Αγαπητή «Α, μπα»: Νιώθω ότι η φοιτητική μου ζωή δεν είναι αυτό που περιγράφουν όλοι

Είναι πολύ μέτρια

Αγαπητή Α,μπα, ήρθε η ώρα για τη δίκη μου ερώτηση. Είμαι 18 χρονών και μόλις φέτος πέρασα στο πανεπιστήμιο, σε μια σχολή που δεν ήθελα σε καμία περίπτωση, αλλά τη δήλωσα ως ένα βήμα πιο κοντά σε αυτή που θέλω. Περιμένω να έρθει ο επόμενος χρόνος για να κάνω 10% (δεν ξέρω γιατί έχει σημασία αυτό για την ερώτηση μου). Τέλος πάντων, από τότε που ήρθα στην πόλη, όπου σπουδάζω και ξεκίνησα ουσιαστικά τη φοιτητική μου ζωή, με έχει κυριεύσει ένα άγχος και μια περίεργη στεναχώρια. Φοβάμαι ότι δεν έχω αρκετό χρόνο να κάνω όλα αυτά που ακούω ότι κάνουν τα χρόνια αυτά τα καλύτερα της ζωής μου. Είναι κιολας Οκτώβριος και η ζωή μου είναι πολύ μέτρια. Νιώθω ότι ο χρόνος κυλάει πολύ γρήγορα και εγώ μένω πίσω σε όλα αυτά που «πρέπει» να κάνω, για να γινει η φοιτητική μου ζωή ξεχωριστή. Φοβάμαι ότι θα περάσουν τα χρόνια και δε θα το έχω καταλάβει καν, ενώ θα μου έχουν αφήσει μια χλιαρή έως αδιάφορη ανάμνηση. Και αυτό με τρομάζει απίστευτα. Ξέρω ότι μια πιθανή απάντηση είναι «τότε άρχισε να κάνεις πράγματα». Κάνω, αλήθεια. Απλά δεν μου δημιουργούν κανένα αίσθημα ολοκλήρωσης. Βλέπω τους φιλους μου να είναι άπειρα ευτυχισμένοι και να περνάνε υπέροχα, ενώ εγώ όχι και δεν μπορώ να καταλάβω τι κάνουν αυτοί σωστά και εγώ λαθος. Έχεις πει εκατομμύρια φορές ότι η ερώτηση τύπου «γιατί νιώθω έτσι;» δεν είναι σωστή, αλλά πραγματικά δεν ξέρω ποια άλλη ερώτηση μπορεί να περιγράψει την κατάσταση μου.

Κιολας γριά

Έχω πει τέτοιο πράγμα; Δε νομίζω. Μου φαίνεται πολύ ουσιαστική ερώτηση. Μάλλον το αντίθετο λέω, ότι το «γιατί» έχει σημασία.

Είσαι 18 οπότε είναι πολύ λογικό να μην ξέρεις την απάντηση, γιατί τώρα ανακαλύπτεις τον εαυτό σου. Δε μου φαίνεται τυχαίο αυτό που αναφέρεις στην αρχή, αντιθέτως, μου προκαλεί κάποια έκπληξη που δεν κάνεις τον συσχετισμό. Γράφεις «περιμένω να έρθει ο επόμενος χρόνος», άρα, στο μυαλό σου, δεν έχει αρχίσει ακόμα η φοιτητική σου ζωή, βρίσκεσαι σε ένα λίμπο που δεν ξέρεις αν θα σε οδηγήσει εκεί που θέλεις. Πώς να είσαι η ανέμελη φοιτήτρια που «κάνει πράγματα;»

Είναι μια πιθανότητα, αλλά δεν σε ξέρω. Μόνο αυτά που γράφεις ξέρω. Θα τον ανακαλύψεις τον εαυτό σου, αν κάνεις τη μεγάλη προσπάθεια, αλλά αν θέλεις να έχεις καλά και σίγουρα αποτελέσματα, είσαι σε πολύ κατάλληλη φάση για να πας σε ψυχολόγο. Θα πηδήσεις πολλά στάδια που εμάς μας καθήλωσαν

in

Αξιολογήστε το άρθρο

23 points
Upvote Downvote

Total votes: 37

Upvotes: 30

Upvotes percentage: 81.081081%

Downvotes: 7

Downvotes percentage: 18.918919%

26
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
21 Θέματα σχολίων
5 Απαντήσεις θεμάτων
4 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
23 Συντάκτες σχολίων
Εύα ΕυσταθιάδουKaterinio M.Φούστα ΚλαρωτήSheepJolene Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Mafalda
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Αχ αυτές οι προσδοκίες για την φοιτητική ζωή. Άπειρα ξενύχτια, άπειρο σεξ, άπειρη ξεγνοιασιά. Ναι, μόνο που ξέχασαν να μας πουν ότι δεν θέλουμε όλοι τα ίδια πράγματα. Η φοιτητική μου ζωή ξεκίνησε κάπως έτσι, σχεδόν χωρίς να το καταλάβω. Έκανα κάποιες γνωριμίες και ξαφνικά βρέθηκα να είμαι μέλος μιας τεράστιας παρέας που έβγαινε και ξενυχτούσε συνέχεια σε κλαμπς. Έμοιαζε ειδυλλιακό, μόνο που δεν ήταν. Γρήγορα κατάλαβα ότι με αυτά τα άτομα δεν είχα τίποτα κοινό και ότι η συγκεκριμένη διασκέδαση δεν μου ταιριάζει καθόλου. Ένιωθα μειονεκτικά, ένιωθα «γριά» όπως λες κι εσύ, αλλά πραγματικά περνούσα από μέτρια ως χάλια… Διαβάστε περισσότερα »

Katerinio M.
Μέλος
Συμμετέχων

Καθόλου συντηρητική δεν ακούγεσαι! Ίσα ίσα που οι σπουδές και η μόρφωση είναι που μας μένουν στο τέλος. Άσε που η πλήρης προσοχή στη σχολή σε κάνει θες δεν θες να μην σκέφτεσαι άσχημα πράγματα. Εγώ στο προπτυχιακό μου διάβαζα με μεγάλη ευχαρίστηση, ξεχνιόμουν τόσο πολύ που δεν είχα χρόνο να σκεφτώ τίποτα άσχημο. Εγώ πιστεύω κιόλας ότι η ενασχόληση με το διάβασμα/ πρακτική των σπουδών είναι και πολύ σημαντικότερη από το να κάνεις μια τρελή φοιτητική ζωή μόνο και μόνο για να έχεις να λες. Το βρίσκω τρομερά επιφανειακό.

Toufa
Μέλος
Συμμετέχων

Αυτά περί φοιτητικής ζωής είναι μπαρούφες που μας λέγανε στο λύκειο για να έχουμε κάτι να σκεφτόμαστε, έναν «στόχο» μέχρι να τελειώσει το μαρτύριο aka Πανελλήνιες. Είχα συμφοιτητές πολλούς που ήταν κάθε βράδυ έξω και πάρταραν, και μάντεψε. Ακόμα τρώνε τα λεφτά των γονιών τους, ή τα δικά τους (κανας δυο που δουλεύουν), και χρωστάνε τα μισά μαθήματα. Εγώ τελείωσα στην ώρα μου και ήδη δουλεύω. Βρες την ισορροπία και όλα θα γίνουν. Και έξω θα βγεις, και τα ταξίδια σου θα κάνεις, και καλά θα περάσεις, αρκεί να βρεις την κατάλληλη παρέα που θα σέβεται ότι θα θες να… Διαβάστε περισσότερα »

Lasitskene
Μέλος
Συμμετέχων

Καλά αυτό για την αστείρευτη ενέργεια μη το λες… Οι μισοί συμφοιτητές μου είναι ζόμπι 😂

Rebecca de Winter
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Και μένα τα ίδια μου ελεγαν: Διάβασε τώρα (πανελληνιες) και μετά δεν θα χρειαστει να ξαναδιαβάσεις. Και στο πρώτο εξάμηνο δεν διάβασα τίποτα. Και δεν πέρασα τίποτα.

Dioni
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Όλοι το ίδιο κάναμε στο πρώτο εξάμηνο! Αυτό δεν ήταν εξάμηνο, ήταν πενταήμερη!

I_am_the_law
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Δηλαδή το γεγονός ότι δεν ξυπνάς κάθε μέρα να πας στο σχολείο δεν είναι τίποτα για σένα αχάριστο πλάσμα;;; (αστειεύομαι)

Spalobrizola
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Αγαπητή φίλη Είμαστε μαζί σου όλοι οι απανταχού αγγουροφάγοι… Εγώ για να πληρώνω τα ενοικιάζεται μου στην Αθήνα, δούλευα 10 ώρες την ημέρα και τα Σάββατα βραδινή δουλειά. Οι συμφοιτητές μου κυρίως φραγγάτοι με δούλευαν και δεν είχα παρέες. Και μετά ήρθαν τα Εξάρχεια.. βρηκα ανθρώπους με κοινά ενδιαφέροντα, που τραβούσαν το ίδιο κουπί και φτιάξαμε ωραίες αναμνήσεις. Τώρα, 5 χρόνια αργότερα, στην Αυστραλία, με το ίδιο κουπί και με ένα χρόνο ψυχοθεραπεία, έχω αρκετούς καλούς φίλους και μόνο 1 εξ αυτών είναι από τη σχολή μου. Υπάρχουν πολλά όμορφα πράγματα στη ζωή, αρκεί να κοιτάς γύρω σου. Καλή τύχη!

Σκιάς όναρ άνθρωπος
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Είχα γράψει ένα ατέλειωτο σεντόνι, το έσβησα όμως και θα τα πω συνοπτικά. Η φοιτητική ζωή είναι κάτι πολύ σχετικό και εξαρτάται από τρεις παράγοντες: Την οικονομική δυνατότητα της οικογένειας. Το αν μένεις με γονείς ή μόνος. Το αν η σχολή έχει εργαστήρια και υποχρεωτικές παρουσίες σε ορισμένα μαθήματα.

Rebecca de Winter
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Εγώ νομίζω πως τα φοιτητικά χρόνια είναι αυτα που όλοι θυμούνται με απίστευτη νοσταλγία αλλά δεν έχουν περάσει όλοι απίστευτα καλά. Εγώ απο τον εαυτό μου θυμάμαι άγχος για τη σχολή που δεν έβγαζα άκρη, άγχος που δεν έβρισκα γκόμενο, και όχι απαραίτητα ενδιαφεροντες φίλους. Εσύ έχεις και την ιδιομορφία της μεταβατικής κατάστασης που τα κανεί χειρότερα. Αν μπορω να σου δώσω κάποια συμβουλή είναι, μετριασε τις προσδοκίες σου γιατί σου δημιουργούν άγχος, κράτα μικρό καλάθι για τις υπέροχες εμπειρίες που ζουν οι άλλοι, και μην κλείνεσαι σπίτι. Γνώρισε κόσμο, κανε πράγματα. Ό,τι εμπειρία είναι να ρθει, θα έρθει. Να… Διαβάστε περισσότερα »

Mitsi
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Πόσο δίκαιο έχεις…αν με ρωτήσεις τώρα θα σου πω ότι ήταν τέλεια τα φοιτητικά χρόνια, ότι πέρασα υπέροχα, μόνο που τότε μονίμως κάποιον γκόμενο ήθελα που δε με ήθελε και τέσσερα χρόνια μπακουρι ήμουν και η αλήθεια είναι ότι έκλαψα πάνω από ένα μπουκάλι πολλές φορές για κάποια χαζή καψούρα. Όμως τώρα τα θυμάμαι με νοσταλγία, κυρίως γιατί ήταν ανέμελα, ξενυχτουσα, έβγαινα συνέχεια και αν είχα όρεξη πήγαινα για μάθημα. Συνήθως δεν είχα, επαιζα τάβλι στο κυλικείο της σχολής. Το ότι δεν μπορούσα να σταυρώσω γκόμενο για πάνω από βδομάδα το χωριό ξεχάσει, θυμάμαι όμως και γελάω όλους τους αυτούς… Διαβάστε περισσότερα »

Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Ως τελειόφοιτη φοιτήτρια έχω να εκφράσω μια διαπίστωση στην οποία οδηγήθηκα ήδη απο τα πρώτα χρόνια της φοιτητικής μου ζωής και την οποία έχω συζητήσει με κοντινά μου πρόσωπα στην ίδια φάση. Όσο πάμε σχολείο η εντύπωση για τη φοιτητική ζωή που μας μεταφέρουν – προωθούν είναι υπερβολική ή παραπέμπει σε φοιτητική ζωή επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ που κάθε φοιτητής είχε δικο του σπιτι ΚΑΙ αυτοκίνητο. Κανείς ποτέ δε θα μιλήσει για εξεταστική, για υποχρεωτικά εργαστήρια, για ωράρια της σχολής, για τις ώρες που θα περάσεις μέσα στη σχολή αν θες να είσαι τυπική/ος και να γίνεται πιο εύκολα το διάβασμα… Διαβάστε περισσότερα »

Andromeda
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Μ’αρεσει που λες ότι είναι κιόλας Οκτώβριος. Τέλη Αυγούστου αρχές Σεπτέμβρη δεν βρήκες σπίτι;Τα μαθήματα ξεκινάνε τέλη Σεπτέμβρη άρα τον Οκτώβριο δεν είχες κάνει καν μια κάποια παρέα, τι περιμένεις να κάνεις σε μισό μήνα;

Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Γενικά οι προσδοκίες είναι παραπλανητικές. Κυρίως προέρχονται από διηγήσεις, ανθρώπων, που δεν πολυεμβαθύνουν νομίζω. Αυτών που τα βλέπουν όλα ωραία κι εσύ ψάχνεις να βρεις που είναι το ωραίο. Δεν υπάρχει φοιτητική, εργένικη, οικογενειακή κλπ ζωή. Όλες οι φάσεις ,που περνάμε, είναι η ζωή μας. Εγώ προσωπικά, πέρασα και ωραία και χάλια όταν ήμουν φοιτήτρια. Η φοιτητική ζωή έχει και φτώχεια και διάβασμα χωρίς αντίκρυσμα και κρύο και χάλια σπίτια και καθηγητές που κόβουν ανελέητα και γνωριμίες με πολλούς άσχετους ανθρώπους, αλλά έχει και 18 – 22…. έχει και πολύ γέλιο (επειδή είσαι 18-22…) έχει και ενθουσιασμό με τα πάντα,… Διαβάστε περισσότερα »

Cocker Spaniel
Μέλος
Συμμετέχων

Αλλο ενα κλισέ, τα῾φοιτητικά τα χρόνια῾. Τα δικά μου φοιτητικά χρόνια είχαν λίγο απ῾όλα, μέρες με άπειρο στρες με εξεταστικές, παραδόσεις και πρότζεκτ, εβδομάδες που δεν κοιμόμουν, μέρες μοναξιάς, μέρες με μαραθώνιο σέξ, μέρες που ξυπνούσες και δεν θυμόσουν που είσαι, μέρες που είχα παρέες να βγω και να ξεχαστώ και Σαββατόβραδα που καθόμουν μόνη μου σπίτι και μου έλειπε ο γκόμενος πίσω στην Ελλάδα. Τα φοιτητικά τα χρόνια είναι αυτό που θα διαλέξεις εσυ να είναι. Το βασικότερο για να τα περάσεις καλά είναι να εχεις διαλέξει να σπουδάσεις κατι που σε ενδιαφέρει, που όπως παρατηρεί και η Λένα… Διαβάστε περισσότερα »