Καλημέρα σε ολ@, ο άντρας μου είναι μισογυνης. Τον λέω άντρα μου αλλα δεν εχουμε παντρευτεί ακόμα, είμαστε 6 χρόνια μαζί, συζουμε και έχουν γίνει κ συζητήσεις οτι θέλουμε συνέχεια κλπ κλπ. Ουσιαστικά είναι καλό παιδί (i know καραμέλα) και δεν έχει αρκετά red flags που ειχα πει πως δεν ήθελα. Πχ. Αναλαμβάνει δουλειές στο σπίτι (και δεν βοηθάει), λατρεύει το σκυλί μου σαν παιδι του και σταματαει να μου δείξει ολα τα ζωακια αν δεν δω κάποιο, δεν ψάχνετε με κανέναν τρόπο και δεν με κάνει να νιωσω ανασφαλεια ή τίποτα, στα περισσότερα προβλήματα καταλαβαίνει τα λάθη του το συζηταμε και το διορθώνουμε, μιλάει στον αστεγο στο δρομο με τον ιδιο σεβασμό που θα μιλήσει στον CEO της Google, με αγαπάει και ξέρω πως θα πήγαινε ακομα και φυλακή για φονο που εκανα εγώ. Εχει πολλά καλά γενικά δηλαδή και τον αγαπάω πολυ κ 98% νιώθω πολύ ωραία μαζί του. Το θέμα εμφανίζεται όταν μιλαμε για καποιο φεμινιστικο θέμα,πχ διαφορά μισθού σε χώρες ανάλογα το φύλο και χτες τις γυναικοκτονιες..ουσιαστικά με ρώτησε γιατί να υπάρχει ο όρος και προσπαθησα να του εξηγήσω οσο καλύτερα μπορουσα το τι καλύπτει ο όρος, ακομα και το πως η κοινωνία αφηνει τις γυναίκες ευάλωτες σε τέτοιες ενέργειες κλπ(ειπα στην κυριολεξία στην αρχή πως δεν εικαι νομικός ή ειδικος στο θέμα οπότε μπορώ να δώσω το 1/5 της αλήθειας και αν ήθελε πολύ ευχαρίστως να κάτσουμε να ψάξουμε άρθρα μαζί και μου είπε οχι εντάξει). Στην συνέχεια της συζήτησης μου εκανε ερωτήσεις τυπου ποσα χρόνια τρωνε οι πατροκτονοικλπ ( κ του λέω δεν εχω ιδέα) ή κάτι άλλες τέτοιες λεπτομέρειες που δεν μπορουσα να απαντήσω χωρίς έρευνα. Απο αυτό κατέληξε στο συμπέρασμα πως δεν χρειάζεται να υπάρχει αυτός ο όρος και πως τα εγκλήματα δεν γίνονταν βάση φύλου αλλά κινήτρων άσχετων με αυτό.. Στη συνέχεια βρηκε μονος του άρθρο με την ακριβή ορολογία και μου λέει ότι ναι συμφωνω με αυτα που λεει και όταν του είπα ότι ωραία κ εγω συμφωνώ λέμε τα ιδια με το άρθρο (πρώτη πρόταση με ηταν το κίνητρο είναι το φύλο) μου ξεκινάει παλι τα οχι κλπ κλπ και γενικά προσπαθουσε κάπως να γλιστρήσει απο το θέμα. Κάποια στιγμή που δεν άντεχα αλλο το παραδέχομαι και ειχα αρχίσει να ειρωνεύομαι λίγο (του στυλ ναι εχεις δικιο δεν ειναι γιαννης ειναι Γιαννάκης) μου πέταξε και μια προσωπική επίθεση που με στενοχώρησε (ότι επειδή δεν κλαιω και δεν χτυπιέμαι δεν σημαίνει πως δεν εχω δίκιο) του το ειπα μου ειπε εχεις δικιο συγγνώμη.. Πραγματικά δεν ξέρω πως να το αφήσω το θέμα (θα κατσω τις επόμενες μέρες και θα μελετήσω τα πάντα για το θεμα απο αναλυτικες πηγες με στοιχεία κλπ και θα του γραψω εργασια που να απανταει στα πάντα για τις γυναικοκτονιες απλά και μόνο για το σπάσιμο), εχω θέματα αμνησιας που δεν μ αφήνουν να θυμηθώ πολλα πράγματα αλλα θυμάμαι πως εχουμε τσακωθεί και σε αλλα φεμινιστικα θέματα και ότι εχει κάποια προνόμια και δεν θέλει να το παραδεχτεί κλπ. Θεωρείς πως αυτό είναι αιτία “διαζυγίου”? Βασικά οχι οτι ειναι αιτία αλλα αν αποτελεί τόσο μεγάλο πρόβλημα που να μπορεί να δημιουργήσει ακομα μεγαλύτερο θέμα στο μέλλον (παιδια δεν θέλω να κανω οποτε δεν ανησυχώ για την διαπαιδαγωγηση τους). Ουσιαστικά αυτοί είναι και οι μόνοι καυγάδες που κάνουμε.
-Φεμινιστρια με αλτσχαιμερ
Δεν μπορεί να σου πει άλλος ποιος είναι και ποιος δεν είναι λόγος για να χωρίσεις. Το λέμε και το ξαναλέμε και πρέπει να το ξαναπούμε. Πώς μπορεί να ρωτάς άλλον τι πρόβλημα μπορεί να προκύψει στο μέλλον; Εσύ θα πάρεις το ρίσκο κι εσύ θα το λουστείς, είτε μείνεις, είτε φύγεις.
Ναι, έχει προνόμια και δεν θέλει να τα παραδεχτεί, ούτε να τα αποχωριστεί, εκεί σκαλώνει πάντα το θέμα. Δεν πιστεύω ότι χρειάζεται έρευνα για να του απαντήσεις στις βλακείες που λέει, ούτε πιστεύω ότι κάνει έξυπνες ερωτήσεις, εσύ το βλέπεις έτσι για να αποφύγεις την ολοκληρωτική παραδοχή. Δεν έχεις θέματα αμνησίας, επιλέγεις να ξεχάσεις. Ήδη έχεις πρόβλημα μαζί του, οι καυγάδες είναι πρόβλημα.
Αργά ή γρήγορα θα γίνουν προσωπικοί, όταν πάρεις περισσότερα λεφτά στη δουλειά, αν μείνεις άνεργη, αν σου παρουσιαστεί δουλειά σε άλλη πόλη ή άλλη χώρα. Αν δεν έχετε συναντήσει ακόμα μεγάλες προκλήσεις στη ζωή σας, θα μπορείς να παραβλέψεις πολλά, και ίσως δεν έρθουν ποτέ μεγάλες προκλήσεις. Αν είσαι από τώρα προετοιμασμένη και δεν πέσεις από τα σύννεφα όταν θα αρνηθεί να σε ακολουθήσει όταν σου παρουσιαστεί μια καλή ευκαιρία, θα είσαι οκ. Εσύ όμως μόνο ξέρεις τι μπορείς να ανεχτείς και τι όχι.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

Εγώ πάντως όταν ξεχναγα με τον μαλάκα, συνειδητοποίησα εκ των υστέρων ότι είχα φάει gaslighting με το τσουβάλι και ότι η μνήμη μου κατά τ άλλα είναι μια χαρά. Το αφήνω εδώ να υπάρχει.
« με αγαπάει και ξέρω πως θα πήγαινε ακομα και φυλακή για φονο που εκανα εγώ»
Εγώ εκεί σταμάτησα να διαβάζω.
Και το “σταματαει να μου δείξει ολα τα ζωακια αν δεν δω κάποιο” όταν απαριθμεί τα θετικά του χαρακτήρα του. Σημαντικό προσόν
Χαχχαχα κι εγώ, μου χτύπησε κατευθείαν και δε κατάλαβα τι διάβαζα, νόμιζα ότι την αγαπάει παρότι εκείνη έκανε φυλακή για φόνο. That escalated quickly βρε γραφουσα.
Εγώ πήγα να σταματήσω στο “μιλάει στον αστεγο στο δρομο με τον ιδιο σεβασμό που θα μιλήσει στον CEO της Google” αλλά τελικά συνέχισα από περιέργεια. Διακρίνω κάποιες τάσης υπερβολής στο κείμενο γενικά, μάλλον εκεί εντάσσονται και τα περί φόνου και φυλακής.
Τα ζώα τα αγαπάει, στους άτυχους ανθρώπους φέρεται με σεβασμό, κριμα που δεν επιφυλάσσει την ίδια ευγένεια ψυχης και για το μισό πληθυσμό της γης, σχεδόν τέλειος, παρατριχα το ‘χασε.
Διαβάζεις Α, μπα, άρα ξέρεις ποια θα είναι η ζωή σου, θα φροντίζεις αυτόν, τα παιδιά σας, το σπίτι, θα κρατας ισορροπίες και όταν αγανακτήσεις θα σε κατηγορεί ότι φωνάζεις ενώ αυτός μιλάει ήρεμα. Ήδη αυτο κάνει. Δεν κάνει έξυπνες ερωτήσεις, σε εξαντλεί στη συζήτηση επειδή δεν μπορεί να βγει από πάνω αλλιώς και δεν αντέχει να μην βγει από πάνω. Εξυπνάδα, καλοσύνη και σεβασμός ίσα για σούπα.
“ξέρω πως θα πήγαινε ακομα και φυλακή για φονο που εκανα εγώ” μόνο εγώ ανατριχιασα με αυτό?
Εγώ ξέρω πως θα μου έσπαγαν τα νεύρα καθημερινά. Κι επίσης τα επιχειρήματά του ακούγονται ξεπατικωμένα από το διαδίκτυο, και αυτό θα με ενοχλούσε (Όποια «πλευρά» κι αν υποστήριζε). Δοκίμασε ωστόσο αν θες να του εξηγήσεις πως επηρεάζει εσένα προσωπικά αυτό το θέμα. Εκεί συνήθως γίνονται οι αλλαγές και ανάβει το λαμπάκι. Ο καυγάς πάνω σε άρθρα και έρευνες είναι απρόσωπος, σαν παιχνίδι σχεδόν. Αν καταλάβει πως το παιχνίδι αφορά τη ζωή σου, τι θα κάνει;
Αρχικά δεν παίρνεις διαζύγιο γιατί δεν είσαι παντρεμένη. Χωρίζεις από μια πολύχρονη σχέση. Δεύτερον όπως λέει η Λένα κάποια πράγματα δεν τα καταλαβαίνεις μέχρι να έρθει η ώρα. Το έπαθα όταν πήρα παραπάνω χρήματα πως άλλαξε η συμπεριφορά συλλήβδην
Δηλαδή, άρχισε να νιώθει μειονεκτικά και στο έβγαλε από την μύτη;
Άρχισε να νιώθει μεγάλο ανταγωνισμό. Και να μας βγήκε από την μύτη. Φυσικά δεν ήταν μόνο αυτό αλλά θέλω να δωσω ένα παράδειγμα αλλαγής ισορροπιών. Όταν αλλάζουν φαίνεται το πόσο ” οκ” είναι ο άλλος
Δύσκολο! Ευχαριστώ. (Συγνώμη για την καθυστέρηση)
Συμφωνώ με το “Δεν έχεις θέματα αμνησίας, επιλέγεις να ξεχάσεις.”. Φυσικά γιατρός δεν είμαι, αλλά και να ‘μουν δε θα μπορούσα να κάνω διάγνωση αν έχεις αμνησία. Όμως από όσο ξέρω αλλά και από προσωπική εμπειρία το μυαλό μας επιλέγει να ξεχάσει δυσάρεστες καταστάσεις. Άλλη εκδοχή είναι να τρως gaslighting και γι’ αυτό να νομίζεις ότι έχεις αμνησία (επίσης από προσωπική εμπειρία το λέω). Μία καλή λύση μέχρι να αποφασίσεις αν θες να διερευνήσεις τι συμβαίνει είναι να γράφεις κάπου ότι συμβαίνει που σε προβληματίζει, πχ καυγάδες. Όσο για το “θα πήγαινε ακομα και φυλακή για φονο που εκανα εγώ”… Διαβάστε περισσότερα »
Κάθε φορά που κάποια ρωτάει αν κάτι είναι λόγος χωρισμού, θυμάμαι ένα γνωστό μου που χώρισε την κοπέλα του επειδή δεν του άρεσαν τα δάχτυλα των ποδιών της.
Καθένας χωρίζει για όποιο λόγο γουστάρει, δεν θα σε δικάσουμε, προχώρα όπως θες εσύ.
Εχει χωρισει κ δικος μ γνωστος για τα δαχτυλα των ποδιων.
Και δικος μου γνωστός εχει χωρισει για δαχτυλα ποδιων
μου θύμισες συζήτηση που είχα αυτό το καλοκαίρι σε ελευθεροκαμπινγκνησί με “προοδευτικούς” άντρες για τον όρο γυναικοκτονία που θεωρούσαν ότι είναι διχαστικός λόγος και στρέφει τις γυναίκες εναντίον των αντρών. Το έκπληκτο βλέμμα τους όταν απάντησα στην ερώτησή τους “φυσικά και είμαι φεμινήστρια, πώς θα μπορούσα να μην είμαι;” και το πόσο τυχεροί ήταν που ήμουν σε ήρεμο μουντ λόγω διακοπών και μπήκα στον κόπο να συζητήσω χωρίς να τρολάρω, ειρωνευτώ ή προβοκάρω, όπως θα έκανα αν ήμουν στην Αθήνα
οι εναλλακτικοί είναι κρυφοφασίστες. τέλος.
Για μένα θα ήταν ψυχοφθόρο και θα χώριζα.Δεν θα μπορούσα να περάσω καλά σε τέτοια σχέση. Αυτό που βλέπω πάλι είναι ότι προσπαθούμε να ψυχαναλύσουμε έναν άντρα ενώ θα μπορούσαμε να σχολιάσουμε το πως νιώθεις εσύ για αυτό. Εσύ είσαι που πρέπει να βρείς ποιό είναι το δικό σου προσωπικό όριο.