Αγαπητή «Α, μπα»: Μήπως όλα αυτά που θέλω μου τα «φύτεψε» η πατριαρχία;

Ονειρευόμουν πετυχημένη δουλειά, περισσότερα λεφτά και μια πετυχημένη οικογένεια: σαν διαφημιστικό

Αγαπημένη Αμπά και σχολιαστές, Καταρχάς, Χριστός Ανέστη και Χρόνια πολλά. Είναι άνοιξη και διανύω την καραντίνα. Έχει ησυχάσει το κεφάλι μου με την καραντίνα. Από το ΜΜΜ, από τους συναδέλφους, από το να κυνηγάω συνέχεια το χρόνο κτλ. Ζω με την οικογένεια μου (γονείς και αδέρφια), οπότε έχω παρέα και ο καθένας έχει το χώρο του και το δωμάτιο του. Τέλος, εργάζομαι μέσω της τηλεργασίας. Όλα φαίνονται ότι αυτορυθμίζονται. Όμως, Μένω συνέχεια πίσω στα σχέδια της ζωής μου. π.χ ήθελα να δώσω κάτι γραπτές εξετάσεις και όπως είναι φυσικό ακυρώθηκαν, τώρα το έχω έννοια, ενώ θα είχα τελειώσει. Σκεφτόμουν ότι το καλοκαίρι θα μπορούσα απαλλαγμένη από τις εξετάσεις μου, να χαρώ το καλοκαίρι μου και να αναζητήσω και έναν ερωτικό σύντροφο, κατάλληλο για εμένα. Τώρα όμως θα έχω άλλες έννοιες και δεν θα μπορέσω να είμαι ανέμελη να χαρώ το καλοκαίρι μου, όπως και να είναι αυτό, π.χ θα έχω διάβασμα συν και το φόβο του ιού. Νοιώθω εμπιστοσύνη στην πορεία που έχω διανύσει, από την άλλη όμως, πριν από 10 χρόνια φανταζόμουν το 30χρονο εαυτό μου τελείως διαφορετικό. Πιο ανεξάρτητο εαυτό, πιο δυναμικό, με περισσότερα λεφτά και με κατάλληλο σύντροφο. Τώρα έχω μια δουλίτσα που απλώς βγάζω το ψωμί μου, προσπαθώ για κάτι καλύτερο βέβαια, καθώς διαβάζω για έναν τελείως διαφορετικό τομέα. Από ερωτικής απόψεως έχω συνηθίσει μόνη μου και μπορεί να μην θέλω να πειραματιστώ και αναλωθώ με νέα άτομα. Όλες αυτές οι σκέψεις που είχα μικρότερη για την είναι καπιταλιστικά κόλπα για να σε ελέγχει η κοινωνία ή απλώς βαρέθηκα τον αγώνα της εξέλιξης; Ονειρευόμουν πετυχημένη δουλειά, περισσότερα λεφτά και μια πετυχημένη οικογένεια; σαν διαφημιστικό. Τώρα Αισθάνομαι καλά με την δουλίτσα μου και την ερωτική ελευθερία μου, την πατρική μου οικογένεια, την ποιότητα των σχέσεων μου. Η ερώτηση είναι θα περιθωριοποιηθώ άμα δεν πηγαίνω με την πλειονότητα του πληθυσμού; Μήπως δεν τα θέλω όλα αυτά που ήθελα μικρή αλλά μου τα φύτεψε η πατριαρχία; Mπως οι εξετάσεις είναι ένα άπιαστο όνειρο που ξέρω οτι δεν θα γίνει άλλα παρόλα αυτά προσπαθώ για να υπερασπιστώ τα όνειρα του μικρού κοριτσιού; Mήπως χτίζω παλάτια στην άμμο ή πολύ απλά βολεύτηκα με την τωρινή μου κατάσταση και βαρέθηκα τον αγώνα;

-Ανεμώνα

 

«Θα περιθωριοποιηθώ άμα δεν πηγαίνω με την πλειονότητα του πληθυσμού;»

Είσαι 30, σινγκλ, δουλεύεις, και δεν σου φτάνουν για να μείνεις μόνη σου. ΕΙΣΑΙ η πλειονότητα που πληθυσμού. Δεν έχεις λάβει ακόμα το job description των μιλένιαλς;

«Μήπως δεν τα θέλω όλα αυτά που ήθελα μικρή αλλά μου τα φύτεψε η πατριαρχία;»

Δεν ξέρω σε ποια αναφέρεσαι ακριβώς, αλλά η καλή δουλειά, τα λεφτά, και η συναισθηματική ασφάλεια δεν είναι πατριαρχικά πρότυπα για μια γυναίκα. Είναι καλοί στόχοι.

«Mήπως οι εξετάσεις είναι ένα άπιαστο όνειρο που ξέρω ότι δεν θα γίνει άλλα παρόλα αυτά προσπαθώ για να υπερασπιστώ τα όνειρα του μικρού κοριτσιού;»

Δεν ξέρω τι εξετάσεις είναι, ούτε τα προσόντα σου.

«Mήπως χτίζω παλάτια στην άμμο ή πολύ απλά βολεύτηκα με την τωρινή μου κατάσταση και βαρέθηκα τον αγώνα;»

Αν αναφέρεσαι πάλι στις εξετάσεις, δεν ξέρω αν χτίζεις παλάτια στην άμμο. Δεν καταλαβαίνω πώς βολεύτηκες εφόσον προσπαθείς κάτι που είναι δύσκολο.

«Όλες αυτές οι σκέψεις που είχα μικρότερη για την είναι καπιταλιστικά κόλπα για να σε ελέγχει η κοινωνία ή απλώς βαρέθηκα τον αγώνα της εξέλιξης;»

Νομίζω ότι είναι κάτι πολύ κοινό. Η συνειδητοποίηση ότι τα όνειρα από την πραγματικότητα απέχουν αρκετά, κι ότι η ζωή είναι πάρα πολύ δύσκολη. Εσύ ανήκεις σε μια γενιά που σχεδόν ούτε να ονειρευτεί δεν πρόλαβε. Δύο τεράστιες κρίσεις, από τις βαριές, μέσα σε μια δεκαετία. Εντάξει, για άνθρωπο που ζει σε δυτικό κόσμο, δεν ήταν η πιο εύκολη δεκαετία. Να ξέρεις όμως ότι στο ίδιο συμπέρασμα θα κατέληγες, ακόμα και με το ορθόδοξο ΠΑΣΟΚ, βοήθεια μας.

Έτσι όπως έχουν τα πράγματα, το ρεαλιστικό είναι να θέσεις αυτούς τους στόχους για τα 40, κάτι που εδώ που τα λέμε είναι όντως ρεαλιστικότερο, ανεξαρτήτου εποχής.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

in

Αξιολογήστε το άρθρο

49 points
Upvote Downvote

46
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
18 Θέματα σχολίων
28 Απαντήσεις θεμάτων
1 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
31 Συντάκτες σχολίων
Marykall things must passSintiaviseste Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Anna
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Μέντορας

Το έχουμε συζητήσει κι εδώ, τα λέω και με τις φίλες μου, είχαμε την ίδια εικόνα για το πώς θα είμασταν στα 30. Πετυχημένες επαγγελματικά, να πηγαίνουμε κάθε μέρα στη δουλειά, με σινιέ επαγγελματικά ρούχα και γαμάτες γόβες, μιλώντας στο φλιπ κινητό με φίλες τινάζοντας το μαλλί και κρατώντας πανάκριβη τσάντα και μετά για καφέ ή σε μπαρ για ένα ποτό και φλερτς. Νομίζω ήταν μια μίξη από το τι μου έλεγαν οι γονείς μου ότι μπορώ να γίνω και των αμερικανικών σειρών που έβλεπα. Τώρα έχω περίπου 20 ζευγάρια ψηλά παπούτσια να με κοιτάνε κάθε πρωί να διαλέγω τα… Διαβάστε περισσότερα »

'speak the truth'
Μέλος
Συμμετέχων

Πολύ ωραία απάντηση!

Anna
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Μέντορας

🌷

Mirka Janic
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Εγώ πάντως επειδή βαρέθηκα αυτή τη ζωή με αυτό το χάλι, τη μια οικονομική κρίση, μετά πάλι οικονομική κρίση λόγω πανδημίας και επειδή είμαι πια 40 χρονών, είμαι έτοιμη να πάρω μέρος σε μια επαναστατική κίνηση που θα τα αλλάξει όλα αλα Τσέ Γκεβάρα φάση.

Melian
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Για πες Mirka…τί σκαρώνεις;

Felis
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

Αχ, θέλω να συμμετάσχω, πού μαζευόμαστε; Αλήθεια τώρα, το μόνο που μένει σε εμας τους πολύπαθους μιλλένιαλς είναι η επανάσταση. Τώρα, τι επανάσταση θα είναι, δεν ξέρω, μπορεί να είναι τύπου yolo, θα ζήσουμε ο καθένας όπως να’ναι και θα γράψουμε τις νόρμες στα παπάκια μας, ή τύπου “θα σας όλους πάρει ο διάολος” και θα αρχίσουμε τα κουβανικά. ಠ_ಠ

all things must pass
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Αχ ο μύθος της επανάστασης…Ο μύθος….Λίγο να ασχοληθεί με την ιστορία κάποιος θα διαπιστώσει πως με μαθηματική ακρίβεια οι επαναστάτες του σήμερα εξελίσονται στους δικτάτορες του αύριο.Και η ζωή των πολλών,δεν καλυτερεύει το τελείως αντίθετο..|Αν ποτέ σας προκύψει σκέψη για μετανάστευση πάντως, μην σκεφτείτε την Κούβα.

Mirka Janic
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Ιστορικός είμαι. Αυτό που λες, το λένε όσοι θέλουν να συνεχίσουν να πινουν το αίμα του κοσμάκη. Αλλά δε θα τους περάσει άλλο!

all things must pass
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Τι να σας πω….εμένα πάντως η απόλυτη σιγουριά σας για το σωστό και δίκαιο των απόψεων σας με τρομάζει..Μοιάζει να πιστεύετε πως η λύση στα τόσο πολύπλοκα προβλήματα των σύγχρονων κοινωνιών είναι εύκολη και απλή και εξισούται περίπου με το πουτ–α όλα.
Με δυό λόγια έχουμε ένα σοβαρό πρόβλημα και ως λύση του αντιλαμβανόμαστε την έλευση του απολυτου χάους.
Είναι βεβεαιως αντιδράσεις υποκεινούμενες από το θυμικό που ομως κατ’εμέ, αντί να αμβλύνουν, οξύνουν στο έπακρο το ήδη υπάρχον πρόβλημα.
Είστε σίγουρα ιστορικός;;

avis
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Πόσο δίκιο έχεις! τι ωραία που ήταν τότε που δούλευαν οι άνθρωποι 16-20 ώρες την ημέρα, 7 μέρες την εβδομάδα από μικρά παιδιά και πέθαιναν από εργατικά ατυχήματα ή τις κακουχίες και τις εργάτριες τις μαμούσαν οι εργοστασιάρχες επειδή απλά μπορούσαν! Και εκείνες οι σουφραζέτες; τι ήθελαν και φώναζαν για ίσα δικαιώματα, ψήφους και άλλες μαλακίες; Είχαν τον αντρούλη τους, τα είχαν όλα δηλαδή. Έπρεπε όλες και όλοι να κάτσουνε στα αυγά τους γιατί τα προβλήματα ήταν πολύ περίπλοκα για να λυθούν με διεκδικήσεις και φωνές

all things must pass
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Nομίζω μπερδεύετε τις διεκδικήσεις για καλύτερη ποιότητα εργασιακών συνθηκών,με την περίφημη “επανάσταση” οράματα τύπου δικτατορία του προλεταριάτου,και άλλα βαρύγδουπα και απωθητικά.όπου αλλάζουν μεν τα πρόσωπα που έχουν την εξουσία αλλά ιστορικά έχει αποδειχθεί πως οι συνθήκες διαβίωσης δεν καλυτερεύουν,το αντίθετο.Απλώς προστίθεται μία ανευ προηγουμένου ανελευθερία και καταπίεση για τους πάντες.

Nissa Nissa
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Πολύ φίλη μου❤

Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Εγώ δέχομαι να συμμετάσχω κι ας αποτύχει να τα αλλάξει όλα. Τουλάχιστον να λέμε οτι προσπαθήσαμε. 10 χαμένα χρόνια κι έρχονται ακόμα 10. Θα πεθάνουμε και δεν θα έχουμε καταλάβει γιατι ζήσαμε.

Astellaki
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Ωραία τα λες, αλλά μην γίνουμε και Τσε <3! Αυτό που με απογοητεύει είναι ότι αν δει κανείς το ποια στρώμματα θίγονται, με αριθμητικά τεκμήρια βλέπουμε ότι δεν είναι ποιοι, οι μισθωτοί του Δημοσίου και οι συνταξιούχοι. Μαντέψτε ποια ηλικιακή γενιά δεν εκπροσωπείται ΚΑΘΟΛΟΥ σε αυτές τις τάξεις. Και στην οικονομική κρίση, όλοι κλαίγαν για τους μισθούς και τις συντάξεις που κόπηκαν αλλά για τις δουλειές που χάθηκαν και την ανεργία μόνο όταν το ΥπΕξ έβγαλε 500.000 ξενιτεμένους. Μετά εκπλήσσονται όταν αναρωτιούνται γιατί είμαστε η πιο γερασμένη χώρα της Ευρώπης, μαζί με Ιταλία.

Valda
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Advocate

Mirka, μαζί σου, κι εγώ έχω κουραστεί, ειδικά από τις εργασιακές συνθήκες του ιδιωτικού τομέα και την περιρρέουσα μιζέρια.

δε σου λέω!
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Έχω ξεκινήσει τρεις φορές να το γράφω και το έχω σβήσει, σκέφτομαι θα με πειτε γκραμμαρ ναζι και τέτοια, αλλά τελικά θα το πω, ο καθένας έχει τις παραξενιές του κι η δική μου είναι η γραμματική και δε μπορώ άλλο να καταπιέζομαι:

Δεν είναι “ανεξαρτήτου” αλλά “ανεξαρτήτως”.
Δεν ξέρω γιατί τελευταία ακούγεται πολύ αυτό το “ανεξαρτήτου” αλλά δεν υπάρχει σαν λέξη, μην το χρησιμοποιείτε εκ παραδρομής.

Ουφ το είπα.

Maryk
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Αυτό ακριβώς. Και το άλλο : π.χ. 12 τα εκατό , δεν αντέχω να το ακούω συνεχώς από ανθρώπους που παρουσιάζονται ως μορφωμένοι. Ας πουν 12 τοις εκατό η (διαζευτικό με τόνο δεν μου το βγάζει) 12 στα εκατό ως μετατροπή της δοτικης πτώσης της καθαρεύουσας σε δημοτική. Ευχαριστώ πολύ . Το είπα κι εγώ

Karamela
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Εγώ Ανεμώνα είμαι τώρα 45, στα 30 μου είχα καλή δουλειά με πολύ καλά λεφτά, θυμάμαι τη ζωαρα που έκανα τότε και δεν το πιστεύω… στα 35 έκανα και την οικογένεια. Στα 35 που έκανα και οικογένεια έχασα τα πολύ καλά λεφτά, λόγω μνημονίου. Στα 45 μου λοιπόν έχω αποχαιρετήσει το όνειρο για οικονομική άνεση, που είχα κατακτήσει στα 30. Κάποια άλλη στην ίδια ηλικία μπορεί να έχει πάρει και ένα διαζύγιο. Κάνε λοιπόν ότι καλύτερο μπορείς είτε στα 30 είτε στα 40 είτε στα 50 γιατί δεν εξαρτώνται όλα από τους θεωρητικούς στόχους που θέτουμε. Η ζωή έχει μεγαλύτερη… Διαβάστε περισσότερα »

Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

“…ακόμα και με το ορθόδοξο ΠΑΣΟΚ, βοήθεια μας.” Κλαίω, Λένα θεά!

daria
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Δεν ξέρω πόσο ανέμελο είναι ένα καλοκαίρι κατα το οπολιο βάσει προγραμματισμού αναζητάς τον κατάλληλο σύντροφο.

ντισκολάτα
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

είναι σαν το αθάνατο κλισέ των πανελληνίων “δεν στερήθηκα τίποτα με το διάβασμα. είχα σύστημα”. γιατί καλή και η αγνή, αυθόρμητη ανεμελιά αλλά σαν την ανεμελιά με σύστημα τίποτα.

Felis
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

“Είσαι 30, σινγκλ, δουλεύεις, και δεν σου φτάνουν για να μείνεις μόνη σου. ΕΙΣΑΙ η πλειονότητα που πληθυσμού. Δεν έχεις λάβει ακόμα το job description των μιλένιαλς;”
Αυτό μας πόνεσε, Λένα, να ξέρεις. 😭😭😭

Astellaki
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Μπράβο της όμως που το θέτει έτσι, γιατί δεν αφορά μόνο την Ελλάδα. Εδώ δεν έχουμε δουλειά και μένουμε με γονείς, στην Αγγλία και στο Βέλγιο συγκατοικούν για να μοιράσουν τα έξοδα, στην Αμερική σε ορισμένες πόλεις (San Francisco), και με δουλειά ακόμα δεν μπορούν να πληρώσουν το νοίκι, και στο Hong Kong μένουν σε κάτι τρύπες 5τμ. Ίσως για αυτό μας αρέσει τόσο να χαζεύουμε τις travel/product influencers και τα πλουσιόπαιδα του Instagram 🙁

Το_κοτσύφι
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

Μια παρατήρηση για τη στοχοθεσία γιατί διαφωνώ λιγάκι ως προς αυτό το κομμάτι με την απάντηση. Για μένα, είναι λίγο προβληματικό το να βάζεις στόχους όπως: σε Χ χρόνια να έχω σύντροφο, προαγωγή στη δουλειά και τόσα λεφτά. Απλούστατα γιατί υπάρχουν τόσες μεταβλητές στη ζωή και γιατί οι συγκεκριμένοι στόχοι εξαρτώνται παααρα πολύ από άλλους ανθρώπους, αλλά και από τυχαιότητες. Προσωπικά, εκτός αν σταθείς τυχερή, θεωρώ ότι αυτοί οι στόχοι σε πάνε μάλλον προς τη δυστυχία γιατί είναι πολύ εύκολο να μην πραγματοποιούν, ή τελοσπαντων να μην πραγματοποιηθούν στο χρονοδιάγραμμα που έχεις ορίσει. Θα τους αντικαταστούσα δηλαδή με στόχους όπως:… Διαβάστε περισσότερα »

Frost
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

”η καλή δουλειά, τα λεφτά, και η συναισθηματική ασφάλεια δεν είναι πατριαρχικά πρότυπα για μια γυναίκα. Είναι καλοί στόχοι.”

-Τα λεφτά κι η καλή δουλειά είναι κατεξοχήν πατριαρχικά πρότυπα. Είναι το βασικό πεδίο ανταγωνισμού που έχει επιβάλει η πατριαρχία στους άντρες (και από το οποίο τόσα χρόνια κρατούσε αποκλεισμένες τις γυναίκες). Καλό θα ήταν να αποδίδουμε τα του Καίσαρος τω Καίσαρι, να μην κάνουμε cherry picking και, κυρίως, να μην βαφτίζουμε ότι σάπιο μας βολεύει ‘καλό στόχο’, κι ό,τι σάπιο δεν μας βολεύει ‘πατριαρχικό πρότυπο’.

ακρίδα
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Η καλή δουλειά και τα λεφτά είναι ένας καλός στόχος για να μην είσαι εξαρτώμενος από άλλους ανθρώπους, να μην χρειάζεται να κανεις “καλό” γάμο και ούτε να μένεις με τους γονεις σου!

Mitsi
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ήρωας

Μάθαμε λοιπόν σήμερα ότι το να θέλεις να έχεις μια καλή δουλειά με την οποία θα ζεις άνετα είναι σάπιο και κακό της πατριαρχίας. Μάλιστα. Φαντάζομαι η καλή φεμινίστρια είναι αυτή που μένει σε καλύβα και καλλιεργεί ραπανάκια, δεν εξηγείται αλλιώς .

Astellaki
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Νομίζω ότι αυτό το να συνδυάζουμε όλων των ειδών τα στερεότυπα με την πατριαρχία καταντάει λίγο κουραστικό.

Frost
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Ξέρεις πάρα πολλά συστήματα πολιτικά, κοινωνικά, φιλοσοφικά, οικονομικά, διοικητικά, θρησκευτικά κλπ που να μην τα έφτιαξαν στην συντριπτική τους πλειοψηφία άντρες; Κάποια κοινωνία στον πλανήτη που δεν κυριαρχείται και ελέγχεται από τους άντρες μήπως;

Frost
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Προφανώς και δεν αναφέρομαι σε μια αξιοπρεπή ζωή, πόσο μάλλον στην επιβίωση. Κατά τα άλλα, ποιος σου είπε πως μιλάω μόνο για τις γυναίκες; Ούτε για τους άντρες το θεωρώ καλό. Να κάθομαι εγώ να ανταγωνίζομαι τα λεφτά και τη δουλειά του καθενός για την προσοχή των γυναικών, δεν είναι σε καμία περίπτωση το όνειρο που έχω για τη ζωή μου. Τι είμαι, κανένας πρωτόγονος που αντικατέστησε τους μυς και πλέον κάνει φιγούρα με αμάξι, δουλειά και γαμάτο σπίτι; Τώρα, για να απαντήσω και στο κλείσιμό σου, από τη φεμινίστρια με τα πενήντα ζευγάρια παπούτσια, δέκα κιλά καλλυντικά και είκοσι… Διαβάστε περισσότερα »

Scout
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Συμμετέχων

Η επαγγελματική καταξίωση και η οικονομική ανεξαρτησία «επιβλήθηκαν»;;;! στους άντρες και όχι στις γυναίκες, άρα αν οι γυναίκες διεκδικήσουν καριέρα και λεφτά πέφτουν ξανα στην παγίδα της πατριαρχιας γιατί ασπάζονται πατριαρχικά πρότυπα από τα οποία είχαν αποκλειστεί ;!

Frost
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Σαφώς κι επιβλήθηκαν στους άντρες, ως πεδίο ανταγωνισμού για την ανάδειξή τους στην ιεραρχία και την πιθανότερη επιλογή τους ως ταίρι από τις γυναίκες. Το συζητάμε κιόλας; Αυτός με την καλύτερη δουλειά και τα περισσότερα λεφτά είχε μεγαλύτερες πιθανότητες επιτυχίας με τις γυναίκες που του άρεσαν. Τι δηλαδή, νομίζεις ότι άλλαξε το λογισμικό κι ο τρόπος λειτουργίας επειδή μπήκαν κι οι γυναίκες στον χορό; Το ίδιο φρικτό τριπάκι παραμένει. Μια μέθοδος κατηγοριοποίησης των ανθρώπων και ανάδειξης καλύτερων και χειρότερων μέσω ανελέητου ανταγωνισμού.

Φλώρα Μητροπούλου - Μουσουτσάνη
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Ναι είναι καλοί στόχοι, προσφέρουν ανεξαρτησία, αυτάρκεια, ασφάλεια και γενικά τη δυνατότητα για μία καλή ζωή. Το να μην έχουν οι γυναίκες πρόσβαση σε αυτά λόγω της πατριαρχίας, ώστε να είναι δυνατό να ελέγχονται αυτό είναι το σάπιο. Το να έχεις τη δυνατότητα να καταφέρεις να έχεις αυτά τα αγαθά ε όχι δεν είναι σάπιο. Το να τα έχεις όμως πολύ ευκολότερα μόνο και μόνο επειδή είσαι άντρας ναι είναι σάπιο.

Frost
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Σάπιο είναι το να κρίνονται οι άνθρωποι από τα λεφτά και τη δουλειά τους. Τόσο καιρό με βάση αυτό έκριναν και κρίνονταν οι άντρες και πλέον με βάση αυτό κρίνουν και κρίνονται κι οι γυναίκες. Πώς να το πούμε, φρέσκο;

Σιντι
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Ναι, εκτός από πεδίο ανταγωνισμού είναι και πεδίο επιβίωσης, οικονομικής ανεξαρτησίας άρα και ανεξαρτησίας γενικότερα. Μπορεί να είναι δυσάρεστο αλλά πραγματικό. Αν δεν έχεις καλή δουλειά, δεν έχεις δικά σου λεφτα (αρκετά). Αυτό μοιραία σε βάζει σε ευάλωτη θέση. Δεν βλέπω πως μπορεί κάποιος να είναι χειραφέτημενος χωρίς δικά του (αρκετά) χρήματα ώστε να μπορεί να πάρει δικές του αποφάσεις και να τις πληρώσει γιατί τη ζωή που ζουμε κατά κύριο λόγο την πληρώνουμε ώστε να την έχουμε.

este
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Frost, εχεις καποια υλοποιησιμη ιδεα ετσι ωστε να παψουμε να ζουμε βαζοντας τετοιους στοχους, μια που τους θεωρεις σαπιους;

Maryk
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Η άγρα συζύγου με καλή δουλειά και λεφτά είναι πατριαρχικό πρότυπο. Μάλιστα, όλη η πρόταση που έγραψα είναι τσιτάτο της πατριαρχίας χαχα…

all things must pass
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Η ταπεινή γνώμη μου είναι η εξής. Η πατριαρχία “φυτεύει” στους ανθρώπους γένους θηλυκού,τις εξής δύο ,θεμελιώδεις ανάγκες. -Μόνιμη σχέση,γάμος. -μητρότητα Αυτά τα δύο ,ναι καλό είναι να αναρωτιέται κάθε γυναίκα αν όντως είναι βαθιές προσωπικές της ανάγκες ή είναι το σομπρέρο που σου φορά θες δε θες η κοινωνία. Η οικονομική ανεξαρτησία και η μη διαμονή στο πατρικό είναι βήματα ανατροπής των πατριαρχικών δεδομένων. Ως στόχοι πρέπει να είναι αδιαπραγμέτευτοι κατ’εμέ. Από κει και μετά,η επαγγελματική επιτυχία και τα πολλά χρήματα,δεν έχουν φύλο ως στόχοι. Είναι περισότερο θέμα ιδιοσυγκρασίας. Αλλοι έχουν απόλυτη ανάγκη την επαγγελματική καταξίωση,γιατί αυτοπροσδιορίζονται μέσα από… Διαβάστε περισσότερα »