Αγαπητή «Α, μπα»: Νιώθω ότι προσπαθεί να με κάνει κάτι που δεν είμαι

Αγαπητή Α ΜΠΑ γεια σου. Θέλω να μοιραστώ τον προβληματισμό μου για ένα θέμα φιλίας. Είμαι άντρας 30 ετών και κάνω παρέα με τον κολλητό μου 15 χρόνια. Είμαστε φίλοι απ’ το γυμνάσιο και συνομήλικοι. Αυτός είναι έντονος χαρακτήρας και ανήσυχος ενώ εγώ πιο ήπιος. Έχουμε περάσει πολύ όμορφες εμπειρίες αλλά και δύσκολες στιγμές, γενικά είμαστε δεμένοι. Το θέμα μου είναι το εξής: Υπήρχαν φορές στην διάρκεια αυτών των ετών που αισθανόμουν οτι σε κουβέντες για προσωπικά, επαγγελματικά κλπ η κριτική του για το πως διαχειρίζομαι την ζωή μου ήταν αυστηρή και το χιούμορ του καυστικό. Με ενοχλούσε μέχρι ένα σημείο αλλά έλεγα από μέσα μου οτι είναι φυσιολογικό γιατί αφενός έχουμε οικειότητα και αφετέρου θέλει το καλό μου. Του το είχα εκφράσει κιόλας και μου είχε πει πως η κριτική του είναι αντικειμενική και αν εγώ νιώθω τσίμπημα με τα σχόλια του είναι επειδή νιώθω ανασφάλεια για τους χειρισμούς μου και όχι γιατί φταίει ο τρόπος του. Τον τελευταίο ενάμιση χρόνο λοιπόν αυτός βρήκε μια εξαιρετική δουλειά πάνω στις σπουδές του. Αμοίβεται καλά και έχει θέση μάνατζερ. Μετακόμισε σε ένα ωραίο σπίτι μόνος του. Έχει ανεβάσει κατακόρυφα τις επιτυχίες του με τις γυναίκες και έχει κερδίσει τον θαυμασμό του περίγυρου για όλα τα παραπάνω . Όμως του δημιουργήθηκε σιγά σιγά μια έπαρση. Είναι απόλυτος στις απόψεις του. Επαναλαμβάνει συνεχώς οτι θέλει να σεβόμαστε τον χρόνο του γιατί είναι πολύτιμος και σε συναντήσεις πχ αν αργήσω 10 λεπτά το κάνει θέμα. Επίσης προσπαθεί να με ωθήσει στο να ζω συνεχώς καινούργιες ερωτικές εμπειρίες με γυναίκες, κάτι το οποίο βρίσκω ενδιαφέρον ωστόσο με αγχώνει κιόλας πολύ αφού είμαι κατα βάση σχεσάκιας. Γενικώς βγάζει μια αίσθηση ενός τύπου ισχυρογνώμονα και ξερόλα. Νιώθω οτι γκρεμίζονται σιγά σιγά οι γέφυρες επικοινωνίας μας. Πρόσφατα ήρθαμε και σε σύγκρουση γιατί του είπα οτι νιώθω έλλειμα υποστήριξης απ’ την πλευρά του και τουπε και διαφώνησε. Είναι φορές που σκέφτομαι οτι περνάμε απ’ την ανεμελιά των 20 στα 30 κι εκείνος έχει πιάσει το νόημα. Εγώ πάντα είχα μια βραδύτητα και μια χαλαρότητα σε αυτά τα θέματα που εκείνος προοδεύει. Οπότε λέω εξελίσσεται, ζει ωραία και προσπαθεί να με ωθήσει να πάρω μερικά ωφέλιμα στοιχεία απ’ αυτόν και άλλες που νιώθω οτι προσπαθεί να με κάνει κάτι που δεν είμαι. Ότι με βλέπει σαν follower που του αρέσει να τον έχει από κοντά αλλά να τον θέλει πάντα πιο πίσω του. Ή κάτι άλλο ; Η άποψη σου; Ευχαριστώ.

Νομίζω ότι η δική σου άποψη είναι η μόνη που έχει σημασία. Εσύ ξέρεις καλύτερα τη σχέση με τον κολλητό σου που κρατάει δεκαπέντε χρόνια. Αν ρωτάς αν είναι οκ να νιώθεις αρνητικά συναισθήματα για τον κολλητό σου, η απάντηση είναι ότι είναι απολύτως οκ.

Επειδή ρωτάς αν ισχύει το ένα ή το άλλο στην συμπεριφορά του, δεν είναι ή το ένα ή το άλλο όταν πρόκειται για ανθρώπινες συμπεριφορές, μπορεί να κάνει κάτι που σε εκνευρίζει κυρίως, αλλά και να σε βοηθάει (ίσως) σε ένα μικρό βαθμό. Αυτά μπορούν να συνυπάρχουν. Ωστόσο, όταν σε μια σχέση νιώθεις ανεπαρκής και ο άλλος σε κάνει να αμφισβητείς τον εαυτό σου, κάτι δεν πάει καλά σε αυτή τη σχέση, είτε έχει ο άλλος καλές προθέσεις ή όχι. Δεν χρειάζεται να είναι εσκεμμένα κακός κάποιος μαζί σου για να αποφασίσεις ότι η σχέση δεν σου κάνει.

Το «νιώθω έλλειμα υποστήριξης από σένα» δεν μπορεί να απαντηθεί με το «κάνεις λάθος». Δεν μπορείς να κάνεις λάθος στο πώς νιώθεις. Αν πιστεύει ότι σε στηρίζει, εσύ δεν το εισπράττεις, άρα υπάρχει πρόβλημα στην επικοινωνία μεταξύ σας, και αυτό δεν μπορεί να είναι πρόβλημα μόνο του ενός.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News