέρχονται από δυσλειτουργικά οικογενειακά περιβάλλοντα, με γονείς είτε αδιάφορους είτε και βίαιους και κακοποιητικούς. Με λίγα λόγια, ο ένας εξ αυτών μεγάλωσε με γονείς που δεν κάθισαν ποτέ να του εξηγήσουν κάποια πράγματα και περιορίστηκαν στο να τον ταΐζουν και να τον ντύνουν. Ο άλλος μεγάλωσε με σκληρό και κακοποιητικό πατέρα, ο οποίος είχε πολύ κακή σχέση… Διαβάστε περισσότερα »
Έχω μεγαλώσει σε τέτοιο περιβάλλον και δυστυχώς αυτά που περιγράφεις τα ξέρω από πρώτο χέρι. Ίσως κάποια στιγμή καταφέρω κι εγώ να μιλήσω.
Θλίψη για το απροστάτευτο παιδάκι, οργή για τους τραμπούκους και τις κακοποιητικές τους οικογένειες, φόβος για όλα αυτά τα αθώα πλάσματα που προσπαθούμε να προστατέψουμε με νύχια και με δόντια, αλλά τελικά αδυνατούμε. Κι εμένα ο πατέρας μου είχε αυτή τη νοοτροπία: Ήθελε να με πετάξει στα βαθιά για να μάθω να κολυμπάω. Αλλά δεν είναι αυτή η λύση, όπως είπες κι εσύ. Δεν είναι η λύση να μεγαλώνουμε παιδιά – αγρίμια, που δαγκώνουν, βαράνε και βασανίζουν, για να μην πέσουν θύματα άλλων, πιο δυνατών τραμπούκων. Πρέπει να τα προστατεύουμε, να τα μαθαίνουμε να ζητούν βοήθεια. Λυπάμαι πάρα πολύ για… Διαβάστε περισσότερα »
«ΔΕΝ ΣΟΥ ΕΠΙΤΡΕΠΩ ΝΑ ΜΕ ΑΓΓΙΖΕΙΣ!»
Όσο πιο σοβαρά και δυνατά μπορεί να το φωνάξει! Μετά στο δάσκαλο!
Σε παρόμοιο σκηνικό, αλλά όχι ακριβώς, (στον δικό μου του παίρνουνε παιχνίδια από τα χέρια), είπα στο παιδί μου να πει στο άλλο παιδί, “αυτό που κανείς δεν είναι σωστό, σταματά” και από και πέρα να το πει και στην κύρια. Επίσης, του λέω να μην κάνει ούτε αυτός τα ίδια. Αγκαλιάζει αλλά παιδάκια και τον ρωτάω, “τα παιδακια, θέλουν να τα αγκαλιάσεις; Αν δεν θέλουν θα τα αφήνεις”. Προσπαθώ να καταλάβω και να προλάβω συμπεριφορές πριν γίνουν προβληματικές.
Ο Γιαννάκης να το κόψει άμεσα. Πριν 35 χρόνια υπήρχαν κάτι αγοράκια που τραβούσαν τις κοτσίδες και κλοτσούσαν και όταν μου είπε η μαμά μου ότι το κάνουν γιατί τους αρέσω της απάντησα ότι “όχι, γιατί στον παιδικό ο Κωστάκης που του άρεσα μου το είχε πει, έκοβε λουλούδια από τον κήπο της γιαγιάς του κάθε πρωί και μου έφερνε και μου έδωσε και μια ζωγραφιά”. Αγοράκι 4 ετών που είναι ερωτοχτυπημένο με μια φίλη της κόρης μου, μου δήλωσε με ένα γλυκό χαμόγελο ότι αγαπάει τη φίλη και της το έχει πει και ότι αφού ξέρω τη μαμά της… Διαβάστε περισσότερα »
Νομίζω οτι το ζουμί στην ιστορία αυτή κρύβεται στο “μην κάνεις πίσω, ο γιαννάκης πρέπει να το κόψει”. Ως νέα μαμά (δυστυχώς ότι τόσο νέα σε ηλικία, νέα με την έννοια ότι έχω μικρά παιδιά) νομίζω οτι εμείς (οι νέοι γονείς τελοσπάντων), είμαστε πολύ περισσότερο συνειδητοποιημένοι και πολύ λιγότερο ανεκτικοί σε θέματα βίας. Πολλές φορές ακούω από τις γιαγιάδες ή μεγαλύτερους ανθρώπους «έλα μωρέ παιδί είναι, έτσι είναι τα παιδιά» ή ακόμα χειρότερα «έλα μωρέ αγοράκι είναι, έτσι είναι τα αγοράκια». Ακόμα και αν όντως έτσι είναι τα παιδιά, δεν έχουν συνείδηση τι ακριβώς κάνουν και πόσο κακό είναι. Ένα… Διαβάστε περισσότερα »
Ο Γιαννάκης πρέπει να το κόψει. Αυτό είναι το πιο σημαντικό. Και το κοριτσάκι έχει ανάγκη να βρίσκεται σε ένα ασφαλές σχολικό περιβάλλον και να μην δέχεται ούτε επίθεση ούτε ενόχληση άλλα πιο επιτακτική ανάγκη είναι να σταματήσει ν απλώνει χέρι ο κάθε Γιαννάκης γιατί ενδεχομένως θα χτυπήσει, εκφοβίσει, βασανίσει κι αλλα παιδιά και θα βρει κι άλλους μπούλις να κάνουν επιθέσεις ομαδικά όπως αυτή στο Βύρωνα. Δυστυχώς, σπάνια αυτές οι καταστάσεις αντιμετωπίζονται από το εκπαιδευτικό σύστημα και την κοινωνία με την απαιτούμενη συνέπεια, ευθύνη και αποτελεσματικότητα και φτάνουν οι Γιαννάκηδες μετά την ενηλικίωση να καταλήγουν ακόμα και βιαστές.