Αγαπητή Α,μπα και αγαπητή παρέα, θα μπω κατευθείαν στο ψητό. Ο φίλος μου είναι κατά φαντασίαν ασθενής. Κάθε που περνάει μια δύσκολη φάση στα προσωπικά, στα επαγγελματικά ή στα οικογενειακά του νιώθει/νομίζει ότι είναι και σοβαρά άρρωστος. Τις περισσότερες φορές κάνει μια σειρά εξετάσεων, βλέπει ότι δεν έχει τίποτα και ηρεμεί. Τώρα είναι ένα μεγάλο διάστημα που αναβάλλει την επίσκεψη τους απαραίτητους γιατρούς. Ό,τι και να έχω κάνει δε βοηθάει, τον πήρα με τον καλό, τον πήρα με το άγριο, τίποτα. Στην τελική του είπα να πάει σε ένα ψυχολόγο, γιατί από κάπου πηγάζει αυτό και πρέπει να λυθεί, αλλά ούτε αυτό κάνει. Έχω απελπιστεί. Είμαι ανήμπορη πλέον να βοηθήσω, καθώς δεν είμαι γιατρός πρώτον και δεύτερον έχω εξαντλήσει όλη μου την υπομονή αφού και εγώ δεν περνάω καλύτερα στην καθημερινότητά μου με τα επαγγελματικά και τα οικογενειακά. Το τελευταίο που σκέφτομαι είναι να τον “πάρω από το χέρι” και να τον πάω εγώ στους απαραίτητους γιατρούς. Δεν ξέρω τι άλλο να κάνω πια. Περιμένω τις συμβουλές σου και τις συμβουλές της παρέας μήπως ξεκολλήσουμε από αυτή την κατάσταση. Ευχαριστώ πολύ.
-ανώνυμη
Μόνο ψυχολόγος μπορεί να τον βοηθήσει. Είναι πολύ πέρα από τις δικές σου δυνάμεις. Μπορείς να τον παροτρύνεις να πάει, να βρείτε μαζί έναν ειδικό, να κλείσετε μαζί το ραντεβού, αλλά δεν μπορείς να τον κάνεις (αναγκάσεις) να πάει, ούτε είναι εξασφαλισμένο ότι θα αλλάξει, ακόμα κι αν πάει. Με αυτά τα δεδομένα, σκέψου πόσο μπορείς να περιμένεις, να αντέξεις, να βοηθήσεις, και πράξε αναλόγως.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Εγώ θα του έλεγα “κάθε φορά που νιώθεις άρρωστος ανησυχώ για δύο λόγους. Πρώτον μήπως είσαι όντως άρρωστος και δευτερον μήπως είσαι αρρωστοφοβικός. Θα πας λοιπον σε έναν παθολόγο να σου γράψει και να κάνεις όλες τις πιθανές και απίθανες εξετάσεις. Αν το πρώτο σενάριο αποκλειστεί, θα πας σε έναν ψυχολόγο να δουλέψεις με το δεύτερο σενάριο. Μέχρι τότε, και για την δική μου ψυχική υγεία, όποτε μου λες ότι νιώθεις άρρωστος θα σε αντιμετωπίζω ως υγειή που απλώς καίγεται. Δηλαδή θα αδιαφορώ παντελώς και θα κάνω την ζωή μου”. Και θα κάνεις την ζωή σου. Αν το συνεχίσει για… Διαβάστε περισσότερα »
Ενώ καταλαβαίνω ότι ταυτίστηκες, δεν ήταν για να τατυτιστείς. Δεν μιλάμε για το ίδιο πράγμα. Εσύ κάνεις ό,τι μπορείς για να το αντιμετωπίσεις (το αν πιάνει αυτό που κάνεις είναι άλλη κουβέντα) και ο άντρας της ιστορίας, αρνείται να κάνει οτιδήποτε. Οπότε, μιλάμε για άλλη ιστορία, όπως καταλαβαίνεις. Δεν είναι το πρόβλημα του το πρόβλημα, αλλά ότι αρνείται να κάνει κάτι για να το αντιμετωπίσει.
Τέλος, δεν είναι βέβαιο ότι αυτό που θέλεις εσύ από τους άλλους είναι αυτό που θέλουν όλοι οι αρρωστοφοβικοί από τους άλλους.
ενεργητικά και αυτοκυρίαρχα αρνείται ή δεν μπορεί ΑΚΟΜΑ να προχωρήσει στην αποδοχή οτι πάσχει και ότι πρέπει να ζητήσει βοήθεια;
Το ερώτημα λοιπόν είναι, θα σταθείς δίπλα στον άνθρωπο μέχρι να φτάσει εκεί πέρα ή δεν θέλεις / δεν αντέχεις;
Από μόνος του δεν φταίει. Θέλει υποστήριξη, βοήθεια και παρότρυνση.
Ελπίζω να καταλάβει πόσο βασανίζει ο ίδιος τον εαυτό του, ενώ με τη βοήθεια ενός ειδικού μπορεί να δει τεράστια αλλαγή!
Είμαι η γράφουσα του κειμένου. Δεν είχα καμία πρόθεση να φανώ σκληρή (κάποια στιγμή υπήρξα και ένιωσα άσχημα που το έκανα, αλλά ήταν για να τον ταρακουνήσω) ή ότι δεν ασχολούμαι όσο πρέπει με το σύντροφό μου, ούτε ότι δε δείχνω αγάπη και συμπόνια σε αυτό που γίνεται μέσα στο κεφάλι του. Αυτό που λέω και επισημαίνει και η Λένα στο σχόλιό της είναι ότι δε θέλει ο ίδιος να το αντιμετωπίσει. Προσπαθώ με κάποιο τρόπο να τον κάνω να το ψάξει με τους κατάλληλους γιατρούς (ακόμα ακόμα να πάρει και δεύτερη και τρίτη γνώμη) και όχι να κάθεται άπραγος… Διαβάστε περισσότερα »
Για να πάρει τη ζωή στα χέρια του πρώτα θα πρέπει να το αποδεχτεί μονος του οτι κάτι πρέπει να κάνει. Είναι δυσκολη αυτη η συνειδητοποίηση, θέλει πολύ κουράγιο.
Το μονο που μπορείς να κάνεις ειναι να τον παροτρυνεις θετικά προς αυτην την κατεύθυνση και να τον στηρίζεις. Εφόσον θέλεις και μπορείς.
Αχ κάποιος το πε!!! Αυτοανοσο!!! Η αλλιώς σε ψυχολογο!!! Μπορεί απλά να έχει κάτι σαν σύνδρομο μινχαουζεν…
το συνδρομο μινχαουζεν ειναι κατι πολυ διαφορετικό κ έχει να κανει με παθολογικα ψέματα. Αυτός φαινεται υποχονδριος η ισως υποφερει κ απο αγχώδη διαταραχή.
έχω στο περιβάλλον μου άτομο με mirrored μινχαουζεν κ είναι δυστυχώς ψυχιατρική διαταραχή.ειναι με αγωγή κ συνεχή παρακολούθηση από ψυχιατρο( υπάρχει πάντα ο φόβος παρεκκλισης). δυστυχώς αυτά τα άτομα δεν καταλαβαίνουν ότι η κατάσταση τους είναι σοβαρή κ μπορεί να αρχίσουν να κάνουν κ επίτηδες κακό στον εαυτό τους για να φαίνεται ότι έχουν συμπτώματα..
Και η αδερφή μου εμφανίζει ψυχοσωματικά και τρέχει στους γιατρούς σε τέτοιες φάσεις. Νομίζω ότι είναι ένας τρόπος να πουν “χρειάζομαι κάποιος να νοιαστεί για μένα”. Γιατί η μάνα μου δεν είχε ενσυναίσθηση αλλά μας φρόντιζε όταν ήμασταν άρρωστοι. Αλλά αυτό είναι απλώς μια ερμηνεία. Όμως κι εσύ φαίνεται ότι έχεις ανάγκη να ανοιχτείς και να σταματήσεις να νιώθεις ότι έχεις την ευθύνη και για τους δυο σας. Μάλλον χρειάζεστε περισσότερη επικοινωνία συναισθηματικά. Ίσως θα ήταν καλή ιδέα μια θεραπεία ζεύγους. Ξεκίνα να του τα λες όπως τα λες εδω: νιώθω ανήμπορη να σε βοηθήσω, και για μένα τα πράγματα… Διαβάστε περισσότερα »
Αγαπητή φίλη, ο φίλος σου χρειάζεται ψυχίατρο. Το ζήτημα που αντιμετωπίζει είναι όντως πολύ σοβαρό και οι αγχώδεις διαταραχές δεν είναι παιχνίδι. Είναι πιθανό να τα βιώνει στ’ αλήθεια αυτά που σου λέει, τους παράξενους πόνους, κλπ. Το άγχος λειτουργεί σαν αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Στην οικογένειά μου, π.χ. έχουμε σοβαρή γενετική προδιάθεση σε OCD. Όλες οι γυναίκες της οικογένειας υποφέρουμε από εμμονές, και συνήθως αρκεί ένα τραυματικό γεγονός για να τριγκάρει τον κύκλο και φτου κι απ’ την αρχή. Μου έχει τύχει πχ. σε περίοδο έντονου στρες να ανεβάζω πυρετό 40 κάθε 2 εβδομάδες, για διάστημα 6 μηνών. Άκρως αληθινό μεν,… Διαβάστε περισσότερα »
Ειμαι και εγω αρρωστοφοβικος και εχω περασει αρκετα 20ημερα της ζωης μου πηγαινοντας απο γιατρο σε γιατρο μεχρι να πειστω οτι ειναι ολα καλα.και η αληθεια ειναι οτι αρκετα απο τα σχολια μου φαινονται καπως αυστηρα ομως δυστυχως καπως ετσι ειναι η αληθεια. Ειναι πραγματικα πολυ δυσκολο για αυτον που το περναει μιας και ζει συνεχως με την αγωνια οτι κατι συμβαινει στον οργανισμο του και γατζωνεται απο ολους τους κοντινους του ζητωντας διαβεβαιωση οτι δεν ειναι αρρωστος, και του τη δινουν, και την ξαναζηταει κτλ και αυτος ο κυκλος δεν τελειωνει ποτε. Νομιζω και γω πως δε μπορεις εσυ… Διαβάστε περισσότερα »
Ισχύει. Υπάρχει τεράστια άγνοια για τα
αυτοάνοσα. Στην πλειοψηφία τους έχουν μια σειρά από πολλά και διαφορετικά συμπτώματα σωματικά και ψυχικά, που ειναι κοινά και σε άλλες ασθένειες και αρκετά από αυτά είναι αρκετά δύσκολο να διαγνώστούν και χρειάζεται ο κατάλληλος γιατρός με τις κατάλληλες γνώσεις και εξειδικευμένες εξετάσεις. Οι έρευνες λένε ότι για να φτάσουν πολλά αυτοάνοσα να διαγνώστούν χρειάζονται στις περισσότερες περιπτώσεις χρόνια και αρκετοί από τους ασθενείς χαρακτηρίζονται ως υποχόνυποχόνδριοι μέχρι να διαγνώστούν.
“κατά φαντασίαν ασθενής” δεν είναι,έχει ασθένεια απλά ψυχική. Επειδή την έχω και εγώ θα σου πω ότι ΔΕΝ μπορείς να τον βοηθήσεις,και ίσως να μην μπορεί και οποιοσδήποτε ψυχολόγος (εγώ δεν έχω βρει ακόμα καλό και δεν το έχω ξεπεράσει) Γενικά το περνάω όταν βαριέμαι πνευματικά και δεν εξαντλουμαι σωματικά (έχει μια σύνδεση με το ADHD σε εμένα,μόνο εκεί έχω καταλήξει) Καταφεύγει εκεί το μυαλό μου όταν δεν είμαι σε σκέψη ή κίνηση. Αν θεωρείς ότι δεν τον αντέχεις καλύτερα θα είναι να χωρίσετε. Έχω χωρίσει στο παρελθόν επειδή δεν με καταλάβαινε ο σύντροφός μου και ένιωθα ότι του κατέστρεφα… Διαβάστε περισσότερα »