Α μπα μου είμαι 35 χρόνων και ελεύθερη και οι περισσότεροι φίλοι και γνωστοί είναι παντρεμένοι με παιδιά. Εγώ είμαι πολύ ευχαριστημένη με τη ζωή μου, ζω τη ζωή που θέλω και ποτέ δεν ήταν προτεραιότητα μου να παντρευτώ, ούτε τρελαίνομαι στην ιδέα να είμαι σώνει και καλά δεσμευμένη. Ενώ προφανώς δεν έχω παραπονεθεί ποτέ για τη ζωή μου σε φίλες μου, συχνά εισπράττω μια λύπηση και έναν οίκτο είτε προς άλλες γυναίκες που δεν έχουν παιδιά είτε προς εμενα. Πχ παραπονιέται μια για τα οικογενειακά προβλήματα και μου λέει εντάξει το ξέρω ότι και η μοναξιά που βιώνεις είναι δύσκολη αλλά κλπ κλπ.Μα δεν νιώθω μοναξιά της λέω. Η πχ μου λέει μια άλλη πωπω η τάδε δεν έχει παιδιά. Και πολλά πολλά τέτοια παραδείγματα. Δεν πρόκειται να αναλωθώ στο να διαφημίζω το πόσο καλά και ανέμελα περνάω η να περάσω στην αντεπίθεση και να αρχίσω να τις λυπάμαι για όλες τις ευθύνες που έχουν αναλάβει από μικρές, αλλά έχεις κάτι να προτείνεις;
– Love and married?
Να έχω κάτι να προτείνω που εξαφανίζει την πατριαρχία από τα κεφάλια όλων; Όχι, δεν έχω.
Δεν ξέρω αν σε βοηθάει σε κάτι, πραγματικά το ελπίζω γιατί αυτή η ερώτηση επαναλαμβάνεται στο διηνεκές με παραλλαγές «δεν έχω παιδιά/έχω παιδιά από μικρή/μικροδείχνω/μεγαλοδείχνω/έχω κυτταρίτιδα/θέλω να κάνω πλαστική/θέλω να δουλέψω/δεν θέλω να δουλέψω και όλοι μου κάνουν παρατηρήσεις και ανακατεύονται και λένε τη γνώμη τους» αλλά δεν τα έχουν βάλει όλοι μαζί σου επειδή δεν έχεις παιδιά. Όλοι τα έχουν βάλει με όλες τις γυναίκες, γιατί ό,τι και να κάνουν οι γυναίκες, είναι λάθος.
Δεν μπορούν ποτέ να τα κάνουν σωστά. Αυτός είναι ο λόγος ύπαρξης αυτού του σάιτ.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Αγαπητή φίλη θα μιλήσω ως γυναίκα που δεν έχει και δεν θέλει παιδιά και λαμβάνει αυτές τις συμπεριφορές που αναφέρεις. Όταν οι φίλες σου κόπτονται να σου αποδείξουν ότι πρέπει να έχεις παιδιά δεν είναι από οίκτο είναι από φόβο. Τις τρομάζει η πιθανότητα να είναι μια γυναίκα ευτυχισμένη χωρίς παιδιά γιατί δεν ηξεραν ότι υπήρχε αυτή η επιλογή και ακυρώνεται η κοσμοθεωρία τους. Πρέπει λοιπόν να βρουν έναν τρόπο να το δικαιολογούν στο μυαλό τους και ο ευκολότερος τρόπος είναι να βάλουν εσένα στην θέση της κακομοίρας που κάνει κάτι λάθος και χάνει την χαρά της ζωής. Αυτό που… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ απόλυτα!! Αρκετές επίσης ζηλεύουν που δεν είχαν το σθένος να επιλέξουν και αυτές μια παρόμοια ζωή.Δεν εννοώ φυσικά πως όλες όσες κάνουν παιδιά δεν τα ήθελαν.Εχω γνωρίσει γυναίκες που συνειδητά έκαναν παιδιά επειδή απλώς το ήθελαν διακαώς και καμιά από αυτές δεν μιλάει υποτιμητικά για όσες δεν έχουν.Οσες φέρονται έτσι ανήκουν στην κατηγορία που περιγράφεις.
Εγώ είχα παρόμοια αντιμετώπιση από φίλες όταν ήμουν χωρίς σχέση για κάποια χρόνια. Και ανακινούσαν το θέμα και ξεκινούσαν συζητήσεις συνεχώς για το ότι πρέπει να βρω σχέση, σε βαθμό που ένιωθα πολύ άσχημα. Μερικά χρόνια μετά έχουν ανοίξει στόματα σχετικά με τα προβλήματά τους με τους συζύγους, με τα παιδιά, με την πίεση, με κρίσεις τύπου “δεν έχω κανει τίποτα στη ζωή μου” κι έτσι εξηγήθηκαν πολλά.
Ναι αυτό το μισείς τα παιδιά το ακούω και γω. Κατά τη γνώμη μου είναι χειρισμός για να νιώσεις φρικτός που μισείς τα παιδιά και να παραδωσεις τα όπλα. Πάντα απαντάω σε αυτό: σοβαρά τώρα πιστεύεις ότι δεν υπάρχει τίποτε άλλο μεταξύ του αγαπώ τα παιδιά και μισώ τα παιδιά;;; Με ύφος: έχεις πρόβλημα κοπέλα μου. Μετά νιώθουν αυτές ηλίθιες δεν έχουν τι να πουν και σταματάνε. Γενικά ειμαι της θεωρίας μιλα τους στην γλώσσα που καταλαβαίνουν. Άνθρωπος που δεν έχει την διακριτικότητα να μην ανακρίνει κάποιον για τις επιλογές του καταλαβαίνει μόνο έτσι.
Τhe other moomin, η περίπτωσή σου είναι σχετικά εύκολη. Το πρόβλημα είναι πώς θα μπορούσε όμως να αντιδράσει καποια που ενω θέλει παιδιά, δεν έχει βρει τον κατάλληλο σύντροφο ή έχει πρόβλημα και δεν μπορέί να κάνει; Σε αυτές τις περιπτώσεις είναι μαχάιρι αυτές οι αδιάκριτες ερωτήσεις και ο οίκτος των άλλων.
Δεν πιστεύω ότι υπάρχουν ευκολες και δυσκολες περιπτώσεις όταν πρόκειται για κοινωνική πίεση Σουσουράδα. Έχω μια φίλη η οποία έφτασε σε βαριά κατάθλιψη γιατί άκουγε αυτούς που της λέγανε ότι δεν είναι φυσιολογική που δεν θέλει παιδιά. Πιστεύω ότι σε όλες οι περιπτώσεις το κατά πόσον οι αδιάκριτες ερωτήσεις είναι μαχαίρι στην καρδιά ή όχι έχει να κάνει με το ποσο άφηνεις να σε επηρεάζουν οι γνώμες των άλλων. Το θέμα περισσότερο κατ εμε είναι ότι δεν είναι αποδεκτό να γίνονται τέτοιες ερωτήσεις σε καμία γυναίκα θέλει δε θέλει, μπορεί δεν μπορεί και πρέπει όσες και όσο αντέχουμε, να μιλάμε… Διαβάστε περισσότερα »
Η απάντηση (αφού δήθεν το σκεφτείς λίγες στιγμε, και στο χαλαρό) είναι:
“Όχι, απλώς τα αντιπαθώ συλλήβδην”.
Αν είχες πχ τέσσερα παιδιά ή ένα παιδί, ή gay παιδί, ή υιοθετημένο παιδί, ή αποκτήσεις παιδί στα 44, πιστεύεις ότι θα γλυτώσεις την κριτική; Γελάω πικρά…. Είσαι γυναίκα, πράγμα που σημαίνει ότι στάνταρ κάνεις κάτι λάθος. Όμως ο κόσμος το ξέρει και θα στο υποδείξει, ευτυχώς για σένα (not)
Η αλήθεια ειναι πως από τότε που έκανα το παιδί, ο χρονος πρηξιματος μειώθηκε δραματικά.ΑΛΛΑ δεν σταμάτησε!! Επιβεβαιώνω πως έχουν άρχισει τα ένα ίσον κανένα,πότε το δεύτερο κτλ. Συνήθως απαντώ επιθετικά και ίσως προσβλητικά,μπας και καταλάβουν ότι οι προβολές δεν είναι καλό πράγμα.
Μα τι συζητάμε,πριν κάνω το παιδί λέγανε θα σε πάρουν τα χρόνια,δεν είσαι μικρή κτλ και τώρα τους λέω μα κοντεύω 41 χρονών, λένε ε σιγά μέχρι 47 γεννάνε. Μιλάμε για παράνοια
Εμένα το αντίθετο: ήμουν 42 και νιόπαντρη, με είχανε ζαλίσει να κάνω παιδί και να κάνω παιδί, αλλά μόλις το έκανα και τόλμησα να πω πως θέλω δεύτερο, ξαφνικά θυμήθηκαν όλοι ότι είμαι πολύ μεγάλη και πολύ διαβητική και πόσο επικίνδυνο και ανεύθυνο είναι. Δηλαδή, εντάξει γιαγιάκα, σ’ την κάναμε τη χάρη να επιτρέψουμε στην ελαττωματική σου μήτρα να τεκνοποιήσει για να γίνεις μάνα κι εσύ ρε κακομοίρα, αλλά μην παίρνεις και πολύ αέρα, δε θα μας χαλάσεις εσύ την ευγονική… Σιχτίρ, πουθενά δεν τους βρίσκεις.
Εγώ είμαι έγκυος και ήδη μου μιλάνε για την επόμενη εγκυμοσύνη μου🙄 Έχουμε ξεφύγει τελείως.
Με το καλό (και τα δυο!), κουτάβι μας!
Πατερας παλιου συμμαθητη με συνανταει τυχαια και μου λεει τι κανεις? Ο Μανωλης εχει ενα γιο και περιμενει το δεύτερο. Εσυ παντρεύτηκες? εχεις παιδια? ΟΧΙ? Τι περιμένεις? Γιατι τι να τα κανω του λεω με ειλικρινη απορια., Απορησε κι αυτος γουρλωσε μάτια, του χαμογελασα κι εφυγα Τρολάρισμα στους ξέμπαρκους, και στους κοντινούς σου ειλικρίνεια καποια στιγμη που θα εχεις ορεξη: “εγω πάντως δεν πνιγομαι στη μοναξια ειμαι καλα με τα πανω και τα κατω μου όπως όλοι μην αποφασιζεις για μενα, αν μπορεις!” Ε οχι και να αποφασιζουνε οι φιλες σου (οι φιλες σου!! ) οτι εισαι για λύπηση, εκει… Διαβάστε περισσότερα »
Εγω παντως οταν νιωθω οτι με υποτιμουν ή οτι καποιος εχει λαθος εικονα για το οτιδηποτε, εξηγω την πραγματικοτητα. Οχι φυσικα στον καθε ασχετο η σε ατομα που δεν εχει νοημα (πχ που δεν ξερω καν). Για παραδειγμα κατα την διαρκεια της καραντινας του Μαρτιου σε ενα call με κατι συναδελφους μου ελεγε μια, ποσο δυσκολα πρεπει να περναω σπιτι με 2 παιδια και ποσο λυπαται για ολους εμας που κλειστηκαμε σπιτι με τα παιδια μας. Φυσικα και της ειπα οτι με τετοιο τρεξιμο που ζουσαμε εγω και ο αντρας μου, η καραντινα ηταν μια πρωτης ταξεως ευκαιρια να ζησουμε,… Διαβάστε περισσότερα »
Με μπερδεύει το ότι έρχονται τα σχόλια από φίλες. Δεν θα αλλάξουν μυαλά, αλλά δεν σε ξέρουν; Αν τους πεις τι σε ενοχλεί δεν θα καταλάβουν; Δεν μιλάμε για κάποιον τυχαίο, αλλά για τους ανθρώπους που θεωρείς συμμάχους. Κι εγώ λυπήθηκα το γείτονα χθες που κατεβήκαμε μαζί με το ασανσέρ με τα τρία παιδιά του, 2-4 χρονων που δύο τσίριζαν και ένα έκλαιγε στις 6 το πρωί και μετά αυτό που δεν ήταν στο καρότσι (διπλό, που είχε κολλήσει στην πόρτα) άρχισε να τρέχει στον θεοσκότεινο κήπο, αλλά δεν του το είπα μέσα στα μούτρα του. Λίγο πρέπει να καταλαβαίνουμε… Διαβάστε περισσότερα »
Αντε καλέ… Δεν το λέω μεσα στα μούτρα του επειδή αυτή είναι η ζωή που επέλεξε, ή τουλάχιστον η ζωή που ζει. Και επειδή δεν ξέρω τι υπάρχει μέσα στο κεφάλι του. Κι επειδή δεν έχω ανάγκη να κάνω άλλους ανθρώπους να νιώσουν άσχημα για τη ζωή τους για να νιώσω καλύτερα με τη δική μου. Και επειδή δεν μου πέφτει λόγος (μέχρι όπως είπε η αδερφή μου να χρειαστεί να καλέσουμε τις κοινωνικές υπηρεσίες για προστασία των γονιών γιατί τα γλυκούλια είναι… απαιτητικά 😉) Αν ήταν να κόβω τις προσβολές επειδή έρχονται σε αντίθεση με τη νόρμα δε θα… Διαβάστε περισσότερα »
η Λενα σου ειπε την θεωρια και εγω θα σου δωσω ενα παραδειγμα. Εν συντομια το εργασιακο μου περιβαλλον αποτελειται αποκλειστικα απο αντρες. Ειμαι στον χωρο σχεδον 20 χρονια, δηλαδη, απο αγριο νιατο μεχρι τωρα στα 40+ περιπου. Λοιπον, μια ζωη μου τα πρηζαν για τα παντα. 1)ημουν μικρη; εκανα οργια 2)μετα τα 30; ποτε θα παντρευτεις 3)μετα τα 35; ποτε θα κανεις παιδια 4)μετα κανεις παιδια σε παροπλιζουν γιατι “εισαι μανα παιδια” στο τωρα παντρευτηκα εκανα παιδια πηγα δηλαδη “by the book” ΑΛΛΑ ο αντρας μου πλενει πιατα και κανει το νοικοκυριο. Οποτε 5)αχ τον καημενο που εμπλεξε. Εδω… Διαβάστε περισσότερα »
Οι τελευταίες γραμμές είναι τόσο αληθινές και σκληρές μέσα στην αλήθεια τους. Ό,τι και να κάνουν οι γυναίκες είναι λάθος και τιμωρούνται για αυτό. Για την ύπαρξη τους, την φωνή τους, τα θέλω τους, το σώμα τους. Άραγε ποτέ έγινε ακριβώς γεννήθηκε η πατριαρχία; Σε ποια χρονική στιγμή θεώρησαν οι άντρες ότι είναι το κυρίαρχο φύλο και οι γυναίκες απλά αντικείμενα για κακοποίηση, εκμετάλλευση και εξευτελισμό; Δεν υπήρχε ποτέ στον κόσμο μια μητριαρχική κοινωνία; Όπου η γυναίκα ήταν ισότιμη, άξια σεβασμού και ελευθερίας;
Επίσης γνωρίζουμε ελάχιστα για την κοινωνική οργάνωση των μητριαρχικών κοινωνιών. Μητριαρχία σημαίνει ότι οι κληρονόμοι μετράνε από την πλευρά της μητέρας. Αλλά αυτό δεν σημαίνει αυτόματα ισότιμη ή ανώτερη θέση των γυναικών στην κοινότητα. Ακόμα και η πατριαρχική εβραϊκή κοινωνία έχει το μητριαρχικό κατάλοιπο ότι η θρησκευτική ιδιότητα του Εβραίου κληρονομείται μέσω της μητέρας.
Και γιατί να μην περάσεις στην αντεπίθεση; Υπάρχει σοβαρή περίπτωση εσύ όντως να περνάς πολύ καλύτερα από πολλές από τις φίλες σου, γιατί να μην το πεις; Νομίζεις πως έτσι τις προστατεύεις, τη στιγμή που εκείνες σε προσβάλλουν με κάθε ευκαιρία. Ε καιρός είναι να τους το κόψεις σιγά σιγά.
Το κάνουν και για να συγκρίνουν τον εαυτό τους με τους άλλους και να νιώσουν καλύτερα με τις επιλογές τους. Βέβαια πως είναι δυνατόν αυτό να τους βοηθήσει με το εκάστοτε πρόβλημα τους δεν ξέρω και με ψιλοξεπερνάει σαν άνθρωπο αλλά οκ… Πάντως εσύ δεν έχεις να απαντήσεις κάτι για τις επιλογές σου, γουστάρεις αυτό που κάνεις και δεν έχεις κανένα λόγο να τους δώσεις λογαριασμό.
Και πιστεύω ότι αυτό είναι μια τίμια απάντηση σε όποιον μας λέει κάτι τέτοιο. Απαντάμε δηλαδή με την ερώτηση: “Με ρωτάς για να συγκρίνεις τον εαυτό σου μαζί μου και να νιώσεις καλύτερα με τις επιλογές σου; Γιατί; Γιατί αμφισβητείς τις επιλογές σου έτσι; Είναι κάτι που θες να μοιραστείς μαζί μου;”
Ακριβώς Open S αυτή πρέπει να είναι η αντιμετώπιση κατά μέτωπο και χωρίς περιστροφές. Δεν καταλαβαίνω την γραφούσα γιατί να μην τους πει κάτι τέτοιο. Δεν θα απολογηθούμε για τις επιλογές μας ας απαντήσουν εκείνοι στον εαυτό τους γιατί πρέπει να μπαίνουν κάθε μα κάθε φορά στη διαδικασία σύγκρισης.