Αγαπητή α,μπα, μέχρι στιγμής σχεδόν όλοι οι προβληματισμοί που έχουν στείλει άτομα σχετικά με τον ή την σύντροφό τους, ήταν μεγάλα red flags και σημαντικοί λόγοι χωρισμού. Μέσα από αυτό το σάιτ έχω μάθει σε μεγάλο βαθμό πλέον να τα αναγνωρίζω κι εγώ στις προσωπικές μου σχέσεις. Έχεις πει όμως (και γενικά είναι προφανές) ότι καμία σχέση δεν είναι ΤΕΛΕΙΑ, αφού οι άνθρωποι δεν είμαστε τέλειοι. Μπορείς μήπως να μας δώσεις κάποιο παράδειγμα εσύ ή οι αναγνώστ(ρι)ες ενός καβγά που μπορεί να συμβεί και να είναι υγιής; Και δεν εννοώ μόνο ως προς την επίλυσή του, αλλά τον προβληματισμό αυτού καθαυτού. (Πχ εγώ στην πρώην μου σχέση είχα τσακωθεί γιατί ο άλλος είχε θέμα που θα έβγαινα για πρώτη φορά με παιδικό μου φίλο που είχα χρόνια να δω, επειδή κατά την γνώμη ΤΟΥ αυτός φαινόταν αντικειμενικά ωραίος -και πέφτουλας- και μπορεί να την έπεφτε και σε μένα ((ή μπορεί να φοβόταν ότι θα έκανα εγώ κίνηση, δεν ξέρω ούτε με νοιάζει)). Με εκβίαζε πως αν βγω μαζί με τον άλλον -μεσημεριάτικα για καφέ εντωμεταξύ, δηλαδή κανένα δικαίωμα δεν είχα δώσει- θα με χωρίσει. Εν τέλει του είπα ότι εγώ θα βγω και αν θέλει ας με χωρίσει, και κάπως έτσι τελείωσε το πράγμα). Απλά όσο σκέφτομαι γενικά τους καβγάδες μαζί με αυτόν ή με άλλους πρώην, δεν μου έρχεται κανένας που να είναι νορμάλ και “υγιής”. Επειδή δεν είμαι σίγουρη αν έβγαλαν νόημα όλα αυτά που είπα, να εξηγήσω οτι προφανώς και γνωρίζω ότι τα προβλήματα λύνονται εύκολα πολιτισμένα αν έχουν την ωριμότητα και οι δυο πλευρές. Αλλά μου φαίνεται πως όλα τα προβλήματα που προκύπτουν ή μπορεί να προκύψουν βασίζονται σε κάτι μη λογικό (όπως αυτός που ζήλευε λόγω δικής του ανασφάλειας). Δεν μπορώ να σκεφτώ κάποια αφορμή για τσακωμό, όπου να μην ειναι ξεκάθαρο ποιος έχει δίκιο και ποιος ειναι παράλογος. Ή να μην είναι ξεκάθαρο αν πρέπει να χωρίσεις ή όχι (ξέρω οτι ως ψυχολόγος δεν μπορείς να πεις “χώρισε” αλλά έλα τώρα, πάντα φαίνεται ξεκάθαρα η σχέση του άλλου ειδικά όταν δεν εισαι σε αυτή).
Μπορώ να σου πω άπειρα παραδείγματα που δείχνουν ότι δεν υπάρχει κάποιος που έχει ξεκάθαρα δίκιο, και όλα έχουν ένα κοινό: δεν πρόκειται για ζητήματα που περιορίζονται οι ελευθερίες του άλλου. Είναι άλλο να λες «εγώ δεν θέλω να βγαίνω με πρώην» και εντελώς άλλο «δεν αφήνω εσένα να βγαίνεις με δικούς σου πρώην».
Είναι άλλο να λες «οι καλύτερες διακοπές είναι ελεύθερο κάμπινγκ» και άλλο να λες «αν δεν κάνεις ελεύθερο κάμπινγκ μαζί μου, θα σε χωρίσω». Μπορείς να τσακωθείς (ή να «τσακωθείς» για πραγματικά οτιδήποτε, να διαφωνήσεις από την ώρα του μεσημεριανού μέχρι την στάση του Ισραήλ, και όλες αυτές οι διαφωνίες μπορεί να είναι πολιτισμένες (ή όχι πολιτισμένες) αλλά να μην είναι ΚΑΜΠΑΝΕΣ, επειδή ο καθένας υποστηρίζει την άποψη του χωρίς να περιορίζει τις ελευθερίες του άλλου, χωρίς να εκβιάζει, και έχοντας την ωριμότητα να κάνει συμβιβασμούς (θα κάνουμε ελεύθερο κάμπινγκ αλλά μετά θα μείνουμε λίγες μέρες και σε ένα δωμάτιο).
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Δεν μπορώ να φανταστώ πώς δεν μπορείς να φανταστείς τσακωμό που να μην είναι 100% το δίκιο μόνο με τη μία πλευρά, μα το Δία.
Το “δεν θα βγεις με τον παλιό φίλο επειδή έτσι θέλω και αν το κάνεις θα χωρίσουμε” δεν είναι αντικείμενο καυγά ή συζήτησης, είναι λόγος άμεσης αποχώρησης. Δεν είναι διαφωνία, είναι εκβιασμός και χειριστικότητα. Ο σώζον εαυτόν σωθήτω, οπισθοχώρηση και βαλίτσα.
Διαφωνία είναι το πώς θα μπαίνουν τα πιάτα στο πλυντήριο πιάτων, ή τι χρώμα θα είναι οι κουρτίνες και λύνονται με συζήτηση και συμβιβασμούς (και αν πιεστούμε ένα ξεγυρισμένο καυγά να τον ευχαριστηθούμε).
Α, αυτό με το πλυντήριο πιάτων αγαπημένο θέμα τσακωμού. Εγώ τα βάζω όπως πιστεύω πως είναι καλύτερα, ο σύζυγος μετά πηγαίνει από πίσω σαν την κακια πεθερά και τα αλλάζει κατά πως νομίζει, εγώ εκνευρίζομαι γιατί κάνουμε διπλοδουλεια λες και δεν έχουμε με τίποτα άλλο να ασχοληθούμε και κάπως έτσι καταλήγουμε να τσακωνόμαστε κάθε τρίτη μέρα για αυτό το θέμα. Συμβιβασμός ακόμα δεν έχει βρεθεί, έχουμε ζητήσει από τον ΟΗΕ να μεσολαβήσει για αυτό το τόσο φλέγον ζήτημα! Επί της ερώτησης, αγαπητή φίλη, ξεκίνα να αναρωτιεσαι πώς διαχειρίζονται ζευγάρια θέματα όπως το πού θα μείνει ή σε ποιο σχολείο θα… Διαβάστε περισσότερα »
Απ’τη μια υπάρχουν και άνθρωποι που δεν νιώθουν καλά μ’αυτα (τα “πάω να δω μια φίλη μου”/”πάω να δω έναν φίλο μου”, αντίθετου φύλου) κι αν κρίνεις απ’το ότι κι οι ίδιοι όταν είναι σε μια σχέση κάνουν λίγο τη θυσία να τα περιοριζουν/κόβουν, μπορείς να πεις ότι είναι πιο πολύ θέμα νοοτροπίας παρά εγωισμού. Απ’την άλλη πιστεύω ότι γενικά δεν αξίζει να αλλάζεις παρά μα πάρα πολύ τον εαυτό σου (κι όχι λίγο, όπως καθένας κ καθεμιά αλλάζει λίγο όταν ερωτεύεται κ στο μικρό βαθμό το βρίσκω όμορφο) για μια σχέση…να παριστάνεις το party girl και τη “χαλαρή” με… Διαβάστε περισσότερα »
Ως άτομο που έχει τσακωθεί πολύ στη ζωή του, έχω βγάλει το συμπέρασμα ότι ο καυγάς είναι παντελώς άχρηστος και σοβαρότατη ένδειξη για να μην πω απόδειξη, ότι δεν ταιριάζεις με τον άλλον. Καυγά εννοώ , όταν σου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι, μιλάς, αλλά ο άλλος δεν ακούει και λέει τα δικά του, όταν νοιώθεις απέραντο θυμό, γιατί προφανώς σου έχει παραβιάσει προ πολλού και πολλές φορές τα όρια σου. Δεν είναι διαφωνία ή σύγκρουση ο καυγάς. Είναι θυμός. Προσωπικά πάντα, όταν θυμώνω έχει αρχίσει να τελειώνει η ιστορία. Ποτέ στη ζωή μου , δεν έλυσα τίποτα με τους… Διαβάστε περισσότερα »
Έχω βρει άκρως βοηθητικό το βιβλίο “Μη βίαιη επικοινωνία” (Rosenberg Marshall).
Θα θέσω ένα παράδειγμα δικής μου πρόσφατης εμπειρίας που δεν έφτασε ποτέ στο σημείο να γίνει καβγάς γιατί αντιμετωπίστηκε και από τις δύο πλευρές ώριμα. Τραβιομουν με έναν τύπο και είχαμε κανονίσει να έρθει από το σπίτι ένα βράδυ αλλά μου το ακύρωσε γιατί ήθελε να πάει σε ένα τραπέζι με τους φίλους του. Με ενόχλησε γιατί εγώ είχα πάει να δω τους γονείς μου και επέστρεψα νωρίτερα σπίτι για να έρθει. Δεν του είπα τίποτα μέσω τηλεφώνου ή μηνυμάτων γιατί ήξερα πως επειδή ήμουν φορτισμένη μπορεί να γινόταν παρεξήγηση. Την επόμενη φορά που συναντηθήκαμε του εξήγησα ότι με ενοχλεί… Διαβάστε περισσότερα »
Για μένα το κλειδί είναι να μην υπάρχουν προσβολές.
Δεν έχουμε μάθει να κάνουμε πολιτισμένες διαφωνίες , συνήθως οι διαφωνίες καταλήγουν σε καβγά και επίδειξη ισχύος και πολλές φορές και σε ανούσιους χαρακτηρισμούς. Μέσα σε αυτό το κλίμα χάνεται ο λόγος διαφωνίας και μένουν οι χαρακτηρισμοί.
Οπότε θεωρώ ότι βασική διαφορά είναι ο άλλος να διαφωνεί επί του θέματος και όχι επί του προσώπου.
πχ. διαφωνώ ότι το παγωτό σοκολάτα είναι το πιο νόστιμο παγωτό vs είσαι χαζή/ός που πιστεύεις ότι το παγωτό σοκολάτα είναι πιο νόστιμο.
Κοίτα, προφανώς θα υπάρξουν καβγάδες σε όλες τις σχέσεις. Υπάρχουν όμως ορισμένα καμπανάκια, τουλάχιστον από τη δική μου εμπειρία σε μακροχρόνια σχέση που έχουμε κάνει καβγάδες όλων των ειδών… Δυστυχώς δεν μπορούμε πάντα να τα ξεχωρίσουμε, άσε που πλέον ως γυναίκες έχουμε πάντα και το φόβο μη μπλέξουμε με κανέναν που είναι γαϊδούρι ξεσαμάρωτο (συγγνώμη, γαϊδουράκια). Επομένως, αυτή η ανησυχία είναι λογική. – Αν παρατηρείς π.χ. ότι μαλώνετε συχνά για το ίδιο θέμα, μπορεί να μην έχει ο ένας δίκιο και ο άλλος άδικο, αλλά να είναι ένα θέμα που θα πάρετε απόφαση ότι έχετε διαφορετική άποψη, και αν πραγματικά… Διαβάστε περισσότερα »
Αχ, αυτό το κάμπινγκ. Δέκα χρόνια προσπαθεί ο κυρ Χαζμπαντ να με πείσει τι ωραίο που είναι το ελεύθερο κάμπινγκ, και τι καταπληκτικες island hopping διακοπές έκανε τότε επί Πλαστήρα, που να χτυπάει τον κωλο του κάτω δεν με πείθει…ε, είδε κι απόειδε – φετος θα πάρει τους γιους του να πάει… Στο ερώτημα σου γράφουσα, όλες οι διαφωνίες μπορούν να γίνουν εν δυνάμει τσακωμοί. Τι μου ‘πε η μανα σου, τι σου’πε η μάνα μου, τι έκανε το παιδι, τι γίνει με τα λεφτά, τι μανάρι είσαι εσύ, όλα έχουν γίνει τσακωμοί βαρβάτοι, πνιχτοί, φωναχτοί, μπροστά στα παιδιά, σε… Διαβάστε περισσότερα »
αχ χααανεις! δώσε μια ευκαιρία στο καμπινγκ. κι αν κουραστείς, νοίκιασε δωμάτιο βρε αδερφέ!
Πολιτισμένος “καυγάς” όπως λες συνήθως γίνεται στα πλαίσια μιας διαφωνίας, όπου οι τόνοι δεν ανεβαίνουν, καθώς έτσι έχουμε συνηθίσει να ορίζουμε τον καυγά. Ή αν ανέβουν, θα κατέβουν γρήγορα. Το υγιές είναι ο καθένας να ορίζει τα όριά του και να μην καταπιέζεται, όπως π.χ. είπε η Λένα για τις διακοπές. Δεν είναι κακό να διαφωνείς, κακό είναι να εκβιάζεις και ο/η άλλος/η να εξαναγκάζεται σε κάτι που δεν του/της αρέσει. Είτε αυτό είναι να μη βγει για καφέ με έναν/μία πρώην που δεν τρέχει κάτι, είτε είναι το ελεύθερο κάμπιγκ.
Δεν είμαι σίγουρος πως ακριβώς εννοείς τους τσακωμούς, στον δικό μου ορισμό δεν περλαμβάνουν μόνο ότι έχει μέσα εκβιασμούς, φωνές, απειλές και σου κρατάω μούτρα για τιμωρία. Γιατί αλλιώς, ναι, σε γενικές γραμμές αυτά δεν είναι και πολύ υγιή.
Επίσης δεν έχουν να κάνουν όλα τα προβλήματα με παρόλογες απαιτήσεις, γιατί επίσης γενικά το να θεωρείς ότι ο συντροφός σου είναι εντελώς παράλογος σε σοβαρά θέματα δεν είναι και καλή βάση για σχέση.