Καλησπέρα, Είμαι στο τελευταίο έτος της Νομικής και αν όλα πάνε καλά σε μερικούς μήνες θα ξεκινήσω την άσκηση μου. Οι γονείς μου είναι και εκείνοι δικηγόροι και σκόπευα να εργαστω και να συνεχίσω στο γραφείο του πατέρα μου (η μητέρα μου δεν είναι ενεργή πλέον). Χτες, στα πλαίσια μιας συζήτησης που κάναμε για τη σχολή, με κάθισαν κάτω και μου είπαν ότι πρέπει από εδώ και στο εξής να γίνει στόχος μου να χάσω κάποια κιλά πριν μπω στο γραφείο. Μου είπαν πως στην δουλειά μας, οι δικηγορίνες είναι κομψές και δεν γίνεται να εμφανίζομαι με ατημέλητη εμφάνιση γιατί θα νιώθω μειονεκτικά όταν βρίσκομαι στους χώρους των δικαστηρίων και των υπολοίπων υπηρεσιών. Μου είπαν πως τώρα τελείωσαν τα ψέματα και πρέπει να δω σοβαρά την εικόνα που θα δίνω ως επαγγελματίας. Από χτες αισθάνομαι παρά πολύ περίεργα, γιατί συνειδητοποιώ ότι δεν έχουν εντελώς άδικο. Επίσης δεν μου έχουν κάνει ποτέ άλλο σχόλιο για το σώμα και την εμφάνιση μου. Πως θα μου πρότεινες να το χειριστώ;
Τα κιλά δεν έχουν σχέση με την επιμελημένη εμφάνιση, ούτε με την κομψότητα. Δεν είσαι μοντέλο, δικηγόρος είσαι. Η εικόνα είναι σημαντική, αλλά βασικά δεν σου είπαν «πρέπει να έχεις επαγγελματική εμφάνιση» που είναι σωστό, αλλά «πρέπει να είσαι συμβατικά σένιο γκομενάκι» που δεν είναι. Η κομψότητα πάλι, τι δουλειά έχει; Αυτό και χάρισμα είναι, και κουλτούρα είναι, και πάρα πολλά λεφτά θέλει, το «οι δικηγορίνες είναι κομψές» είναι κάπως αστείο. Λίγοι άνθρωποι είναι «κομψοί», και όχι αυταπόδεικτα, είναι και θέμα γούστου. Κάτι άλλο εννοούν, κυριλέ ίσως;
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Για δικηγόροι δεν έχουν κατακτήσει και πολύ καλά τη γλώσσα, ε;
Ο ορισμός του “ατημέλητη” δεν είναι “γυναίκα που δεν χωράει σε extra small”.
Έχουν δίκιο σε κάτι, όσοι δεν βλέπουν πέρα από τη μύτη τους θα σε κρίνουν για την εμφάνισή σου. Κατάφεραν να αποδείξουν με αυτά που σου είπαν ότι θα κρίνεσαι για το σώμα σου και ότι είναι κοντόφθαλμοι και όχι πολύ έξυπνοι.
Τώρα που το ξέρεις, τίναξε μαλλί, βάλε τους στη θέση τους και θωρακίσου, είσαι 22, έχεις ένα κόσμο να κατακτήσεις και να αλλάξεις. Έχεις πτυχίο νομικής και δικό σου έτοιμο γραφείο. Είναι αρκετά όπλα.
Δε ξέρω πού είναι το γραφείο του πατέρα σου, αν κάνεις όμως μια βόλτα στο Εφετείο Αθηνών ή στα διοικητικά δικαστήρια στην Πανόρμου θα δεις κάθε καρυδιάς καρύδι. Έχω δει δικηγόρους στο ακροατήριο μέχρι και με τζιν παντελόνι. Τίποτα δεν είπε η πρόεδρος, αν και θα μπορούσε να είχε κάνει παρατηρήση γιατί υποτίθεται ότι το ντύσιμο πρέπει να είναι επαγγελματικό, τουτέστιν υφασμάτινο παντελόνι και πουκάμισο ή μια καλή μπλούζα. Υπόψιν ότι η πλειοψηφία των δικαστών είναι γυναίκες. Και ένα καλό παπούτσι, τα loafers παίζουν πολύ γιατί είναι άνετα αν και όταν παίρνεις το μετρό και βρέχει αναγκαστικά θα βάλεις και… Διαβάστε περισσότερα »
Φακτ: Νομική Θεσσαλονίκης 90ς -> το τι ταγέρ και τακούνι έπαιζε, να μην πω για βάψιμο πρωϊ πρωί, ήταν αδιανόητο για εμάς του Πολυτεχνείου. Για κάποιον αδιευκρίνιστο ΄λόγο οι κοπέλες -και φίλες μας καλές- της νομικής είχαν κάποια εμμονή με την εμφάνιση που σε άλλες σχολές απλά δεν υπήρχε. Δεκαετίες μετά, μάλλον δεν έχει αλλάξει κάτι. Η λογική πίσω από την απαίτηση για κορμί μοντέλου σε επαγγελματίες -όχι μόνο σε δικηγόρους- βρίσκεται στο: “αν δε μπορεί να επιβληθεί στον εαυτό της ώστε να είναι ωραία/ θελκτική/υγιής εγώ δεν μπορώ να την εμπιστευθώ να με εκπροσωπήσει/χειρουργήσει/ μανατζάρει κλπ. Και φυσικά είναι… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό είναι μεγάλη αλήθεια για τη Νομική (το τακούνι και το βάψιμο από τις 8.30 το πρωί που άρχιζαν τα μαθήματα) και ήταν αδιανόητο και για κάποιους από εμάς της νομικής. Σε κάποιο βαθμό το καλλιεργούσε και η ίδια η σχολή αυτό, για παράδειγμα εγώ ήδη στο πρώτο μάθημα του πρώτου εξαμήνου είχα ακούσει από καθηγητές ότι είμαστε η ‘αφρόκρεμα’ της θεωρητικής, ότι είμαστε σε σχολή ‘περιωπής’ και ότι δεν είμαστε ‘όποιοι κι όποιοι’. Στο επάγγελμα τώρα, υπάρχει ένα είδους ‘peer pressure’ να είσαι πάντα πολύ περιποιημένος. Δε γίνεται ρητά (όπως στην περίπτωση της γράφουσας) αλλά υπάρχει και είναι πάρα… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτά συμβαίνουν από τότε που η σχολή δαπιτοκρατείται αγρίως, δηλαδή από τα τέλη της δεκαετίας του 80 και κυρίως, από τη δεκαετία του 90.
Τον καιρό μου, μέσα δεκαετίας 80, ο κοσμος ήταν μια χαρά όπως στις περισσότερες άλλες σχολές και σπάγαμε κάμποση πλάκα με τους λιγοστούς κυριλέδες (περισσότερους είναι αλήθεια απ’ ό,τι σε άλλες σχολές όπου ήταν απλώς σπανιότατοι) και τους ελαχιστότατους κοστουμαρισμένους και ταγερομένες με γόβα
Στο μεταξύ πρέπει να είσαι λεπτή και κομψή και περιποιημένη αλλά τόσο όσο.
Γιατί αν είσαι παραπάνω, και εμφατικά ασχολείσαι με το λουκ σου και αυτό βγαίνει προς τα έξω υπάρχει περίπτωση να θεωρηθεί ότι:
α. είσαι άσχετη και στηρίζεσαι στην εμφάνιση σου για να κάνεις δουλειά
β. ποιός ξέρεις πόσες π**ες έχεις πάρει για να φθάσεις εκεί
Δυστυχώς Tropique η εμφάνιση και το ντυσιμο μετράνε παρά πολυ σ’ αυτό το επάγγελμα. Και το βάψιμο μετράει. Ας πούμε εγώ όταν ήμουν ασκούμενη στα 22 έπρεπε να βάφομαι για να δείχνω πιο επίσημη, και πιο μεγάλη. Όντως σε παίρνουν περισσότερο στα σοβαρά στη δουλειά και στο δικαστήριο αν τηρείς αυτούς τους κανόνες.
Φυσικά δεν εννοώ το βάρος. Εντελώς φάουλ η παρατήρηση του πατέρα της γραφουσας.
Ο γιατρός που είναι παχύσαρκος και καπνίζει όμως, είναι ΑΝΔΡΑΣ και έχει ήδη ένα πλεονέκτημα εσφαλμένης αξιοπιστίας λόγω αυτού στους πελάτες
Να χάσεις. Όχι πολλά όμως, μην είσαι σα μοντέλο, θα λένε ότι είσαι χαζή και κερδίζεις τις υποθέσεις επειδή σε γουστάρουν. Και να φοράς φούστες, όχι παντελόνια. Όχι κοντές όμως και σου βγει το όνομα. Ούτε μακριές και είσαι σα θεούσα. Και τακούνια. Όχι ψηλά. Ούτε κοντά. Και βαμμένη. Όχι πολύ. Ούτε λίγο κάνει. Και περιποιημένα μαλλιά. Όχι πολύ και πουν ότι πας για μπουζούκια. Ούτε λίγο και σε πουν ατημέλητη. Και να έχεις έναν καλό χαρτοφύλακα. Οχι πολύ γυναικείο. Ούτε αντρικό. Ούτε πολύ ακριβό. Ούτε πολύ φθηνό. Τι εννοείς ότι και να κάνεις λάθος θα είσαι? Έλα τώρα, πολύ… Διαβάστε περισσότερα »
Θα ήταν κωμικό άμα δεν ήταν τραγικό…
Αχ να, κάτι τέτοια δεν μπορώ, και μάλιστα από συναδέλφους σαν τους γονείς σου που θα έπρεπε να γνωρίζουν την πραγματικότητα του επαγγέλματός μας και όχι τη φανταστική εκδοχή της δικηγόρου που σκάει μύτη στο ακροατήριο μόνο με αναλογίες μοντέλου, γόβα, μαλλί ισιωμένο, επαγγελματικό μακιγιάζ και φωνή ραδιοφωνικής παραγωγού. Ακολουθεί σεντόνι. Λοιπόν, άκου, αυτό το στερεότυπο είναι άκρως επικίνδυνο γιατί υπονοεί ότι ως γυναίκα πρέπει πρώτα να εντυπωσιάσεις με την εμφάνιση για να εισακουστούν τα επιχειρήματά σου. Κάτι σαν πύλη εισόδου με συνθηματικό. Αντίθετα οι άντρες συνάδελφοι αρκεί να βάλουν ένα στραπατσαρισμένο κουστούμι, ίσως από το σωτρήριο έτος 1987, και… Διαβάστε περισσότερα »
Και όμως έχουν εντελώς άδικο! Αν είχαν δίκιο θα έπρεπε η Νομική πριν δώσει πτυχία να μετράει βάρος και αναλογίες, μην πω και ύψος (σόρρυ Κούγια) για να βεβαιωθεί ότι όλοι θα είστε μοντέλα. Μην συγχέεις το ατημέλητη με τα παραπάνω κιλά. Ατημέλητη σημαίνει να πας στο δικαστήριο αχτενιστη, με φόρμες ή σκισμένο τζιν ας πούμε. Μπορείς κάλλιστα να φοράς ρούχα που ταιριάζουν στο dress code του επαγγέλματος και να είσαι περιποιημένη και όμορφη και ας έχεις παραπάνω κιλά. Σου εύχομαι καλό πτυχίο και καλή σταδιοδρομία σε ο,τι κάνεις και να αποδείξεις στους γονείς σου ότι κάνουν λάθος.
Και θα της έλεγαν “αυτό τώρα που κολλάει?”
Category is euelpidon realness! Είναι λίγο ντραγκ σόου η δικηγορία, στα μάτια μου. Νομίζω όμως πως οι δικοί σου εμπνέονται από άλλα σόου, όπως τους Bridgerton. Εννοούν πως ήρθε η ώρα να βρεις κάποιον (δικηγόρο) να παντρευτείς και να αφήσεις την δικηγορία όπως η μάνα σου. Νυφοπάζαρο για δικηγορίνες το βλέπουν το δικαστήριο οι γονείς σου. Shonda Rhimes αν μας διαβάζεις ήρθε η ώρα για το “the court room”.
Η “εικόνα” μας διαμορφώνεται, ανάλογα με τα γούστα μας, την προσωπικότητα μας, τις συνήθειες μας. Δεν έχεις μια εικόνα την οποία “φοράς”, η εικόνα είσαι εσύ. Αυτό που πρέπει να σκεφτείς είναι πώς νιώθεις εσύ μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση.
Να κάνω λίγο τον δικηγόρο του διαβόλου, οι γονείς έχουν δίκιο στο κομμάτι της εμφάνισης. Και αφού λέει ότι δεν της έχουν ξαναπεί για κιλά, εννοούν να είναι πιο καλοντυμένη και περιποιημένη όταν θα τρέχει στα δικαστήρια. Αυτό δυστυχώς είναι μια απαίτηση από τον μέσο πελάτη στην Ελλάδα, γιατί δεν έχει άλλο τρόπο να κρίνει αν κάποιος είναι καλός επαγγελματίας εκτός από την εμφάνιση (δεν ξέρει να κρίνει την νομική ικανότητα). Αυτό δυστυχώς είναι διάχυτο στην κοινωνία, προσωπικό παράδειγμα που έχω ένα μικρό μαγαζί. Έχω βρεθεί σε μεγάλη έκθεση όπου όσοι έχουν μαγαζιά πάνε να δουν και να μιλήσουν με… Διαβάστε περισσότερα »