Αμπα μου και αμποπαρέα γεια σας! Το πρόβλημά μου είναι το εξής: είμαι με τον άντρα μου πολλά χρόνια μαζί και πρόσφατα αποκτήσαμε ένα κοριτσάκι, τώρα 2,5 μηνών. Από την αρχή συμμετέχει ενεργά σε ό,τι αφορά στο μωρό, το κάνει μπάνιο, αλλάζει πάνες, το ταΐζει κλπ. Όπως του ζουπάει μπουτάκια, μαγουλάκια, πατουσάκια κλπ, του πειράζει και τις ρόγες. Όταν του είπα πως αυτό με ενοχλεί, μου απάντησε πως είναι ένα μέρος του σώματος σαν όλα τα άλλα. Από τότε πάντως το σταμάτησε. Και ερωτώ εγώ τώρα: ποιος έχει δίκιο και γιατί εμένα με ενοχλεί να της πειράζει τις ρόγες; Είναι όντως όπως τα υπόλοιπα μέρη του σώματος ή καλά κάνω και με ενοχλεί και είναι ένα μέρος που δεν ακουμπούν ούτε η μαμά, ούτε ο μπαμπάς, τουλάχιστον όχι ηθελημένα
-Προβληματισμένη μαμά
Είναι πολύ πιο ευαίσθητο σημείο από τα μπουτάκια και τα πατουσάκια. Τόσο ευαίσθητο που μπορεί το τρίψιμο που στα μπουτάκια να είναι ευχάριστο, στις ρώγες να πονάει. Εγώ δεν είμαι και 100% των ζουληγμάτων, όσο λαχταριστά και αν είναι τα μωρά, αν δεν είναι βέβαιο ότι τους αρέσει, και όσο μικρά κι αν είναι, φαίνεται. Τα χάδια πρέπει να γίνονται για να καλύπτονται οι συναισθηματικές ανάγκες του παιδιού, όχι του γονέα.
Η σεξουαλικοποίηση είναι που σε ενοχλεί, ή η ιδέα της. Εγώ συμφωνώ μαζί σου ότι είναι λάθος, κι ευτυχώς που το σταμάτησε. Τα παιδιά πρέπει να είναι σε θέση να προστατεύουν το σώμα τους και δεν είναι ποτέ υπερβολικά νωρίς για να το ξεκινήσει αυτό ένας γονέας. Μπορεί να μην σημαίνει κάτι για ένα μωρό μηνών αυτό που κάνει, αλλά πότε θα σταματήσει αυτός να το κάνει; Σε ποια ηλικία θεωρεί ότι δεν είναι αποδεκτό; Ή επειδή είναι κι αυτό “ένα μέρος του σώματος” θα συνεχίσει να το κάνει μέχρι να φύγει η κόρη για το πανεπιστήμιο;
Είναι διαφορετικό πράγμα η αυτοδιάθεση (δηλαδή τι θέλει να κάνει μια ενήλικη γυναίκα με τις ρώγες της), διαφορετικό το τι θεωρούμε εμείς σεξουαλικό και τι προκλητικό που θα έπρεπε να κρύβεται (αλλάζει με την κοινωνία κι έχει σχέση με την πατριαρχία, φυσικά) και τελείως άλλο πράγμα το τι επιτρέπεται να κάνεις σε κάποιον που δεν μπορεί να σου πει όχι. Το μωρό δεν μπορεί να συναινέσει, άρα, πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί. Υπάρχουν μωρά/παιδιά που θέλουν πολλές αγκαλιές και άλλα που σπρώχνουν και σκουπίζουν τα μάγουλα τους όταν τα φιλάς. Οι ρώγες (ή οποιοδήποτε άλλο σημείο του σώματος) δεν είναι παιχνίδι.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Δεν είναι τόσο απλό, Νίνα, μακάρι να ήταν. Μπορεί να χρειαστεί (και θα χρειαστεί αρκετές φορές) να ελέγξεις τα γεννητικά όργανα ή τον πρωκτό του παιδιού για μολύνσεις, μικροτραυματισμούς, μυκητιάσεις και παράσιτα, να βάλεις υπόθετα, να κάνεις πλύσεις στην ευαίσθητη περιοχή. Και αυτό δεν θα γίνει πάντα συναινετικά στις μικρές ηλικίες… Θα χρειαστεί επίσης να τους ανοίξεις το στόμα με το ζόρι σε πάρα πολλές περιπτώσεις, θα το γδύνεις ή θα του λες να γδυθεί… Επίσης θα χρειαστεί να το εξετάσει ο παιδίατρος. Αν το παιδί έχει μάθει, σε πολύ μικρή ηλικία, πως δεν πρέπει να το αγγίζει κανείς και… Διαβάστε περισσότερα »
Μια χαρά νόημα βγάζουν και συμφωνώ! Η λέξη-κλειδί είναι το “σαν παιχνίδι” που λες. Να είναι σαφές πως κανείς δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει το σώμα του παιδιού σαν παιχνίδι, σαν κούκλα. Υπάρχουν πολλοί τρόποι να το δείξεις αυτό. Ας πούμε, πάντα ρωτάω το γιο μου αν θέλει να αράξουμε αγκαλιά στον καναπέ, χτυπάω την πόρτα του δωματίου του πριν μπω από τότε που ήταν 3 ετών κτλ. Από την άλλη, του λέω κι εγώ π.χ. πως δεν είμαι μαξιλάρα να χοροπηδάει πάνω μου, ή ότι με ενοχλεί να μου τραβάει το μάγουλο. Μέχρι στιγμής, λειτουργεί. Ελπίζω πως στο μέλλον, έχοντας… Διαβάστε περισσότερα »
Το γνωστό skin-to-skin και τα χάδια σε όλο το σώμα πράγματι ηρεμούν απίστευτα τα περισσότερα νεογνά (και τους γονείς!) Τα νοσταλγώ πού και πού αυτά τα ωραία των πρώτων εβδομάδων/ μηνών <3
Ω ρε φίλε πάτησες ευαίσθητη χορδή. Εμένα μου το έκανε δύο φορές αυτό στα 14… για πλάκα και καφρίλα και το έχω εντάξει στη σεξουαλική παρενόχληση ή δεν ξέρω και πως να το πω όταν προέρχεται από πατέρα. Δεν ξέρω στα μωρά μωρά τι συμβαίνει, πάντως στα 14 οι ρώγες είναι ερωτογενής περιοχή και είναι ασέλγεια. Δε λέω ότι ο άντρας σου θα το κάνει στο μέλλον, έχω δει μανάδες να παίζουν με το πουλάκι του μωρού γιου τους, τύπου αχου το μωρέ…. Πάντως να ξέρετε ότι αυτά τα αγγίγματα του πατέρα μου μου δυσκόλεψαν κι άλλο τη ζωή μου
Τι λες τώρα, J. Brian. Πολύ λυπάμαι. Πώς και δεν το επιχείρησε πάλι μετά τη δεύτερη φορά; Παρέμβαση μάνας;
Γιατί ήταν απλή καφρίλα και πλάκα. Δεν ήταν συνειδητή πράξη , πλην όμως εμένα με επηρέασε όπως και πολλά άλλα, Περιττό να πω πως η μάνα μου ήταν η “ελάτε να φάτε”” χαρωπά……….
Δηλαδή θεώρησε πλάκα να τσιμπήσει το στήθος σου 14 χρονών έφηβη?δεν του είπες πως είναι περίεργο να το κάνει ένας πατέρας στην κόρη του;αν του έριχνες γονατια κάτω απ’ την ζώνη θα γελούσε το ίδιο;
Οι “χαρωπες” μανούλες πάντως πολλές φορές κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν.
Νομίζω η πραγματική ερώτηση είναι αν ήταν αγοράκι, θα του πείραζε ο μπαμπάς τις θηλές;
Πολύ σωστή παρατήρηση, cloud και κάπως ανατριχιαστική μαζί.
Τα μπουτακια,πωπος και θηλές είναι ερωτογενεις ζώνες.οσα υποκοριστικά και να τους βάλουμε.case closed Αυτό ισχύει για αγοράκια και κοριτσάκια. Είμαι εντελώς αντίθετος να αγγίζουμε αυτά τα σημεία στα παιδιά. Και πρέπει να μάθουμε και τα παιδιά να μην αφήνουν να αγγίζονται αυτά τα σημεία ούτε από παππούδες,ούτε από γιαγιάδες και λοιπούς συγγενείς. Και να σταματήσει κ αυτό το αστείο “που ναι τα βυζάκια σου”,”κούνα το κωλι σου”και αλλες τέτοιες αηδιες. Ακόμα κ αν θεωρείται χαριτωμένο,για κάποιο λόγο,το παιδί δεν καταλαβαίνει καμία διαφορά και θα το κάνει ασυναίσθητα σε όλους.και μπορεί και χωρίς να τους ζητηθεί. Εμένα μου έχει συμβει να… Διαβάστε περισσότερα »
Ε όχι και τα μπουτάκια ρε παιδιά. Δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα σε παιδικά μπουτάκια και μπρατσάκια.
Δεν κατάλαβα, τι προσπαθούσε να σου κάνει το παιδί της κολλητής σου?
Μου σήκωσε την μπλούζα τής και μου είπε “κοίτα τα βυζάκια μου”και κουνιόταν
Αν και σου απάντησα δεν εμφανίζει την απάντηση.τελος πάντων μου σήκωσε την μπλούζα της και μου είπε παιχνιδιάρικα κοίτα τα ***.
Αυτό βέβαια ξέρω ότι το έχει μάθει από την οικογένεια τής που κάνουν αυτά τα χαζά αστεία.
Και της είπα με όσο πολυ αδιάφορο ύφος”οκ!αλλά αυτό να ξέρεις δεν το κάνουμε μπροστά στον κόσμο και ούτε αφήνουμε να μας αγγίζουν εκεί” μου είπε “εντάξει” και δεν το συνέχισα κ εγώ παραπάνω γιατί δεν ήθελα να της δημιουργήσω ντροπή.
Συμφωνώ πέρα για πέρα.. Τα μωρά γίνονται το κέντρο του σύμπαντος των ενηλίκων – εμφανίζεται μωρό ( τα παραδείγματα είναι προ- καραντινας να σημειώσω) και όλοι αμέσως το κοιτάνε, το παρατηρούν, να παίξουν, να, να,να….προσωπικά αυτό το «δώσε ένα φιλάκι στη θεία που σε αγαπάει» είναι το παιδικό μου τραύμα μαζί με το «κάτσε εδώ αγκαλια, που θες να πας;» Οπότε παρατηρούν όλοι το μωρό και αρχίζουν τα σχόλια «θα γίνει άντρας σωστός!» «Θα γίνει μια κούκλα!» και το κοιτάνε. Δεν έχω δει ούτε ένα παιδί να χαίρεται με τόση προσοχή! Ούτε ένα! Όλα γυρίζουν να κρυφτούν στην αγκαλια να… Διαβάστε περισσότερα »
Να ξεκαθαρίσω βέβαια ότι δεν είμαι γονιός και ούτε προσπαθώ να κάνω κάποιου είδους shaming. Και εννοείται όταν είναι βρέφος θα του βάλεις τις κρέμες , αλοιφές για κοκκινίλες, εγκαύματα και όλα αυτά που μπορεί να πάθουν τα μωρά. Αυτό που λέω είναι ότι ένα παιδί,ακόμα κ ένα βρέφος,δεν είναι κούκλα,δεν είναι αντικείμενο.ι περισσότεροι ενθουσιαζομαστε,τα βλέπουμε και θέλουμε να το αγκαλιάσουμε κτλπ. Αλλά θεωρώ ότι πάνω σ’ όλη μας αυτή την χαρά οφείλουμε να σεβόμαστε τον άνθρωπο που έχουμε απέναντι μας. Και για να είμαστε ειλικρινείς αυτοί που το κάνουν αυτό δεν σταματάνε όταν το μωρό μεγαλώνει.γιατι θα το κάνεις… Διαβάστε περισσότερα »
Γενικά τα μωρά δεν εκφράζονται πάντα με τον ίδιο τρόπο όπως εμείς, οπότε χρειάζεται ανοιχτές κεραίες για το ποιός τρόπος εκφρασης αγάπης και τρυφερότητας είναι ευσπρόδεκτος και ποιός όχι.
Και στο γαργαλητό γελάμε, αλλά είναι αντανακλαστικό και είναι ξεκάθαρο βασανιστήριο. Αν δεν έχει καταχωρηθεί επίσημα ως τέτοιο, είναι τεράστια παράληψη.
Συμφωνώ για το γαργαλητό, το απόλυτο βασανιστήριο!
Τον γιο μου πάντως μία φορά τον γαργάλησα με δική μου πρωτοβουλία, διστακτικά και μετά φόβου. Αλλά έλα που ξετρελάθηκε και βρήκα τον μπελά μου… Παρακαλάει, απαιτεί, μαζεύει υπογραφές μέσω Avaaz και κατεβάζει το συνδικάτο των οικοδόμων σε διαδήλωση με αίτημα να τον γαργαλάω νον στοπ! Άλλη δουλειά δεν κάνω όλη μέρα. Κι άντε να του εξηγώ τώρα πως δεν αρέσει σε όλους…
Δεν έχω γνωρίσει ποτέ άνθρωπο που να του αρέσει, νιώθω το ίδιο με εκείνη τη φορά που άκουσα “δεν μου αρέσει η σοκολάτα” και ακόμα χειρότερα “το παγωτό”!
Αφού του αρέσει, χαλάλι του! Να το κάνετε, τι σας ζητάει πια το παιδί; 😂
Ε όχι ρε παιδιά, δεν είναι ωραία η αίσθηση να παίζεις γαργαλοπόλεμο στο κρεβάτι; Μόνο αν έχεις όρεξη, βέβαια!
Έχω φιλο που έκανε το ίδιο με τη μπεμπα τους. Τον κραξαμε εγώ, η γυναίκα του και η αδερφή του και θυμάμαι που μας φώναζε «ρε τι λέτε ρε, πάτε καλά; Να πειράξω τη κόρη μου;! Θα σκοτώσω όποιον την πειράξει! Εγώ απλά παίζω!!!! ΠΑΙΖΩ!!!» Εκεί συνειδητοποιησα ότι από την μια ήταν οι δικές μας προβολές πάνω στο παιδί, κορίτσι, πρέπει να το προστατέψουμε από την πάνα, και απτην άλλη ένας άντρας που δεν συνειδητοποιεί ακριβώς τι ακριβώς σημαίνει ότι είναι άντρας και μπορεί να δικαιολογεί τις πράξεις του όπως θέλει. Ο φιλος διαβάζει Α,μπα σήμερα και ας μη σχολιάζει… Διαβάστε περισσότερα »
X ris, το να πατάς της ρώγες σαν κουμπιά δεν είναι ακριβώς τρυφερό παιχνίδι. Έχει ήδη σχολιαστεί αλλού ότι μπορεί να είναι επώδυνο, όπως επίσης και το ότι ένα μωρό δεν δείχνει την δυσφορία του πάντα. Στην προκειμένη περίπτωση, είχαμε αποφασίσει όλοι μαζί, όσοι είμαστε κοντά στη μπεμπα να την μάθουμε από μικρή να βάζει όρια και να περιφρουρεί το σώμα της, ξεκινώντας από τις δικές μας συμπεριφορές. Ναι εγώ και οι φίλες μου σκεφτήκαμε διεστραμμένα γιατί απλά υπάρχουν πολλοί διεστραμμένοι εκεί έξω. Πως να στο πω, δεν ρισκάρουμε να μάθει πως μια συμπεριφορά είναι «οκ» επειδή αυτός που το… Διαβάστε περισσότερα »
Χίλια λάικ X ris
Eλα Παναγια μου να κάνεις μωρό και να μην το ζουπάς;
πρεπει να υπαρχει καποια ισορροπια και βεβαια, ορια. αν δεν το ζουπας και καθολου, μπορει στο μελλον να νοιωθει δυσφορια με την σωματικη επαφη γενικοτερα. ασε που αν δεν το ζουπηξεις λιγο, μπορει να εχεις την παρορμηση να το φας, κι αυτο ειναι πολυ επικινδυνο…
Franny 😂😂😂
Χαχαχαχαχα, κοκκαλιαρικα γαϊδουράκια. Θα το λέω 😂😂😂
Θυμάμαι με τρόμο απο τα παιδικά μου χρόνια το “πάει ο λαγός να πιει νερό στης Emerald το λαιμό”.Δεν ξέρω ποιος ανώμαλος το σκέφτηκε το ηλίθιο τραγουδάκι σε συνδυασμό με την εντελώς παραβιαστική κίνηση, όμως ακόμα νιώθω δυσφορία όταν βλέπω να το κάνουν άλλοι σε παιδια. Ήθελα να ξερα τι ευχαρίστηση εύρισκαν όλοι σε αυτήν την μπούρδα.
Πω πω, το είχα ξεχάσει τελείως αυτό το ‘παιχνιδάκι’. Με το που διάβασα το σχόλιό σου μου ήρθε στο μυαλό πόσο βασανιστικό και καταπιεστικό ήταν. Κι εμένα μου προκαλούσε μεγάλη δυσφορία (όπως και το να μου ζουλάνε τα μάγουλα), αλλά δεν απασχολούσε και κανένα αυτό. Γενικά (πριν 40 περίπου χρόνια) δεν έδινε και κανείς σημασία στα όρια του παιδιού, αφού ‘μικρό είναι, δεν πειράζει’!
Είναι παιχνίδι για βρέφη. Για να αποκτήσουν καλύτερη αίσθηση του σώματός τους και των κομματιών που το απαρτίζουν αυτό (λαιμός, χέρι, πόδι) κλπ. Παράλληλα συνηθίζουν στο άκουσμα του ονόματός τους. Η παραλλαγή με το γαργαλητό στο λαιμό είναι εντελώς ηλίθια, συμφωνώ.
Ναι, έχω διαβάσει και εγώ ένα σχετικό άρθρο. Όταν γίνεται με αυτόν τον σκοπό από τους γονείς δεν διαφωνώ καθόλου.Η ενόχληση μου ξεκινάει όταν βλέπω τον τέταρτοξάδελφό του πατέρα, τον κριντζι γείτονα, την άκυρη θεία που προσπαθεί να σε μπουκώσει με το ζόρι την σπανακόπιτα της να το κάνουν σε παιδιά που φαίνεται ξεκάθαρα από το ύφος τους ότι δυσφορουν.Δυστυχως ήμουν συχνά αυτό το παιδί 🥺
Εμένα η μικρή μου τρελενεται και ξεκαρδιζεται όταν το κάνω. Της αρέσει και το ζητάει. Το θέμα είναι να βλέπεις τι δεν αρέσει στο παιδί και να μην το κάνεις. πχ ο μπαμπάς μου χρησιμοποιούσε ένα χαϊδευτικό που στα ρωσικά σημαίνει “κωλαρακι” όταν ήμουν μικρή. Είμαι 35 χρόνων ακόμα το κάνει καμία φορά το συνοδεύει με τσιμπια κ ακόμα γελάω!
θυμάμαι ελάχιστα από βρεφικη ηλικία, αλλά τωρα που έχω και εγω παιδι θυμήθηκα πόσο το απολάμβανα αυτό το παιχνιδι με την μητέρα μου – συνειδητοποίησα ότι ειναι από τις πιο ευχάριστες αναμνήσεις μου. το τι απολαμβάνει ένα παιδί είναι αρκετά εύκολο να το καταλαβεις.
Ας μην βλέπουμε παντού κινδύνους κι ας μη δαιμονοποιούμε κάθε εκδήλωση στοργής, για όνομα δηλαδή. Αυτό που περιγράφεις είναι μια έκφραση τρυφερότητας ενός πατέρα προς την κόρη του, που είναι ακόμα βρέφος. Και που φυσικά, ως λογικός συνετός άνθρωπος δεν θα συνεχίσει να το κάνει μόλις μεγαλώσει το μωράκι.
Υπό άλλες συνθήκες θα μιλούσαμε για πατεράδες αδιάφορους, που δεν εκδηλώνουν την αγάπη τους. Εδώ μιλάμε για έναν εκδηλωτικό γονέα και το φτάσαμε σχεδόν στην παιδική κακοποίηση. Ειλικρινά, ας χαλαρώσουμε λίγο γιατί αν σκεφτόμαστε έτσι θα οδηγηθούμε στην παράνοια.