αγαπητη α μπα το προβλημα μου ειναι το εξης: οταν παω σε σπιτι αλλων η μενω με φιλους σε καμπινγκ / ξενοδοχειο νιωθω αβολα με καποια πραγματα – πχ δεν μπορω να κοιμηθω τοσο ευκολα (οπως στο σπιτι μου) η νιωθω περιεργα να χρησιμοποιω την τουαλετα ( δεν το λεω απο αποψη καθαριοτητας).ειναι λες και καπως μπλοκαρω οταν ειναι και αλλα ατομα, ενω μονη μου ειμαι πιο ανετα.πως μπορω να το αντιμετωπισω; σε ευχαριστω
Μερικές φορές το μόνο που αρκεί είναι να αναγνωρίσεις ότι είσαι άβολα και να το αφήσεις εκεί. Η άβολη θέση είναι μια θέση που έχει τη θέση της στη ζωή.
Δεν είναι κάτι που χρειάζεται να αντιμετωπίσεις, εκτός κι αν δουλέυεις σε τσίρκο.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Έτσι τυχαία βγήκε λες η έκφραση “σπίτι μου, σπιτάκι μου” ;
Εκτός κι αν δουλεύεις σε τσίρκο λέει.
Λένα θεά!
Σχετικά με την ερώτηση, ναι δεν είναι κάτι περίεργο ή ασυνήθιστο. Όλοι έχουμε μικρές ή μεγάλες παραξενιές και είναι οκ.
Θα έλεγα πως αν νιώθεις απλά άβολα, χωρίς φοβία εννοώ βελτιώνεται με τον καιρό/ εξάσκηση/ εμπειρία. Στα 18 μου ένιωθα τρομερά άβολα να πάω τουαλέτα με άλλους άνθρωπους στο χώρο, στα 20 κάτι φρόντιζα να πηγαίνω όταν έβλεπα ότι οι άλλοι είναι απασχολημένοι, ε και πλέον δεν με νοιάζει, μη σου πω ότι τους το λέω κιόλας αν με ενοχλούν να βγουν έξω. Το ίδιο και με τον ύπνο, όσο πιο πολύ κοιμόμουν εκτός σπιτιού, τόσο πιο πολύ δε με ένοιαζε 🙂
Παθαίνω ακριβώς το αντίθετο, αν υπάρχουν κάποιες βασικές προυποθέσεις (σε σχέση με την καθαριότητα, την άνεση, την θερμοκρασία), κοιμάμαι απεριόριστα καλύτερα όταν δεν είμαι σπίτι μου.
Και ενώ έχω ανά διαστήματα σοβαρά θέματα ύπνου δεν είχα ποτέ, μα ποτέ δυσκολίες εκτός βάσης, ειδικά σε ξενοδοχεία κατα τη διάρκεια ταξιδιού.
Είναι πολύ περίεργο, υπάρχουν κι άλλοι σαν εμένα εκεί έξω;
άμα το ξενοδοχείο έχει καλό στρώμα δεν θέλω να γυρίσω σπίτι!
Ταλαιπωρούμαι με ένα σκληρό στρώμα στο σπίτι (το κρεββάτι είναι δώρο ας πούμε) και όταν προ κορόνα είχα παέι πορτογαλία, το ξενοδοχείο που έμεινα διαφημιζόταν ως “ύπνου” με απίστευτα στρώματα και περιβάλλον που ευνοούσε την χαλάρωση. Δεν ήθελα να σηκωθώ. Έκλαιγα όταν έφυγα και ήξερα που θα γυρίσω.
ΥΓ. το ξέρω ότι υπάρχουν τέλεια στρώματα στην αγορά . Απλά προς το παρόν δεν φτάνουν τα μισθά.
Σε τρία από τα απλά πράγματα δεν σηκώνει συμβιβασμούς 1.στρώμα 2. καρέκλα 3. οθόνη. Κατά μέσο όρο σε αυτά τα τρία περνάμε αν κάνουμε δουλειά σε γραφείο τουλάχιστον τις 16 ώρες τη μέρα, που μπορεί να φτάσει και στις 18-20! Είναι καλή εποχή από ότι βλέπω τις τιμές για στρώμα. Όλοι σχεδόν έχουν 50% κάτω, αλλά προσοχή, με κάτω από 500 ευρώ σπάνια θα βρεις κάτι που να κάνει αρκετή διαφορά σε άνεση. Επίσης είναι αγορές που γίνονται για δεκαετία τουλάχιστον, όποτε κοιτάμε εγγύηση, και δοκιμάζουμε, για αυτό πάμε στα αντίστοιχα μαγαζιά φορώντας φόρμα και έχοντας χρόνο αρκετό. Σε περίπτωση… Διαβάστε περισσότερα »
εγώ εγώ, ειδικά αν μιλάμε για διακοπές! Προσωπικά το έχω συνδέσει με τρία πράγματα. Πρώτον η κούραση από το ταξίδι και γενικά το περπάτημα στην πόλη για να προλάβουμε να τα δούμε όλα όταν κάποτε πηγαίναμε διακοπές (κλαψ κλαψ), τα μακράν καλύτερα στρώματα και μαξιλάρια που συνήθως έχουν τα ξενοδοχεία και το λιγότερο άγχος που συνήθως έχω στις διακοπές.
Εντάξει, τώρα νιώθω λιγότερο μόνη 😄 Οι διακοπές βοηθάνε, αλλά εγώ το παθαίνω ακόμα και σε πολύ αγχωτικά ταξίδια, για κάποιο λόγο μου δίνουν μια αίσθηση ελευθερίας, δυνατοτήτων και προσδοκίας, τι να πει κανείς… @αμύριστο λουλούδι, αν μου επιτρέπεις μια συμβουλή να πω μόνο ότι μετά από πολλές αλλαγές έχω καταλήξει ότι το καλό στρώμα ίσως να μην είναι το φθηνότερο, αλλά δεν είναι απαραίτητα το ακριβό. Είναι αυτό που σου ταιριάζει και θέλει δοκιμές. Επίσης αν το πρόβλημα είναι ότι είναι σκληρό, μπορείς να αγοράσεις ένα από αυτά τα επιπλέον λεπτά στρωματάκια που μπαίνουν από πάνω, είναι οικονομικά και… Διαβάστε περισσότερα »
Κι όμως όχι, δεν είναι ότι κοιμάμαι άσχημα στο σπίτι μου (συνήθως 🙄), άσε που συμβάνει χρόνια, θα ‘χω αλλάξει και δέκα σπίτια τώρα. Είναι ότι κοιμάμαι καλύτερα εκτός. Κάτι που έχει να κάνει με την κίνηση, τις προοπτικές, τις δυνατότητες, μου αρέσει να βρίσκομαι συνέχεια σε καινούριο περιβάλλον.
Το να μοιράζεσαι κρεβάτι δεν το συζητώ, άλλη ιστορία τελείως…
Ναι, Άννα, και ‘γώ!! Όταν κοιμάμαι σε φίλους ή ξενοδοχείο κοιμάμαι σα μωρό. Πολύ βαθύ ύπνο, καμία σχέση με σπίτι. Άμα το στρώμα είναι καλό ειδικά… Αφού τώρα με το λόκνταουν μια φορά κοιμήθηκα σε μια φίλη μου και ήταν οι διακοπές μου για όλο το χρόνο, τόσο το φχαριστήθηκα.
Ναι, βαθύ ύπνο, αδιάκοπτο (οκ, δεν υπάρχει η λέξη, χωρίς διακοπές) ΚΑΙ τα καλύτερα πρωινά χουζούρια. 😀🥱
Και ‘γώ Μιτσι, εκτός αν είναι φίλη, περιέργως.
Εξαρτάται πόσο σε εμποδίζει να ζήσεις αυτά που θες και να συμμετέχεις σε δραστηριότητες και παράλληλα να εμποδίζεις και τους άλλους να περάσουν καλά. Εγω πχ ειμαι τρελά παράξενη με τα μαξιλάρια, αλλά αυτό δε θα με εμποδίσει να ταξιδέψω ή να μείνω σε φίλους. Το έχω αναγνωρίσει και κουβαλάω τις προμήθειες μου όπου μπορώ ή κάνω υπομονή αν ειναι για ένα βραδυ (εκει ειναι το όριό μου). Από την άλλη είχα και φίλη (μάντεψε γιατί δεν είμαστε φίλες) που δεν πήγαινε τουαλέτα εκτός του σπιτιού της με αποτέλεσματα εκδρομές, έξοδοι κλπ να γίνονται ένα δυσκοίλιο κάτεργο.
Mitsi κι εγώ με το μαξιλάρι μου ταξιδεύω. Έχω θέμα με το αυχενικό μου και είναι μεγάλο βάσανο ο ύπνος. Προ κόβιντ ήταν ευκολάκι. Αντί για χειραποσκευή + τσάντα είχα χειραποσκευή + μαξιλάρι. Τώρα, με τους περιορισμούς λόγω κόβιντ, δεν ξέρω τι θα κάνω.
Μητση μου, ποτέ δε ρωτάμε κάτι πού το βάζεις :Ρ
Εννοείται ότι σε επίγειες μεταφορές ταξιδεύω μαζί με τους πιστούς μου φίλους, τα μαξιλάρια μου. Αεροπορικώς που δεν μπορώ να τα πάρω μαζί μου ειδοποιώ το κατάλυμα εκ των προτέρων για το τι χρειάζομαι.
Δεν ξέρω αν σε παρηγορεί, αλλά δεν είσαι μόνη. Κι ο σύντροφός μου έχει πολύ μεγάλη δυσκολία να κοιμηθεί σε χώρους που δεν του είναι οικείοι. Ακόμα κι όταν πρέπει να λείψει εκτός Αθηνών λόγω δουλειάς, πηγαίνει σε συγκεκριμένα ξενοδοχεία σε κάθε πόλη και ζοριζεται πολύ, αν για κάποιο λόγο δεν μπορεί να πάει σε αυτά.
Αν έχεις επιζήσει σε κάμπινγκ είσαι μια χαρά! Κατά τα άλλα υπάρχουν 2 τρόποι: ή το αποδέχεσαι και περιορίζεις τις “άβολες” καταστάσεις ή το περιορίζεις με την εξάσκηση. Θα πρότεινα την εξάσκηση, καθώς θεωρώ τα ταξίδια μια από τις μεγαλύτερες απολαύσεις στη ζωή. Επίσης πιστεύω ότι τμήμα του προβλήματος ίσως είναι και ο φόβος μην αισθανθείς άβολα που γίνεται λίγο φαύλος κύκλος. Και τέλος, όλοι οι άνθρωποι έχουμε την τάση να “παραξενεύουμε” μεγαλώνοντας οπότε θα έβαζα στοίχημα ότι αν το αφήσεις έτσι όπως είναι θα γίνει χειρότερο. Θα πρότεινα λοιπόν να βάλεις στο πρόγραμμά σου μικρά 2ήμερα με φίλους (κατά… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ ούτε σπίτι μου δεν μπορώ να πάω τουαλέτα αν έχω κόσμο ή αν είναι το αγόρι μου 😛
Μου φαίνεται πολύ λογικό να μην βολεύεσαι το ίδιο σπίτι σου σε σχέση με άλλα μέρη. Συμβαίνει στους περισσότερους. Ποιος προτιμάει να πηγαίνει τουαλέτα εκτός σπιτιού;
Αρκεί όμως να μην σε σταματάει από πράγματα και εμπειρίες όλο αυτό. Άλλο το “δεν νιώθω το ίδιο” και άλλο το “δεν πηγαίνω ταξίδια γιατί δεν βολεύομαι στα ξενοδοχεία”.
Μέσα από διάφορες συζητήσεις με φίλους / γνωστούς θεωρω ότι μεγάλο μέρος του πληθυσμού βιώνει κάτι παρόμοιο. Επειδή το έχω βιώσει κ γω, έχω παρατήσει ότι όσο συχνότερη ήταν η έκθεση μου σε ξένο περιβάλλον, τόσο πιο εύκολο γινόταν. Αυτό λειτούργησε σε μενα και χρειάστηκε κάποιος σημαντικός χρόνος. Φυσικά δεν λειτουργούμε όλοι οι άνθρωποι με τον ίδιο μηχανισμό.