Αγαπητη Α μπα, Ειμαι σε μια σχετικα δυσκολη σχολη (Νομικη Αθηνας), 3ο ετος πλεον. Ο κολλητος μου κοβεται συχνα σε μαθηματα στη σχολη (τα περναει με τη δευτερη ή τριτη με τη βαση σχεδον παντα). Εγω και αρκετοι αλλοι τα περναμε με την πρωτη και συχνα με υψηλους βαθμους. Αποτελεσμα να νιωθει μειονεκτικα και καθε φορα που κοβεται να λεει ποσο αχρηστος και ασχετος ειναι και ποσο δεν αξιζει ενω ολοι εμεις ειμαστε πανεξυπνοι γιατι ενω διαβαζει το ιδιο με μας, δεν τα καταφερνει. Δεν ξερω τι να του απανταω σ αυτα, εννοω οντως προφανως εχει καποια ακαδημαικη αδυναμια για να μενει πισω αλλα εγω θελω να τον στηριζω. Πώς να αντικρουω αυτα τα επιχειρηματα? Υ.Γ. Ναι, οντως διαβαζει, τον βλεπω, διαβαζουμε μαζι. Υ.γ.2 Ναι, του αρεσουν τα μαθηματα και η σχολη και με μερικα πορωνεται οπως λεει και το βλεπω κιολας. Υ.γ.3 Δεν ειναι χαζος ουτε αφελης, κοινωνικα ειναι πολυ ευστροφος και γενικα του κοβει πολυ. Υ.γ. 4 Οχι, δεν αγχωνεται υπερβολικα ουτε εχει κρισεις πανικου. Εχει ονειρο να κανει διδακτορικο, αλλα με το ζορι τον βλεπω να τελειωνει μεταπτυχιακο με τις επιδοσεις αυτες. Επισης εχει κολλησει εδω και χρονια και λεει για την επιδοση του στην Εκθεση στις Πανελληνιες οπου εγραψε 15 και αυτο τον κατεβασε γιατι ειχε γραψει στρογυλλα 20αρια σε ολα και θα εβγαινε απο τους πρωτους στην Ελλαδα αν δεν επαιρνε 15 στην Εκθεση. Καθεται λοιπον και λεει χρονια μετα ‘πηρα 15 επειδη δεν εχω κριτικη σκεψη και ειμαι χαζος και επιβεβαιωνεται και στη Νομικη αυτο”. Και εχει κολλησει σ αυτο ενω ξερει οτι δεν ισχυει και οτι εκανε καποια λαθη στη δομη στην εκθεση του οπως ειχα καταλαβει οταν μου το ανελυσε. Δεν ξερω τι να λεω για να μην τον αποθαρρυνω ομως και γενικα δεν θελω να δινει τοση αξια στους βαθμους αλλα δυστυχως για την περιοδο που διανυουμε (φοιτητικη ζωη) εχουν σημασια. Δε μπορω να λεω ψεματα οτι δεν εχουν καμια αξια. Το θεμα ειναι οτι δε θελει απλα να γινει δικηγορος γιατι εκει θα του ελεγα οτι οι βαθμοι δεν εχουν ιδιαιτερη αξια για το επαγγελμα. Ομως θελει να παει για μαστερ σε πολυ καλο πανεπιστημιο και να ακολουθησει ακαδημαικη καριερα. Τι του λες εκει? Καποια ιδεα? Πώς να μην αποθαρρυνεται? Επειδη διαβαζουμε μαζι βλεπω οτι προσπαθει οποτε ποσο περισσοτερο να προσπαθησει? Καθε φορα που βγαινουν οι βαθμοι νιωθω την καρδια μου πετρα, στεναχωριεμαι που θα στεναχωρηθει και κυριως επειδη δεν εχω κατι να του πω περα απο το ‘θα τα καταφερεις την επομενη φορα και δε σημαινει κατι’ , που ειναι βλακειες αλλα δεν εχω κατι αλλο να πω (δεν ειμαι κ το πρωτο μυαλο σ αυτα αλλα θελω τοσο πολυ να τον βοηθησω). Καποια ιδεα να τον κανω να νιωσει καλυτερα και να το δει αλλιως?
Νομίζω ότι δημιούργησες ένα πρόβλημα χωρίς να υπάρχει. Δεν εξαρτάται από σένα τι θα γίνει στη ζωή του για να σε απασχολεί «τι να του πεις» και «πώς να μην τον αποθαρρύνεις». Ή θα τον αποθαρρύνει ή ζωή από μόνη της, ή θα διαψευστείς. Σου ζητάει να πεις τη γνώμη σου αν θα καταφέρει ή όχι να κάνει ακαδημαϊκή καριέρα; Και να σου τη ζητάει, έχει ουσιαστικό αντίκρισμα το τι πιστεύεις; Μπορείς να πεις πέρα με κάθε βεβαιότητα τι θα γίνει;
Όταν ένας φίλος μας στενοχωριέται, αυτό που ζητείται από εμάς δεν είναι να μοιραστούμε τη σοφία μας ή να πούμε κάτι για να του αλλάξουμε την πορεία της ζωής του, αλλά να ΑΚΟΥΜΕ. Αυτή είναι η ουσιαστική βοήθεια: να είσαι εκεί, και να ακούς. Ήρεμα. Χωρίς να διακόπτεις και χωρίς να πιστεύεις ότι οι απαντήσεις είναι προφανείς και θα του κάνεις κάποια χάρη αν του τις αποκαλύψεις.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Ακολουθεί μη δημοφιλής άποψη:
Οι βαθμοί δεν έχουν και τόση σημασία. Σίγουρα όχι όσο νομίζουμε όταν κάνουμε προπτυχιακό. Η πανεπιστημιακή κοινότητα ψάχνει ερευνητικές προτάσεις με προοπτική και όχι βαθμούς. Οι βαθμοί έχουνε σημασία όταν αποφασίζονται υποτροφίες (με κάποιες εξαιρέσεις) αλλά μέχρι εκεί. Και βασικά υπάρχουνε πολλοί φοιτητές που ανθίζουν με άλλους καθηγητές και άλλη υποστήριξη στις μετέπειτα σπουδές, δεν είμαστε όλοι το ίδιο.
Συμφωνώ απόλυτα με την απάντηση της Λένας.
Καθόλου μη δημοφιλής άποψη, υπάρχουν κλάδοι που όντως δεν έχουν τόση σημασία οι βαθμοί. Για τα μεταπτυχιακά βέβαια μετράνε, κακά τα ψέμματα. Και δεν έχουν να κάνουν όλα τα μεταπτυχιακά με την έρευνα. Για το δικό μου μεταπτυχιακό μέτρησε πολύ ο βαθμός πτυχίου μου αλλά και το ότι είχα μια μικρή εργασιακή εμπερία, το επίπεδο των αγγλικών μου και το ότι είχα πάει Εράσμους! Ο τρόπος όμως που αξιολογούνται οι φοιτητές στα ελληνικά πανεπιστήμια, τουλάχιστον στους πιο θεωρητικούς κλάδους, είναι όπως στο λύκειο, παπαγαλία και άντε καμιά ερώτηση κρίσεως.
Μα εδώ μιλάμε για μια κατεξοχήν θεωρητική επιστήμη, αν δε μπορείς να κατανοήσεις και να αποδώσεις αυτό που διαβάζεις σίγουρα θα το βρεις μπροστά σου. Αν μιλούσαμε για ιατρική θα συμφωνούσα με την απάντησή σου. Αν όμως δε μπορεί να συντάξει ένα ορθό κείμενο που βασίζεται στην κατανόηση και στην κριτική σκέψη δε το βλέπω για διδακτορικό με την καμία.
Θα συμφωνήσω με την @Εντελβάις. Ακόμη και για θετική επιστήμη να μιλούσαμε τα διδακτορικά απαιτούν ανάλυση θεωρίας και σύνταξη κειμένου. Όταν μιλάμε για ένα άτομο που διαβάζει πολύ αλλά κόβεται και εγώ δύσκολο το βλέπω.
Εντελβαίς, δεν νομίζω πως είναι ξεκάθαρο ότι δεν μπορεί να συντάξει ένα ορθό κείμενο που βασίζεται στην κατανόηση και την κριτική σκέψη (επίσης δεν συμφωνώ πως όποιος παίρνει 10 πετυχαίνει αυτό το πράγμα αλλά αυτό είναι άλλη κουβέντα). Μπορεί να έχεις όντως δίκιο και να είναι έτσι, αλλά νομίζω πως ούτε η γράφουσα είναι σίγουρη για το ποιο είναι το πρόβλημα. Είμαι director of graduate studies στην σχολή μου, σε μία επιστήμη που το γράψιμο είναι υψίστης σημασίας. Ναι, υπάρχει ένα μίνιμουμ βαθμολογίας που απαιτείται για να γίνεις δεκτός σε μεταπτυχιακό αναλόγως το πανεπιστήμιο – αλλά τα περισσότερα πανεπιστήμια κοιτάνε… Διαβάστε περισσότερα »
Εντελβάις, δεν νομίζω πως μπορούμε να είμαστε σίγουροι πως ο φίλος της γράφουσας δεν μπορεί αν συντάξει ένα ορθό κείμενο που βασίζεται στην κατανόηση και στην κριτική σκέψη (και θα έλεγα και πως και αυτοί που παίρνουνε 10 δεν σημαίνει πάντα πως κάνουνε αυτό αλλά είναι άλλη συζήτηση αυτή). Μπορεί να έχεις δίκιο και να είναι έτσι, σίγουρα πιθανό, αλλά νομίζω πως ούτε η γράφουσα ξέρει τον λόγο στην συγκεκριμένη περίπτωση (και δεν μπορεί να τον ξέρει, απ’όσο ξέρω ο βαθμός δίνεται χωρίς σχόλια στην Ελλάδα). Είμαι director of graduate studies στην σχολή μου όπου η ποιότητα της γραφής έχει… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ πάντως σκέφτομαι μήπως έχει συγκεκριμένες και διαχειρίσιμες (με σωστή καθοδήγηση) δυσκολίες που δεν έχουν διαγνωστεί σε μικρότερη ηλικία πχ διαταραχή διάσπασης προσοχής, μαθησιακές δυσκολίες. Θα μπορούσες να του προτείνεις να το διερευνήσει. Ακόμα και μέσα από την διαδικασία της διερεύνησης ίσως ανακαλύψει πιο συγκεκριμένα τι τον δυσκολεύει. Ίσως συνειδητοποιήσει επίσης πως αυτές οι δυσκολίες δεν τον κάνουν λιγότερο έξυπνο από τους άλλους, κάτι που θα τον βοηθούσε ίσως να επανάκτησει την αυτοεκτίμηση του.
Οι βαθμοί, ή βασικά ο βαθμός του πτυχίου, παίζουν ρολο σε τέτοιες σχολές όπου ο ανταγωνισμός ειναι τεράστιος. Όταν 200 απόφοιτοι έχουν βαθμό πτυχίου πάνω από 8.5, καταλαβαίνουμε οτι ο ένας με 6-7 θα δυσκολευτεί τρελά σε μεταπτυχιακό, πρακτικές κλπ, ειδικά στην Ελλάδα που τα μετράμε ολα με βαθμούς αλλά και στο εξωτερικό.
Ψάχνω μεταπτυχιακά δικαίου στο εξωτερικό και πιστεψτε με, ο βαθμός μετράει.
Πως να στο πω μωρέ φίλη για να μη σου χαλάσω και το όνειρο. Το διδακτορικό (και η ακαδημαϊκή καριέρα) δεν είναι κάτι ουάου. Δε χρειάζεται να είσαι έξυπνος. Είναι μια δουλειά. Πρέπει να είσαι εργατικός. Το μεταπτυχιακό είναι πιο εύκολο από το προπτυχιακό γιατί είναι και λίγο σαν ιδιαίτερο. Μπορεί να πάει όπου θέλει, να πληρώσει και να κάνει ένα. Αρκεί να πλασάρει ωραία τον εαυτό του.
Το καλύτερο σχόλιο που διάβασα!
Δυστυχώς η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική από αυτό που νομίζουμε όταν βρισκόμαστε στο προπτυχιακό. Μεγαλύτερα ντουγάνια από Έλληνες καθηγητές ΑΕΙ δεν έχω συναναστραφεί στη ζωή μου.
Αλήθεια τώρα; ένας άνθρωπος στο τρίτο έτος κάθεται και θυμάται την έκθεση που έγραψε στις πανελλήνιες;!! Και από την έκθεση που έγραψε στις πανελληνιες έβγαλε το συμπέρασμα ότι δεν έχει κριτική σκέψη; ή έχει πολυ άγχος ή τι να κάνουμε, δεν είναι όλοι για ακαδημαϊκή καριέρα (;).
Θα εκπλαγείς, Μίρκα. Συμμαθήτριά μου, η οποία δεν μπορούσε να περάσει μαθήματα στην υψηλόβαθμη σχολή που πέρασε, είχε για χρόνια να καμαρώνει που έβγαλε τα περισσότερα μόρια στην τάξη.
Για πολλούς ανθρώπους η αποτυχία στις Πανελλήνιες ήταν το πρώτο γερό χαστούκι που φάγαμε στη ζωή μας. Που όχι μόνο έπρεπε να βρεις τη δύναμη να μαζέψεις τα κομμάτια σου και να συνεχίσεις, αλλά και να κάτσεις και να αναθεωρήσεις όλη σου την κοσμοθεωρία με το ανώριμο δεκαοχτάχρονο μυαλό σου. Ήμουν άτυχη και θα ξαναπροσπαθήσω; Έκανα αυτό το λάθος και θα το διορθώσω για να ξαναπροσπαθήσω; Ή είχα θέσει υπερβολικά υψηλούς στόχους και πρέπει να αλλάξω εντελώς πορεία; Και πάνω από το κεφάλι σου γονείς, φροντιστές, συγγενείς και φίλοι να λένε το μακρύ και το κοντό τους. Οπότε ναι, τέτοια… Διαβάστε περισσότερα »
Νομίζω πως σε παιδιά που έχουν περάσει σε ανταγωνιστικές υψηλόβαθμες σχολές (τύπου ιατρικές, νομικές, πολυτεχνεία) είναι πιο σύνηθες να μνημονεύονται οι βαθμοί στις πανελλήνιες σε σχέση με φοιτητές άλλων σχολών. Οι περισσότεροι φοιτητές αυτών των πιο ανταγωνιστικών σχολών, στον μικρόκοσμο του σχολείου τους είχαν μάθει να είναι από τους καλύτερους μαθητές ενώ ως φοιτητές ξαφνικά από “πρώτοι και καλύτεροι” βρίσκονται σε ένα περιβάλλον όπου μπορεί να είναι μέτριοι ή και κακοί στις επιδόσεις συγκριτικά με το σύνολο. Αυτό μπορεί να σου πάρει καιρό να το συνηθίσεις οπότε το να σκέφτεσαικαι να αναφέρεις τις πανελλήνιες –που μπορεί να ήταν η τελευταία… Διαβάστε περισσότερα »
πολύ καλή παρατήρηση zampon και melia. Η κολλητή μου στη σχολή ήξερε με το που μπήκε στη νομική πως θέλει να γίνει εγκληματολόγος. Εγώ μέχρι το τέταρτο έτος ήθελα να τα παρατήσω και να γίνω ηθοποιός. Κάπου κοντά στο πτυχίο ένιωσα το call. Πήρα σβάρνα να κάνω αναβαθμολογήσεις και να βάζω ρήτρες στα τελευταία μαθήματα μπας και σώσω ό,τι σώζεται. Και τα κατάφερα, μπήκα σε μεταπτυχιακό με εξετάσεις, πορώθηκα με το αντικείμενο. Εν τέλει στο διδακτορικό μπήκα με υποτροφία λόγω θέματος πρότζεκτ. Στη σχολή ο μέσος όρος μου ήταν λίγο πάνω από 6,5 και στις πανελλήνιες είχα γράψει 16 στην… Διαβάστε περισσότερα »
Έχω τελειώσει την ίδια σχολή και θα πω ότι δεν τη θεωρώ από τις πιο δύσκολες σχολές. Η όποια δυσκολία έγκειται στη μεγάλη ύλη και στους κακούς διδάσκοντες (με λίγες εξαιρέσεις) που παίρνουν ως δεδομένο πως το ακροατήριο είναι παιδιά δικαστικών και δικηγόρων και δεν μπαίνουν καν στη διαδικασία να εξηγήσουν έννοιες όπως η δικαιοπραξία, εξάλλου γι’αυτό υπάρχουν τα συγγράματα… Στο θέμα μας, θα σου πω ότι έχω δει πρώην συμφοιτητές/τριες που δεν περνούσαν τα μαθήματα και που άργησαν να τελειώσουν τη σχολή να διαπρέπουν, άλλους που είχαν όλο το πακέτο να αλλάζουν καριέρα μετά τη λήψη του πτυχίου και… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν έχει βρει ποιος τρόπος διαβάσματος του ταιριάζει. Δεν αφομοιωνουν όλοι τις πληροφορίες με τον ίδιο τρόπο. Σταματήστε να διαβάζετε μαζί και ας ψάξει διαφορετικό τρόπο να διαβάζει μόνος.
Ή εμμονή του με το βαθμό είναι απλά η προσπάθειά του να εξηγήσει αυτό που του συμβαίνει, αν βρει γιατί πραγματικά δυσκολεύεται, θα το ξεπεράσει θεωρητικά.
Πες του να μην σκάει ιδιαίτερα και να έχει αυτοπεποίθηση. Κ γω στη σχολή είχα κοπεί πολλές φορές, πτυχίο πήρα με 6 και μετά στο μεταπτυχιακό που με ενδιέφερε το πήρα με 10 και μια χαρά καριέρα ακολούθησα τλκ. Η νομική είναι αχανής, ο όγκος απίστευτος. Το θέμα είναι να αποκτήσει νομική σκέψη και εφόδια ώστε όταν θα χειριστεί επαγγελματικά υπόθεση στο μέλλον, ναναι σε θέση να την ξεκοκκαλήσει, να διαβάσει νομολογία κτλ. Εγώ θυμάμαι πάντα εχανα από θεωρητικά θέματα, έλυνα το πρακτικό, αλλά μου ήταν εξαιρετικά δύσκολο να μάθω απέξω θεωρία.
Αν ο φίλος που είναι πλέον τρίτο έτος στη Νομική δεν έχει αντιληφθεί από μόνος του ότι πρέπει να διαβάσει περισσότερο ή να αλλάξει τον τρόπο διαβάσματος για να πετύχει αυτά που θέλει, δεν μπορείς να κάνεις πολλά. Δε βλέπω την ανάγκη να του λες κατι συγκεκριμένο όταν κόβεται στα μαθήματα κλπ, δεν είναι νήπιο, αλλά ενήλικας που έχει στόχους και αύριο μεθαύριο θα τελειώσει Νομική με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
Εντάξει, προφανώς δεν διαβάζει με σωστό τρόπο, δεν το έχει βρει ακόμα, μπορεί να μη το βρει και ποτέ. Δεν είναι όλοι ίδιοι. Επειδή θέλει να κάνει διδακτορικό, ας πούμε, θα πρέπει να κάνει πρώτα μεταπτυχιακό. Καλό θα είναι να πάρει τουλάχιστον λίαν καλώς. Σε πολυ καλό πανεπιστήμιο του εξωτερικού θέλει; Θα πρέπει να μπορεί να υποστηρίξει, όχι μόνο την έξτρα δυσκολία της γλώσσας, αλλά και τις περισσότερες απαιτήσεις. Αν θέλει όντως να κάνει κάτι παραπάνω, ας αποφασίσει πρώτα το πεδίο το οποίο τον ενδιαφέρει. Να κοιτάξει να πάρει καλούς βαθμούς σε αυτά τα μαθήματα και να πάρει τα αντίστοιχα… Διαβάστε περισσότερα »
Κυκλοφορει μια φωτογραφια στο ιντερνετ που διχνει με τοσο εξυπνο τροπο την προβληματικη παιδεια παγκοσμιως.Υποτιθεται οτι ειναι στην ζουγκλα , ο δασκαλος και οι μαθητες: μια μαιμου, ενας ελεφαντας, ενα λιονταρι και ενα ψαρι. Ο δασκαλος λοιποιν ανακοινωνει το θεμα εξετασης. ” Για να ειμαστε δικαιοι, και για να μην υπαρχουν υπονοιες θα εξεταστειτε ολοι στο ιδιο θεμα. Σκαρφαλωστε στο δεντρο”
Βρε κούκλα μου, καλοί οι βαθμοί σου στις πανελλαδικές και στη σχολή, να τους χαίρεσαι αλλά αυτό το ρημαδι το αγγλικό ερωτηματικό με καρφώνει στην καρδιά.