Αγαπητή «Α, μπα»: Να πω στο παιδί μου ότι δεν υπάρχει Άγιος Βασίλης;

Δε θέλω να του το πω το παραμύθι και μετά να το πάρω πίσω

Καλή μου Α,μπά! Έχω ένα αγοράκι 2 χρονών και πλησιάζουν Χριστουγεννα. Τα πρώτα Χριστούγεννα που κάπως καταλαβαίνει τί γινεται. Το θέμα μου είναι ο Άγιος Βασίλης που αφήνει τα δώρα κάτω από το Χριστουγεννιάτικο δέντρο. Δε θέλω να του το πω το παραμύθι και μετά να το πάρω πίσω (να του πω δηλαδη ξερεις σου ειχαμε πει ψεμματα οτι υπαρχει) στα 7-8-9 όταν αρχισει λιγο και καταλαβαίνει τι γινεται. Από την άλλη δεν ξέρω πως να το επικοινωνήσω σωστά ώστε να συνεχισει να το χαιρεται όλο αυτό χωρίς όμως το κομμάτι οτι ο Αι-Βασιλησ φέρει τα δώρα. Να του πω οτι ειναι μια παράδοση και οτι καθε χρόνο αναπαριστουμε αυτην την παράδοση αλλα τα δώρα τα αγοράζουν οι γονεις στα παιδια; Επίσης θα ηθελα να του εξηγήσω οτι ναι μεν δεν υπαρχει ΑιΒασίλης αλλά πολλά παιδια πιστευουν στον Αι-Βασίλη οποτε κρατα το μυστικο για να μην στεναχωρηθουν; Εκει θα μπερδευτει νομιζω… Επισης μετα ξαδερφια κλπ που ειναι πανω κατω συνομιλικα; Μυρίζομαι αβολες καταστασεις αν και για μενα ειναι δευτερευον αυτο. Το σημαντικο ειναι να το επικοινωνησω σωστα αυτο που θελω. Έχεις καμια συμβουλή πάνω σε ολο αυτο; Ευχαριστω, να σαι καλα!

Σαρδελίτσα

Η συμβουλή μου είναι να κάνεις αυτό που θεωρείς εσύ σωστό επειδή έχεις ξεκαθαρίσει μέσα σου απολύτως τι είναι σωστό. Το «μπέρδεμα» είναι το δικό σου μπέρδεμα, που μπορεί να μεταφέρεις, αν υπάρχει.

Για να «χαίρεται όλο αυτό;» πρέπει να πιστεύει στον άγιο που φέρνει δώρα; Όλα τα υπόλοιπα δεν είναι αρκετά; Τα δέντρα, τα φώτα, η μουσική δεν φτάνουν; Δεν υπάρχει αρκετή μαγεία ήδη στον κόσμο για ένα δίχρονο παιδί; Έχει μπει σε ασανσέρ; Έχει δει κυλιόμενες σκάλες; Έχει δει νεογέννητα γατάκια; Χρειάζεται και τον Άγιο που πετάει; Εγώ, ρωτάω. Εσύ πρέπει να ξέρεις την απάντηση.

Τα παιδάκια που πιστεύουν, κατά πάσα πιθανότητα δεν θα πειστούν από τα λόγια ενός τρίχρονου ή τετράχρονου, αλλά και να στενοχωρηθούν, δεν πειράζει, θα το μάθουν αργά ή γρήγορα, ας γίνει γρήγορα. Δεν βλέπω κανέναν απολύτως λόγο να λέμε αυτή τη μπούρδα στα παιδιά που δημιουργεί έτσι κι αλλιώς ένα σωρό προβλήματα. Γιατί σε άλλους ο Άγιος φέρνει ποδήλατο, και σε άλλους τίποτα; Πώς θα το εξηγήσεις ΑΥΤΟ το «μπέρδεμα»;

Αν τους μάθουμε να ζητούν μαγεία εκεί που δεν υπάρχει, δεν θα δουν αυτή που υπάρχει γύρω τους. Δεν λέω ότι θα πέσουν απαραίτητα στον Κοέλιο, αλλά ποτέ δεν ξέρεις, καλύτερα να είσαι σε εγρήγορση από την αρχή.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

47 points
Upvote Downvote

56
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
34 Θέματα σχολίων
22 Απαντήσεις θεμάτων
7 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
44 Συντάκτες σχολίων
Mia ideaKaramouzaAnnaPiripiriΓβρμ Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Butlerto mydaughter
Μέλος
Συμμετέχων

Τα μικρά παιδιά (2-6 χρονών) σύμφωνα με τα στάδια ανάπτυξης του Piaget βρίσκονται στο στάδιο της προσυλλογιστικής νοημοσύνης όπου το παιδί χρησιμοποιεί σύμβολα και έχει κάποια μορφή σκέψης χωρίς όμως να μπορεί να αποκεντρωθεί από τις αντιληπτικές εικόνες και να προβεί σε λογική σκέψη, δηλαδή δεν μπορούν να ξεχωρίσουν το φανταστικό από το πραγματικό. Γι’ αυτό και κάθε φορά που βλέπουν έναν Άγιο Βασίλη στο δρόμο, στη τηλεόραση ή σε ένα εμπορικό κέντρο δεν μπορούν να καταλάβουν ότι πίσω από την στολή βρίσκεται άλλος άνθρωπος κάθε φορά και ότι είναι αδύνατον σε μια βραδιά να ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο… Διαβάστε περισσότερα »

Διαλεχτή Κιούση
Μέλος
Δημιουργός Εικόνων
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Εθισμένος στα Lenoji
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Χρόνια συμμετοχής
Ήρωας

Δεν το ξερα, πολύ ωραίο σχόλιο.
Η ανεψιά μου πάντως που είναι 5 , φέτος μου τηλεφωνησε και συνομοτικά μου είπε ότι νομίζει πως Άη Βασίλης είναι ο μπαμπάς της.Της είπα ότι επειδή ξέρω ότι είναι πανέξυπνη, θα έχει σίγουρα κάποια βάση αυτό που λέει. Γεμάτη αυτοπεποίθηση μου είπε “ΝΑΙ!”

Louk Ritia
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Πολύ ενδιαφέρον. Δεν το γνώριζα ούτε το είχα σκεφτεί έτσι.

bozonio
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Το παιδί μπορεί να ονειροπολήσει και να παίξει χωρίς οι γονείς να υποστηρίζουν με σθένος και διάφορες τεχνικές ότι είναι μια πραγματική ιστορία. Για ποιο λόγο οι γονείς να πουν ψέματα και στη συνέχεια να βγουν αναξιόπιστοι; Τι εξυπηρετεί αυτό; Όταν μάλιστα τα παιδιά μα χαρά απολαμβάνουν άλλες ιστορίες που οι γονείς τους έχουν πει ότι είναι απλά ιστορίες.

Karamouza
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Συνεργάτης

Συμφωνω με το bozonio, ειναι πιο σωστο και χτιζει μεγαλυτερη εμπιστοσυνη το παιδι με το γονιο οταν στη συγκεκριμενη περιπτωση δεν διαιωνιζουμε μια τετοια κατασταση. Λεμε οτι προκειται για ιστορια, η ιστορια η ιδια μπορει να κανει το παιδι να ταξιδεψει και να ονειρευτει, δε χρειαζεται να το πεισουμε οτι ενας ευτραφης κυριουλης κατεβαινει καμιναδες και μετα απο χρονια να του πουμε ‘ελα βρε πιστευες τετοιο πραγμα? μια ιστοριουλα ητανε…’.

Σάσα Παπαδήμα
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

«Να πέσουν στον Κοέλιο» χαχαχαχχαχαχα τα ύστερα του κόσμου😂😂

Το_κοτσύφι
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

Κι εγώ εκεί γονάτισα αχχαχαχ.
Και στα γατάκια βέβαια αλλά για άλλους λογους.

sugar
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Συνεργάτης

Στη βαφτιστικιά μου έχουν πει ότι οι γονείς παίρνουν τα δώρα και τα βάζουν κάτω από το δέντρο και ότι ο Άγιος Βασίλης φέρνει κάτι πολύ συμβολικό (πχ. ένα τετραδιάκι ή ξυλομπογιές ή ένα στολιδάκι για τα μαλλιά) γιατί μοιράζει πολλά δώρα σε όλον τον κόσμο. Της έχουμε πει όμως ότι υπάρχουν και παιδάκια που δεν μπόρεσαν να πάρουν κάποιο δώρο, γι’ αυτό και πηγαίνουμε όλοι μαζί, με τη μικρή, για να αγοράσουμε πραγματάκια για όσους δεν πήραν το δώρο τους.
Και όταν τα ετοιμάζουμε για να τα στείλουμε κάπου, φοράμε όλοι σκουφάκια αγιοβασιλιάτικα.

Po the Panda
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Μέντορας

Αχ, πάρα πολύ γλυκό και πολύ ωραία κίνηση ❤

sapila
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Α, αυτό το first world problem φορέθηκε πολύ φέτος στις γιορτές. Αγαπητή γράφουσα, το μεγάλωμα ενός παιδιού είναι γεμάτο άγχη, αγωνίες και προβληματισμούς. Αν από την ηλικία των δύο έχεις αρχίσει να προβληματίζεσαι με τέτοιου είδους ήσσονος σημασίας ζητήματα, στην εφηβεία θα παίρνεις τα ψυχοφάρμακα σαν ζελεδάκια. Στο θέμα τώρα: Ολα τα παιδάκια πέρασαν από το στάδιο της αποκάλυψης ότι τελικα οι γονείς τους φέρνανε τα δώρα, ήταν όμως σε ηλικία που μπορούσαν να διαχειριστούν αυτό το μικρό ψέμα. Από την άλλη, όσο ήταν πολύ πολύ αθώα πραγματικά απόλαυσαν την ιστορία με τον μουσάτο κύριο που έρχεται, πίνει το γάλα,… Διαβάστε περισσότερα »

πόντια ιντερνάσιοναλ
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Αχ ευχαριστώ που το είπες για το ήσσονος σημασίας τόσο ωραία, γιατί μόλις αναρωτιόμουν, να το γράψω ή σήμερα είναι μια μέρα που δεν θα άντεχα να απολογούμαι για τη γνώμη μου; Γιατί ήθελα να πω ότι θυμήθηκα την αδερφική μου φίλη, που μεγάλωσε στη μαύρη φτώχεια, στο χωριό με τη γιαγιά της, ορφανή από πατέρα, βιώνοντας εγκατάλειψη από τη μάνα της, που την άφησε στην πεθερά της για τους ίδιους λόγους που μανάδες αφήνουν τα παιδιά σε κάποιο φτωχόσπιτο, επειδή εκεί πιστεύουν ότι θα είναι καλύτερα και ενίοτε είναι, αλλά αφήνει μεγάλα τραύματα. Αλλά η φίλη μεγάλωσε και αγωνιζόταν… Διαβάστε περισσότερα »

Karamouza
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Συνεργάτης

Δεν το περασαμε ολοι το σταδιο αποκαλυψης. Σε καποιους οι γονεις ειπαν εξ αρχης οτι προκειται για ιστορια. Αυτο δεν εμποδισε τους ανθρωπους να κανουν οτι υπαρχει στη φαντασια τους η να βλεπουν ταινιες ουτε τους σταματησε απ’το να ονειρευονται σαν παιδακια. Απλως ηξεραν οτι οι γονεις τους τους ειπαν την αληθεια. Ειναι σημαντικο αυτο γιατι (απο ψυχολογικης αποψεως) συμβαλει στο χτισιμο μιας σχεσης εμπιστοσυνης μεταξυ γονιου και παιδιου.

Penthesilea
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

Δεν υπάρχει αρκετή μαγεία ήδη στον κόσμο για ένα παιδί; Τεράστια κουβέντα. Ίσως βγω λίγο εκτός θέματος, αλλά θυμήθηκα τώρα την πρώτη φορά που ταξίδεψα με τους γονείς μου στο εξωτερικό (συγκεκριμένα στο Παρίσι), στην τρυφερή ηλικία των 6 ετών. Περιέργως, αυτό που με είχε ενθουσιάσει περισσότερο ήταν το μετρό. Ναι, το μετρό. Κάθε φορά που κατεβαίναμε στα έγκατα της γης, ένιωθα ένα κύμα αδρεναλίνης. Ναι, παιδιά, ωραίες οι πλατείες, οι πύργοι του Άιφελ, τα ποτάμια, οι βαρκάδες, αλλά όλα αυτά ωχριούσαν μπροστά στην μαγεία ενός στενού τρένου που περνάει από βρωμερές πλατφόρμες γεμάτες αγνώστους. Υπάρχει ατέλειωτη μαγεία εκεί έξω… Διαβάστε περισσότερα »

Το παπί.
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Αχ κι ο γιος μου με τα τρένα και τα αεροπλάνα την παθαινει την πλάκα του.

Tawn Tawn
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Advocate

Ίδια ηλικία, στο Λονδίνο μου είχαν κάνει τεράστια εντύπωση τα διόροφα λεωφορεία!

Mafalda
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Καλά είσαι με το μετρό! Εγώ όταν ήμουν μικρή ενθουσιαζομουν με τις στριφογυριστες πόρτες εισόδου (αυτές που τις σπρώχνεις, καταλάβατε). Μάλιστα, επειδή είχα δει τέτοιες μόνο σε καναδυο μέρη, παρακαλούσα τους γονείς μου να πηγαίνουμε συχνά εκεί για να μπαίνουμε από αυτές τις πόρτες. Τι Άγιος Βασίλης και μ@λακιες!

Stalkerou
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Αν και δεν ειμαι ούτε παιδαγωγός, ούτε γονιός, είχα διαβάσει (ίσως από συνέντευξη του Τριβιζα, δεν θυμάμαι ακριβως) ότι τα παιδιά χρειάζονται τη φαντασία, κάνει το μυαλό τους να δουλεύει και να σκέφτεται για πράγματα, πέραν αυτών που βλέπουν.

Μέλος
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Κειμένων
Εθισμένος στα Lenoji
Συνεργάτης

Βρε παιδιά να ρωτήσω κάτι με αφορμή την ερώτηση; Η παραμυθική φύση του Άη Βασίλη είναι (τουλάχιστον εδώ στην Ελλάδα) κάτι σαν το μητρικό γάλα σε σκόνη; Φοβερά διαδεδομένη στα 80’s-90’s και έκτοτε δαιμονοποιημένη; Γιατί ως παιδί ούτε που μου είχε δοθεί ποτέ η εντύπωση ότι ο Άη Βασίλης παίζει να είναι πιο αληθινός από τον Κοντορεβυθούλη. (Και πιστέψτε με, απολάμβανα τα Χριστούγεννα όσο τίποτ’ άλλο.) Έβλεπα δε αμερικανικές ταινίες όπου τα παιδιά πίστευαν ότι υπάρχει και αναρωτιόμουν γιατί διάολο να τους δώσουν αυτή την ιδέα οι μεγάλοι. Ε και επίσης δε θυμάμαι να χρειάζεται να το κρύψω από κανένα… Διαβάστε περισσότερα »

Mitsi
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Μέντορας

Ρε συ κάτι τέτοιο σκεφτόμουν. Δε θυμάμαι ακριβώς τι πίστευα, ούτε θυμάμαι να μου δημιουργήθηκε και κάποιο τραύμα άμα πίστευα και μετά κατάλαβα το ψέμα. Θυμάμαι όμως να κάνουμε Πρωτοχρονιά σε μια συμμαθήτριά μου οικογενειακώς, ήμουν ακόμα δημοτικό, και ότι ντύθηκε ο πατέρας της αη Βασίλης και μπήκε από το μπαλκόνι αλλά εμείς τον πήρανε είδηση . Δε νομίζω να είχαμε καμία έντονη πίστη ότι είναι αληθινός ντε και καλά, ούτε θυμάμαι να στεναχωρήθηκα και τόσο που δεν ήταν. Φέτος ας πούμε ο μεγάλος μου ανηψιοε γύρισε και είπε στη μητέρα του ότι ξέρω ότι τα δώρα τα παίρνετε εσείς… Διαβάστε περισσότερα »

Piripiri
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Εγώ θυμάμαι ότι είχα πληγωθεί και σοκαριστεί πάααρα πολύ όταν είχα δει όλα τα γράμματα που είχα στείλει στο κομοδίνο του μπαμπά μου. Σοκαρίστηκαν σχεδόν το ίδιο όταν , χρόνια μετά, βρήκα εναν δονητή κάτω από το κρεβάτι τους. Χαχαχαχα. Αλλά και τα δυο τα περιστατικά τα ξεπέρασα μεγαλώνοντας.

Tawn Tawn
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Advocate

Ακριβώς ίδια εμπειρία, γεννημένη το 86. 11 χρονών δεν είναι λίγο μεγάλο το παιδάκι για να πιστεύει ωστόσο;

αράχνη
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Κάποτε, όταν ήμουν πολύ νέα, περίπου 10 χρόνια πριν αποκτήσω παιδιά, διάβασα την αυτοβιογραφία ενός ψυχιάτρου, του Ronald Laing, κι έλεγε ότι ο ίδιος είχε βιώσει πολύ τραυματικά την αποκάλυψη του ψεματος των γονιών του περί ύπαρξης Αη Βασίλη.

https://books.google.gr/books?id=1Z5pAgAAQBAJ&pg=PA8&lpg=PA8&dq=laing+santa+clause&source=bl&ots=LGeQsNPkoF&sig=ACfU3U2KNhbC_rZ-aMeWJWKPj9uDg5qlZw&hl=el&sa=X&ved=2ahUKEwj15ZPZwpnnAhXB3KQKHc3uBSQQ6AEwD3oECAIQAQ#v=onepage&q=laing%20santa%20clause&f=fals

Αυτό μου είχε κάνει μεγάλη εντύπωση και το θυμόμουν. Γιαυτο δεν είπα ποτέ στα παιδιά μου ούτε ότι υπάρχει, ούτε ότι δεν υπάρχει, τα άφησα να νομίζουν ο,τι θέλουν. Για τα δώρα έλεγα ότι τα βάζουμε κάτω από το δέντρο και τα ανοίγουμε την πρωτοχρονιά. Μέχρι που μεγάλωσαν, δεν ρώτησαν τίποτα σχετικά ούτε ανέφεραν τί πιστεύουν οι φίλοι τους.

Mafalda
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Μα πραγματικά! Εντωμεταξύ, το δίλημμα της γραφουσας είναι ψευδοδιλημμα. Αντε και να αποφάσιζε να πει το ψέμα και να αποκαλύψει την αλήθεια όταν το παιδάκι πάει 9.τι γίνεται με τα παιδιά γονιών που έχουν αποφασίσει να κάνουν τα αποκαλυπτηρια μετά τα 11 καλή ώρα; το έχω δει να συμβαίνει, τσακωθηκαν λιγο τα παιδάκια, αλλά τελικά το καθένα παρέμεινε με την άποψη του (δηλαδή την “άποψη” των γονιών του).

πόντια ιντερνάσιοναλ
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Λολ, σωστή η χρονολογική τοποθέτηση του φαινομένου, Iris! Πήγε ασορτί κι Άγιος με όλο το υπόλοιπο παραμύθι. Μετά ήρθε η πραγματικότητα. Θυμάμαι να στεναχωριέμαι κρυφά. Η μια αδερφή μου ήταν έφηβη τότε και οργάνωνε υπερπαραγωγές με τη φιλική συμμετοχή του αδερφού μας, ο οποίος χτυπούσε το κουδούνι και κρυβόταν, ώστε να ανοίξω εγώ, που ως τότε με κρατούσαν απασχολημένη για να μην τον δω, και να βρω τα κουτιά με τα δώρα. Τότε όλοι χαίρονταν, αλλά περισσότερο η αδερφή μου που όπως και τα άλλα δυο μεγαλύτερα μας αδέρφια, ήταν εντελώς στερημένη από δώρα κλπ. Τουλάχιστον η μεγάλη, ως πρωτότοκη,… Διαβάστε περισσότερα »

@
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Όσα λέει η Α, μπα (περί χρησιμότητας κλπ) τα πιστεύω και εγώ αλλά νομίζω ότι στην ηλικία των 2 δεν προσφέρει κάτι η απομυθοποίηση. Καταρχήν το δίχρονο καλά καλά δεν ξέρει τι είναι ο Άγιος Βασίλης, επίσης αν του πεις από τώρα την αλήθεια στην πράξη τον βγάζεις “εκτός” από πολλές δραστηριότητες σε παιδικούς σταθμούς κλπ. Εμείς έχουμε επιλέξει να δίνουμε τις μάχες για τις απόψεις μας σιγά σιγά, και προσπαθώντας να μην τα οδηγούμε στο άλλο άκρο. Νομίζω ότι καλύτερα είναι να πεις την αλήθεια όταν το ίδιο θα αρχίσει να έχει αμφιβολίες και θα σε ρωτήσει. Υπογράφω ότι… Διαβάστε περισσότερα »

no_roots
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Θρύλος

Προσωπικά, αν είχα παιδί, δεν θα ανέφερα καθόλου τον Άγιο Βασίλη και αν το άκουγε από κάπου αλλού θα του έλεγα την αλήθεια, δηλαδή ότι είναι ένα παραμύθι που πολλά παιδάκια πιστεύουν, παρ’ όλα αυτά είναι σκέτο παραμύθι. Στη μικρή μου φίλη, την οποία έχουν καταμπερδέψει με τον Άγιο το Βασίλη και τη νεράιδα που παίρνει τα δόντια και φέρνει λεφτά (ενώ εκείνη ξέρει ότι δεν υπάρχουν), όταν με ρώτησε πολύ εκνευρισμένη πλέον “πες αλήθεια, υπάρχουν ή δεν υπάρχουν;”, της απάντησα πως “δεν υπάρχουν, είναι παραμύθια, αλλά ακόμα και οι μεγάλοι χρειάζονται λίγη μαγεία που και που”. Πολύ ευχαριστήθηκε με… Διαβάστε περισσότερα »

Anna
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Θυμάμαι τόσες λεπτομέρειες από τα Χριστούγεννα, να φτιάχνουμε γλυκά και να μυρίζει το σπίτι κανέλα και να δοκιμάζουμε εκαντοντάδες λαμπάκια για να βρούμε το ένα που είχε καεί και την αίσθηση του να ξυπνάς το πρωί και να έχει χιονίσει. Θυμάμαι τη χαρά του να κατεβάζεις το δέντρο από το πατάρι και να ανοίγεις το κουτί με τα στολίδια. Αλλά δεν μπορώ να θυμηθώ με τίποτα αν πιστεύαμε στον Άγιο βασίλη. Ούτε αν μας είχαν πει ότι είναι αληθινός, ούτε να μας εξηγούν ότι δεν είναι, ούτε άλλα παιδιά να μας “αποκαλύπτουν” κάτι. Μάλλον δεν ήταν τόσο σημαντικό για μας,… Διαβάστε περισσότερα »

Tawn Tawn
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Advocate

Ακριβώς! Νομίζω ότι ποτέ δεν πίστευα στον Άγιο Βασίλη. Ή μάλλον ήθελα να πιστεύω αλλά ήξερα ότι δεν παίζει να υπάρχει. Τουλάχιστον δε θυμάμαι ποτέ να μου αποκαλύπτουν ότι δεν υπάρχει κ εγώ να πέφτω απ’ τα σύννεφα. Τα δώρα τα έφερναν πάντα οι δικοί μου.
Βέβαια μέχρι μεγάλη ηλικία ένιωθα άβολα κοντά σε ανθρώπους με στολές, οπότε ίσως να με βόλευε κ το οτι πίστευα ότι δεν υπάρχει. Χριστουγεννιάτικες βόλτες σε μαγαζιά που έχουν συνήθως κάποιον ντυμένο Αη-Βασίλη ήταν απ’ τα χειρότερα μου και αυτό το θυμάμαι ξεκάθαρα!

πόντια ιντερνάσιοναλ
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Επιβεβαιωμένος Χρήστης
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

την αίσθηση του να ξυπνάς το πρωί και να έχει χιονίσει

Αχ Άννα, πώς με πετσόκοψες έτσι τη βαριόμοιρη μετανάστρια.

Anna
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Ακόμα καλύτερα αν το καταλαβαίναμε το βράδυ, όσο χιόνιζε και βγαίναμε ότι ώρα και να ήταν για χιονοπόλεμο #feeling_nostalgic