Αγαπητή «Α, μπα»: Ο άντρας μου είπε ότι το μωρό χρειάζεται την μητέρα του

Αγαπητή α,μπα – έχεις μπει για τα καλά μέσα στο μυαλό μας , πολλές φορές επιλέγω να διαβάζω τη στήλη σου τα βραδιά αντί για ένα βιβλίο – ειδικότερα οι απαντήσεις σου είναι άκρως ενδιαφέρουσες και αποκαλυπτικές. Σου γράφω για να ακούσω τη γνώμη σου σχετικά με μια συζήτηση που είχα με το σύζυγο μου. Το μωράκι μας είναι τώρα 9 μηνών – έχουμε κι οι δυο απαιτητικές εργασίες , με τη δίκη μου όμως να είναι εποχιακή μιας και διατηρούμε οικογενειακή επιχείρηση στο χώρο του τουρισμού. Ενώ το χειμώνα λοιπόν είμαι πιο χαλαρή , το πρώτο μας καλοκαίρι με το μωράκι και φουλ δουλειά ήταν αρκετά εξουθενωτικό. Να σημειώσω πως το χειμώνα ζούμε στο εξωτερικό αλλά το καλοκαίρι ο σύζυγος μου δουλεύει remotely για να είναι μαζί μας. Αυτό για μένα ήταν μεγάλη βοήθεια ειδικότερα τα βράδια που χρειάζονταν να δουλεύω κι εκείνος να έχει το νου του στο μωρό , ενώ όταν ο μικρούλης μας ξυπνούσε μέσα στο βραδύ σηκωνόμασταν εναλλάξ για να κερδίσουμε κι οι δυο κάποιες συνεχόμενες ώρες ύπνου (οποίος έχει μωράκι καταλαβαίνει ποσό σημαντικός είναι λίγο παραπάνω ύπνος ενώ δουλεύεις ). Τα πρωινά είχαμε κοπέλα να μας βοηθάει έφοσον δουλεύαμε και οι δυο. Κάποια στιγμή χρειάστηκε να φύγει για ένα μήνα ο σύζυγος μου λόγω δουλειάς και ταυτόχρονα έφυγε και η νταντά μας νωρίτερα από ότι υπολόγιζα. Στο διάστημα αυτό κουράστηκα πολύ , ενώ είχα βοήθεια από τη μητέρα μου ( όσο μπορούσε από τη στιγμή που κι εκείνη δουλεύει ) και μου έλειψε αρκετά ο άντρας μου αλλά και η βοήθεια του. Όταν επέστρεψε και ήμασταν όλοι πάλι μαζί του εξήγησα ποσό κουραστικό είναι να είμαι χωρίς εκείνον με το μωρό και πως νιώθω πως η κοινωνία είναι άδικη ως προς τις γυναίκες που θα πρέπει μαζί με τη δουλειά να είναι full time μητέρες (που να μην είχα και βοήθεια δηλαδή) ενώ ένας άντρας μπορεί να συνεχίζει να δουλεύει και να ταξιδεύει χωρίς να δεσμεύεται εφόσον γνωρίζει πως το μωράκι βρίσκεται στα καλά χέρια της μητέρας. Εκεί πάνω μου απάντησε πως από βιολογικής άποψης το μωρό χρειάζεται τη μητέρα του όταν είναι μικρό και δεν συμφωνεί πως είναι άδικη η κοινωνία σε αυτό το κομμάτι απλά έτσι είναι δομημένες οι οικογένειες. Μου έκανε μεγάλη εντύπωση η άποψη του – θεωρώ ότι έχουμε μια ισότιμη σχέση και ο ίδιος μικρός περνούσε αρκετό χρόνο με τον πατέρα του επειδή η μητέρα του δουλεύε σε γειτονική πόλη τέσσερις φορές την εβδομάδα( να σημειώσω εδώ πως δεν είναι Έλληνας αλλά κατάγεται απο χώρα της Κεντρικης Ευρώπης ). Παρόλα τα ερεθίσματα του , ακόμα παρατηρώ πως στην πλειοψηφία των περιστάσεων θεωρεί τη δίκη του δουλειά πιο απαιτητική και αφοσιώνεται πλήρως σε αυτή ενώ εγώ προσπαθώ να τα κάνω όλα ταυτόχρονα . Εννοείται πως του εξέφρασα τους προβληματισμούς μου και δεν διαφωνήσαμε πάνω σε αυτό αλλά ήθελε και τη δίκη σου γνώμη. Τελικά ακόμα και οι άνδρες που δηλώνουν υπέρμαχοι των ισότιμων σχέσεων μπορούν να έχουν πατριαρχικά κατάλοιπα και αντιλήψεις ; Τι πιστεύεις ;
-#workingmum

Ότι οι άντρες που δηλώνουν υπέρμαχοι των ισότιμων σχέσεων μπορεί να έχουν πατριαρχικά κατάλοιπα και αντιλήψεις. Ότι ακόμα και οι γυναίκες που δηλώνουν φεμινίστριες μπορεί να έχουν πατριαρχικά κατάλοιπα και αντιλήψεις. Όλοι μας έχουμε την πατριαρχία μέσα μας, πόσο μάλλον αυτοί που ευνοούνται από αυτή.

Κι εσύ έχεις πατριαρχικά κατάλοιπα ενώ καταπιέζεσαι. Σκέψου πόσες φορές γράφεις τη λέξη «βοήθεια» μέσα στο κείμενο. Η λέξη από μόνη της υπονοεί ότι η ανατροφή του παιδιού είναι δική σου ευθύνη. ό,τι κάνουν οι άλλοι δεν είναι μοίρασμα της ευθύνης, είναι βοήθεια, ακόμα και ο ίδιος ο πατέρας του παιδιού αναφέρεις ότι είναι «βοήθεια». «Έχω βοήθεια» λες, ούτε καν «έχουμε», βάζεις αυτονόητα τον εαυτό σου στη θέση του κεντρικού και βασικού φροντιστή. «Ο σύζυγος δουλεύει remotely για να είναι μαζί μας». Δηλαδή εσύ και το μωρό είσαστε ένα, μια μονάδα, και ο σύζυγος επικουρικός, «βοηθάει». Θα μπορούσε κα να μην είναι μαζί σας δηλαδή, κάνει χάρη που αποφασίζει να σας ακολουθήσει. Για το παιδί του μιλάς! Η κοπέλα (γυναίκα είναι, μια επαγγελματίας που έχετε προσλάβει) «βοηθάει», λες και είναι μια χάρη που σας κάνει, περιστασιακά. Δεν «βοηθάει», αναλαμβάνει την ευθύνη του παιδιού με πληρωμή, δουλεύει. Το ίδιο και η μητέρα σου, δουλεύει, κάνει δυο δουλειές, και η μια είναι απλήρωτη. Όλοι εσείς μοιραζόσαστε την ανατροφή του μωρού γιατί εκ των πραγμάτων είναι αδύνατο να την αναλάβει μόνο ένας άνθρωπος, κάτι που ο άντρας σου πιστεύει ότι είναι σωστό, παρεμπιπτόντως, και δεν το θεωρεί καθόλου αδύνατο, αντίθετα το θεωρεί «φυσιολογικό» επειδή η γυναίκα θηλάζει.

Λοιπόν, ακριβώς αυτό, η γυναίκα θηλάζει, όχι μόνο η μητέρα. Πάντα ήταν ευθύνη πολλών γυναικών τα παιδιά, όχι μόνο της μάνας. Τώρα είναι που έχουν απομονωθεί ακόμη περισσότερο οι γυναίκες που κάνουν παιδιά γιατί πήξαμε το attachment theory και αν το αφήσουν από τα μάτια τους έχουν τύψεις.

Οι κοινωνίες είναι δομημένες «έτσι» επειδή συμφέρουν κάποιους, δεν είναι «έτσι απλά». Απλό είναι για τον ίδιο επειδή βολεύεται, γιατί αν ήταν ανάποδα τα πράγματα, όχι μόνο δεν θα πήγαινε αυτός επαγγελματικό ταξίδι ένα μήνα, αλλά όταν θα πήγαινες εσύ μαζί με το μωρό για να το θηλάζεις, θα παρατούσε τα πάντα για να έρθει κι αυτός να το φυλάει όσο εσύ βγάζεις λεφτά, να σου το παραδίνει, να θηλάζεις μπροστά σε όλους και να το παίρνει για να το κοιμίσει. Δεν υπάρχει τίποτα το «φυσικό» στο να σταματάει η ζωή μιας γυναίκας επειδή θηλάζει. Οι κοινωνίες αποφάσισαν ότι έτσι πρέπει να είναι. Έχει συνηθίσει τόσο την αδικία που του φαίνεται φυσική και αυτονόητη. Αυτό κάνει το προνόμιο.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News