Αγαπητή «Α, μπα»: Ο φόβος είναι τόσο μεγάλος μου δεν έχω χαρεί καθόλου την εγκυμοσύνη μου

Κάθε μέρα λέω κάτσε να περάσω και αυτή την εβδομάδα και θα χαρώ

Αγαπητή Αμπά Ειμαι η Μαρία και είμαι σχεδόν 37 χρόνων, από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου πάντα ήθελα να δημιουργήσω την δικιά μου οικογένεια και πάντα με φανταζόμουν με πολλά παιδιά. Στα 27 γνώρισα των άντρα μου και παντρευτηκαμε σχεδόν αμέσως, ο άντρας μου έμενε εξωτερικό και αποφασίσαμε να πάω και εγω. Σχεδόν άμεσα προσπαθούσαμε για μωράκι αφού και οι δύο το θέλαμε πολύ, χωρίς άγχος στην αρχή σίγουροι ότι ήταν θέμα χρόνου, άντε ντε που το μωράκι δεν ερχόταν και έτσι μετά από δύο χρόνια αρχίσαμε εξετάσεις με αποτέλεσμα όλοι να μιλάνε για εξωσωματική….Αφού περάσαμε τι πρώτο σοκ με πολύ κλάμα άρνηση για το γεγονός αποφασίσαμε να προσπαθήσουμε στην χώρα που ζούμε, 2 εξωσωματικές χωρίς το επιθυμητό αποτέλεσμα, κλάμα οργή αγανάκτηση….Αλλά ευτυχώς δεν ξέρω πώς με των άντρα μου ήρθαμε ακόμα πιο κοντά, πάντα βράχος δίπλα μου . Πάμε Αθήνα σε πολύ γνωστό γιατρό και εκεί ΆΛΛΕΣ δύο εξωσωματικές μέσα σε δύο χρόνια και αποτέλεσμα μηδέν. Φταίνε τα ωάρια σου μου είπανε, πρέπει να σκεφτείς την δωρεά ωαρίων…άλλο σοκ αλλά η επιθυμία να έχω το παιδάκι μου πιο μεγάλο από πολλά τα άλλα οπότε πάμε λέω, ο άντρας μου να με στηρίζει σε όλα. Πάμε σε άλλο κέντρο Θεσσαλονίκη τωρα είχα την ανάγκη να είμαι δίπλα στην μαμά μου , 5η εξωσωματική με δωρεά ωαρίων και αποτέλεσμα πάλι μηδέν, αλλά δεν το έβαλε κάτω 6η προσπάθεια και εκεί που είχα χάσει κάθε ελπίδα βλέπω το πρώτο θετικό τεστ , δεν πίστευα στα μάτια μου, η ζωή απέκτησε χρώμα ξανά, δύο μερεσ μετα μου ανακοινώνει και η κουνιάδα μου ότι είναι και αυτή έγκυος στο δεύτερο παιδί που έμεινε κατά λάθος αλλά μιας μου έμεινε θα το κρατήσει….δύο εβδομάδες μετά μετά από πολύ πόνο εγω έχασα το μωράκι μου , και μαζί με αυτό ένα μεγάλο μέρος του εαυτού μου. Που να βρω την δύναμη να σηκωθώ, τα έβαλα με όλους και όλα, κύριος δεν ήθελα να δω στα μάτια την κουνιάδα μου, θα μου πεις τη σου φταίει η κοπέλα, φυσικά και δεν μου φταίει αλλά δεν το έβλεπα , σιχάθηκα των εαυτό μου για το πώς αισθανόμουν, αλλά μετά από 6 μήνες ξανά έκανα εμβρυμεταφορα και τωρα που σου γράφω είμαι έγκυος, αλλά φοβάμαι… Ο φόβος είναι τόσο μεγάλος μου δεν έχω χαρεί ούτε για μια στιγμή την εγκυμοσύνης μου , είμαι ακόμα στο πρώτο τρίμηνο και κάθε μέρα λέω κάτσε να περάσω και αυτή την εβδομαδα και θα χαρώ, κάτσε να κάνω το πρώτο υπέρηχο μετά θα χαρώ αλλά κάθε βήμα και πιο πολύ φόβος και καθόλου χαρα…. Τι γίνεται ρε αμπα…Έτσι θα είναι οι 7 μήνες σχεδόν που απομένουν????? Και αν κάτι δεν πάει καλα τι θα κάνω…???? Έχω τόσο ανθρώπους δίπλα μου και κύριος έναν υπέροχο σύντροφο των άντρα μου εγω γιατι αισθάνομαι τόσο μόνη και αδύναμη????

Μαρία

Ε δεν μπορεί να ρωτάς στα σοβαρά γιατί αισθάνεσαι τόσο μόνη και αδύναμη.

Επειδή έχεις βιώσει την απώλεια πάρα πολλές φορές, και η απώλεια είναι που μας κάνει να συνειδητοποιήσουμε πόσο μόνοι μας είμαστε.

Δεν πειράζει που φοβάσαι τώρα, μην το λογοκρίνεις, μην έχεις τύψεις ΚΑΙ γι’αυτό. Μη νομίζεις ότι είναι για όλες τις γυναίκες ανέμελη ή ευχάριστη αυτή περίοδος. Κυρίως γεμάτη φόβο και άγχος είναι. Σου εύχομαι από τα βάθη της καρδιάς μου να πάνε όλα καλά, όπως ακριβώς τα επιθυμείς. Αν μπορείς, στείλε μας ένα update.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

77 points
Upvote Downvote

22
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
19 Θέματα σχολίων
3 Απαντήσεις θεμάτων
3 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
21 Συντάκτες σχολίων
Dotti Kali LinneaΤαπεινο_χαμομηλακιεξωγήινηRebecca de WinterLela Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Maggie
Μέλος
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Ελπίζω να πάνε όλα καλά, όταν αρχιζεις και νιώθεις άσχημα να βγαίνεις για περπάτημα, βοηθάει.
Είναι κρίμα, αλλά μέσα στη θολούρα δεν έχεις καταλάβει ότι είσαι μια απίστευτα δυνατή πολεμίστρια.

Kirky
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Αυτό το ‘η εγκυμοσύνη είναι η πιο ευτυχισμένη περίοδος για μια γύναικα’ πόσο μύθος είναι! Κι εγώ τεράστιο άγχος και φόβος για όλα…και όσο πιο πολλά έχεις περάσει όσο πιο πολλά έχεις ακούσει τόσο πιο μεγάλο άγχος. Μην καταπιέζεις τα συναισθήματά σου και μη νοιώθεις ενοχές γι’αυτά. Εύχομαι πραγματικά να πάνε όλα καλά!

Valia
Μέλος
Συμμετέχων

Από τη στιγμή που προσπαθούσες σχεδόν μία δεκαετία να μείνεις έγκυος ανεπιτυχώς, είναι παραπάνω από λογικό να αισθάνεσαι έτσι. Όταν είχες τόσες απογοητεύσεις, ο φόβος υπερνικά τη χαρά. Όλες έτσι θα αισθανόμασταν στη θέση σου. Σου εύχομαι όλα να πάνε καλά, να είσαι δυνατή και να μας ξαναστείλεις με ευχάριστα νέα.

sktpsx
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Συνεργάτης

αχ μαρια συγκινηθηκα. μακαρι να πανε ολα καλα.
και να σου πω, δεν πειραζει, ας εχεις καθε βδομαδα μια μικρη αγωνια. ουφ, περασε και αυτη η βδομαδα και συνεχιζουμε.

Φούστα Κλαρωτή
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

καλό μου, εδώ άλλες και δεν έχουμε περάσει όοοολο αυτό και αγχωνόμαστε, έχεις κάθε δικαίωμα. Σε παρακαλώ έλα σε επαφή με κάποιον ειδικό ψυχικής υγείας για να ξαλαφρώσεις λίγο και να μοιραστείς. Δοκίμασε και την επαφή με τη ΜΚΟ Φαιναρέτη!

Gigi@
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Αγαπητή φίλη, λες πως νιώθεις αδύναμη , αλλά εγώ θαυμάζω τη δύναμή σου! Δεν νομίζω ότι υπάρχουν λόγια να κατευνάσουν τη δικαιολογημένη αγωνία σου. Εύχομαι από καρδιάς να πάνε όλα καλά !

Koala
Μέλος
Συμμετέχων

Δεν τράβηξα τίποτα από όλα αυτά γιατί είχα την τύχη να συλλάβω εύκολα και έχω άγχος αν θα πάνε όλα καλά ακόμη και τώρα που μπαίνω στον όγδοο… Τη μία θα αγχώνεσαι αν θα βγουν οι τάδε αναλύσεις οκ, την άλλη αν τα υπερηχογραφηματα είναι καλά, την επόμενη έτσι την επόμενη αλλιώς…παντα κάτι θα βρίσκεται να αγχωθείς αυτούς τους 9 μήνες. Απλά με την πάροδο του χρόνου μαθαίνεις να ελέγχεις το άγχος σου και να αγχώνεσαι για αλλά πιο λίγο και για άλλα πιο πολύ….Όσο καλή εγκυμοσύνη και να εχεις πάντα αγχώνεσαι. Πόσο δε μάλλον όταν έχεις περάσει αυτά που… Διαβάστε περισσότερα »

calamity jane
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Εύχομαι από τα βάθη της καρδιάς μου να πάνε όλα καλά! Λογικό που νιώθεις έτσι, αλίμονο μετά από τόσο αγώνα! πολλές το έχουμε περάσει αυτό.Εγώ όταν έμαθα πως είμαι έγκυος (μετά από πολλές εξωσωματικές) ένιωσα πως πήρα μια βαθειά ανάσα την οποία και άφησα την ημέρα που πήρα στην αγκαλιά μου το παιδί μου. Θυμάμαι κάθε φορά έλεγα ”να περάσει και αυτή η βδομάδα-μήνας-εξέταση και μετά θα χαλαρώσω λίγο” πράγμα το οποίο δεν έγινε παρά μόνο όταν γέννησα. Θα ηρεμήσεις την ημέρα που θα δεις το πρόσωπο του παιδιού σου και θα το πάρεις αγκαλιά, βέβαια εκεί θα αρχίσουν άλλα… Διαβάστε περισσότερα »

Ladida
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Κι εγώ σε κάθε υπερηχο ειχα τεράστιο άγχος ότι κάτι δε θα πάει καλά. Η δε αυχενική ήταν από τις πιο αγχωτικές στιγμές στη ζωή μου, παρολο που ο γατρος μου είπε από τα πρώτα λεπτά ότι εκ πρωτης οψεως φαινονται ολα πολύ καλά. Αυτή η εξέταση κρατάει κ καμια ωρα, κάθε φορά που ο γιατρος έκανε μια μέτρηση και έλεγε ότι είναι καλη ανακουφιζομουν, μολις έμενε σιωπηλός για λίγο ελεγα πάει κάτι βρήκε. Ευτυχώς όλα καλά. Εμένα το πολύ άγχος μου έφυγε μετά τη β επιπέδου (γύρω στις 21 βδομαδες νομίζω) τότε θα εχεις αρχίσει λογικά να καταλαβαίνεις κ… Διαβάστε περισσότερα »

BabyDoll
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Κειμένων
Συνεργάτης

Νομίζω λογικό είναι να αισθάνεσαι έτσι. Δεν έχω παιδιά αλλά όταν προσπαθείς για κάτι τόσο πολύ και είχες αποτυχίες στο παρελθόν φοβάσαι περισσότερο. Οι αποβολές στο πρώτο τρίμηνο δεν είναι ασυνήθιστο ( συμβαίνει στο 75% των γυναικών και όσο μεγαλύτερη η ηλικία τόσες οι πιθανότητες https://www.paidorama.com/paidoblog/gia-paidi/apovoli-protoy-triminoy-i-pio-synithismeni-apeili) όμως για τις γυναίκες με πρόβλημα σύλληψης πρέπει να είναι ακόμα πιο δύσκολο.
Ελπίζω να πάνε όλα καλά!