Αγαπητή «Α, μπα»: Να ψάξω καινούρια ψυχολόγο ή να πάρω αντικαταθλιπτικά;

Βρίσκομαι ένα χρόνο σε θεραπεία συνολικά, έχω ξεπεράσει κατάθλιψη-άγχος, έχω αυξήσει την αυτοεκτίμηση μου, έχω βάλει σε μια τάξη τη σχολή μου και ένα σωρό άλλα οφέλη και συνεχίζω ψυχοθεραπευτικά για να βελτιωθώ και άλλο

Αγαπημένη μου Α μπα, Πάνε κάποια χρόνια από τότε που ξεκίνησα να σε διαβάζω, ωστόσο δεν έχω στείλει ποτέ κάποια ερώτηση. Με έχεις βοηθήσει πολύ συνολικά σαν άτομο να εξελιχθώ και να επαναπροσδιορίσω τον τρόπο σκέψης μου και σε ευχαριστώ θερμά για αυτό. Στο θέμα μας. Είμαι 23 χρονών φοιτήτρια σε απαιτητική μυστηριώδη σχολή επιστημών υγείας, στο 5ο έτος πλέον. Τα τελευταία 2-3 χρόνια πέρασαν πολύ άσχημα ως αποτέλεσμα μιας σειράς γεγονότων που με οδήγησαν σε εμφάνιση καταθλιπτικής συμπτωματολογίας μαζί με αγχώδη διαταραχή. Για ένα έτος είχα παρατήσει τη σχολή, δεν έδινα μαθήματα, είχα κλειστεί στο σπίτι και προσπαθούσα να το ξεπεράσω μόνη μου γιατί ενώ είχα εκφράσει την επιθυμία μου να δω ειδικό ψυχικής υγείας στους γονείς μου με απέτρεπαν με την απάντηση ότι είμαι μια χαρά. Ώσπου κάποια στιγμή το πήρα απόφαση μόνη μου και επισκέφτηκα ειδικό, μπήκε η διάγνωση, ξεκίνησα ψυχοθεραπεία. Στην πορεία άλλαξα ειδικό (από ψυχίατρο πήγα σε ψυχολόγο). Οι λόγοι ήταν διάφοροι, ένας από αυτούς ήταν ότι με την αρχική διάγνωση μου είχε συστήσει και αντικαταθλιπτική αγωγή συνδυαστικά με την ψυχοθεραπεία. Ενώ αρχικά ήμουν θετική, στη δεύτερη συνεδρία του εξέφρασα την επιθυμία μου να κάνω μόνο ψυχοθεραπεία αφού το πρόβλημα μου ήταν ήπιας συμπτωματολογίας και μπορούσε να αντιμετωπιστεί χωρίς φαρμακευτική αγωγή και συμφώνησε. Ωστόσο σε κάθε συνεδρία που εξέθετα ένα πρόβλημα( πχ νιώθω κόπωση αυτές τις μέρες, έχω αϋπνίες) μου έλεγε πλαγίως να πάρω και αντικαταθλιπτικά γιατί η ψυχοθεραπεία από μόνη της θα μου έπαιρνε χρόνο. Εγώ διαφωνούσα σε αυτό και σε διάφορα άλλα και αφού βαρέθηκα αυτή την ιστορία και έβλεπα ότι ψυχοθεραπευτικά δεν είχε διάθεση να δουλέψουμε αποφάσισα να πάω σε μια ψυχολόγο που ξεκινήσαμε ψυχοθεραπεία κανονική, με βοήθησε πάρα πολύ να ξαναβρώ τη σειρά μου στη σχολή και επεξεργαστήκαμε πολλά θέματα. Βρίσκομαι ένα χρόνο σε θεραπεία συνολικά, έχω ξεπεράσει κατάθλιψη-άγχος, έχω αυξήσει την αυτοεκτίμηση μου, έχω βάλει σε μια τάξη τη σχολή μου(έδωσα 7 μαθήματα το Σεπτέμβρη διαβασμένη σε όλα εκεί που δεν μπορούσα να διαβάσω ούτε σελίδα)και ένα σωρό άλλα οφέλη και συνεχίζω ψυχοθεραπευτικά για να βελτιωθώ και άλλο. Και εδώ ξεκινάει η ερώτηση. Έχω μια φίλη από τη σχολή που έχουμε έρθει πολύ κοντά τον τελευταίο χρόνο. Της έχω μιλήσει ανοιχτά για όλα αυτά και γνωρίζει. Τον τελευταίο καιρό αντιμετωπίζει κάποια προβλήματα δικά της ανάλογης φύσης (εδώ να πω ότι πολλά παιδιά στη σχολή αντιμετωπίζουμε ανάλογα προβλήματα άγχους-διαταραχών πανικού κλπ επειδή πιεζόμαστε υπερβολικά στη σχολή). Προσπάθησα με πάρα πολλούς τρόπους να τη βοηθήσω, θέλει να κάνει ψυχοθεραπεια αλλά επειδή βρίσκεται στο εξωτερικό της βρήκα 5 εναλλακτικές στις οποίες ήταν αρνητική σε όλες. Προσπάθησα να τη βοηθήσω και με δικές μου ψυχοθεραπευτικές σημειώσεις, προσπάθησα να τη βοηθήσω μιμούμενη τις τεχνικές της ψυχολόγου αλλά βρήκα μεγάλη αντίσταση(προφανώς δεν είμαι ψυχολόγος να εφαρμόσω σωστά τεχνικές αλλά μετα από τόσο καιρό ψυχοθεραπείας μπορώ να αναγνωρίσω γνωσιακά λάθη που κάνει ή να εφαρμόσω τεχνικές γνωσιακής που έχω μάθει να εφαρμόζω και στον εαυτό μου). Το πρόβλημα όμως είναι άλλο. Κάθε φορά που έχω εγώ ένα πισωγύρισμα και με πιάνει μια στεναχώρια, ένα άγχος ή κάτι άσχετο (πχ γκομενικής φύσεως που δεν έχω ασχοληθεί ακόμα με αυτό στην ψυχοθεραπεία μου) μου λέει διαρκώς ότι οι ψυχοθεραπευτές που έχω πάει δε με βοηθάνε(δεν τους ξέρει καν προσωπικά), και αυτά θα έπρεπε να τα είχα λύσει τόσο καιρό και ότι πρέπει να πάρω αντικαταθλιπτικά αφού το έλεγε και ο ψυχίατρος, και ότι φίλες της που κάνουν ψυχοθεραπεια έχουν προχωρήσει πιο γρήγορα και ότι δεν έχω βρει ακόμα τι μου φταίει. Εγώ πλέον παθαίνω ένα πισωγύρισμα και το αντιμετωπίζω στο 10λεπτο μόνη μου και το ξεπερνάω γιατί έχω μάθει πώς να σκέφτομαι. Της έχω εξηγήσει ότι η ψυχοθεραπεια δεν είναι γραμμική διαδικασία με αύξουσα πορεία, και έχει πισωγυρισματα και κάθε ένα είναι μικρότερης έντασης γιατί μαθαίνεις να σκέφτεσαι διαφορετικά και ότι εγώ πορεύομαι ούτε γρήγορα ούτε αργά (σε αυτά έχουν συμφωνήσει και οι δύο ψυχοθεραπευτές) και ότι δε με βοηθάει ιδιαίτερα με αυτά που λέει γιατί με κάνει να αισθάνομαι πιο άσχημα γιατί με αποθαρρύνει. Έχω διαβάσει τι λέει η βιβλιογραφία για περιπτώσεις σαν τη δική μου, ότι επιλύεται μόνο με ψυχοθεραπεία αλλά μπορείς και συνδυαστικά με αντικαταθλιπτική αγωγή όμως επιλύεται και χωρίς, έχω ρωτήσει και την ψυχολόγο που δε θεωρεί οτι χρειάζομαι αντικαταθλιπτικά όμως είναι πρόθυμη να με παραπέμψει ταυτόχρονα και σε ψυχίατρο αν θέλω να πάρω. Και για την πορεία της ψυχοθεραπείας τα ίδια έχω διαβάσει που έχω ακούσει από τους ψυχοθεραπευτές. Με τη φίλη έχω θυμώσει γιατί ενώ καταλαβαίνω ότι τα λέει με καλή πρόθεση αισθάνομαι την ειρωνεία ότι δεν ασχολείται με τα δικά της προβλήματα (χαρακτηριστικά είχε πάρει μόνο αντικαταθλιπτικά για ένα διάστημα και τα είχε πάρει για πολύ μικρότερο χρονικό διάστημα από όσο συνίσταται το οποίο είναι λάθος) και μου τονίζει ότι δεν προοδεύω αρκετά ενώ εκείνη δεν κάνει τίποτα για τα θέματα της τα οποία ακούω εγώ εδώ και τρεις μήνες. Επίσης να πω σαν παρένθεση ότι είμαστε σε σχολή επιστημών υγείας αλλά για το κομμάτι της ψυχιατρικής γνωρίζουμε λίγα και μη εξειδικευμένα πράγματα που διδαχθηκαμε σε ένα μήνα στη σχολή και ειδικά από ψυχοθεραπείες δεν έχουμε ιδέα σε σχέση με τους επαγγελματίες ψυχικής υγείας. Πλέον πάγωσα και δεν έχω διάθεση να της ξαναμιλήσω για κάτι δικό μου. Ταυτόχρονα η μητέρα μου και ο πατέρας μου δεν καταλαβαίνουν για ποιο λόγο συνεχίζω ψυχοθεραπεια αφού είμαι μια χαρά και θεωρούν ότι με εκμεταλλεύεται η ψυχολόγος. Βρε Α μπα μου συγγνώμη για το σεντόνι, μήπως τελικά η φίλη έχει δίκιο και δε θέλω να το δω; Μήπως πρέπει να ψάξω καινούρια ψυχολόγο ή να πάρω αντικαταθλιπτικά; Μήπως πρέπει να ακούσω τους γονείς μου; Εγώ συνεχίζω ψυχοθεραπεία χωρίς πίεση από την ψυχολόγο που με ρωτάει κάθε φορά αν θέλω να ξανάρθω και συνεχίζω για προσωπικά ζητήματα που θέλω να επιλύσω. Αντικαταθλιπτικά σκέφτηκα να πάρω γιατί με επιασαν κάτι ψυχοσωματικά άγχους στην εξεταστική που τα ξεπέρασα μετά από μια εβδομάδα. Θέλω πολύ να βρω λίγη υποστήριξη να συνεχίσω τόσο που έχω βασανιστεί και δε βρίσκω αρκετή. Θέλω πολύ να ακούσω την αντικειμενική σου γνώμη και των σχολιαστών. Σας φιλώ γλυκά και αν προκύψουν απορίες ελπίζω να το δω εγκαίρως και να απαντήσω 🙂

Ανθισμένη μπλε τουλίπα

Έχεις μιλήσει με θεραπευτές, έχεις διαβάσει την βιβλιογραφία, δεν είσαι και άσχετη, και ρωτάς αν έχει δίκιο η μια φίλη που έχει τα δικά της (και να μην είχε, είναι απλώς μια φίλη), και το αποκορύφωμα, αν έχουν δίκιο οι γονείς σου, που χώνουν το κεφάλι στην άμμο και θεωρούν ότι αν πουν ότι όλα είναι μια χαρά, θα γίνουν μια χαρά.

Θα σου πρότεινα να κάνεις αυτή την κουβέντα εκεί που χρειάζεται, στην θεραπεία σου. Εκεί θα βρεις την υποστήριξη. Οι γονείς σου είναι αναρμόδιοι και δυστυχώς πολύ ακατάλληλοι, μέχρι και επικίνδυνοι. Δεν είναι παράλογο ή παράταιρο να αναρωτιέσαι για την αποτελεσματικότητα της θεραπείας μέσα στη θεραπεία. Αν αμφιβάλεις για την απόφαση σου σχετικά με τα φάρμακα, συζήτησε το. Εγώ δεν έχω ας πούμε καταλάβει γιατί δεν τα θέλεις. Εντάξει, γίνεται και χωρίς αυτά. Αλλά τι θα γίνει αν τα καταφέρεις χωρίς αυτά;

Δεν θέλω να σου πω ότι είναι καλύτερο να πάρεις φάρμακα. Ρωτάω τι πιστεύεις ότι καταφέρνεις αν δεν τα πάρεις. Γιατί αυτό είναι καλύτερο από το άλλο; Είναι καλή κουβέντα για την θεραπεία. Έχεις κάνει φοβερή πρόοδο και μπράβο σου, δεν χρειάζεσαι βαρίδια.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

50 points
Upvote Downvote

33
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
19 Θέματα σχολίων
14 Απαντήσεις θεμάτων
2 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
29 Συντάκτες σχολίων
LuBluexrusaΥπνερωτομαχίαAnnaNymeria Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
lioness
Μέλος
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Μέντορας

Γιατρός συναδελφος εδώ. Πρώτον : σταματα να κάνεις την αυτοκλιτη ψυχίατρο σε άγνωστους. Η ψυχιατρικη, όπως και όλες οι ειδικότητες, αλλά και η ψυχολογία / ψυχοθεραπεία, ασκουνται από εξειδικευμενους επαγγελματιες επιστήμονες. Είναι συχνο για τους φοιτητές ιατρικής να διαβάζουν ένα βιβλίο και 2 papers και να νιώθουν ότι μπορούν να κατακτήσουν το σύμπαν, είναι πολύ εθιστική αυτή η αίσθηση του να νιώθεις γιατρός για πρώτη φορά (το έχουμε κάνει ολοι σε περίπτωση που αναρωτιέσαι αν είμαι δυσαναλογα αυστηρή, αλλά πάντα πρέπει να βρίσκεται κάποιος να μας προσγειωνει). Δεν έχεις την κατάρτιση να μιμεισαι ψυχαναλυτικες προσεγγισεις της δικής σου ψυχολόγου, προσπαθώντας… Διαβάστε περισσότερα »

Κοτόπουλο με μπάμιες
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Θέλω να κορνιζάρω απαντησάρα!

Galina Reznikov
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Lioness, το σχόλιο σου ήταν πολύ θαρραλέο, αυθεντικό και με εξαιρετική αυτοεπίγνωση!
Ένα μεγάλο μπράβο και ευχαριστώ από εμένα που το μοιράστηκες!!
♥️♥️

carpe-noctem
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Respect, λέαινα!

Anna
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Τι τέλεια απάντηση!

Υπνερωτομαχία
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Πόσο υπέροχη απάντηση νεοαποκτηθείσα ανηψιά μου. Αγκαλιά ❤️😘

LuBlue
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Εξαιρετική απάντηση. Έχοντας περάσει κι εγώ κλινική κατάθλιψη με αγχωδη διαταραχή, η αρχική μου άρνηση για τα αντικαταθλιπτικα δεν ήταν τόσο το στίγμα, όσο η αίσθηση του ελέγχου και ΚΥΡΙΩΣ ο λόγος που με οδήγησε σε κλινική κατάθλιψη : Έπρεπε να είμαι εξαιρετική και μοναδική ακόμα και σ αυτό. Έπρεπε ΕΓΏ να μπορώ να καταφέρω να ξεπεράσω την κατάθλιψη χωρίς βοήθεια. Γιατί ακόμα κι έτσι, ήμουν κάτι πάνω απ τους άλλους. Έτσι μου έλεγαν πάντα. Προσδοκίες και ματαιώσεις. Φευ.

Louise B.
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Μυστηριώδεις χώρες, μυστηριώδη επαγγέλματα, μυστηριώδεις σχολές. Σε λίγο το σάιτ θα μετονομαστεί σε “Μυστήρια με την Λένα”. Έχω ήδη αρχίσει να την κάνω εικόνα με το καπέλο και την καπαρτίνα του Σέρλοκ Χολμς αλά Καμπερμπατς.

Anna
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

😂😂😂 Τέλειο!

Ένα Μπλούμπερι
Μέλος
Συμμετέχων

Ως λύση του σημερινού μυστηρίου, ψηφίζω οδοντιατρική.

δήθεν
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Εγώ ιατρική κατάλαβα βρε παιδιά. Αφού κάνουν και λίγη ψυχιατρική, και είναι και πολύ απαιτητική σχολή.

Dreamer
Μέλος
Συμμετέχων

Good point! 🤣🤣🤣

Galina Reznikov
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Εμένα πάντως αυτές οι μυστηριώδεις σχολές μου αρέσουν, σε κρατάνε σε ένα σασπένς αλλά στην πορεία της ερώτησης σου δίνονται τα απαραίτητα hints για να λύσεις το μυστήριο!!!
🔍🕵️😎

Galina Reznikov
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Εμένα πάντως, μου αρέσουν αυτες οι μυστηριώδεις σχολές που σε κρατούν σε ένα σασπένς, αλλά στην πορεία της ερώτησης σου δίνονται τα απαραίτητα hints ώστε να λυθεί το μυστήριο!!
🔍🔍🔍🕵️😎

Μαύρο Γατί
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ειδικός

Και να ο λόγος που μίλησα για τη θεραπεία μου αφού την ολοκλήρωσα, γιατί ο κάθε ακατάλληλος λέει το μακρύ του και το κοντό του. Έλεος. Το μόνο που θα έπρεπε να λένε σε αυτή την περίπτωση είναι “πώς μπορώ να βοηθήσω”. Δεν είναι αγώνας δρόμου η θεραπεία να συγκρίνουμε δευτερόλεπτα, ο καθένας κάνει το δικό του ταξίδι. Αν εσύ επέλεξες το ταξίδι σου να μην περιλαμβάνει φάρμακα την προκείμενη στιγμή και εφόσον ο γιατρός δεν θεωρεί ότι είναι απαραίτητο να πάρεις (σε εμένα ήτανε) εκεί κάπου τελειώνει και η συζήτηση. Έχει ενδιαφέρον πάντως η αντιμετώπιση στις ψυχικές ασθένειες. Δεν… Διαβάστε περισσότερα »

Lobelia
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Πόσο συμφωνώ μαζί σου!!!! Όχι δεν το λεμε, δεν το συζητάμε και δεν αφήνουμε τρίτους να μας μπλέκουν το μυαλό…Και αν σε πιέζουν γιατί πας, τι πας? Γιατί με βοηθάει θέλω να λύσω κάποια θέματα μου και κομμένη η συζήτηση εκεί!!! Εδώ έφηβη που την πήγαν οι γονείς της σε ψυχολόγο πριν 16 χρόνια!!!

Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

έχοντας κάνει ψυχοθεραπεία με ταυτόχρονη φαρμακευτική αγωγή, είχα ακριβώς το ίδιο πρόβλημα με σένα, δεν μπορώ να καταλάβω αυτήν την αντίσταση στα φάρμακα. Ναι μπορεί να έχουν παρενέργειες (όπως όλα τα φάρμακα), ναι κάποια από αυτά μπορεί να προκαλέσουν εθισμό (αν δεν τα παίρνεις σε ελεγχόμενο περιβάλλον, με ελεγχόμενο τρόπο, χωρίς την παρακολούθηση γιατρού). Και μιας και σπουδάζεις επιστήμες υγείας, η κατάθλιψη έχει σχέση με τα επίπεδα της σεροτονίνης, τα οποία μπορούν να ρυθμιστούν πολύ γρήγορα με τα φάρμακα και να σου δώσουν το απαραίτητο μπουστ ώστε να μπορέσεις να προχωρήσεις με την ψυχοθεραπεία σου και την καθημερινότητά σου. Από… Διαβάστε περισσότερα »

Chachacha
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Έχω δύο ερωτήσεις. 1. Πόσο σωστό είναι να προσπαθούμε να κάνουμε τον ψυχολόγο στον φίλο μας, όταν δεν έχουμε κάποια άλλη γνώση πέρα από το γεγονός ότι έχουμε κάνει οι ίδιοι ψυχοθεραπεία; Δεν είναι επικίνδυνο να γίνουν προβολές; Θεωρώ ότι στην προσπάθειά μας να βοηθήσουμε ίσως να τα κάνουμε χειρότερα. 2. Γιατί υπάρχει τόση αντίσταση στη παράλληλη θεραπεία (φαρμακευτική και ψυχοθεραπεία); Σκοπός είναι να νιώσουμε καλύτερα, σωστά; Μου μοιάζει σαν έχει συνδεθεί η φαρμακευτική θεραπεία με “βαριές καταστάσεις”, “τρέλα” το οποίο είναι τελείως λάθος και πιστεύω ότι έχει ρίζα στο στίγμα των ψυχικών ασθενειών. Νομίζω ότι αν μας έλεγε ο… Διαβάστε περισσότερα »

Mitsi
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Βασικά βλέπω ότι έχεις μια άρνηση για τα αντικαταθλιπτικά. Γιατί; Μήπως παρόλο που κάνεις θεραπεία τα αντικαταθλιπτικά για σένα είναι ακόμα ταμπού; Μήπως θεωρείς ότι αν τα πάρεις αυτό αποδεικνύει ότι είσαι χειρότερα; Μήπως έχεις το δικό σου στίγμα για τις ψυχικές ασθένειες που δεν μπορείς να αποβάλλεις; Δεν ξέρω αν τα χρειάζεσαι όντως η όχι, δεν είναι δουλειά μου να ξέρω. Αλλά με προβληματίζει η άρνηση σου και η στάση που έχεις απέναντι τους. Αν ας πούμε με τα αντικαταθλιπτικά γινοσουν καλύτερα σε συντομότερο χρονικό διάστημα, συνεχίζοντας φυσικά τη θεραπεία γιατί να ταλαιπωρείσαι; Νομίζω πως στην επόμενη συνεδρία θα… Διαβάστε περισσότερα »

Μελιστάλαχτη
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Αν ο ορθοπεδικός σου πει ότι για να περάσει ο πονος στο πόδι θέλει συνδυασμό φυσικοθεραπείας και χαπιών τα κατεβάζουμε αμασητα…αν μας πει ο ψυχιατρος ψυχοθεραπεία με φάρμακα…ΟΟΟΟΧΙ εμείς ξέρουμε καλύτερα!! Γιατί ρε παιδιά???

Pannenkoek
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Γονείς: Είσαι μια χαρά, δεν χρειάζεσαι ψυχολόγο…
Απάντηση: Είμαι μια χαρά γιατί πηγαίνω στην ψυχολόγο!
Then drop the mic…

Ιζόλδη
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Αν κατάλαβα καλά, αρνήθηκες να πάρεις φαρμακευτική αγωγή τότε που τη χρειαζόσουν. Τώρα που είσαι λειτουργική, σκέφτεσαι να την πάρεις αναδρομικά;

bakaliaros_skordalia
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Δύο σκέψεις: 1) Προσπάθησες να κάνεις την ψυχολόγο στη φίλη σου μιμούμενη τεχνικές της ψυχολόγου, αλλά βρήκες αντίσταση; Wtf; Μου ακούγεται πολύ επικίνδυνο όλo αυτό, πόσο δε μάλλον από τη στιγμή που σπουδάζεις κάτι που έχει να κάνει με τον κλάδο επιστημών υγείας, άρα θα έπρεπε να υπάρχει μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση. Δηλαδή εάν εγώ βρω με την καθοδήγηση ενδοκρινολόγου τη σωστή δόση για υποθετικό πρόβλημα στο θυρεοειδή μου, αυτόματα μπορώ να εφαρμόσω την ίδια καθοδήγηση σε κάποιον που παρουσιάζει πανομοιότυπα συμπτώματα με εμένα; 2) Με παραξένεψε ο σκεπτικισμός σου απέναντι στα φάρμακα. Έχω την εντύπωση ότι διαφαίνεται κάποιο ταμπού. Όπως πολύ… Διαβάστε περισσότερα »