*ορκίζομαι ότι από τώρα βλέπω τα σχόλια που θα κάνετε αγαπημένα μου πλάσματα αλλά τι να κάνω πρέπει και εγώ να το πω και ας φάω κοροϊδία. Ορκίζομαι επίσης ότι δεν είμαι τρολ…Λοιποοοον το αγόρι μου είναι αρκετά προληπτικός. Πιστεύει στο μάτι και συχνά βάζει τη γιαγιά του να τον ξεματιάσει… Μια φορά λοιπόν συζητούσαμε και κάπως πήγε το θέμα ότι και μένα η θεία μου (με την οποία μεγάλωσα) πιστεύει στο μάτι και με ξεματιάζει που και που…Παραξενεύτηκε γιατί ξέρει τη στάση μου για αυτά, δηλαδή δεν δίνω σημασία αλλά προφανώς αν θέλει η 70χρονη θεία μου να με ξεματιάσει μετά από κάτι που με καμαρωσε και θεωρει ότι η άτιμη κενωνια φθόνησε το κοριτσάκι της (πχ τελετή απόδοσης μεταπτυχιακού) ε δε θα της πω τίποτα (όχι ότι με προειδοποιεί δηλαδή, απλά μετά μου λέει ότι το έκανε και ότι είχα πολύ μάτι). Απόρησε λοιπόν και με ρώτησε πως και το δέχομαι και είπα την αλήθεια, ότι δε με ενοχλεί αφου δε με επηρεάζει, δε θα χαλάσω τις καρδιές μας και ότι δε κάνει και καμία σατανιστικη τελετή με τούφες μου, απλά του είπα τη διαδικασια που ακολουθεί και λέει δηλαδή ξέρεις και εσυ να το κανεις και λεω ναι θεωρητικά ξέρω πως γίνεται. Μια φορά λίγο αργότερα λοιπόν μου είχε στείλει μήνυμα ότι είναι χάλια και αν μπορώ να τον ξεματιάσω. Εγώ ήμουν απασχολημένη εκείνη την ώρα, αλλά άνοιξα το μήνυμα, δηλαδή φάνηκε ότι το διάβασα (συνομιλία στο fab) με σκοπό να απαντήσω αργότερα. Ε μου στέλνει μετά από λίγο καπάκι ότι του πέρασε και ότι είμαι παρά πολύ καλή και ότι πρώτη φορά τον πιάνει τόσο γρήγορα. Εγώ αιφνιδιάστηκα τρομερά. Έκτοτε το ζητάει συχνά πυκνά και κάθε φορά λέει πως νιώθει καλύτερα. Εγώ φυσικά δε το κάνω γιατί δε ξέρω καν πως γίνεται κανονικά, ήξερα απλά τα χοντρά απ όσες φορές έχω δει τη θεία μου. Ρε παιδιά τι να κάνω; Να πω ότι δε το κάνω στην πραγματικότητα ή αφού το πλασιμπο τον πιάνει να τον αφήσω στην τρελα του; Κουλη ερώτηση το ξέρω αλλά ο καθένας έχει την πετρια του. Μηπως τον εξαπατάω;
-Μαντάμ Ζαΐρα
Θα το πάω εντελώς αλλού, γιατί είναι κάτι που άρχισε να με απασχολεί πολύ και δεν είχα συνειδητοποιήσει πριν την τριβή με το ‘Α μπα’.
Αυτό που ανέχεσαι από την 70χρονη θεία σου ακριβώς επειδή είναι 70 χρονών, και το αφήνεις να περάσει για να την κακοκαρδίσεις, γιατί το θεωρείς ασήμαντο, ή «πετριά», όταν πρόκειται για τον άνθρωπο με τον οποίο συνδέεσαι συναισθηματικά και τον αποκαλείς το «αγόρι σου»;
Γιατί αιφνιδιάστηκες τρομερά;
Το αγόρι σου πιστεύει στο μάτι. Αυτό δεν είναι κάτι ασήμαντο, δεν είναι κάτι αποκομμένο από την υπόλοιπή του κοσμοθεωρία, και δεν είναι απλώς «προληπτικός» (που κι αυτό μπορεί να είναι πρόβλημα αν είναι πολύ έντονο). Αν πιστεύει στις ενέργειες και τα μαντζούνια, δεν πιστεύει στην διαδικασία της επιστήμης (ή πιστεύει επιλεκτικά, ή δεν την έχει καταλάβει), άρα δεν πιστεύει στα λογικά συμπεράσματα, και όλα αυτά, σχηματίζουν μια εικόνα. Δεν θέλω να χαρακτηρίσω την εικόνα (το κάνω, αλλά από μέσα μου), θέλω να σου υποδείξω ότι εσύ, δεν είσαι έτσι.
Και τι πιστεύεις εσύ για αυτή τη διαφορά;
Βλέπω γυναίκες που πέφτουν από τα σύννεφα ενώ βλέπουν σημάδια επί χρόνια, και αναγκάζονται να δουν την πραγματικότητα πολύ αργά, όταν κάνουν παιδί ή όταν παντρευτούν. Εσύ φαίνεσαι μικρή και μπορεί να μην σκέφτεσαι γάμους και παιδιά (δεν αναφέρεις τουλάχιστον) αλλά ο τρόπος που σκέφτεσαι τώρα, μπορεί αργότερα να σε οδηγήσει σε ακριβώς όμοιο πέσιμο από τα σύννεφα. Συμπεριφορές που δεν ανέχεσαι από φίλους, ή δεν δέχεσαι γενικώς, ή απορρίπτεις από συγγενείς, όταν πρόκειται για άντρα, γίνονται «παραξενιές». Ο φίλος σου είναι ακριβώς το ίδιο γραφικός με την 70χρονη θεία σου, για να μην πω, περισσότερο, επειδή δεν είναι 70 χρονών. Τι κοινό έχετε; Πώς σε πάει μπροστά η σχέση σου μαζί του; Πώς σε ωθεί να γίνεσαι καλύτερος άνθρωπος; Γίνεσαι η καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου μαζί του, όταν αναρωτιέσαι αν πρέπει να του πεις ότι δεν τον ξεματιάζεις; Αυτό πρέπει να σκέφτεσαι, κι όχι αν τον εξαπατάς.
Αν είναι εντελώς κάζουαλ σχέση και περνάς την ώρα σου, άντε να πω οκ, αλλά και πάλι, δεν είναι καλή ιδέα. Η ζωή είναι πολύ σύντομη, υπάρχουν συναρπαστικοί άνθρωποι, γιατί να μην περνάς την ώρα σου μαζί τους;
Ποια είναι τα κριτήρια σου για να βάλεις κάποιον στη ζωή σου;
Δεν έχουμε μάθει να έχουμε απαιτήσεις και κριτήρια, αρκεί να είναι «καλό παιδί». Δεν αρκεί όμως, γιατί έτσι όπως μας μεγάλωσαν, όλοι καλά παιδιά είναι. Ακόμη και τα κακά παιδιά, καλά τα βλέπουμε.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Σε μια συναυλία πριν χρόνια, ο τότε φίλος μου (μουσικός επί σκηνής), αισθάνθηκε αδιαθεσία. Στο κοινό, μπροστά-μπροστά, ήταν ένας παπάς. Στο διάλειμμα τον πλησίασε ο φίλος να του ζητήσει να του πει “την ευχή της βασκανίας”. Κι ο παπάς του είπε “πάρε παιδί μου ένα depon”.
Πέθανα στο γέλιο, τέτοιους παπάδες θέλουμε, αφού ρεαλιστική επιλογή να μην έχουμε καθόλου δεν υπάρχει.
Μορφή ο παπάς!Τα σέβη μου 😂
Κουμπί για πέντε λαϊκ θέλω, που έχει;;;;
Για να απογειωθεί η ιστορία, θα ήθελα και η συναυλία να είναι βλάσφημο μπλακ μεταλ…
Πιστεύω ότι ο λόγος που μένουμε με άτομα τα οποία έχουν χαρακτηριστικά τα οποία τα απορρίπτουμε, τα θεωρούμε γραφικά, αστεία κτλ είναι γιατί έχουμε αποδεχτεί ότι είναι τρομερά δύσκολο να βρούμε ανθρώπους με τους οποίους είμαστε απόλυτα ταιριαστοί, συμφωνούμε σε όλα και τα πάντα ρέουν σαν κελαρυστό ρυάκι μέσα στο δάσος. Ανεχόμαστε στοιχεία και συμπεριφορές-με μεγαλύτερη ευκολία όταν αυτές δεν είναι κακοποιητικές και επικίνδυνες για εμάς- διότι αναμένουμε και ελπίζουμε ότι αντίστοιχα θα ανεχτούν και τις δικές μας παραξενιές και ”πετριές΄΄. Ωραία είναι η σκέψη ότι εκεί έξω υπάρχουν υπέροχοι και συναρπαστικοί άνθρωποι που μας ταιριάζουν απόλυτα, αλλά οι πιθανότητες… Διαβάστε περισσότερα »
Πολύ καλή τοποθέτηση Λουίζ, γενικά το παρατηρώ σε φίλες που έχουν χρόνια σχέση, και μάλιστα την έκαναν χωρίς να περάσουν πολύ χρόνο μόνες, σε ηλικία κάτω των 30,το βλέπουν πολυ απλοϊκά και ρομαντικά και έλα μωρέ δεν είναι τόσο χάλια τα πράγματα. Ενώ τους λέω με λεπτομέρειες τα διάφορα σκηνικά που ζω και συμφωνούν στο μα τι νούμερο είναι αυτός (το 99% δηλαδή).
Καλα οι άντρες εννοείται ότι η πρώτη κουβέντα που θα πουν είναι Ε βάλε κι εσύ λίγο νερό στο κρασί σου, γιατί κι αυτοί τέτοιες βλακειες κάνουν αλλά κάποια βρέθηκε να τις παραβλέψει.
Δίκιο έχεις. Προσωπικά είμαι ολομόναχη εδώ και πάρα πολλά χρόνια, και πλέον είμαι σε αυτό το μεταίχμιο που δεν ξέρω αν αυτό με κάνει στα αλήθεια ήρεμη και ευτυχισμένη ή απλά το δέχτηκα γιατί δεν γίνεται διαφορετικά και λόγω χρόνιας πλέον μοναξιάς 🤔
Εγώ είμαι στο σημείο όπου αν δεν είναι ο άλλος συμβατός 97% ξενερώνω, με το παραμικρό. Και αυτό δεν ξέρω γιατί συμβαίνει, ή που γλυκαθηκα με το να είμαι μόνη και να έχω την ηρεμία μου, ή που είμαι παράλογη, ή που απλώς αμφιβάλλω για τα στάνταρ μου όπως όλες. Θα δείξει.
Louise B. & Soukaivou , εδώ άλλη μια με παρόμοια οπτική/”παραξενιά”/προβληματισμό, όπως θέλουμε να το πούμε. Κι εγώ μόνη, κατά κύριο λόγο, θεωρώ από επιλογή, διότι και ζω χρόνια μόνη (και το απολαμβάνω τόσο μα τόσο πολύ!) οπότε πιθανόν έχω γλυκαθεί που λές κι εσύ, Soukaivou, ή δεν έχω υπομονή με τις ασυμβατότητες κάποιου άλλου, παίζει ρόλο κι η ηλικία βέβαια, άλλη “πλαστικότητα” & ανοχές έχουμε στα 20, ή στα 30 κι άλλη στα 50. Άλλες προσδοκίες από τη ζωή & το μέλλον. Άλλη ανάγκη επιβεβαίωσης ίσως…? Είναι και η απομυθοποίηση της Σχέσης -με κεφαλαίο Σ-, είναι και τα σκ@τα… Διαβάστε περισσότερα »
Sokaivou, δεν νομίζω ότι το βλέπουν ρομαντικά οι φίλες σου, μάλλον πρακτικά θα έλεγα. Δεν είναι και πολύ ρεαλιστικό να πιστεύεις ότι θα βρεις κάποιον με τον οποίο θα έχεις πολύ υψηλά ποσοστά συμβατότητας συν να θέλεις τα ίδια πράγματα την ίδια χρονική περίοδο συν αμοιβαία ερωτική έλξη. Οπότε κάνεις τις εκπτώσεις σου ανάλογα με τις δυνάμεις σου και προχωράς. Τουλάχιστον εγώ αυτό βλέπω και από το περιβάλλον αλλά και από τις ερωτήσεις που διαβάζω εδώ καθημερινά. Είναι βαριά η καλογερική μιας ζωής χωρίς συντροφικότητα, το λέω εκ (πικρής και μακρόχρονης) πείρας και σίγουρα δεν είναι για όλους.
Μα σε τι να κάνω έκπτωση; στο να θέλουμε τα ίδια πράγματα; θα χωρίσουμε σε χρόνο dt. Στο να είμαστε συμβατοί; ε τότε τι θα ερωτευτώ; στην ερωτική έλξη; ε τότε δεν είμαστε ζευγάρι, είμαστε φίλοι. Δεν γίνεται και ευτυχία και εκπτώσεις. Ρεαλισμός ναι, και συνειδητή προσαρμογή ναι, αλλά κάπου υπάρχει μια γραμμή στο είμαι ρεαλιστρια και στο είμαι με κάποιον επειδή δεν θέλω να είμαι μόνη. Είναι δυστυχία καμουφλαρισμένη αυτό το πράγμα. Προσωπικά φοβάμαι πάρα πολύ μην κουραστω τόσο κάποια στιγμή που να πέσω σε αυτή την παγίδα.
Ισχύει. Βέβαια οι περισσότερες/οι που τα λένε αυτά μετα τα 40 το γυρίζουν σε αν χωρίσω δεν ξαναπαντρευομαι για κανένα λόγο ή αν ξαναξεκινουσα από την αρχή δεν θα παντρευομουν και τετοια. Οπότε υπομονή κάποια στιγμή και μέσω της ματαίωσης θα σταματήσουν να το λένε.
Μπραβο για το σχολιο. ‘αφου κανει αυτο, γιατι μενεις μαζι του?’ Γιατι? Ακομα αναρωτιομαστε γιατι μενουν δυο ανθρωποι σε μια σχεση που δεν ειναι τελεια και δεν ταιριαζουν στο 90%? Γιατι μηπως φοβουνται την μοναξια? Γιατι μπορει να εχουν ταλαιπωρηθει απο προηγουμενες σχεσεις? Γιατι μπορει να εχουν καταλαβει οτι η μακροχρονια μοναξια δεν τους ταιριαζει, και προτιμουν να ταιριαζουν με καποιον στο 60% οπως λες , και να μαθουν να ζουν με καποιες ‘παραξενιες’ ‘μειονεκτηματα’ του αλλου. Και επισης αυτη η απολυτοτητα παιζει συχνα ‘ο θρησκος απορριπτει την επιστημη΄ ή αυτος που ‘πιστευει στα ζωδια/στο ματι απορριπτει την επιστημη΄, sorry,… Διαβάστε περισσότερα »
Σωστά, εξάλλου και ο Νανόπουλος προσδιορίζεται ως χριστιανός, δεν ξέρω άμα αυτό τον καθιστά κακό επιστήμονα, έχει διατελέσει και ερευνητής στο CERN για πολλά χρόνια. Και όχι δεν είμαι θρήσκα, ως παράδειγμα το έθεσα.
Να πέσει από τα σύννεφα όχι διότι ξέρει ότι είναι πολύ προληπτικός αλλά ίσως τώρα κατάλαβε η διαπίστωσε την έκταση της.
Δεν διαφωνώ σε τίποτα, το δικό μου σχόλιο ήταν απλά μια γενικότερη τοποθέτηση με αφορμή την ερώτηση, όπως και άλλες σχετικές ερωτήσεις. Έτσι δικαιολογώ ή μάλλον κατανοώ για ποιο λόγο οι άνθρωποι είναι με ανθρώπους που δεν τους θεωρούν τέλειους για αυτούς. Γιατί δύσκολα τους βρίσκεις και ακόμα πιο δύσκολα μπορείς να κάνει σχέση μαζί τους.
Φωτεινή, η κοπέλα δεν λέει πουθενά ότι έπεσε από τα σύννεφα. Το αναφέρει από την αρχή του κειμένου της ότι ο φίλος της πιστεύει στο μάτι και είναι προληπτικός.
@MVSylvia κοκκινίζω! Αλήθεια ☺️. Δυστυχώς κι εγώ δεν ξέρω αν και πώς μπορεί να σταλεί προσωπικό μήνυμα αλλά ήταν μεγάλη μου χαρά να επικοινωνήσουμε! Ίσως το site μπορεί να βοηθήσει.
Louise μου πάντα εύστοχη και με μια γλυκιά απαισιοδοξία που λατρεύω προσωπικά. Αυτό που δε λέμε συχνά είναι ότι για να είσαι μια ζωή με κάποιον πρέπει να βάλεις πολύυυυ νερό στο κρασί σου και να κάνεις πολλήηηη υπομονή όπως και ο άλλος το αντίστοιχο. Σχέση απλή και αρμονική με το καλημέρα σας ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ όσο και να ταιριάζεις. Αυτό πρέπει να το γνωρίζουμε γιατί έχω την αίσθηση ότι με τα τσιτάτα “σύντροφος ζωής” δημιουργούμε μη ρεαλιστικές προσδοκίες σ’ αυτούς που είναι μόνοι και ψάχνουν. Εδώ με τα άντερά μου δεν ταιριάζω 24 ώρες το 24ωρο θα ταιριάξω με άλλον… Διαβάστε περισσότερα »
Αγαπημένο εντελβάις και εγώ σε συμπαθώ για την ευθύτητα και την αυστηρότητα των σχολίων σου, που με εκφράζει παρά πολύ αλλά λόγω της ανάγκης μου να μην γίνομαι δυσάρεστη και γιατί δεν αντιδρώ καλά στην επίθεση, δυστυχώς λείπει από τα σχόλια μου. Συμφωνώ μαζί σου, από την μία οι σχέσεις θέλουν προσπάθεια και συζήτηση, από την άλλη κάποια θέματα δεν θα έπρεπε να θέλουν συζήτηση και προσπάθεια γιατί δείχνουν ασυμβατότητα αγεφύρωτη, από την μια πρέπει να ρέουν όλα αβίαστα από την άλλη θέλει να αφιερώσεις χρόνο στον άλλον, ε κάθομαι και εγώ μόνη με τον εαυτό μου που δεν μπορεί… Διαβάστε περισσότερα »
Louise ξέρω πολύ καλά για τι πράγμα μιλάς, έχω μείνει κι εγώ χρόνια μόνη και κουνουσα το κεφάλι όταν μου έλεγαν θα βρεις κι εσύ αυτό που ψάχνεις μα δε μπορεί. Δεν είναι εύκολο, θέλει προσπάθεια και τύχη μαζί, αλλά αν το επιδιώκεις αργά η γρήγορα θα γίνει πίστεψε με. Και μη λες ότι είσαι ολομόναχη σε παρακαλώ, έχεις εμάς τους αμπο – φίλους σου ❤️
Εξαιρετικό σχόλιο, Louise. Θα μπορούσα να γράψω πολλά, αλλά δεν ξέρω από πού να αρχίσω και πού να τελειώσω. Αυτό που ξέρω σίγουρα, είναι ότι δεν υπάρχουν ούτε τέλειες σχέσεις ούτε τέλεια ταιριάσματα (παρόλο που στην αρχή κάποιος ή κάποιο ταίριασμα μπορεί να φαίνεται τέλειο) ούτε συναρπαστικοί (ή μη) άνθρωποι. Υπάρχουν μόνο άνθρωποι που αγαπάμε τα καλά τους και μπορούμε να ζήσουμε με τα αρνητικά τους, κι αυτοί το ίδιο. Και μαζί να ζήσουμε συναρπαστικές εμπειρίες ή και συναρπαστικές ζωές. Και δεν είναι κακό ούτε πεζό, είναι η ζωή.
Επίσης εξαιρετικό σχόλιο, Μανδαμ. Συγκινητικό θα έλεγα, πραγματικά βούρκωσα. Ισως επειδή περιμένω χρόνια και χρόνια αυτές τις συναρπαστικές στιγμές (έστω στιγμές) που δεν λένε να έρθουν και ψάχνω ανηλεώς αλλά μάταια να βρω τι κάνω τόσο λάθος.
Αχ, Χthesini, όχι, μην ψάχνεις ανηλεώς. Δεν κάνεις κάτι λάθος. Ό,τι και να κάνουμε, όλα τα σωστά βήματα, την απάλειψη των αρνητικών, όσο και να μάθουμε τι χρειάζεται να γίνει για να έρθουν οι συναρπαστικές στιγμές, ΜΑΖΙ με όλα αυτά χρειάζεται και ΤΥΧΗ!! Η ίδια τύχη που μας έκανε να γεννηθούμε στην Ελλάδα στα τέλη του 20ου αιώνα κι όχι στη Λαχώρη ή στο Μπαγκλαντές, όχι στη Χιλή το 1880, όχι στη Δανία το 1930 κ.ο.κ. Η τύχη θα σπρώξει λίγο το πράγμα ( ή και όχι), η τύχη θα φέρει κάτι συναρπαστικό στο δρόμο μας, η τύχη θα μας… Διαβάστε περισσότερα »
Πολύ ωραίο σχόλιο!🙂
Έχω συνειδητοποιήσει ότι όσο δύσκολο είναι να αναλάβεις την προσωπική σου ευθύνη και να δεις που ενδεχομένως κάνεις λάθος σε κάτι, άλλο τόσο δύσκολο είναι να δεχτείς ότι προσπάθησες ή προσπαθείς για κάτι αλλά δεν κάθεται. Είναι όντως απελευθερωτικό αλλά κι ένα τσακ φοβιστικό για κάποια control freaks σαν του λόγου μου! 😅
Traveller, την προσωπική ευθύνη την αναλαμβάνεις πλήρως όταν γνωρίζεις τα δύο επίπεδά της. Το ένα είναι το συνειδητό. Ξέρω για ποιο λόγο κάνω ή δεν κάνω κάτι και αναλαμβάνω την ευθύνη. Το άλλο είναι το ασυνείδητο. Κάνω ή δεν κάνω κάτι, γίνεται στη ζωή μου αυτό ή το άλλο και δεν ξέρω γιατί, ψάχνω αλλά δεν ξέρω, μάλλον είμαι άτυχη, δεν κάθεται τελικά, δυστυχώς. Πχ είμαι μόνη μου ενώ θέλω σύντροφο και ψάχνω 20 χρόνια σύντροφο συμβατό και δεν βρίσκω. Αλλά θέλω σύντροφο, πραγματικά θέλω. Ε εκεί δεν ξέρεις τι γίνεται, δεν ξέρεις την αιτία που δεν βρίσκεις. Κάποιες φορές… Διαβάστε περισσότερα »
Έτσι ακριβώς είναι leas, πολύ ωραίο σχόλιο. Αυτός ακριβώς είναι και ο λόγος που έχω ξεκινήσει ψυχανάλυση εδώ και έναν χρόνο περίπου, μπας και βγάλω καμιά άκρη γιατί είναι για μένα απόλυτα βέβαιο οτί εγώ και μόνο εγώ (το ασυνείδητο μου δηλαδή, όπως λες) έχω οδηγήσει τον εαυτό μου στην κατάσταση αυτή. Απελευθερωτικό όντως το να σκέφτεσαι ότι φταίει η κακιά η τύχη που έχεις μείνει μαγκούφης μόνο που δεν ισχύει, ελάχιστο ρόλο παίζει η τύχη θεωρώ.
Πολύ χαίρομαι που ξεκίνησες ψυχανάλυση! Πήγες σε αναλυτή της ΕΨΕ ή κάπου αλλού; Ναι, το πιο εύκολο είναι να τα ρίχνουμε στην ατυχία μας, αλλά συμφωνώ, η τύχη παίζει ένα κάποιο ρόλο αλλά όχι καίριο και καθοριστικό. Πιστεύω πολύ στην προσωπική επιλογή, σε μια σειρά επιλογών που τελικά οδηγούν σε ένα αποτέλεσμα. Όσο μεγαλύτερη πρόσβαση έχεις στο ασυνείδητο, τόσο περισσότερη ελευθερία αποκτάς στις επιλογές που κάνεις, διότι όταν ξέρεις το γιατί σε ασυνείδητο επίπεδο τότε μπορείς να επιλέξεις με γνώση και η γνώση είναι δύναμη και ελευθερία. Εδώ να πω πως μπερδευόμαστε, δεν είναι όντως απελευθερωτικό να σκέφτεσαι πως φταίει… Διαβάστε περισσότερα »
Σε αναλύτρια της ΕΨΕ πήγα Leas, ναι. Έχουν αρχίσει σιγά σιγά να ξεδιαλύνουν κάποια πράγματα μέσα μου αλλά σίγουρα έχω πολύ μακρύ δρόμο μπροστά μου. Χάιρομαι πάντα να διαβάζω σχόλια σου, φαίνεται πόσο έχεις ψαχτεί αναλυτικά και γράφεις πολύ ωραία ☺️
Σ’ ευχαριστώ πάρα πολύ! Εύχομαι καλή δύναμη στην ψυχαναλυτική διαδρομή σου!
Γεια σου Leas. Σ’ευχαριστώ για το σχόλιο σου. Δεν είναι καθόλου τρελό αυτό που λες και το καταλαβαίνω απόλυτα γιατί έχω υπάρξει σε αυτή τη θέση. Σίγουρα σε κάποιες περιπτώσεις ισχύει αυτό που λες γιατί 10 και 20 χρόνια είναι μεγάλο χρονικό διάστημα για να είναι θέμα τύχης. Σε αυτές τις περιπτώσεις θεωρώ πως η ψυχοθεραπεία είναι μονόδρομος. Καλή σου μέρα!
Δεν μπορώ να συμφωνήσω περισσότερο μ’ αυτό που γράφεις Louise B. Το χω σκεφτεί και γω άπειρες φορές. Δεν ξέρω καν αν το γεγονός ότι κάποιος συμβιβάζεται συνειδητά βοηθάει γιατί εγώ πχ σ αυτήν την περίπτωση σκεφτόμουν όντως ότι κάτι χάνω οπότε πάντα σε κάποιο σημείο επερχόταν κορεσμός.. Και τότε όταν δεν άντεχα να συμβιβαστώ πια, χώριζα.. Έπειτα δεν την πάλευα μόνη μου , οπότε μετα από μεγάλες περιόδους μοναξιάς συμβιβαζόμουν ξανά, συνειδητά πάλι, γιατί η ανάγκη μου για σχέση ήταν μεγαλύτερη από τα κουσούρια που έβρισκα. Υπήρχαν και υπάρχουν εννοείται κάποια στάνταρ που δεν τα ρίχνω αλλά συμβιβασμούς έχω… Διαβάστε περισσότερα »
όπως οι περισσότεροι, απλά παρατηρώ αυτήν την ευκολία στο να κρίνουμε τον άλλον, να πούμε ”μην συμβιβάζεσαι, εκεί έξω υπάρχουν τέλειοι για σένα, φύγε, ξοδεύεις τον χρόνο σου” και φυσικά και το τονίζω όταν οι διαφορές είναι ανυπέρβλητες ή ασκείται βία κάθε μορφής φεύγεις χωρίς δεύτερη σκέψη, αλλά όταν κάποιος είναι διατεθειμένος να είναι με κάποιον που πιστεύει πχ στο ρέικι ενώ εσύ όχι αλλά δεν αποτελεί σημείο τριβής και σύγκρουσης , ε τότε είναι λίγο απόλυτο να πεις ΄΄φύγε ασε τον με το ρέικι εσύ δεν τα πιστεύεις αυτά δεν θα έχετε ωραία σχέση, δεν σε κάνει καλύτερο αυτό… Διαβάστε περισσότερα »
Ναι συμφωνώ. Και να προσθέσω, πως ακόμη και να βρεις άτομο που έχει όλα αυτά τα χαρακτηριστικά που μας ταιριάζουν απόλυτα δεν σημαίνει πως αυτό από μόνο του είναι αρκετό για να δημιουργηθεί ή να κρατήσει μια σχέση. Στη μέχρι τώρα ζωή μου έχω γνωρίσει αυτόν τον άνθρωπο. Έχουμε τα ίδια πιστεύω, την ίδια αισθητική και τα ίδια γούστα σε όλα τα πράγματα. Επιπλέον έχουμε μεγαλώσει με παρόμοιο τρόπο σε παρόμοιο περιβάλλον. Έχουμε πάρει αντίστοιχη εκπαίδευση και κάνουμε ανάλογες δουλειές. Δηλαδή κάποιος θα έλεγε πως ταιριάζουμε απόλυτα. Να σημειώσω δε ότι έχουμε και απίστευτη χημεία στο σεξ (κατα κοινή ομολογία).… Διαβάστε περισσότερα »
Δύσκολη πίστα. Ελπίζω να τα βρείτε 🙂
Δεν είναι κακό είναι φυσιολογικό και το συνηθέστερο. Απλά τα τελευταία χρόνια ακούγεται πολύ συχνά το ”όλα ή τίποτα” όπως λες και εσύ, αναζητούμε το άψογο, το απόλυτα συμβατό ή το ακριβώς αντίθετο, λόγω τρομερής κοινωνικής κατακραυγής για την μοναξιά καταλήγουμε με άτομα παντελώς αταίριαστα για να μην είμαστε μόνοι, κοινώς μία κατάσταση μανιακή.
Πολύ αρνητική ενέργεια βλέπω στην απάντησή σου Λένα, σου έκανα cast ένα eye removal level 5, να ξέρεις.
😂😂😂😂😂😂
Στα όρη στα άγρια βουνά, στα όρη στα άγρια βουνά φτου φτου.
Γέλασα τόσο πολύ, μέχρι που έφτασα στο ότι κατάφερες να διαστρεβλώσεις την εικόνα έτσι ώστε να φταις.
Αν του επαιρνες λεφτά θα έλεγα ότι τον εκμεταλεύεσαι, αν γέλουσες πίσω από την πλάτη του ότι τον κοροιδεύεις, όπως έχουν τα πράγματα μου φαίνεται ότι αυτός εξαπατά τον εαυτό του και εσύ ακολουθείς τη λογική “στον τρελο λέμε πάντα ναι”. Δηλαδή, την πρώτη φορά δεν του είπες καν ότι έκανες ή θα κάνεις τη διαδικασία, το υπέθεσε μόνος του (!) και έγινε και καλά (!), τόσο καλή είσαι. Γιάννης πίνει, Γιάννης κερναει η φάση.
Εντάξει, το έγραψα και ξανάρχισα να γελάω, απίθανο!
Αχ, Anna μου, εγώ με κάτι τέτοιες ερωτήσεις σκέφτομαι ότι λάθος επάγγελμα διάλεξα, έγινα νευρολόγος αντί να παιζω τη Μανταμ Ζαιρα. Και περισσότερο κυρος θα είχα και περισσότερα λεφτά. Με ξεπερνάει κάθε φορά το πόσο προθυμος είναι ο κόσμος να κάνει το leap of faith, αντί να εμπιστευτεί χειροπιαστά δεδομένα. Χρονιοι ημικρανικοι αδιαγνωστοι ασθενεις να μου λένε σαν μέτρο έντασης του πονοκεφαλου τους οτι “φαντάσου, ΟΥΤΕ με το ξεμάτιασμα δεν πέρασε, κι εμένα η γιαγιά/θεια/κουμπάρα/μαμή/τριτοξαδερφη μου είναι εγγυηση”.
Η Άση έχει κάνει μεταπτυχιακό στην αστρολογία ΣΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ παρακαλώ.
Και εσύ θέλεις να μας τρίψεις στη μούρη ένα τιποτένιο πτυχιακι ιατρικής; Είναι γνωστό ότι οι γιατροί μας δίνετε χημικά για να μας έχετε πελάτες να βγάζετε λεφτά, επειδή είστε παραδόπιστοι.
Αλλα το σχέδιο σας θα αποκαλυφθεί τωρα με τον κορονοιο και τα τσιπακια στα εμβόλια, beware!
ΟΥΤΕ με το ξεμάτιασμα; Πω, βγάζει-δεν βγάζει το εξάμηνο, κρίμας τον άνθρωπο :(.
Καλά οι ασθενείς. Διακεκριμένη και καταξιωμένη πλαστική χειρουργός είναι οικογενειακή φίλη. Άμα δεν την ξεματιάσει η γραμματέας της ΚΑΘΕ ΠΡΩΙ, χειρουργείο δεν μπαίνει. Και άμα γίνει καμιά στραβή και την κοιτάξει κάποιος παράξενα στο δρόμο, παίρνει την γραμματέα και νυχτιάτικα για ξεμάτιασμα. Και η μόνη εφημερίδα που διαβάζει είναι το Μακελειό.
Κάθε πρωί;
Μα πόσο όμορφη πια;
Ευτυχώς που μια γιατρός με τόσο σκοταδιστικές και φασιστικές απόψεις έγινε πλαστική χειρούργος. Σε αυτόν τον τομέα. με τέτοια μυαλά, δεν μπορεί να κάνει ζημιά. Φαντάζεσαι να είχε γίνει ψυχίατρος;
Βρε Γάτε, προφανώς και κάνουν σοβαρότατη δουλειά οι πλαστικοί.
Ακόμα και αν παραβλέψω πόσο σημαντική είναι η εικόνα μας για την ψυχολογία μας γενικά (και για να είμαι απόλυτα ξεκάθαρη το θεωρώ πολύ, πολύ σημαντικό να βγεις από το χειρουργείο με στραβή μύτη), μενουν πάντα οι πλαστικοί που βοηθούν θύματα φωτιας/σοβαρών ατυχημάτων κτλ.
Αννα, δεν αμφισβητώ ότι οι πλαστικοί χειρούργοι κάνουν σοβαρή΄, και συχνά πολύτιμη δουλειά. Απλά, σε αυτή τη δουλειά δεν παίζουν ρόλο οι ευρύτερες απόψεις τους, μόνο οι τεχνικές δεξιότητές τους. Είτε είσαι φασίστας, είτε ομοφοβικός, είτε δημοκράτης, είτε αριστερός, αυτό δεν θα επηρεάσει την διόρθωση της μύτης ή την ανάπλαση του καμένου δέρματος. Σκέψου όμως έναν φασίστα ψυχίατρο! Σκέψου ακόμα έναν φασίστα ή ομοφοβικό οικογενειακό γιατρό. Η ομοφοβικό δερματολόγο ή γυναικολόγο.
Τώρα κατάλαβα τι εννοούσες 🙂
Eξακολουθώ να βλέπω επικίνδυνα μονοπάτια, αλλά ναι, ίσως έχεις δίκιο και είναι λιγότερες οι ευκαιρίες. Αν και στο γιατρος που αμφισβητεί την επιστήμη βλέπω γενικά πολλές ευκαιρίες να κλονιστεί το οικοδόμημα.
Περίεργες παρεες έχεις Jester 😅
Lioness, ισχύει μεν, όχι για την συγκεκριμένη δε, που δεν είναι παρέα δική μου αλλά της θείας μου. Και θα έπρεπε εδώ και κάμποσα χρόνια να έχει βγει στη σύνταξη, κάτι που δεν έχει γίνει για λόγους που είναι τεράστια ιστορία που δεν μπορεί να αναρτηθεί δημόσια χωρίς να φωτογραφήσει πρόσωπα και καταστάσεις, που στην τελική δεν έχω δικαίωμα να δημοσιοποιήσω, έστω και ανώνυμα.
Ρε συ, lioness, εντάξει, I rest my case, απίστευτο μου φαίνεται να πεις σε ΓΙΑΤΡΟ!! ότι ήταν τόσο δυνατός ο πόνος που ούτε με ξεμάτιασμα δεν πέρασε!!
Δε σε αμφισβητώ, κουνώ την κεφάλα μου, σε στιλ “δεν υπάρχει σωτηρία για αυτόν τον πλανήτη…”
“Η ζωή είναι πολύ σύντομη, υπάρχουν συναρπαστικοί άνθρωποι, γιατί να μην περνάς την ώρα σου μαζί τους;” Συμφωνώ απόλυτα σε αυτο, αλλά δεν μπορούμε να βγάλουμε συμπέρασμα ότι δεν είναι συναρπαστικός άνθρωπος ,επειδή πιστεύει στο μάτι, ότι δεν ταιριάζουν με τη γράφουσα ή ότι η σχέση τους δεν την βοηθάει να εξελιχθεί.Μπορει να τον κρατάει και για το σεξ, δεν ξέρουμε… Δεν είναι απαραίτητο ότι πιέστηκε ασυνείδητα από την κοινωνία να τον κρατησει επειδή είναι καλό παιδί.Ολοι έχουν ελαττωματα και αν αυτό ειναι το μόνο σημείο τριβής στην σχέση τους (αφού έχει αποδείξει ότι μπορει να το αγνοει) μπορεί να… Διαβάστε περισσότερα »
Δηλαδή να πώ κάτι; Γιατί αποκλείουμε το γεγονός να έχεις σπάσει κάθε ρεκόρ ταχύτητας και επιτυχίας, όλων των γιαγιάδων μαζί- ακόμα και της γιαγιάς, με τις μπουρμπουλήθρες στο κεφάλι, που είναι κάτι σαν γκουρού Μάστερ-Ξε και Φτού; Ποίος άλλος μπορεί να ξεματιάσει αυτόματα, με την παραλαβή ένος μηνύματος; Με την παραλαβή! Όχι, δεν ξέρω, αφήνω και αυτό στο τραπέζι. Ας έχουμε τα μυαλά μας ανοιχτά.
Πωωωω, το νερό που έβραζε! Τι μου θυμισες! 😂
Marina, ένα θα σου πω. Συγγενείς από τον Καναδά παίρνουν τη μάνα μου τηλέφωνο για να τους ξεματιάσει. Είναι υπερατλαντική η δύναμή της λέμε.
❤️Υπερατλαντική δεν λες τίποτα!! Έπρεπε να το σηκώσει το τηλέφωνο ή απλά να χτυπάει; Αλλά κι αν έπρεπε να το σηκώσει λίγο είναι; Με λίγα λόγια Πένα μου, το ξεμάτιασμα της μαμάς σου έχει πάει σε μέρη που εγώ δεν έχω.
Έχω βάλει έτσι πρόχειρα τα σύνεργά μου και προβλέπω(/ελπίζω) ότι σύντομα δεν θα αντέξεις τη βλακεία του και θα φύγεις για άλλες πολιτείες πιο εξωτικές(και πιο λογικές).
Κουμπαρουλη, επειδή δε βλέπω επαγγελματικο μέλλον σαν νευρολόγος, ψήνεσαι να συνεργαστούμε; Εσυ θα διαβάζεις τα τσοφλια του αυγου, εγώ την πετσα απ το γιαουρτι, θα γίνουμε πλουσιοι! 💜
Άνετα αγαπημένη! Είναι κι η εποχή που ευνοεί τις στροφές στην καριέρα, ας το πάρουμε κι εμείς επιτόπου αναστροφή. Από αυτά θα αρχίσουμε και μόλις πάρουμε και τις σχετικές πιστοποιήσεις από τους γκουρού του κλάδου, προχωράμε και σε πιο χαρντκορ μαγιολίκια. Κέρινα κουκλάκια, χοροί γυμνοί στην πανσέληνο κλπ. ❤️
Πολύ καλή η ερώτηση κι έυλογη η απορία, αλλά εξαιρετική κι η απάντηση.
Αν δεν είσαι έτοιμη να χειριστείς τον μπούφο σου (να ξέρεις ότι κάποια στιγμή μπορεί να σε κατηγορήσει ότι δεν το κάνεις καλά), καλύτερα να του το αποκαλύψεις.
Η γνώμη μου όμως είναι ότι η υπέρλαμπρη αποκάλυψη της μπουφοσύνης του πρέπει να γίνει μετά από μία σειρά “επιτυχημένων ξελογιασμάτων”, μέσα από ένα προσεκτικό κρεσέντο. Ίσως χρειαστούν και κάποιες σεάνς με αντίστοιχη θεατρικότητα. Μπας και καταλάβει δηλαδή.
Δηλαδή λες να το κάνει κάπως σαν τα άρθρα στο “Κουλούρι”, που ξεκινάνε με σοβαροφάνεια και αληθοφάνεια και από τη δεύτερη παράγραφο και μετά αρχίζουν σταδιακά τα εξτρίμ, που μαρτυρούν ότι είναι σάτιρα και όχι αληθινή είδηση;
Ναι, Βίρνα.
“αρχίζουν σταδιακά τα εξτρίμ, που μαρτυρούν ότι είναι σάτιρα και όχι αληθινή είδηση;” Πράγμα το οποιο βέβαια δεν εμποδίζει κάμποσους σκράπες δημοσιογράφους να τσιμπάνε στο εντυπωσιακό στοιχείο της υπερβολής και να σπεύδουν να αναπαράγουν με κάθε σοβαρότητα την είδηση, ελπίζοντας σε άφθονα κλικαρίσματα;
Είχα κι εγώ το ίδιο πρόβλημα με τον σύντροφό μου σε σημείο να ανησυχώ μήπως έχει κάτι παθολογικό με τόσους πονοκεφάλους και πρέπει να ζητήσει ιατρική βοήθεια. Εκείνος έπαιρνε τηλέφωνο τον πατέρα του για ξεμάτιασμα, αλλά έλα μου βρε που δεν έφευγε ο πονοκέφαλος. 2-3 φορές την εβδομάδα είχαμε αυτό το εργάκι. Σωθήκαμε και οι δύο με την εξής αλάνθαστη φόρμουλα. Γελάω που τα γράφω αλλά πρέπει να μεταδώσω αυτή την πολύτιμη γνώση. Μετά από δοκιμή παυσίπονων βρήκαμε αυτό που λειτουργούσε άμεσα στον πονοκέφαλο και τον ανακούφιζε. Μόλις τον πιάσει “μάτιασμα”, χλαπακώνει ένα τέτοιο. Παράλληλα του παρήγγειλα σετ καθαρισμού ενέργειας… Διαβάστε περισσότερα »
Επειδή έχω διδακτορικό σε προληπτικό, οφείλω να σε προφυλάξω. Ξεκίνησε από ξεματιάσματα, ζώδια κλπ και κατέληξε στο να με θεωρεί εξαιρετικά γρουσούζα και αν αναφερόμουν σε κάτι έστω και κατά λάθος (πχ κάποια δουλειά που είχε να κάνει) με μπλόκαρε από παντού για δύο μέρες. Επίσης, το ίδιο έκανε αν έλεγα “άι στο δι@ολο” (π.χ. στην οδήγηση) γιατί το εκλάμβανε κυριολεκτικά, ότι δηλαδή έλεγα στον άλλο να πεθάνει και να πάει στο δι@ολο. Το γιατί έμενα μαζί του είναι τεράστια ιστορία, αλλά χώρισα και ηρέμησε η ψυχή μου!