Έχω κάποια χρόνια παντρεμένη και ο άντρας μου παρατηρώ όλο και περισσότερο ότι γίνεται ολόιδιος με τους γονείς του. Ίδιες συμπεριφορές, συνήθειες, τρόπος ζωής κλπ και παπαγαλίζει τις απόψεις τους σε πολλά θέματα ως δικές του. Φαντάζομαι ότι σε ένα βαθμό είναι όλο αυτό αναπόφευκτο, όλοι επηρεαζόμαστε από τους γονείς μας. Αλλά υπάρχει κάποιος τρόπος να μετριαστεί ; Του μίλησα για αυτό, αλλά δε δείχνει να το συνειδητοποιεί. Any tip ?
Μπορούμε να σου δώσουμε τιπ για το πώς να μην λασπώνει το πιλάφι. Όχι για το πώς να αλλάξεις τον τρόπο που εξελίσσεται ο άντρας σου ως άνθρωπος.
Ας αφήσουμε το «γίνεται ολόιδιος με τους γονείς του» γιατί είναι η προσπάθεια σου να μην δεις το πρόβλημα και να το μεταφέρεις αλλού. Ο εαυτός του γίνεται, κι αν ο εαυτός του είναι να θεωρεί ότι η μαμά του έχει πάντα δίκιο, και πάλι ο εαυτός του γίνεται. Γίνεται κάτι που δεν σου αρέσει, για να λες «να μετριαστεί» και αυτό είναι το τεράστιο θέμα του γάμου σου. Φυσικά δεν «γίνεται», πάντα έτσι ήταν, αλλά τώρα νιώθει αρκετά άνετα ώστε να το εξωτερικεύσει. Ή εσύ νιώθεις αρκετά άνετα ώστε να το παρατηρήσεις. Ή και τα δυο μαζί.
Η στάση «δεν μου αρέσει το τάδε στον άλλον, άρα τι να κάνω ώστε να τον αλλάξω και να μου αρέσει» είναι αυτοκαταστροφική και πολύ γυναικεία. Αν δεν σου αρέσει κάτι στον άλλον, σκέψου τι είναι αυτό που σου αρέσει και κάνε έναν ισολογισμό. Όσο βγαίνει θετικός, μένεις. Αλλιώς, πρέπει να φύγεις. Μόνο αυτός αποφασίζει αν θα αλλάξει ή πόσο θα αλλάξει και πότε θα αλλάξει. Σε αυτό δεν έχεις κανένα λόγο
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Περί πιλαφιού:
Εγώ έχω καταβολευτεί με την χύτρα ταχύτητας. Βράζει ακριβώς 7 λεπτά υπό πίεση και βγαίνει πάντα τέλειο. Αναλογία 1 πιλάφι 1.5 νερό.
Ε όχι και να βάλω ολόκληρη χύτρα για ένα πιλάφι!!
Δηλαδή τι περισσότερο έχει η χύτρα από την κατσαρόλα που θα χρησιμοποιούσες ούτως ή αλλως? Την βαλβίδα?
Αχ φαντάζομαι η Educated θα εννοεί την κλασσική μαμαδίστικη χυτράρα της φίσλερ, που όντως ώρες ώρες θες να έρθει η πυροσβεστική για να τη βγάλει απ’το ντουλάπι, αυτήν και το καπάκι της, και να την βάλει πάνω στο μάτι.
Δεν έχω ακούσει ποτέ αυτή την έκφραση από άτομο που δεν εννοεί τη φίσλερ!
Όντως, και η δική μου δε μου φαίνεται τόσο μεγάλη ταλαιπωρία, σαν μια κατσαρόλα μου φαίνεται.
2 λέξεις: Rice Cooker
Ωραίο αλλά δεν εχω χύτρα
Όχι, κάνει και μικρές ποσότητες, απλά αν θέλεις μικρή ποσότητα βάζεις το ρύζι+νερό σε ένα δικό του δοχείο, και βάζεις το δοχείο στη χύτρα, έχοντας βάλει στον πάτο της χύτρας και μια ποσότητα νερού για να γίνει ατμός.
Παιδιά όλο αυτό το έγραψα για αυτούς που θέλουν το πιλάφι έξτρα σπυρωτό. Δεν ξέρω γιατί αυτό το πετυχαίνω με την χύτρα ταχύτητας. Να είναι η έξτρα θερμοκρασία; Το προβλέψιμο; Πάντως βγαίνει πιο σπυρωτό έτσι.
Να προσθέσω ότι στο πιλάφι βάζουμε ρύζι νυχάκι έτσι; όχι άλλο είδος.
Α επίσης: όταν τελειώσει το 7λεπτο, κλείνεις το μάτι και δεν ανοίγεις το καπάκι, περιμένεις ένα 15λεπτο να πέσει η πίεση μόνη της
Παραδοσιακά σε κατσαρόλα. Οχι χύτρες και ατμομάγειρες.
Αρκετοί άνθρωποι, κυρίως αν δεν έχουν δουλέψει ιδιαίτερα με τον εαυτό τους, μετά το γάμο ή την απόκτηση παιδιών αρχίζουν να μιμούνται άθελά τους τους γονείς τους έτσι όπως τους γνώρισαν, γιατί είναι ένας οικείος μπούσουλας που τους βγαίνει φυσικά. Ο λόγος που αυτό γίνεται πολύ έντονο μετά το γάμο και όχι πιο πριν, είναι ότι τους γονείς μας τους γνωρίσαμε, αν όχι παντρεμένους, σίγουρα με παιδιά. Δεν ξέρουμε πώς ήταν στο σχολείο, ή στο πανεπιστήμιο, ή στις μπακουροπαρέες τους – και ο γάμος, ή η γονεϊκότητα, είναι ένα ψυχολογικό ορόσημο. Εκτός αυτού, στα μάτια του/της συντρόφου, η ομοιότητα φαντάζει… Διαβάστε περισσότερα »
Δυστυχώς και πολλοί άντρες προσπαθούν να αλλάξουν τις γυναίκες αλλά το κάνουν με άλλα εργαλεία που τους δίνει το προνόμιο τους. Είναι άλλωστε και ένα από τα χαρακτηριστικά των κακοποιητικών σχέσεων, ότι τους απαγορεύουν εξόδους, συρικνώνουν την ύπαρξη τους ολόκληρη. Το μεγαλύτερο “γυναικείο” πρόβλημα είναι που προσπαθούμε εμείς να αλλάξουμε για να χωρέσουμε, όπως η κοπέλα της προηγούμενης ερώτησης.
“Η στάση «δεν μου αρέσει το τάδε στον άλλον, άρα τι να κάνω ώστε να τον αλλάξω και να μου αρέσει» είναι αυτοκαταστροφική και πολύ γυναικεία. ” Κάτι δεν καταλαβαίνω απόλυτα εδω. Γιατί είναι γυναικεία (το αυτοκαταστροφική, ναι προφανώς); Λίγοι είναι οι άντρες που προσπαθούν να φέρουν την άλλη στα μέτρα τους; Εδώ λένε να τις παίρνουν μικρές για να τις πλάσουν όπως αυτοί θέλουν.
Γιατί οι άντρες (γενικεύω τώρα, προφανώς οι περισσότεροι άντρες) δύσκολα θα αλλάξουν όλο τους το είναι και την προσωπικότητα για να ικανοποιήσουν τη γυναίκα που έχουν δίπλα τους, και πολύ καλώς φυσικά δεν το κάνουν. Αντιθέτως, στις σχέσεις αυτές που περιγράφεις, όντως υπάρχουν άντρες που το προσπαθούν αυτό, με την τεράστια διαφορά ότι το καταφέρνουν κιόλας, συνήθως βέβαια με κακοποιητικο τρόπο. Γιατί άλλο είναι το “δεν μου αρέσει που είναι κολλημένος με τη μάνα του και θέλει να τρωμΕ εκεί κάθε σκ και θέλω να το αλλάξω αυτό” και άλλο το “δεν μου αρέσει που φοράει μίνι και μιλάει σε… Διαβάστε περισσότερα »
Άλλο είναι το αλλάζω εγώ την προσωπικότητά μου για να αρέσω σε κάποιον, που ναι συμφωνώ ότι έχουν μάθει στις γυναίκες να το κάνουν για να μην χάσουν το “κελεπούρι”, άλλο είναι το θέλω να τον αλλάξω προκειμένου να τον βοηθήσω (βλέπε σύνδρομο νοσοκόμας, επίσης μαθημένο στις γυναίκες) κ άλλο είναι το τι να κάνω για να αλλάξω τον άλλον ώστε να μου αρέσει. Αυτό δεν καταλαβαίνω πως είναι γυναικεία συμπεριφορά, εφόσον κ τα 2 φύλα το κάνουν, σίγουρα με διαφορετικό τρόπο κ κάτω από διαφορετικές συνθήκες.
Η διαφορά Kastora ειναι ότι μια γυναίκα θα προσπαθήσει να αλλάξει τον σύντροφο της για να της αρέσει ( αντί να τον χωρίσει ας πουμε)και συγχρόνως θα δυσφορει κιολλας γτ δεν τα καταφέρνει και συγχρόνως θα προσπαθει και αυτή να αλλάξει για να πάει στα μέτρα του και να λέμε μετά ότι έχουν μια ικανοποιητική σχεση…. Ενώ συνήθως οι κακοποιητες αντρες δεν θα προσπαθήσουν για τίποτα, θα επιβάλλουν και όχι για να τους αρεσει η γυναίκα αλλα για να νιώσουν αυτοί ότι έχουν δύναμη , για να νιώσουν αυτοί ότι έχουν τον έλεγχο , οχι για να υπάρχει σχέση αλλα… Διαβάστε περισσότερα »
Φαντάζομαι γιατί το “ώστε να μου αρέσει”, είναι κάτι που συναντάς σε γυναίκες κυρίως. Μπορεί να σημαίνει από το “ώστε να μην χρειαστεί να ξενερώσω μαζί του τόσο, ώστε να αναγκαστώ να πάρω αποφάσεις που μπορεί να μου στοιχίσουν οικονομικά, κοινωνικά κλπ”, μέχρι το” αν συνειδητοποιήσω ότι τελικά δε μου αρέσει, θα πρέπει να πάρω αποφάσεις, και αυτό θα σημαίνει ότι πήγε χαμένος χρόνος όλος αυτός ο καιρός που προσπάθησα για τη σχέση”. Στους άντρες πάλι, πιστεύω ότι λειτουργεί εντελώς διαφορετικά η επιθυμία για αλλαγή της γυναίκας : Δεν στοχεύει στο “ώστε να μου αρέσει”, αλλά στο “ώστε να μου… Διαβάστε περισσότερα »
Κι εγώ την ίδια απορία έχω. Και σε παρόμοιες ηλικίες οι άντρες λένε μέσα στην σχέση πως να ντυθείς, πως να φερθείς, τι δουλειά να κάνεις και τόσα αλλα. Απλά μπορεί να εκφράζεται από άντρα διαφορετικά.
Εμείς τσιγαρίζουμε πρώτα λίγο το ρύζι σε λίγο ελαιόλαδο, προαιρετικά το σβήνουμε με κρασί, μετά το νεράκι σε αναλογία 1 ρύζι /2 νερό (ή και λίγο λιγότερο νερό), παίρνει μία καλή βράση, κλείνουμε το καπάκι, σβήνουμε το μάτι και το αφήνουμε έτσι 20min περίπου. Έτοιμο!
ΥΓ. εννοείται αλάτι – πιπέρι κατά προτίμηση
Lil θα το δοκιμάσω γιατί ΠΑΝΤΑ μου βγαίνει λαπάς. Ενώ γενικά τα πάω καλά με τη μαγειρική, το ρύζι απλά δεν μου βγαίνει. Και δεν ξέρω το λόγο…
Εμένα ούτε ο φίλος μου, Οπότε πλέον κάνω πουρέ για συνοδευτικό (και όιχ μόνο πατάτας). Θα δοκιμάσω τις συμβουλές των φίλων, εδώ, και ίσως τα καταφέρω επιτέλους. Αν κάτι από αυτά πιάσει, θα σου πω 🙂
Το ωραίο με αυτήν την μέθοδο είναι ότι ασχολείσαι ελάχιστα. Επίσης αν θες να βάλεις λαχανικά κλπ, τα τσιγαριζεις λίγο με το λάδι πριν ρίξεις το ρύζι. Ναι κι εμένα του συζύγου η μέθοδος
Έτσι κι εμείς, με λαδάκι σε μέτρια προς δυνατή φωτιά αλλά μόλις βάλουμε το νερό (κρύο) το χαμηλώνουμε πολύ και καπακώνουμε, (στο 2 αν το μάτι είναι 1-9), μέχρι να απορροφήσει το νερό αφήνοντας τρυπούλες. Ποτέ δε λασπώνει, μόνο αν κάνω βλακεία με το νερό.
Παίζει ρόλο πάντως και το ρύζι, και ο τύπος του αλλά κυρίως η ποιότητα-που δεν έχει να κάνει με τη μάρκα πάντα.
Ε μα ναι, εννοείται ότι εξαρτάται από το είδος του ρυζιού!
Αυτό πρέπει να τυπωθεί σε χιλιάδες πανώ, τα οποία να κρεμαστούν στις προσόψεις όλων των κτιρίων! Έτσι κάποτε μπορεί να ξυπνήσουμε…
‘Η στάση «δεν μου αρέσει το τάδε στον άλλον, άρα τι να κάνω ώστε να τον αλλάξω και να μου αρέσει» είναι αυτοκαταστροφική και πολύ γυναικεία. Αν δεν σου αρέσει κάτι στον άλλον, σκέψου τι είναι αυτό που σου αρέσει και κάνε έναν ισολογισμό. Όσο βγαίνει θετικός, μένεις. Αλλιώς, πρέπει να φύγεις.’
Ως παιδί, ειδα μεγάλη διαφορά στους γονείς μου(θετική) όταν πέθαναν οι γονεις τους. Δεν λέω να περιμένεις τόσο απλά το επισημαίνω.
E,ναι, δεν γίνεσαι ορφανός, γίνεσαι ελεύθερος!!
Ο άνθρωπος που πάντα ήσουν, αλλά ποτέ δεν κατάφερες να εξωτερικεύσεις με τους γονείς “εδώ”.
Δεν μας αρέσουν οι συμπεριφορές, συνήθειες, τρόπος ζωής, απόψεις των γονιών του, το ότι επηρεάζεται, ή το από ποιούς επηρεάζεται;
Το τιπ είναι: Αν θεωρεί πολύ γαμάτο τον χαρακτήρα των γονιών του, παρ’το απόφαση ότι είναι μάταιο να του πεις οτιδήποτε, πέρα απ’το ότι δεν τον αναγνωρίζεις γιατί άλλον γνώρισες και καλό είναι να ξανασυστηθείτε. Τουλάχιστον να ξέρει ότι δεν τον πολυσυμπαθείς. Τώρα αν είσαι τυχερή και τους γονείς του τους αγαπάει μεν, δεν είναι και πολύ φαν τους δε, ενημέρωσε τον με τον ίδιο τρόπο που θα το έκανες αν έπρεπε να του πεις ότι ξύπνησε με μια κρεατοελιά στο μέτωπο, από αυτές τις κατάμαυρες που βγάζουν σκληρές τρίχες και πρέπει οπωσδήποτε να τη φροντίσει γιατί όσο κι αν… Διαβάστε περισσότερα »
Επίσης τιπ, να είναι ανυποψίαστος όταν θα του πεις ό,τι κι αν πεις.
Εντελώς τυχαίο παράδειγμα:
-Δε μου λες, πιστεύεις ο μπαμπάς σου θα ταίριαζε με κάποια με τον δικό μου χαρακτήρα;
-Μπα (γελώντας)
-Κρίμα, αυτό σημαίνει ότι θα χωρίσουμε αν συνεχίσεις το στραβό δρόμο πού ‘χεις πάρει.
-????????
-Ε, συμβαίνουν αυτά από μια ηλικία και μετά, το παίρνετε όλο ευθεία ενώ πρέπει να στρίψετε λίγο.
-???????
-Ε διάβασε και τίποτα, όλα εγώ;
Δεν πιστεύω πολύ στο “αναπόφευκτο” που αναφέρεις. Εκτός βέβαια αν αφορά σε πράγματα εκτός του ελέγχου μας. Όλα τα υπόλοιπα είναι επιλογές. Αν το επιθυμούσε δε θα γινόταν σαν τους γονείς του. Αυτός είναι ο χαρακτήρας του και για τους Χ Ψ λόγους ίσως έγινε πιο εμφανής τώρα. Δεν το συνειδητοποιεί γιατί δε το θεωρεί πρόβλημα. Στη θέση σου θα το συζητούσα ανοιχτά μαζί του, όχι με διάθεση να το ¨μετριάσω” αλλά να καταλάβω που στέκομαι ΕΓΩ απέναντι σε αυτό.