Αγαπητη μου, Το θεμα που θα αναφερω ειναι ψυχοφθορο και με συγχωρεις αλλα ειναι αρκετα περιπλοκο-στο μυαλο μου τουλαχιστον-οποτε θα ηθελα την αντικειμενικη και ειληκρινης γνωμη που δινεις σε καθε μηνυμα Λοιπον,τα ειχα δυο χρονια με ενα αγορι αλλα σταματησα να ειμαι ερωτευμενη μαζι του οποτε τον χωρισα.Μια βδομαδα μετα τον χωρισμο μας προεκυψε ενα αρκετα σοβαρο προβλημα υγειας και τωρα ειναι σε πολυ κρισιμη κατασταση.Προσπαθω να ειμαι διπλα του και να μιλαμε ως “φιλοι” βεβαια εκεινος θελει να ειμαστε μαζι.Και φυσικα, οπως και πριν παει στο νοσοκομειο, μου ζηταει μια δευτερη ευκαιρια.Και ενω πλεον ειμαι σιγουρη οτι δεν θελω να ειμαι μαζι του ξερω οτι ισως θα τον βοηθουσε αυτο να ξεπερασει το προβλημα του και επισης δεδομενου οτι η κατασταση ειναι δυσκολη δεν θα ηθελα να “φυγει” με αυτο το παραπονο .Η ερωτηση μου λοιπον ειναι να του δωσω μια ευκαιρια για να του συμπαρασταθω οπως θα ηθελε;(να σημειωσω οτι ειμαστε εγω 17 και εκεινος 20 αν εχει καποια σημασια)
Όχι, δεν θα τον βοηθούσε να ξεπεράσει το πρόβλημα του ο δικός σου εξαναγκασμός, όποιο κι αν είναι το πρόβλημα του. Μπορείς να είσαι εκεί ως φίλη, αλλά δεν μπορείς να είσαι κάτι άλλο. Αν «φύγει», θα φύγει έχοντας στο πλάι του έναν άνθρωπο που ήταν εκεί με τη θέλησή του, και όχι με εκβιασμό. Ελπίζω να γίνει καλά και να ξεπεράσει το πρόβλημα του, δεν είναι στο χέρι σου να γίνει καλά. Αυτό που ζητάει δεν λέγεται συμπαράσταση. Χρειάζεται συναίνεση.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Δε θέλω να ακουστώ creepy αλλά έχεις σκεφτεί ότι αν παριστάνεις οτι έχετε σχέση και ξεπεράσει το πρόβλημα ο νεαρός (που το εύχομαι ολόψυχα) δε θα μπορέσεις ποτέ να τον χωρίσεις γιατί θα φοβάσαι μια ενδεχόμενη υποτροπή, να μην τον στεναχωρήσεις και πάντα ο εκβιασμός θα κρέμεται πάνω από το κεφάλι σου. Αγαπημένη γράφουσα, το οτι αρρωσταίνουμε μας κάνει ασθενείς. Δε μας κάνει ούτε άγιους ούτε πιο σοφούς, ο χαρακτήρας δεν αλλάζει. Λυπάμαι που ένας νέος άνθρωπος περνάει σοβαρό θέμα με την υγεία του, αλλά δεν παύει να παραμένει χειριστικός.
Όχι, όχι, όχι.
Τα προβλήματα υγείας δεν περνάνε με έρωτες, αλλά με γιατρούς και φάρμακα, αν και όταν περνάνε, που φυσικά εύχομαι να συμβεί και στην περίπτωσή του.
Του προσφέρεις αυτό που μπορείς να του προσφέρεις ελεύθερα, τη φιλία και τη συμπαράστασή σου. Το να ζητάει να έχεις άλλο ρόλο επίμονα θα του τα στερήσει και, όσο και να λυπαμαι γι αυτό, καλώς θα του τα στερήσει.
Οι άνθρωποι δεν γίνονται αυτόματα άγγελοι όταν αρρωσταίνουν. Αν εκβιάζει τα συναισθήματά σου χρησιμοποιώντας την ασθένειά του, η επιμονή του είναι όσο προβληματική θα ήταν αν ήταν υγιής. Προστατευσε εσένα πάνω απ’ όλα.
Αξίζει ίσως να σημειωθεί ότι ήσουν 15 και αυτός ενήλικας (έστω και δεκαοχτώ) όταν τα φτιάξατε. Και τώρα ζητάει να κοιμάσαι στο κρεβάτι του από συμπαράσταση. Χμ. Πολλά δε θέλει; Φίλους και οικογένεια δεν έχει να τον στηρίξουν; Δε γίνεται να τον γουστάρεις με το ζόρι. Αν συνεχίζει και συνεχίζει να σε παρακαλάει να γυρίσεις πίσω, αυτό είναι καμπάνα. Δείχνει ότι δεν ακούει τι του λες και βασικά δεν το νοιάζει και πολύ αν θέλεις ή δε θέλεις.
Γιατί αξίζει να σημειωθεί;
Γιατί εγώ προσωπικά δε το βρίσκω πολύ νορμάλ από τη πλευρά του αγοριού. Θεωρώ ότι οι ενήλικες πρέπει να συνάπτουν σχέσεις με ενήλικες.
Θα διαφωνήσω στην συγκεκριμένη περίπτωση, γιατί η διαφορά ηλικίας είναι μικρή και σε αυτές τις 2 ηλικίες άνετα 2 άνθρωποι έχουν παρόμοια μυαλά και εμπειρίες.
Το 18=ενήλικος είναι απλά μια σύμβαση που έχουμε κάνει σαν κοινωνία που σε πολλά είναι και λάθος κατά την γνώμη μου.
Έστω, Jayts, δε θα επιμείνω. Πράγματι ο 18χρονος δεν είναι ακριβώς ενήλικος, πάντως 3 χρόνια σε αυτές τις ηλικίες είναι άλλος κόσμος. Πιθανό βέβαια να κάνω δικές μου προβολές στο θέμα αυτο, γιατί με τριγκαρει αρκετά η διαφορά ηλικίας σε σχέσεις του σχολείου, λόγω προσωπικών εμπειριών.
-Doppelganger Επιθετική η απάντηση σου χωρίς λόγο αλλά θα απαντήσω… Κάθε χώρα έχει και διαφορετική νομοθεσία πάντως, άλλοι πίνουν απ’τα 14, άλλοι οδηγάνε απ’τα 16 και πολλά άλλα. Σε μια τέλεια κοινωνία θα βλέπαμε κάθε περίπτωση ξεχωριστά και αυτές οι συμβάσεις που υπάρχουν μόνο για διευκόλυνση του συστήματος δεν θα υπήρχαν. -tinuviel Οι περισσότεροι έχουν κλείσει τα 18 πριν μπουν σε αίθουσα πανεπιστήμιου για μάθημα. Αν και ποσοστιαία είναι 20% διαφορά, έχεις ελάχιστες εμπειρίες σε σχέση με άλλες ηλικίες λόγω σχολείου-διαβάσματος. Εγώ προσωπικά στο Λύκειο δεν πιστεύω ότι άλλαξα ιδιαίτερα σαν άνθρωπος (από θέμα εμπειριών κλπ), ειδικά 2α και 3η… Διαβάστε περισσότερα »
Αρα με το που σβηστούν 18 κεράκια πρέπει να διακόπτονται κ οι ήδη υπάρχουσες σχέσεις; με το 14 – 17 δεν υπάρχει κάποιο θέμα;
Δε θεωρείς νορμάλ ένας 18 χρόνος να είναι με μια 15-16χρονη; τους χωρίζει κάποια άβυσσος βρίσκεις;
Εγώ προσωπικά ναι, θεωρώ ότι τους χωρίζει άβυσσος. Και για να σε προλάβω, ναι είμαι επικριτική στις σχέσεις με διαφορά ηλικίας και δε θα σταματήσω να είμαι, θεωρώ ότι είναι επιβαρυντικός παράγοντας για τη κοπέλα, ότι είναι πολύ πιο εύκολο να χειραγωγηθεί. Άλλο τρία χρόνια στα τριαντα, αλλο τρία χρόνια ανάμεσα σε φοιτητές και μαθητές σχολείου. Κάποιοι συμφωνούν κάποιοι διαφωνούν. Το αν πρέπει να χωρίσει το ζευγάρι θα το αποφασίσει το ζευγάρι προφανώς, όχι εγώ. Δεν έχουμε να κάνουμε μια κοπέλα που περνάει τέλεια στη σχεση της, σε αυτή τη περίπτωση δε θα της πω “ναι αλλά σε περνάει τρία… Διαβάστε περισσότερα »
Τι να πω σφολθάτα κ τινούβιελ, δε συμφωνώ καθόλου. Βρίσκω πολύ ψυχαναγκαστική κ αποστειρωμένη αυτή την οπτική. Ο τύπος είναι χειριστικός μια η άλλη, δε νομίζω πως φταίνε τα 3 (τρία) χρόνια που τους χωρίζουν.
Tinuviel εγώ συμφωνώ. Στους εφήβους 3 χρόνια είναι μια μεγάλη διαφορά φάσης. Το λύκειο τελείως άλλη φάση ζωής με το γυμνάσιο και αντίστοιχα το πανεπιστήμιο καμμιά σχέση με το λύκειο από πλευράς συναισθηματικής ανάπτυξης, ωριμότητας κλπ. Όσο περνάνε τα χρόνια φυσικά αυτή η διαφορά έχει λιγότερη σημασία. Για την κοπέλα της ερώτησης και από μένα είναι ένα μεγάλο όχι. Ακριβώς επειδή είσαστε έφηβοι αυτές οι σχέσεις συνήθως έχουν ημερομηνία λήξης. Αγάπη με το ζόρι δεν γίνεται, αυτό που ζητάει δεν υπάρχει. Δεν του κάνεις καλό να δίνεις ψεύτικες υποσχέσεις, είναι κοροϊδία. Αυτός πρέπει να αναλάβει την ευθύνη της ζωής και… Διαβάστε περισσότερα »
Είναι από τις πολύ ξεκάθαρες περιπτώσεις που λέμε ΟΧΙ. Οι σχέσεις γίνονται επειδή το θέλουν και οι δύο, δε μπορεί να είναι αποτέλεσμα συναισθηματικού εκβιασμού.
Δεν θέλω να κατηγορήσω το φίλο σου, ο πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνεται, λένε.
Ίσως θα ήταν καλύτερο να του εξηγήσεις ότι εκτιμάς και αυτόν και αυτό που είχατε τόσο, που δε θα ήθελες να προσποιηθείς τίποτα κάτω από αυτές τις συνθήκες.
Αυτό που προτείνει η Λένα είναι το πιο έντιμο και το καλύτερο σενάριο και για τους δυο σας.
Περαστικά στο φίλο σου. Να πάνε όλα καλά!
Πολύ επικίνδυνοι συσχετισμοί. Το να είσαι μαζί του δεν ξέρεις αν θα έχει την οποιαδήποτε επίδραση στο θέμα της υγείας του και αν ο άνθρωπος το ξεπεράσει (το εύχομαι ολόψυχα) εσύ θα πρέπει να είσαι μαζί του πάντα για να μην επιδεινωθεί; Γενικά το θεωρώ τρομαχτικά χειριστικό να γίνεσαι ο υπεύθυνος για την πορεία της υγείας κάποιου με τίμημα την προσωπική σου ελευθερία. Αν χρειάζεται αγάπη υποθέτω μπορεί να του την παρέχει η οικογένεια του και αυτή θα έπρεπε να είναι αρκετή.
Ενδεχομενως ασχετη παρατηρηση, αλλα θα την κανω.
Το θεμα που εχεις δεν ειναι ψυχοφθορο για εμας, ή τη Λενα, ή τριτους γενικα . Για σενα σιγουρα ειναι, αλλα κανενας τριτος δεν θα πιεστει ουτε θα μπει στ αληθεια στη θεση σου. Ουτε οι φιλοι σου, ούτε οι γονεις σου.
Μην εχεις το αγχος πως βαραινεις τους αλλους με τα προβληματα σου, λεγε τα και κανεις δεν θα παθει τιποτα. Και αν δε θελει να ασχοληθει θα το καταλαβεις και δε πειραζει
Μόνο εγώ σκέφτηκα το πολύ γνώριμο δραματικό μοτίβο χαρακτήρα που βάζουν στα βραζιλιάνικα : άνδρας/γυναίκα που είναι τρελ@ για καποι@ που δεν τους θέλει και σκαρφίζονται ασθένειες για να τους λυπηθούν και να μείνουν μαζί τους με το ζόρι/ ψεύτικες εγκυμοσύνες/ τασεις αυτοκτονίας κλπ. Όλα τα έχω δει στα βραζιλιανικα
Ναι απλά εδώ μιλάμε για έναν άνθρωπο που ειναι πιθανό να είναι όντως άρρωστος. Δεν έχουμε αποδείξεις για το αντίθετο. Πώς θα νιώθει η κοπέλα αν διαβάσει σχόλιο για βραζιλιάνικα αν αυτη την περίοδο έχει χειροτερεύσει ο νεαρός ή έχει φύγει από τη ζωή; Δεν είναι όλα χαβαλές, παιδιά.
Άφησα να εννοηθεί ότι μπορεί, ΜΠΟΡΕΙ και να το παίζει για να ξανακερδίσει την γράφουσα,με δεδομένο ότι ήδη με πρόσχημα την ασθένεια του προσπαθεί να την ξανακερδίσει. Δλδ χρησιμοποιεί τον οίκτο/συμπάθεια/φιλικό νοιαξιμο της για την ασθένεια του,προς όφελος του
Μπορούσες να το γράψεις όπως το δεύτερο σχόλιό σου και να μείνουν τα βραζιλιάνικα για επόμενη ερώτηση λιγότερο ευαίσθητη.
Πήρες μια απόφαση, βασισμένη σε κάποια δεδομένα. Καλώς ή κακώς ήρθε σε αυτή την περίοδο. Δεν του χρωστάς να επιστρέψεις ως κοπέλα του και να είσαι δίπλα του με το ζόρι για ένα μεγάλο διάστημα. Άλλωστε πάλι θα πληγωνοταν όταν γινόταν καλά και τον χώριζες. Άλλωστε αν δεν τα βρήκατε την καλή περίοδο πώς θα τα βρείτε μέσα σε μια ψυχοφθόρα διαδικασία;
Unpopular opinion εδώ.
Εγώ ανάλογα την περίπτωση (δεν ξέρουμε ακριβώς τι βιώνουν οι δύο τους) μπορεί να δεχόμουν έστω και προσωρινά να επιστρέψω ώστε να δώσω δύναμη. Ο ψυχολογικός παράγοντας παίζει τρομερό ρόλο σε μια ασθένεια και αν ένιωθα ότι θα βοηθούσε θα το έκανα. Τώρα αν υποκρίνεται και προσπαθεί να την πείσει 20 χρόνων άνθρωπος με ψεύτικη ασθένεια και βραζιλιάνικα σεναρια, ε, τι να πω, το βρίσκω τραβηγμένο.
Βρε φίλη, είναι λες στο νοσοκομείο και μάλιστα σε σοβαρή κατάσταση. Του συμπαραστέκεσαι ως φίλη, αλλά σου ζητάει λες να του δώσεις μια δεύτερη ευκαιρία. Δηλαδή να ξανακάνετε σχέση. Πρακτικά, αυτή τη στιγμή τι θα αλλάξει στη σχέση σας; Τι διαφορετικό θα κάνετε όσο είναι στο νοσοκομείο ; Ή απλώς θέλει να δηλώσεις ότι είσαι το κορίτσι του ;
Θέλει να την δεσμεύσει να μην προλάβει να τα φτιάξει με άλλον. Δεν του αρκεί η συμπαράστασή της, την θέλει δικιά του και πάνω από όλα δεν την θέλει με άλλον (χειριστικούλης!!!!!)