Αγαπητή «Α, μπα»: Μπορείς να ακούσεις Morrissey μετά τις ρατσιστικές δηλώσεις που έκανε;

Αν δεν ταυτίζεσαι με τις πολιτικές θέσεις που στηρίζει ακούς Smiths έστω;

Ρε Α, μπα μου που σ αγαπώ και μου αρέσει ο τρόπος που εκφραζεσαι τόσο όσο και τα επιχειρήματα σου θέλω να σε ρωτήσω κάτι που με βασανίζει καιρό. Τελικά Smiths και Morrissey ακούμε; Εννοώ μετά τις εμετικές δηλώσεις και πράξεις του Morrissey. Έχει γράψει όμως και έχει ερμηνεύσει κάποια απίστευτα κομμάτια, τα οποία σε κάνουν να λες πως είναι δυνατόν; Αν δεν ταυτίζεσαι με τις πολιτικές θέσεις που στηρίζει ακούς Smiths έστω; (γιατί οι smiths είναι μπάντα και η δουλειά δεν θεωρείται ατομική)

Δεν ξέρω

Smiths ακούω, Morrissey δεν ακούω, όχι λόγω πολιτικής πεποίθησης, αλλά επειδή οι Smiths μου αρέσουν πολύ, ο Morrissey μόνος του, λιγότερο. Για το θέμα του καλλιτέχνη /ανθρώπου και του διαχωρισμού από το έργο του έχει γραφτεί εδώ και χρόνια ό,τι είναι δυνατόν να γραφτεί. Αν δεν είσαι σίγουρη για το πού βρίσκεσαι προσωπικά, διάβασε σχετικά μέχρι να καταλήξεις κάπου.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

2 points
Upvote Downvote

32
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
18 Θέματα σχολίων
14 Απαντήσεις θεμάτων
1 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
26 Συντάκτες σχολίων
GhostwriterBlanche DuboisBastetbagleall things must pass Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Κατερινιώ
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Πραγματικά, έχει χυθεί πολύ μελάνι για αυτό το ζήτημα, και βλέπω να συνεχίσει η συζήτηση. Υπάρχουν παραδείγματα που υποστηρίζουν και τις 2 πρακτικές, δηλαδή συνδέουμε τον καλλιτέχνη με το έργο και βάζουμε χι και στα δύο, ή χωρίζουμε τον δημιουργό από το έργο του και συνεχίζουμε να το απολαμβάνουμε. Πολλά τα ονόματα, Salvador Dali, Mickael Jackson, Celin (ο συγγραφέας του βιβλίου “Ταξίδι στη άκρη της νύχτας”), και στα καθ’ημάς Μίκης Θεοδωράκης, Άκης Πάνου, (αφαίρεσε μια ανθρώπινη ζωή). Προσωπικά, εγώ είμαι της 2ης άποψης, δηλαδή ότι το έργο που παράγει ένας άνθρωπος αποσυνδέεται από τον ίδιο, και ανήκει στους υπόλοιπους για… Διαβάστε περισσότερα »

Jean Grey
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Και οι αυτοκινητόδρομοι στη Γερμανία καινοτομία των ναζί είναι, τους έφτιαξαν για να πηγαίνουν τα τανκς πιο γρήγορα. Και το παλιό εργοστάσιο της Volkswagen στο Wolfsburg. Πληρωμένα ΟΛΑ με αίμα όπως μου είπε κάποτε Γερμανός φίλος.

Άλλο όμως να διαβάσω ένα ποίημα, ένα βιβλίο, να ακούσω ένα τραγούδι και άλλο να κάνω μια ιατρική εξέταση ή χρήση του αυτοκινητόδρομου. Η σύγκριση είναι λίγο ατυχής. Η ιατρική εξέταση αφορά την υγεία μου και η χρήση του αυτοκινητόδρομου βασική πτυχή της καθημερινότητας. Μπορώ όμως να μην ξανακούσω Michael Jackson αν δεν μπορώ να το διαχωρίσω, δεν είναι ζήτημα επιβίωσης ή πρακτικής καθημερινότητας.

Ghostwriter
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Ναι, αλλά αν δεν είχες τον αυτοκινητόδρομο, και η δυνατοτητα για τεστ Παπ ίσως να ήταν περιορισμένη. Ή μπορεί να μην προλάβαινες να πας νοσοκομείο τον πατέρα σου σε περίπτωση εγκεφαλικού επεισοδίου.

Μαύρος Γάτος
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Οταν η απεχθής (ή απλώς απαράδεκτη) άποψη δεν είναι ενσωματωμένη μέσα στο ίδιο το έργο, τότε απολαμβάνουμε το καλλιτεχνικό έργο, παρόλες τις ενστάσεις για το ποιόν ή τις απόψεις του δημιουργού του. Βέβαια, σε έργα του Σελίν είναι πανταχού παρούσες οι αντισημιτικές απόψεις του και αυτό δημιουργεί πρόβλημα. Ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα προκαλεί το έργο της -εξαιρετικά ταλαντούχου- Λένι Ρίφενσταλ, το οποίο είναι αξεδιάλυτα συνδεδεμένο με τη λατρεία του ναζιστικού ιδεώδους.

αστροπελέκι
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

συμφωνώ, το έργο φεύγει από τον καλλιτέχνη και γίνεται δικό σου, με τις δικές σου προσλαμβάνουσες. Αν ένας στίχος σε ταξιδεύει και σε βοηθά να γίνεις καλύτερος άνθρωπος, σε πάει ένα βήμα παραπέρα ή ένα έργο τέχνης ή ένα κείμενο, δεν ενδιαφέρει η προσωπική ζωή του δημιουργού. Άλλωστε οι περισσότεροι είμαστε βαθύτατα αντιφατικοί και οι καλλιτέχνες ακόμη περισσότερο. Έχει χυθεί πολλή μελάνη και όταν ήμασταν νεότεροι έγιναν επικοί καβγάδες για το θέμα.

Σκιάς όναρ άνθρωπος
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Συνεργάτης

Εμένα μου αρέσουν τα τραγούδια του Σφακιανάκη, πάρα πολύ. Τα τελευταία χρόνια έχω αποφασίσει ότι δεν υπάρχει περίπτωση να πληρώσω για τον ακούσω ή να τον δω ζωντανά, αλλά τα τραγούδια του τα ακούω και τα χορεύω γιατί μου αρέσουν πολύ. Εκτελέσεις τους από άλλους τραγουδιστές δε μου αρέσουν.

stephiestep
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Λοιπόν, είχα τον ίδιο προβληματισμό, και με τον Morrissey και με τους Radiohead έπειτα απ’ τη στάση τους απέναντι στην Παλαιστίνη (παλιότερα και με τους Joy Division και την ενδεχόμενη – ; – επιρροή τους από τους σκοτεινούς κόλπους της white supermacy και το ναζισμό). Μπορώ να πω ότι με βοήθησε η ιδέα που αναφέρει και η Αμπά, ο διαχωρισμός της βιογραφίας του ατόμου που δημιουργεί απ’ το δημιούργημα αυτό καθεαυτό. Ωστόσο, παρότι είχα πολύ ισχυρή μέσα μου αυτή την ιδέα, δυσκολεύτηκα να ξανακούσω Radiohead με τον ίδιο τρόπο που άκουγα και μαγευόμουνα μικρότερη. Είναι το ίδιο συναίσθημα που βιώνω… Διαβάστε περισσότερα »

didi
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Λοιπόν το είχα σκεφτεί έντονα για το Michael Jackson , του οποίου τη μουσική λατρεύω, τον θεωρώ θεμελιωτή της σύγχρονης ποπ, αλλά δν παύει να κατηγορείται για αισχρά εγκλήματα (δεδομένου ότι δεν υπάρχει καταδικαστική απόφαση μένω στο κατηγορείται). Κ κατέληξα ότι μπορείς να θαυμάζεις το έργο κάποιου, τη συνεισφορά του στο πνεύμα, τον αθλητισμό κλπ (πολλά παραδείγματα ζωγράφων, μουσικών , αθλητών, ηθοποιών, με ρατσιστικές αντιλήψεις και πράξεις / βιασμούς,ασέλγεια κλπ κλπ- μην μπω σε μακροσκελείς λίστες) και να τον απεχθάνεσαι σαν άνθρωπο κ προσωπικότητα. Αν θα έπρεπε να μπουν αυτοί οι άνθρωποι στη φυλακή για πάντα; Σαφώς!!! Σαφέστατα! Αν τη… Διαβάστε περισσότερα »

Mitsi
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Μέντορας

Γεγονός είναι ότι εγω προσωπικά ξενέρωσα με Morrissey. Εντάξει δε θα αλλάξω σταθμό στο ραδιόφωνο όταν παίζει κομμάτια του, αλλά δε θα αγόραζα ας πούμε τη μουσική του, ούτε θα πήγαινα σε συναυλία του. Τώρα για τους Smiths πιο δύσκολα τα πράγματα, κυρίως γιατί μου αρέσουν περισσότερο. Οπότε ίσως βοηθάει να σκέφτομαι ότι εκείνη την εποχή δεν είχε εκδηλώσει τέτοιες απόψεις, ότι ήταν νορμάλ και μετά έπαθε λοβοτομή ξέρω γω. Είναι δύσκολο να αποσυνδέσεις τον δημιουργό από το δημιούργημα όταν το ένα είναι αριστούργημα και ο άλλος εμετικός.

Μαύρος Γάτος
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

“εκείνη την εποχή δεν είχε εκδηλώσει τέτοιες απόψεις, ότι ήταν νορμάλ και μετά έπαθε λοβοτομή ξέρω γω. ” : πράγματι, οι καλλιτέχνες όπως και όλοι οι άνθρωποι αλλάζουν, και συχνά, η αλλαγή τους έχει επιπτώσεις και στην ποιότητα του έργου τους. Ακόμα και στην περίπτωση του Σαββόπουλου, του οποίου η νεορθόδοξη ηθικιστική εθνικιστική και συντηρητική στροφή δεν μπορεί να συγκριθεί με τα ολισθήματα του Μορισέυ, αυτό είχε αντίκτυπο και στην ποιότητα του μεταγενέστερου έργου του, και προκάλεσε αργότερα το στερέμα της έμπνευσης του, το οποίο τον οδήγησε στην αναζήτηση της διαρκούς μηντιακής παρουσίας.

Mushu
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Τον ίδιο προβληματισμό είχα και εγώ με τον Αnselmo εδώ και χρόνια, αλλά τους Pantera δύσκολα τους κόβεις

bagle
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Δεν κόβεις εσύ τους Pantera.
Οι Pantera κόβουν εσένα.

pure cult
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Συμμετέχων

Σε παρόμοια λογική κινήθηκε και ο nick cave, σε περσινή του δήλωση, όπου εξίσωσε την άκρα δεξιά με την antifa. Μάλλον ήταν υπό την επήρεια του morissey effect! Εγώ τους ευχαριστώ βαθύτατα για την προσφορά τους στη μουσική και δε θα σχολιάσω περαιτέρω..

Scout
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Συμμετέχων

Τον Πολάνσκι τον παιδοβιαστη θα τον ξεπλύνουμε και αυτόν γιατί έκανε καλές ταινίες ;

Φούστα Κλαρωτή
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Οι Smiths είναι από τα αγαπημένα μου συγκροτήματα και δεν μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου χωρις αυτούς. Δε θα αποκυρρήξω το έργο που παρήγαγε κάποιος αρκετές δεκαετίες πριν επειδή σήμερα πιστεύει μαλα..ες. Δε θα πήγαινα όμως τώρα σε κάποια συναυλία του ούτε θα αγοραζα το νέο του δίσκο. Οι άνθρωποι αλλάζουν και η αλλαγή του Morrissey προς το χειρότερο μου φαίνεται εξωφρενική για έναν άνθρωπο που έγραψε αυτά που έγραψε στο παρελθόν. Η κουβέντα όμως είναι τεράστια. Πού σταματάει το έργο και πού αρχίζει ο καλλιτέχνης; Η διασκέδαση και η “κατανάλωση” της τέχνης πόση σχέση έχουν με το ποιόν… Διαβάστε περισσότερα »

Melia
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Το παράδειγμα του Michael Jackson είναι ενδιαφέρον, γιατί τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα τραγούδια του δεν ακούγονταν πουθενά, και μετά το θάνατό του επέστρεψαν δριμύτερα. Και παρά τις καινούριες αποκαλύψεις πρόσφατα, δεν τα βλέπω να εξαφανίζονται ξανά. Νομίζω ότι δύο πράγματα έπαιξαν ρόλο. Πρώτον, ότι για πολύ κόσμο το όριο είναι να μην στηρίζουν οικονομικά τους προβληματικούς καλλιτέχνες. Οπότε, μετά θάνατον μπορούν να κρατήσουν το έργο και να παραμερίσουν τον άνθρωπο. Το δεύτερο είναι ότι η πάροδος του χρόνου απαλύνει τις εντυπώσεις και μας βοηθά (καλώς ή κακώς) να διαχωρίσουμε το έργο από τον άνθρωπο. Εγώ ας πούμε… Διαβάστε περισσότερα »