Πως αντιμετωπιζεις καποιον που αγαπας, οταν αυτος δεν σεβεται τον εαυτο του; Ειμαι παντρεμενη με ενα ανθρωπο που ερωτευτηκα και αγαπησα πολύ. Εχουμε ενα μωρο 4 μηνων.. πριν γεννηθει μου ειχε υποσχεθει πως θα εκοβε το καπνισμα και πως θα γυρνουσε σπιτι σε μια πιο ανθρωπινη ωρα, κατα τις 6-7 και οχι 10-11 που γυρνουσε απο την δουλεια (ελ.επαγγελματιας). Τον παρακαλουσα να τρωει, να ερχεται να ξεκουραζεται.. υπηρχαν μερες που ερχοταν σπιτι στις 11 το βραδυ και ολη μερα μπορει να ειχε φαει ενα σουβλακι.. το τσιγαρο ομως φουλ! Υπηρχαν μερες που ερχοταν στις 9 και δεν ειχε φαει τιποτα.. το αποτελεσμα; Πέντε μερες πριν τα Χριστουγεννα, αρχισε να μουδιαζει η δεξια του πλευρα, να μην μπορει να αρθρωσει λεξεις, να κλαιει απο τον φοβο του.. ηταν η εκτη φορα που το παθαινε μεσα στη μερα, αλλα η πρωτη φορα μπροστα μου, στις 10 το βραδυ.. και καλεσα αμεσως το Εκαβ, ηρθαν αμεσως καθως φοβηθηκαν για πολλαπλα εγκεφαλικά.. να σημειωσω πως ειναι 38 χρονων..απο την Δευτερα νοσηλευεται, μεχρι και σημερα Δευτερα 28 Δεκεμβρη. εφτασε να ζυγιζει 56 κιλά, του δινουν ενεσιμη βιταμινη Β12 και σιδηρο, μαζι με αντιθρομβωτικά.. Και αντι να θορυβηθει, αντι να σκεφτει τον εαυτό του και το μωρακι του και να αλλάξει μυαλό, χασκογελαει και δεν τον ενδιαφερει τιποτα αλλο παρα μονο να γυρισει στην δουλειά. Η φραση «φτηνα την γλιτωσα», μου ανεβαζει την πιεση! Δεν εχουμε καν διαγνωση ακομα! Το σεναριο ενος ανευρυσματος ή εγκεφαλικών ειναι ακομα στο τραπεζι! Και σε ρωτώ.. φταιω που νιωθω οτι με εξαπατησε; Μου ειχε υποσχεθει πως θα αλλαζε, γι αυτο και παντρευτηκαμε και καναμε παιδί.. φταιω που εχω αρχισει να μην νιωθω τυψεις γι αυτόν; Να βοηθησω τον ανθρωπο μου οταν του συμβει κατι αναπαντεχο και οταν θελει να βοηθηθεί, ναι! Αλλα εναν ανθρωπο που δεν σεβεται την υγεια του, το σωμα του, τους ανθρωπους που τον εχουν αναγκη; Γιατι να τον βοηθησω; Σε μια ασχημη στιγμη μου αυτες τις μερες, μονη μου στο σπιτι, με ενα μωρακι 4 μηνων, ειπα στη μανα του μια κακία.. πως αν παθει τιποτα επειδη δεν προσεχει, θα της τον στειλω πακετο σπιτι της, δεν μπορω να φροντίζω ενα βρεφος και ενα μεγαλο μωρο ταυτοχρονα.. ενιωσα χαλια που το ειπα αλλά, μου εχει βγει μια πρωτογονη αισθηση προστασιας του μωρου πανω απο τον αντρα μου.. ζω πρωτογνωρα συναισθηματα..
-Sharkoon
Αρχικά, είναι σημαντικό να βγει η διάγνωση, γιατί αυτό θα καθορίσει πολλά για το μέλλον του, άρα και για το μέλλον σας.
Βλέπω πώς έχεις πάρει απόφαση για την θέση σου, που είναι να προστατέψεις πρώτα το παιδί, κι αυτό είναι καλό (και σωστό). Δεν είναι θέμα ανταγωνισμού, πάντως. Μπορούν να συνυπάρχουν στη ζωή σου και αυτός, και το παιδί, με τους διαφορετικούς του ρόλους. Ακόμα και αν τον «στείλεις στη μάνα του», πάλι ο πατέρας του παιδιού σου θα είναι. Το αν θα ζείτε μαζί ή όχι, είναι ένα άλλο θέμα.
Τώρα για το «φταις», δεν ξέρω αν είναι η κατάλληλη λέξη, Αλλά ότι έχεις ευθύνη που πίστεψες ότι κάποιος θα αλλάξει επειδή θα κάνει παιδί, ειδικά ένας άντρας, ενώ ξέρει ότι ό,τι και να γίνει το παιδί του θα είναι καλά αφού θα το προσέχει η μάνα του, έχεις. Πάνω σε μια υπόσχεση παντρεύτηκες. Έκανες παιδί με έναν άντρα που γνώριζες πώς λειτουργεί, μόνο και μόνο επειδή σου είπε ότι θα αλλάξει. Όταν τον πίστεψες δεν μετατράπηκες σε άβουλο ον χωρίς ανάμιξη.
Είναι δυστυχώς πολλές οι γυναίκες που παντρεύονται και κάνουν παιδιά επειδή πιστεύουν ότι ο άντρας θα αλλάξει επειδή θα γίνει πατέρας, ακόμα και χωρίς να τους το υποσχεθούν. Ίσως το πιστεύουν επειδή ξέρουν ότι θα αλλάξουν οι ίδιες, και νομίζουν ότι το ίδιο ισχύει και για την ίδια πλευρά. Δεν σκέφτονται όμως ότι οι ίδιες δεν θα αλλάξουν επειδή το θέλουν, αλλά επειδή δεν έχουν άλλη επιλογή: «το παιδί θέλει τη μάνα του». Για τους άντρες είναι θέμα επιλογής όμως, και πόσοι κάνουν τη άβολη επιλογή της ίσης συνεισφοράς, εφόσον κανείς δεν το περιμένει από αυτούς;
Οι άνθρωποι δεν αλλάζουν με υποσχέσεις, ούτε για χάρη κάποιου άλλου, και σίγουρα όχι για χάρη του παιδιού τους. Οι άνθρωποι αλλάζουν με αφορμή το παιδί τους, μερικές φορές, μόνο όταν βασανίζονται πάρα πολύ, όταν έχουν φτάσει στο σημείο να είναι εντελώς μόνοι, όταν δεν έχουν άλλη επιλογή, και το θέλουν πάρα πολύ. Ο άντρας σου δεν δείχνει κάτι από αυτά, και δεν ξέρω κατά πόσο όντως έχει την επιλογή αυτή τη στιγμή, χωρίς διάγνωση. Πλέον θα ξέρετε τι αντιμετωπίζει, και πιστεύω ότι αυτό θα αλλάξει πολλά για σένα.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Θα ήθελα να προσθέσω ότι πολλοί έχουν τον τρόπο ζωής του συζύγου και δεν αρρωσταινουν απαραίτητα. Με άλλα λόγια είναι κάπως σκληρό να σκέφτεσαι ότι αυτός δημιούργησε την ασθένειά του. Αντίθετα, για το κατά πόσο θα ακολουθήσει τις οδηγίες των γιατρών, είναι όντως υπεύθυνος ο ίδιος. Πάλι όμως σκέψου πόσοι ακολουθούν πιστά τις οδηγίες των γιατρών πόσοι καπνίζουν, πόσοι πίνουν, πόσοι οδηγούν κατά παράβαση του ΚΟΚ και ούτω καθεξής.
Θα στο πω, και ας πέσεις να με φας, και ας γίνω κλισέ. Χαρακτηριστική αντρική απάντηση! Μπορεί να είναι σκληρό να του ρίχνει ευθύνες για την κατάσταση της υγείας του, και δεν πρέπει να του επικοινωνεί τέτοια πράγματα όσο είναι σε νοσηλεία, αλλά ναι ισχύει ότι αυτός έχει την ευθύνη. Ποιός την έχει? Ποιός έχει την ευθύνη του σώματος μας? Φυσικά αυτός ευθύνεται, φυσικά αυτός έκανε επιλογή για το πως θα ζει την ζωή του! Μην τρελλαθούμε τελείως! Και επίσης, γιατί να σκεφτεί αυτό που λες παρακάτω? Ε, ας σκεφτεί και αυτούς που πηδάνε από τον γκρεμό, και ας πει… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνω απολυτα κ με τη 2η παραγραφο σου (δεν το λεω με την εννοια οτι βρηκα κατι λαθος στο υπολοιπο κειμενο) κ με το σχολιο της Tinuviel. Αυτο πιστευω κ γω ειναι το κυριως θεμα, το πως θα εξασφαλισει την οικογενεια του σ’αυτην την κατασταση που βρισκεται κ κατα ποσον η ενσυναισθηση του για το σχεδον νεογεννητο παιδι του νικαει τη θολουρα των συναισθηματων του κ της απειθαρχιας του. Στις περιπτωσεις που δεν υπαρχουν παιδια η αλλα θυματα δεν ειμαι υπερ της πολυ επιθετικης συμπεριφορας καποιας απεναντι στον συντροφο της που εχει καποιο εθισμο/καποια κακια συνηθεια/καποια ψυχικη διαταραχη μετριας σοβαροτητας… Διαβάστε περισσότερα »
Μα δεν γίνεται να μην νοιάζεσαι για τον εαυτό σου και να κάνεις οικογένεια! Όσοι είναι ή έχουν υπάρξει παντρεμένοι, ή πολύ πολύ πολύ περισσότερο αν έχουν παιδιά, καταλαβαίνουν απόλυτα τι λέω. Σε μια σχέση, ακόμα και σε ένα γάμο χωρίς παιδιά, συμμετέχουν μόνο δύο ενήλικες. Αν το ένα μέλος ακολουθεί αυτοκαταστροφική συμπεριφορά, το άλλο μέλος θα αποφασίσει, θα πράξει και θα επωμιστεί τα αποτελέσματα των πράξεων του. Το παιδί τι θα κάνει? Το βρέφος που είναι απόλυτα εξαρτώμενο τόσο βιολογικά όσο και ψυχολογικά? Υπάρχουν πολλές προεκτάσεις στην συμπεριφορά του άντρα της, και εγώ δεν τον λυπάμαι. Εγώ στον γάμο… Διαβάστε περισσότερα »
Οχι δε θα το’λεγα κ ψιλα γραμματα, δε βρισκω τερμα ανουσιο το δικο σου παραδειγμα που αναφερεις…τα συναισθηματα ειναι συναισθηματα κι ακομη κ γω που γραφω καμια φορα με λιγο ”απολυταρχικο” τροπο εχει τυχει να φερομαι στη ζωη μου (στις συναναστροφες μου αλλα κ σε πιο ατομικα ζητηματα) πιο παρορμητικα/αλλοκοτα. Κ οσον αφορα στις σχεσεις κ στους ”ασωτους συντροφους” μπορει συχνα συμπεριφορα που προκυπτει αυθορμητα απο αληθινο νοιαξιμο κ αγαπη κ αντικειμενικα ”σωστη” σταση που αποδεδειγμενα θα εχει περισσοτερες πιθανοτητες για θετικα αποτελεσματα να μην πανε πακετο. Ναι τελικα το ποτε ειναι απο εγωισμο η ”επιβλητικη βοηθεια” σε καποιον κ… Διαβάστε περισσότερα »
Τωρα σχετικα με το παιδακι ουτε εγω τον λυπαμαι κ τονιζω οτι ειμαι της γνωμης πως απ’τη στιγμη που υπαρχει αυτο το παιδι η γραφουσα δικαιουται να ”γινει κ δυσαρεστη” μαζι του κ να του επιβαλλει οσο μπορει εν μερει αλλαγη τροπου ζωης…Γενικα οταν επικρατει μια προβληματικη κατασταση με εναν ανθρωπο τοτε το main θεμα στη συνυπαρξη του με αλλους κ τη σταση αυτων κινειται γυρω απ’το ποιοι κ ποσοι ειναι θυματα σ’αυτη την υποθεση κ κατα ποσον αυτα τα θυματα (ισως μαζι κι ο εαυτος του) ειναι εις θεσιν να απομακρυνθουν απ’αυτο κ ποσο, αντιθετα,δεν το υφιστανται εκουσια…κι εδω… Διαβάστε περισσότερα »
Γενικά ειμαι απο τους πρωτους που θα επιπληξω καποιον που φωναζει συνεχεια “κοψε το καπνισμα”, λες και κανει ο καπνιστης κανενα εγκλημα. Ομως εν προκειμενω τη νιωθω τη γραφουσα. Οχι τόσο γιατι αυτος καπνιζει και δεν εχει σωστο τροπο ζωης, αλλα κυριως για την απολυτη αδιαφορια του και το ποσο στα απαυτά του φαινεται να ειναι με το ολο θεμα. Αυτο το ελα μωρε δε πειράζει και τι εγινε. Αν ηταν έτσι ας μην έκανε οικογένεια.
Βοήθεια χρειάζεται ο άνθρωπος, όχι απειλές και τελεσίγραφα. Μιλάμε για ελεύθερο επάγγελμα, δεν υπάρχει η δυνατότητα να απορρίπτεις πελάτες ούτε να επιλέγεις το ωράριό σου. Αν βάλει δικηγόρο που της λες, ξερεις τι θα γίνει? Θα αναγκαστεί ο σύζυγος να δουλεύει 15 ώρες τη μέρα για να πληρώνει ΚΑΙ τη διατροφή. Αν θέλει πραγματικά να τον βοηθήσει, να πάει να πιάσει μια δουλειά. Δεν είδα να μας λέει πουθενά ότι εργάζεται κι αυτή.
Θα συμφωνήσω με Xris. Κι εγώ σαν ελεύθερος επαγγελματίας στην αρχη δούλευα 12ωρα σερί και κατέρρευσα σωματικά. Θα χάσεις πελάτες ναι, αλλά πρέπει να θέσεις τα όριά σου όσο είναι νωρίς. Να μάθεις να λες όχι. Αυτός που θέλει να γίνει η δουλειά του εδώ και τώρα θα μάθει να περιμένει. Απλά πρέπει να το πάρεις απόφαση και να βάλεις προτεραιότητες.
Εντελβάις, ελπίζω να είσαι καλύτερα 😍 Το θέμα είναι ότι για να έχει φτάσει στο αμήν ο σύζυγος, μάλλον δεν είναι από τις δουλειές που μπορείς να πεις όχι. Εκτός αν τίθεται θέμα εργασιομανίας που για να το λύσει, όπως ανέφερα και παραπάνω, χρειάζεται ψυχολογική υποστήριξη κι όχι να εχει αντιπαλο τη συζυγο του με τελεσίγραφα.
Μπορεί και να εργάζεται, ίσωςκαι να έχει αδεια μητρότητας, το ζητούμενο δεν ειναι η δική της αμέλεια να φροντίσει τον εαυτό της, αλλά η δική του. Επίσης ελεύθερος επαγγελματίας δεν σημαίνει ότι εις βάρος της υγείας μου κυνηγάω την δουλειά μου…. Προφανώς νιώθει άτρωτος των συνεπειών των πράξεών του και όσον αφορά στη σχέση του και όσον αφορά στην υγεία του.
Twin_peaks_resident, ίσως το πιο χωρίς ενσυναίσθηση σχόλιο στο Α μπα.
Να πάει να πιάσει μια δουλειά???!!???
Γυναίκα με μωρό 4 μηνών, άντρα που δεν ξέρουν ακόμα -όταν το έγραφε- από τι έπαθε ό,τι έπαθε, μέσα σε όλο το χάος, τον φόβο, την αβεβαιότητα, το ένστικτο να προστατέψεις το μωρό σου, τα πιθανά πάρτι ορμονών της λοχείας και της λες ΝΑ ΠΑΕΙ ΝΑ ΠΙΑΣΕΙ ΚΑΜΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ??
Όσο πιθανό έινα να μη δουλεύει άλλο τόσο πιθανό είναι και το να δουλεύει και να βρίσκεται σε άδεια λοχείας. Ή ειδικού σκοπού.
Βοήθεια πάντως ο σύζυγος, χρειάζεται, ναι. Και ψυχιατρική μεταξύ άλλων.
Το ότι 72 άτομα ταυτίστηκαν τόσο πολύ με τη δήλωση- πυροτέχνημα με ξαφνιαζει καπως.
Με στεναχώρησαν πολλά σχόλια. Θα μιλήσω ως εργαζόμενος στο χώρο της υγείας: Όταν γράφτηκαν αυτά ο άνθρωπος ακόμα νοσηλευόταν, χωρίς καν διάγνωση. Δεν ξέρουμε αν ότι έπαθε είχε σχέση με τον τρόπο ζωής του (και εννοώ κυρίως το τσιγάρο, γιατί η πολύωρη νηστεία είναι απίθανο να έχει σχέση, ή οι πολλές ώρες δουλειάς, δεν αρρωσταίνει όποιος δουλεύει πολλές ώρες). Το κυριότερο όμως είναι ότι ακόμα δεν μπορεί παρά να είναι μουδιασμένος από το συμβάν. Έτσι εύκολα παίρνει κανείς απόφαση ότι έχει πρόβλημα υγείας; Παρομοίως, δεν κατηγορούμε τον ασθενή, πριν καν πάρει εξιτήριο, για το βαθμό που (θεωρούμε ότι) είναι υπεύθυνος… Διαβάστε περισσότερα »
Ευτυχώς υπάρχουν και σχόλια σαν το δικό σου και κανα 2 αλλά γιατι διαφορετικά θα νόμιζα ότι κάτι παει πολυ στραβά με μένα. Οχι ότι πανε ολα καλα, εξου και ο ψυχολόγος που πηγαίνω, αλλά ότι θα έπρεπε να παω σε ψυχίατρο επειδή κ εγώ έχει τυχει να καπνίζω πολυ και να τρώω λίγο μέρες που έχω πολυ πιεση στη δουλεια, δεν το ειχα σκεφτει ποτε μέχρι τώρα!
stella 80, αν λες για μένα, εγω εγραψα το εξής: οτι εάν είναι εργασιομανής, θα ηταν ενδιαφερον να το δει με κάποιον επαγγελματία για να δει τι ειναι αυτο που τον κανει να αντεχει να στερειται την οικογενεια του τοσες ωρες. Το ειπα απλα σαν υποπεριπτωση. Μεγαλυτερες πιθανοτητες πάντως δινω στο να αναγκάζεται να δουλευει τοσες πολλές ωρες επειδή τρώει πίεση από πελάτες κι όχι να το κάνει από βίτσιο. Όσους γνωστούς έχω που δουλεύουν 12 ώρες, περνούν χάλια. Έγραψα επίσης ότι χρειάζεται ψυχολογική υποστηριξη από τη γυναίκα του κι οτι δεν τον βοηθαει αν αρχισει να τον απειλει με… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ ότι δεν γνωρίζουμε τι ακριβώς έπαθε, ούτε πού ακριβώς οφείλεται. Επίσης είναι δικαίωμα του καθενός να διαχειρίζεται το σώμα του όπως θέλει. Ξέρουμε όμως ότι κάποιος που δουλεύει πολλές ώρες μπορεί να αρρωστήσει, ξέρουμε ότι το σύνδρομο επαγγελματικής εξουθένωσης μπορεί να σχετίζεται μεταξύ άλλων με στεφανιαίες νόσους, ότι η έλλειψη ύπνου σχετίζεται με γνωσιακές δυσλειτουργίες ενώ κάποιες έρευνες την έχουν συνδέσει με μη αντεστρεπτες εγκεφαλικές βλάβες, επίσης ξέρουμε τις πιθανές συνέπειες των 2 πακέτων τσιγάρων που κάπνιζε. Μπορεί να έχει και Τακαμουρι, δεν διαφωνώ.
Ναι, φυσικά και τις ξέρουν. Ένα εμετικό που διάβασα είναι ότι πολλοί άνδρες κάνουν δήθεν υπερωρίες για να γλυτώσουν από τις ευθύνες που τους περιμένουν στο σπίτι. Άρα επειδή είναι έτσι πολλοί (δεν ξέρω καν πώς τους ηρθε αυτό), θα πρέπει να είναι έτσι κι ο τύπος του ποστ. Μα ναι, τι πιο χαλαρωτικό να θες να ακούς κάθε μέρα για 12 ώρες τον πόνο και τις παράλογες απαιτησεις του κάθε πυροβολημένου πελάτη αντί να περνάς χρόνο με την οικογένειά σου.
Είσαι πεπεισμένη ότι έπαθε ό,τι έπαθε επειδή δουλεύει πολύ και καπνίζει. Ξέρεις πάρα πολλούς 38χρονους που επειδή δουλεύουν πολύ και καπνίζουν, καταλήγουν στο νοσοκομείο; Και που φτάνουν 56 κιλά από μια ολιγοήμερη νοσηλεία; Προβλήματα υγείας χτυπούν και ανθρώπους που προσέχουν υπερβολικά, δεν καπνίζουν, δεν πίνουν, τρώνε ισορροπημένα, κοιμούνται καλά και ξαφνικά… καμπούμ! Θέλω να πω, θυμώνεις με μια υπόθεση που μάλλον δεν ισχύει. Επίσης το “άντε να γυρίσω στη δουλειά” για έναν άνθρωπο δραστήριο, αποτελεί πολύ συχνό μηχανισμό άμυνας, δε σημαίνει απαραίτητα ότι πετάει χαρταετό. Να εύχεσαι να μπει διάγνωση και να είναι καλά ο άνθρωπος, *για να είναι και… Διαβάστε περισσότερα »
Αν δεν φόβησε τον ίδιο η πιθανότητα θανάτου, αποκλείεται να αλλάξει τρόπο ζωής μόνο και μόνο επειδή φόβησε εσένα. Έχει την ψευδαίσθηση ότι είναι άφθαρτος και ακούγεται εργασιομανής, οπότε το πιθανότερο είναι να συνεχίσει με αμείωτους ρυθμούς, αφού έχει μείνει ήσυχος ότι εσύ θα φροντίσεις το σπίτι και την οικογένεια όσο αυτός λείπει στη δουλειά. Που μου δημιουργεί το εξής ερώτημα, ποιός ελεύθερος επαγγελματίας έχει τόση δουλειά στα 38 του και εν μέσω πανδημίας;
Judy κ ομως! Εχω δυο παραδειγματα φιλων. Ο ενας ασχολειται με επιθεωρησεις μεγαλων μοναδων στα υγειονομικα και τωρα με τον COVID εχει διπλασιαστει η δουλεια του κ γυριζει σπιτι κατα τις 10 το βραδυ (κ εχει κ μωρο). Δευτερο, φιλη που δουλευει σε μεγαλη εταιρεια τηλεπικοινωνιακών Συστημάτων τους αυξησαν τις εργατοωρες κ μισθους μιας κ τωρα με το home office δουλευουν πανω στο 5G και σε καλυτερες ταχυτητες κτλ. Υπαρχουν κ αυτα!
Ξέρω πολλούς που συνεχίζουν και μάλιστα πνίγονται χειρότερα. Οι μηχανικοί π.χ. εξακολουθούν να έχουν δουλειά, ιδίως όσοι αναλαμβάνουν μεγάλα τεχνικά έργα. Επίσης δεν ξέρεις τι συμφωνία εχουν κανει μεταξυ τους. Μπορεί αυτή να ήθελε να γίνει stay at home mom εξ’αρχής.
4 μηνών είναι το μωρό τους, το πιθανότερο είναι ότι αυτή είναι ακόμα σε άδεια μητροτητας.
Καταλαβαίνω το θυμό σου. Χωρίς να το γνωρίζω θετικά (δεν έχω τέτοιες γνώσεις), η προσωπική μου εμπειρία λέει ότι περνάμε στάδια που θυμίζουν πένθος στις σοβαρές ασθένειες. Αλλά νομίζω ότι οφείλεις να δεις τη ευθύνη σου σ’ αυτό. Όχι για να σου πω ότι έχεις άδικο ή να μοιράσουμε κάτι, αλλά γιατί θεωρώ ότι είναι η μόνη λύση για να κάνεις αυτό που λες ότι θέλεις, να προστατέψεις το παιδί σου. Έκανες οικογένεια με κάποιον στηριζόμενη σε μια αβέβαιη υπόθεση και μια υπόσχεση. Κατά τη γνώμη μου κάνεις το ίδιο λάθος τώρα που έκανες και τότε, παρασύρεσαι από τα συναισθήματά… Διαβάστε περισσότερα »
Είχα συζητήσει με τον ψυχολόγο μου αυτόν ακριβώς τον τρόπο ζωής, με αφορμή τον μπαμπά μου που έφυγε απο lifestyle related ασθένεια και είχε πει ακριβώς το ίδιο. Οτι του ακούγεται για κάτι που θα έχριζε ψυχιατρικής παρέμβασης. Οπωςσδήποτε τελεσίγραφο την διερεύνηση αυτής της συμπεριφοράς απο ειδικό.
Εγώ πάντως, που επίσης έχω χίλια στραβά που πρέπει να φτιάξω και δυσκολεύω ΠΡΩΤΑ τον εαυτό μου και μετά την οικογένειά μου, περιμένω (και έχω) από τον άντρα μου κατανόηση και στήριξη. Αν άκουγα από τα χείλη του τις λέξεις “τελεσίγραφο” και “δικηγόρο”, θα έφευγα εγώ επίτόπου ,ακόμα κι αν αυτό που μου ζήταγε ήταν λογικό και πανεύκολο.
Η απάντηση της Α Μπα είναι πληρέστατη και δεν χρειάζεται τίποτα παραπάνω, για το θέμα. Η κακία και η χυδαιότητα μερικών σχολίων όμως προκαλούν τεράστια αναστάτωση. Το πως δικάζετε και καταδικάζετε έναν άνθρωπο έχοντας στα χέρια σας λίγες γραμμές είναι πραγματικά τρομακτικό. Χωρίς να λογαριάσετε καθόλου το γιατί αυτός ο άνθρωπος ζει όπως ζει, το αν έχει δικά του προβλήματα για τα οποία δεν μπόρεσε να προσφύγει σε βοήθεια, το πόσο μπορεί να αγχώνεται για το αν θα καταφέρει να ανταποκριθεί στις όποιες ανάγκες του παιδιού και της οικογένειάς του. “Και γω με μπλοκάκι είμαι αλλά δουλεύω 9-5, πενθήμερο”, άρα… Διαβάστε περισσότερα »
Αρχικά περαστικά στον άνθρωπο! Ερώτηση προς τη γράφουσα: Εσύ πώς είσαι διατεθειμένη να βοηθήσεις τον άντρα σου? Έχεις σκοπό να κάνεις κάτι για να τον ξεκουράσεις κάπως? Να πιάσεις μια δουλειά, έστω παρτ τάιμ? Υποθέτω ότι το μόνο εισόδημα που μπαίνει στο σπίτι ειναι το δικό του, δεν είδα να μας αναφέρεις κάτι άλλο. Γιατί σόρρυ κιόλας αλλά δε μου φαίνεται επιλογή του να δουλεύει 10-11 ώρες. Κάποια σχόλια μίλησαν για εργασιομανία. Μπορεί και να είναι ο άνθρωπος, δε διαφωνώ. Ψυχολογική υποστήριξη θέλει κι όχι να του θυμώνεις. Δυστυχώς όμως η δουλειά του τον απορροφά και καλώς ή κακώς στο… Διαβάστε περισσότερα »