Καλησπέρα και συγχαρητήρια που προσπαθείς να δώσεις πάντα λύσεις σε ανθρώπους που μπορεί να βρεθούν σε αδιέξοδο. Σε κάτι τέτοιο βρίσκομαι και εγώ. Το θέμα είναι το εξής. Πριν 6 μήνες χάσαμε τον πεθερό μου εντελώς ξαφνικά. Ήταν πολύ δύσκολη περίοδος όπως καταλαβαίνεις αλλά δεν περίμενα να γίνει ακόμα πιο δύσκολη στη συνέχεια. Γενικά ήταν άνθρωπος γερός και καλοστεκουμενος όποτε δε χρειαζόταν ιδιαίτερη φροντίδα αλλά όσα ήταν εκτός από τα ιατρικά θέματα που τρέχαμε όλοι τις λίγες φορές που χρειάστηκε (φαγητό, γυναίκα να του καθαρίζει κλπ) τα φρόντιζε η κουνιάδα μου που έμενε και πιο κοντά του. Να σημειωθεί ότι η πεθερά μου είχε φύγει από τη ζωή χρόνια πριν. Όπως καταλαβαίνεις αυτό σήμαινε ότι είχε και τον έλεγχο των οικονομικών για να πληρώνει τα όσα έξοδα υπήρχαν. Ποτέ δεν υπήρξε κάποια αμφιβολία από μένα ‘η τον σύζυγο για το αν τα διαχειριζόταν σωστά αυτή και ο άντρας της. Κατα καιρούς ακούγαμε παράπονα ότι λείπουν ποσά από το λογαριασμό και ότι τα τρώει με τους φίλους του στα καφενεία και σε στοιχήματα κλπ αλλά λέγαμε ότι συνταξιούχος είναι ας κάνει ότι νομίζει για να περνάει καλά. Το θέμα είναι ότι αφού συγχωρέθηκε και βγήκαν στη φορά τι είχε και τι όχι αποκαλύφθηκε ότι είχαν μείνει αρκετά χρέη σε δημόσιο και λογαριασμούς που υποτίθεται η κουνιάδα μου δεν είχε δει. Είπα να μην το κάνουμε θέμα και να πληρώσουμε αφού μπορούσαμε έχοντας και τα δυο ζευγάρια επιχειρήσεις που ευτυχώς δεν είχαν ζημειωθεί από την πανδημία και να τελειώνει το θέμα. Και εδώ έρχεται η παροιμία “ο διάολος έχει πολλά ποδάρια”. Ένα ωραίο απόγευμα μιλώντας στο τηλέφωνο με στενή συγγενή του πεθερού μου ακούω το εξής “πρόλαβε να κανονίσει τα οικονομικά του; Ξέρω ότι ζορίστηκε που έπρεπε να δώσει όλο το εφάπαξ στην κουνιάδα σου για να σώσει την επιχείρηση”. Και μου έρχεται το εγκεφαλικό. Συνειδητοποιώ ξαφνικά ότι όλα όσα λέγανε προφανως ήταν ψέματα για να καλύψουν τα όσα κάνανε και προφανώς είχαν ζητήσει και από τον ίδιο τον πεθερό να μην πει τίποτα. Αρχίζω να σκέφτομαι τι άλλο μπορεί να μη λέγανε και με τι λεφτά έβγαζε το μήνα εκείνος τελικά. Και τώρα έρχεται το μεγάλο διλημμα για μένα. Να το πω στον σύζυγο η΄όχι; Από τη μια με βαραίνει πολύ και ξέρω ότι αν ακουστεί κάτι και μάθει ότι το ήξερα θα τσακωθούμε άσχημα. Από την άλλη λέω ότι δε θα βγάλω άκρη ποτέ όποτε γιατί να χαλάσει τη σχέση με την αδερφή του; Επιπλέον μπαίνει στη μέση και η συνεργασία που έχουν οι δυο επιχειρήσεις και μπορεί να είναι οικονομικά επιζήμια. Δε νομίζω ότι θα πάρουμε κάτι από αυτά που κανονικά θα ήταν και για τα δυο αδέρφια όποτε γιατί να το ρισκάρω; Έπειτα ο άντρας μου πέρασε τόσα δύσκολα θα ήταν κρίμα να ”χάσει” και την αδερφή του. Θα εκτιμούσα πολύ τη γνώμη σας
Πρέπει να το πεις στον άντρα σου, πέρα από κάθε αμφιβολία, και για «εγωιστικούς» λόγους, και για αλτρουιστικούς, και για φιλοσοφικούς.
Ο εγωιστικός είναι ότι όπως το έμαθες εσύ τυχαία, έτσι μπορεί να μάθει και ο άντρας σου τυχαία ότι το ήξερες και δεν το είπες, ή να το μάθει και να σε ρωτήσει αν το ήξερες, κι εκεί να δω τι θα πεις. Θέλεις να εξακριβώσεις αν είσαι πολύ καλή στα ψέματα, ή να παραδεχτείς ότι το ήξερες; Μόνο σε μπελάδες σε βάζει.
Ο ηθικός λόγος είναι ότι είσαι ομάδα με τον άντρα σου και όχι με την κουνιάδα σου, κι αυτό πρέπει να το αποδεικνύεις σε κάθε σταυροδρόμι. Ό,τι ξέρεις εσύ, πρέπει να το ξέρει κι αυτός, όταν πρόκειται για θέματα της δικής του οικογένειας. Εσείς είσαστε ενωμένοι και στα ευχάριστα και στα δυσάρεστα νέα. Αλλιώς δεν είσαστε ομάδα.
Ο φιλοσοφικός λόγος είναι ότι είσαι η σύντροφός σου και όχι η μαμά του. Δεν έχεις το δικαίωμα να ορίζεις την σχέση που θα έχει με την αδερφή του, ούτε καν προστατεύοντας. Θα πρέπει να ξέρει την αλήθεια – το τι θα γίνει μετά με την σχέση του δεν είναι δική σου δουλειά για να ανακατεύεσαι ως άλλος θεός. Τι θα πει «δεν θα βρεις άκρη ποτέ;» Δεν είναι δική σου άκρη για να την βρεις.
Για το οικονομικό κομμάτι, δεν το έπιασα. Λεφτά που δεν πήρατε ποτέ και δεν πρόκειται να πάρετε, όπως λες, πώς θα σας ζημιώσουν;
Τέλος, επειδή είπε κάτι μια στενή συγγενής, δεν σημαίνει ότι ισχύει, και αν ισχύει, δεν σημαίνει ότι η κουνιάδα είπε ψέματα στα πάντα.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Κι αυτή η στενή συγγενής του πεθερού πολύ μουχρίτσα πάντως. Δεν πετάς έτσι τέτοια κεραμίδα χωρίς να έχεις σκοπό να κάνεις όλο το σόι κουλουβάχατα. Όπως και να χει ναι, να του το πεις.
Εντελβαις Θεέ μου βρήκα κι άλλο ένα άτομο να λέει “μουχριτσα”;;; Νόμιζα ότι ήμουν η μόνη! Πες μου σε παρακαλώ εσύ από που το ξετρυπωσες, εμένα το έλεγε η γιαγιά μου που ήταν Σμυρνιά. Σόρρυ συγκινήθηκα.
χαχαχαχ δε θυμάμαι από πού το έχω πρωτακούσει, πιθανώς από συμφοιτητές μου στη σχολη;; Το έχω υιοθετήσει πάντως, ανώδυνη βρισιά και συνάμα αστεία.
Κι εγώ λέω μουχρίτσα, αλλά εγώ το έμαθα από το Fight Club. Όχι την ταινία, την αθλητική εκπομπή στο ραδιόφωνο.
Εννοείται το αναφέρεις, και μάλιστα κάπως σαν “Χθες μίλαγα με την τάδε και μου είπε αυτό, δεν ξέρω αν είναι αλήθεια, δεν ξέρω αν έχει σημασία, αλλά επειδή αφορά τον πατέρα σου έπρεπε να σου το πω”. Δεν έχεις κανένα λόγο να γίνεσαι συνένοχος, αν ο άντρας σου το μάθει μπορεί να αισθανθεί διπλά προδομένος.
Αν ο πεθερός ήθελε να βοηθήσει το παιδί που τον φρόντιζε και να μην το μάθει κανείς, κανένα πρόβλημα. Εδώ όμως λέει ότι το παιδί που δέχτηκε την βοήθεια διέδιδε ότι ο παππούς έχει μείνει ταπί γιατί παίζει στοίχημα. Αυτό, αν ισχύει, είναι τεράστια εξαπάτηση. Και τεράστια αγνωμοσύνη θα έλεγα.
Να το πεις. Αν είναι αλήθεια, θα έχετε και άλλα οικονομικά μπλεξίματα μαζί τους. Οπότε αργά ή γρήγορα θα χρειαστεί να εξηγήσεις στον άντρα σου ότι εσύ δεν τους εμπιστεύεσαι εξαιτίας αυτής της ιστορίας. Καλύτερα να ξεκαθαρίσεις από τώρα τα πράγματα.
Ειλικρινά δεν μπορώ να σκεφτώ ούτε ένα λόγο για να του το κρύψεις. Επίσης, μπορεί και ο άντρας σου να το γνωρίζει ήδη. Το έχεις σκεφτεί αυτό;
Φυσικά και να το πεις.
Αλλά να είσαι προετοιμασμένη και για ενδεχόμενα που δεν έχεις σκεφτεί. Μπορεί ο άντρας σου να γνωρίζει ή να υποψιάζεται πράγματα που δεν έχει μοιραστεί μαζί σου, να μην δώσει βάση σε αυτό που είπε η συγγενής, να μιλήσει στην αδερφή του και να πιστέψει ότι του πει ή με κάποιο άλλο τρόπο και να τα βρούνε (που ειναι το πιο πιθανό, η ρήξη ανάμεσα σε αδέρφια δεν έρχεται σε μια μέρα συνήθως). Μην μείνεις έκπληκτη αν μιλήσουν και γυρίσει να σου πει ότι σκέφτεται να της δανείσει λεφτά γιατί έχει δυσκολίες κτλ.
Όταν γίνει αποδοχή κληρονομιάς, το χρέος θα επιμεριστει στα δυο αδέρφια και έτσι ο άντρας σου θα μάθει ακριβώς ποσα και πού χρωστάει. Άρα θα ρωτήσει γιατί ρε παιδια αυτά τα χρέη, πού πηγε το εφάπαξ; επομένως, δεν είναι κάτι που δε θα μάθει. Είπαμε τα εφάπαξ που δίνουν πλεον ειναι μικρότερα αλλά δεν μπορεί να φαγωθεί σε καφενεία.
Κλασικά εικονογραφημένα 🙂
Να προσθέσω πάντως στον (πολύ σωστό) συλλογισμό της Λένας, ότι είθισται τα παιδιά που μένουν με ή/και φροντίζουν τους γονείς να βοηθιούνται κιόλας περισσότερο από αυτούς, πράγμα που δεν είναι και λάθος.
Το κορυφαίο θα είναι ο σύζυγος να ξέρει.
Θα κληρονομήσουν τα χρέη και αν ο πεθερός δεν είχε κομποδεμα θα πρέπει να τα πληρώσουν αυτοί. Έτσι θα ζημιωθούν. Αν συνεργάζονται στενά οι επιχειρήσεις, λογικά ο άντρας σου θα έχει μια εικόνα της οικονομικής κατάστασης της αδερφής του. Μην εκπλαγεις αν γνωρίζει ήδη ότι το εφάπαξ πήγε εκεί.
Αναρωτήθηκα κι εγώ αν έχασα κάτι, γιατί η αντίρρηση να βοηθηθεί η αδελφή από το γονιό, δεν είναι και πολύ “αδελφική”.
Εγώ κατάλαβα ότι την πείραξε η κοροϊδία (αν ισχύουν αυτά που λέει η συγγενής βέβαια). Δηλαδή ότι η αδερφή τους έλεγε ότι λείπουν χρήματα από τον λογαριασμό του πατέρα και μάλλον τα τρώει σε καφενεία ενώ τελικά τα έπαιρνε εκείνη για να σώσει την επιχείρηση της. Ε δεν είναι και πολύ ωραίο εδώ που τα λέμε.
Κρατάω επιφυλλάξεις επειδή “κρατούσε και τον έλεγχο των οικονομικών” μήπως καταχράστηκε την εμπιστοσύνη του πατέρα, δεν είμαι βέβαιη για το τι περιγράφεται ακριβώς.
Σαν γνήσια ελληνοπούλα με καθαρό DNA, έχω κι εγώ τέτοια παραδείγματα στο- ευτυχώς- ευρύτερο οικογενειακό περιβάλλον, γι αυτο κι επιφυλάσσομαι.