Γεια σου Α,μπα! Διαβάζω με μεγάλο ενδιαφέρον όσα γράφεις για τα κοριτσάκια και τον τρόπο που τα μεγαλώνουμε. Η κόρη μου κοντεύει 3 ετών. Δεν της βάζω να βλέπει ακόμα ταινίες ντισνευ γιατί είναι μικρή. Βλέπει όμως που και που πέπα, μικυ, το πρόβατο και κάτι άλλα τέτοια για μικρά παιδάκια. Όμως από μεγαλύτερα παιδάκια που συναναστρέφεται έχει μάθει προς το παρόν την έλσα, την οποία εγώ δεν την πρόλαβα είναι πρόσφατη και είναι ΠΑΝΤΟΥ!!! Ε όπου πάμε και έχει έλσα τη ζητάει (παπούτσια, ρούχα, χυμοί, μπάλες, πατίνια, χαρτομάντηλα παντού!), χωρίς να ξέρει βέβαια τι είναι. Κάποια της τα παίρνουμε, παίρνουμε όμως και άλλα με διάφορα θέματα και χρώματα. Είμαι σίγουρη ότι μεγαλώνοντας θα θέλει όλο και περισσότερο πριγκίπισες και νεράιδες γιατι βλέπω τι γίνεται με τις κόρες φίλων μου. Και δεν θέλω να της λέω όχι γιατί θυμάμαι ότι εμένα αντίστοιχα όταν δεν μου έπαιρναν τέτοια πριγκιπικά οι γονείς μου (η μαμά μου τα σιχαίνοταν όλα αυτά και τις ταινίες της ντισνευ επίσης) στεναχωριόμουν και ζήλευα τις φίλες μου που ντύνονταν πριγκίπισσες και εγώ ντυνόμουν γάτα! Μικρή μου άρεσαν πολύ οι ταινίες της disney Σκέψου ότι είμαι τώρα γύρω στα 30 και μεγάλωσα με την πεντάμορφη, την άριελ, τη μουλάν, τον αλλαντιν κλπ. Και ομολογώ ότι μέχρι σήμερα όταν ακούω τα τραγούδια από τις ταινίες τα θυμάμαι και με μεγάλη ευχαρίστηση τα τραγουδάω κιόλας! Μου έκαναν κακό; Σίγουρα πέρασαν μέσα μου το μήνυμα της όμορφης πριγκίπισας ως γυναίκας και του αντίστοιχα όμορφου πρίγκιπα που αγαπιούνται και καρδούλες και λοιπά. Δεν ένιωσα όμως συνειδητά ποτέ κατώτερη από έναν άντρα, ούτε περιορισμένη στις επιλογές μου. Ένιωθα όμως ότι πρέπει να είμαι όμορφη και αδύνατη! Και κάπου εδώ όλα μπερδεύονται στο μυαλό μου… Τι κάνω με τη μικρή; Την αφήνω να τα βλέπει και να ντύνεται πριγκίπισα γιατι έχει ως γονείς δυο ανθρώπους που δουλεύουν και έχουν σπουδάσει και οι δυο; Κάνουν και οι δυο δουλειές στο σπίτι, δεν θα της πουν ποτέ ότι αξίζει λιγότερο από ένα αγόρι και δεν θα της πουν επίσης ποτέ όχι αν ζητήσει να παίξει ποδόσφαιρο ή αν θέλει να ντυθεί batman τις απόκριες; Θέλω να της περάσω τα μηνύματα που έγραφες στο άρθρο σου, αλλά δεν θέλω να νιώθει ότι είναι ξεκομμένη από τα άλλα παιδάκια.
-όχι άλλο έλσα
Είσαι λίγο μπερδεμένη, και δυσκολεύομαι να ξεμπερδέψω το κουβάρι. Οπότε θα αρπάξω τις κλωστές που εξέχουν δεξιά αριστερά και θα προσπαθήσω να τις τραβήξω λίγο, μήπως τουλάχιστον χαλαρώσουν κάπως.
Αν με τις πριγκίπισσες ένιωσες ότι πρέπει να είσαι όμορφη και αδύνατη, τότε ένιωσες πολύ περιορισμένη στις επιλογές σου. Επειδή δεν φαίνεται να το συνειδητοποιείς – και είναι πολύ συνηθισμένο να μην καταλαβαίνει μια γυναίκα από τι περιορίζεται επειδή συμβαίνει σε όλες εδώ και χιλιετίες – τότε αν μου επιτρέπεις, είναι βέβαιο ότι ένιωσες κατώτερη από τους άντρες, αν και ορθά συμπληρώνεις «όχι συνειδητά». Πιο συγκεκριμένα, είναι βέβαιο ότι ένιωσες ότι κάποια πράγματα δεν είναι για σένα, επειδή είναι καταλληλότερα για τους άντρες (όχι για έναν συγκεκριμένο άντρα). Μπορεί να σπούδασες και να δούλεψες, αλλά ο φεμινισμός στη γωνιά της γης που ζούμε ευτυχώς δεν διεκδικεί δικαίωμα στις σπουδές και στην εργασία. Aυτά έχουν κατοχυρωθεί. Όμως έχουμε ακόμα πολύ δρόμο για την ισότητα, και θα σου έδειχνα ποιος είναι ο δρόμος που σε χωρίζει από τον άντρα σου αν μου πεις τι σπουδάσατε και οι δύο, τι δουλειές κάνετε και οι δύο, τι προοπτικές εξέλιξης έχετε και οι δύο, πόσο περιθώριο να λείπετε από το σπίτι και οι δύο, πόση φιλοδοξία έχετε για διευθυντικές θέσεις, πόσες ώρες ασχολείστε ο καθένας με το νοικοκυριό (μετρημένες) και πόσα λεφτά βγάζει ο καθένας για την δουλειά που κάνει. Το μήνυμα με τις πριγκίπισσες – τις παραδοσιακές τουλάχιστον, τώρα εξελίσσονται κάπως τα πράγματα – είναι ότι είναι όμορφες και περιμένουν να σωθούν από έναν πρίγκηπα. Δεν είναι η αγάπη και οι καρδούλες το πρόβλημα, αλλά ότι η ιστορίες τους τελειώνουν όταν ο πρίγκηπας τους περάσει την κουλούρα. Αυτός ήταν ο στόχος. Να παντρευτούν τον πρίγκηπα. Ούτε η καριέρα τους, ούτε η αυτοπραγμάτωση τους, ούτε η διοχέτευση της δημιουργικότητας τους, τίποτα από όλα αυτά.
Δεν είναι καλή ιδέα να ξεχωρίζεις το παιδί σου από τα άλλα παιδιά, ούτε είναι κακό να θέλει να φοράει στέμματα και σμαράγδια και να έχει την Έλσα αυτοκόλλητο παντού. Τα μηνύματα δεν θα τα γλιτώσει, και δεν θέλουμε να τα γλιτώσει κανένα κορίτσι. Δεν θέλουμε να μεγαλώσει σε κάποια φούσκα εκτός κοινωνίας. Θέλουμε να τα ξέρει όλα από νωρίς, γιατί εμείς μπήκαμε στην ενηλικίωση σαν πρόβατα και κατά καιρούς σφαχτήκαμε ανυποψίαστες ξανά και ξανά μέχρι να ξυπνήσουμε κάπως. Εσύ, πώς να σου το πω κομψά, έχεις ακόμα λίγο δρόμο σχετικά. Μπορεί να ήσουν τυχερή, αλλά πολύ φοβάμαι ότι είσαι η «απελευθερωμένη» που δεν καταλαβαίνει ακόμα σε τι χρειάζεται ο φεμινισμός επειδή νομίζει ότι η πατριαρχία είναι κάτι που μπορείς να αποφύγεις, αν παίξεις σωστά τα χαρτιά σου.
Αν εσύ δεν καταλαβαίνεις ποιο είναι το πρόβλημα, τότε δεν μπορείς να προειδοποιήσεις την κόρη σου. Η επιτυχία δεν είναι να την ντύνεις γάτα ενώ κυριαρχεί η Έλσα, αλλά να ζητήσει μόνη της να ντυθεί Ζορό ενώ κυριαρχεί η Έλσα. Φυσικά δεν θα πεις σε ένα κορίτσι ότι δεν αξίζει λιγότερο από ένα αγόρι. Θα της πεις όμως όταν είναι πέντε χρονών να προσέχει και να κλείνει τα πόδια της όταν φοράει φούστα. Και η μαγκιά δεν είναι να αφήσεις ένα κορίτσι να ντυθεί Ζορό. Σιγά την πρόκληση. Το δύσκολο είναι να αφήσεις το γιο σου να ντυθεί νεράιδα.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
“Το δύσκολο είναι να αφήσεις το γιο σου να ντυθεί νεράιδα.” 👏👏👏👏👏👏
Εξαιρετική απάντηση. Ειδικά το τελευταίο κομμάτι με το γιο και τι θα γίνει αν θελήσει να ντυθεί νεράιδα. Η ερώτηση μου θύμισε εκείνη τη μαμά απ΄το παλιό Α, μπα, που δεν ήθελε με τίποτα να βλέπει η κόρη της τηλεόραση και όταν άνοιγαν τηλεόραση σε άλλα σπίτια, αυτή έπαιρνε το παιδί στο (ξένο) παιδικό δωμάτιο για να παίξουν με άλλα παιχνίδια. Δεν είναι σωστό να αποκλείουμε τα παιδιά από πληροφορίες γιατί μετά νιώθουν αποκομμένα και δεν μπορούν να ακολουθήσουν τα παιχνίδια και τις κουβέντες των συμμαθητών. Η μητέρα μου δε με άφηνε να βλέπω fame story (ήμουν α’ γυμνασίου όταν… Διαβάστε περισσότερα »
Κι εμένα αυτή η ερώτηση μου ήρθε στο μυαλό. Διαφωνώ να μεγαλώνουμε τα παιδιά σε μια μεγάλη ροζ σαπουνόφουσκα, γιατί αυτό γίνεται όταν τα αποκλείουμε από συγκεκριμένα ερεθίσματα του περιβάλλοντός τους. Εξάλλου, το ίδιο ερέθισμα ο καθένας μπορεί να το εκλάβει διαφορετικά (παράδειγμα προς μίμηση ή προς αποφυγεί). Ο ρόλος των γονέων είναι να στέκονται διακριτικά κοντά στο παιδί τους και να του δώσουν τα εργαλεία που χρειάζεται για αξιολογήσει σωστά τα διάφορα ερεθίσματα. Δεν είναι εύκολο, ούτε απλό. Και σίγουρα είναι πολύ δυσκολότερο και κουραστικότερο είτε από το να αφήνουμε το παιδί “στην τύχη του”, είτε από το να… Διαβάστε περισσότερα »
…μα στο κοριτσάκι με την φούστα, δεν θα του πεις “κλείσε τα πόδια σου” μόνο και μόνο για να αποφύγεις τα παιδεραστικά φαινόμενα, που δυστυχώς (και ανάθεμα την ώρα και την στιγμή) έχουν μπει στην ημερήσιας διάταξη, αλλά επειδή απλώς η “εικόνα μοιάζει να μην είναι πρέπουσα” (σκεφτείτε πως κάθεστε εσείς αν φοράτε φούστα και πώς όταν φοράτε παντελόνι …είναι ακριβώς το ίδιο; Δεν νομίζω) και επειδή κινδυνεύουν να κοροϊδέψουν το παιδί (σε στυλ, “χαχα φαίνεται το βρακί σου” και τέτοια). Κακά τα ψέματα τα φουστάνια, τα φορέματα και τα χαριτωμένα κοριτσίστικα παπουτσάκια είναι ντεσαβατάζ για την κινητικότητα (και την… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ το’χω καημό που η κόρη μου δεν φοράει φορέματα που της πηγαίνουν τόσο πολύ. Αλλά όταν μου λέει ότι με φούστες και φουστάνια δεν μπορεί να κάνει αυτά που θέλει να κάνει (τρέξιμο, σκαρφάλωμα στα δέντρα και διάφορα παρκουρίστικα), τι να της πω; Της δίνω δίκιο. Δεν μπορώ να της επιβάλω κάτι τόσο περιοριστικό, θα στεναχωρηθώ κι εγώ.
Σωστό μεν από μια πλευρά (σε νιώθω), αλλά συνήθως μόνο στα κορίτσια το λένε. Τα αγόρια τ΄αφήνουν να κάνουν μπάνιο στη θάλασσα γυμνά, ενώ τα κοριτσάκια ενίοτε φορούν και το ΠΑΝΩ μέρος του μπικίνι για να κρύψουν…τί άραγε; Νομίζω αντί να πέφτουμε πάνω τους πυροσβεστικά να προστατέψουμε το παιδί από τον εκάστοτε παιδόφιλο, καλύτερο ακόμα είναι να ενημερώνουμε σταθερά και επαναλαμβανόμενα το παιδί από πάρα πολύ μικρό (κι από 3 ετών προσωπικά το έκανα) να προστατεύεται το ίδιο: να μην αφήνει να το αγγίζουν “στα ευαίσθητα σημεία” κανένας (ούτε ο γιατρός, αν δεν είναι δίπλα η μαμά) και να μην… Διαβάστε περισσότερα »
Καραβάν πάντα είχα την εντύπωση οτι αυτό με τα μαγίο στα παιδια το κανουν και για λόγους υγειινης ,δεν ξέρω αν θα άφηνα το παιδι μου να κάθεται στην άμμο ή στην ξαπλώστρα έτσι.
@Μίλτο
δεκτόν κι ούτε εγώ τα αφήνω, αν και κόλπο δεν διαθέτουν, να κάθονται απευθείας στην άμμο λόγω βακτηρίων/μυκήτων κλπ., αλλά όχι και να τα κυνηγάμε μη τυχόν φανεί το κωλομέρι. Φαντάζομαι έχει να κάνει με το τι παρατηρούμε στις διάφορες παραλίες: υπάρχουν και τα δύο άκρα (δίχρονο με μπικίνι πάνω-κάτω! κι από δίπλα ξεβράκωτο οκτάχρονο) και η σοφία -υποθέτω- είναι να κρίνει κάποιος ανά περίπτωση.
@Granita
ναι, φυσικά, κατανοώ πώς το λες, σ’ευχαριστώ που το διευκρίνισες.
Καραβάν συμφωνώ οτι δεν προκειται περι ορατότητας του κωλομερίου ,απλά αυτο που λέω ειναι οτι δεν θα πρέπει να κρίνεται αρνητικά η συνήθεια να φοράνε το απο κάτω τουλάχιστον ακόμη και μικρά παιδάκια γιατι είναι καλυτερο απο αποψη υγειινης.
Βλαχάκι, Καραβάν’, δεν διαφωνώ μαζί σας. Εννοείται υπάρχουν ΚΑΙ πατριαρχικά αίτια πίσω από αυτή τη φράση και εννοείται ότι η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση είναι απαραίτητη από μικρή ηλικία. Απλά το να είναι ντυμένο το παιδί ή να μην φαίνεται το εσώρουχο του σε δημόσιους χώρους το θεωρώ μια επιπλέον δικλείδα ασφαλείας.
Ως γνωστόν εγώ έχω το κόλλημά μου με τα stats και τα cold facts. Και πέραν της (μάλλον) μικρής πιθανότητας κάποιος να φωτογραφήσει (με τηλεφακό) ένα μικρό παιδί ή μωρό ημίγυμνο ή γυμνό και να χρησιμοποιήσει τις φωτό προς…τελοσπάντων…τέρψη τέτοιου είδους, αναρωτιέμαι αν -στην πραγματικότητα- κινδυνεύει -χειροπιαστά- περισσότερο ένα παιδί που δεν είναι ντυμένο “πλήρως”. Άραγε υπάρχουν στοιχεία; ενδιαφέρον θα είχε. Για τα ενήλικα άτομα πολλές φορές λέμε ότι δεν έχει καμία σημασία τι φορούν, π.χ. γυναίκες με μπούργκες και snowsuits παρενοχλούνται ή/και βιάζονται και υπάρχουν διάφορα triggers και προθέσεις απ’την μεριά του θύτη, στους κακοποιητές παιδιών; Ή τελικώς έχει… Διαβάστε περισσότερα »
Μερικές σκέψεις γρήγορες εις συμπλήρωσιν (γιατί η επίσημη απάντηση με κάλυψε). 1.Η πρώτη ταινία που θα δείξεις στο παιδάκι σου με τέτοια παραμυθένια στόρυς θα είναι το “Shrek” (το αρχικό, της Dreamworks). Θα του κάνεις μεγάλο καλό και θα κρίνει κατόπιν τα πάντα με άλλο μάτι, την ομορφιά, την διαφορετικότητα, το τι είναι γενναιότητα, την φιλία (μην βλέπεις την πριγκίπισσα έτσι…έχει plot twist). youtube.com/watch?v=W37DlG1i61s Τώρα οι ίδιοι παραγωγοί βγάζουν νέα ταίνια τον Μαγεμένο Πρίγκηπα, που θα είναι υποτίθεται η ιστορία των πριγκιπισσών από τη ματιά του Πρίγκηπα! Και μάλιστα θα’ναι ο ίδιος για 3 πριγκίπησσες Disney, που θα τον βάλει… Διαβάστε περισσότερα »
Καραβαν πολύ μου αρέσεις! Είμαστε κάτι χιλιόμετρα μακριά άλλιως θα σου έλεγα να πάμε για καφέ. Cheers
Πάντως από την φάση “Έλσα” πέρασε και ο γιος μου, που γύρω στα 4 τυλιγόταν με γαλάζιο τούλι και έκανε ότι πετάει πάγους. Γι’αυτόν δεν διέφερε η Έλσα από άλλους ήρωες με υπερδυνάμεις, γιατί σε τόσο μικρή ηλικία ένα αγόρι δεν βλέπει το “κοριτσίστικο” ως κάτι κατώτερο. Γενικά πάντως, αν εξαιρέσει κανείς τον λεπτοκαμωμένο σωματότυπο των σκίτσων, οι ηρωίδες της Ντίσνεϊ έχουν εξελιχθεί – έχουν γίνει πολύ δυναμικές και ενδιαφέρουσες.
Κι ο δικός μου γιος έβλεπε σαν τρελός τις ταινίες της Μπάρμπι όταν ήταν μικρός. Δεν έπαθε κάτι. Είναι η φαντασμαγορία που έλκει τα παιδιά (και τους μεγάλους επίσης).
Κι η δική μου κόρη είχε δει το Frozen, όλοι το είδαμε, μας άρεσε, ασχολήθηκε για κανα-χρόνο μετά και τέλος. Τώρα μόλις βλέπει πριγκίπισσες κάνει την γνωστή μίμηση εμετού, όπως και για το τραγούδι του Frozen. Η δικιά μου είναι μόλις δέκα και θέλει να είναι γκοθ, αλλά δεν την πίεσα ούτε της απαγόρευσα κάτι που ήταν στην μόδα.
Εγώ έστειλα την ερώτηση. Σε ευχαριστώ πολύ α μπα για την απάντηση σου! Ήθελα να διευκρινίσω ότι δεν νιώθω καθόλου απελευθερωμένη. Μια φίλη μου μου έστειλε μια απάντηση σου σε μια ερώτηση μιας κοπέλας που ρωτούσε για το ρόλο της ως μητέρα και εκεί πρώτη φορά διάβασα περί πατριαρχίας και ηρωίδας μαμάς κλπ. Δεν το είχα σκεφτεί ποτέ ούτε το είχα ακούσει. Άνοιξε ένα καινούριο παράθυρο μπροστά μου. Αυτό που είχα μέχρι τότε στο μυαλό μου ήταν να μην μεγαλώσω την κόρη μου με τα πολύ κλασικά στερεότυπα αλλά διάφορα άλλα από αυτά που κατά καιρούς γράφεις δεν τα είχα… Διαβάστε περισσότερα »
ευχαριστούμε που απάντησες!
συνεχισε να διαβάζεις και να σχολιάζεις 🙂
πολύ ωραία τα σχόλια μέχρι τώρα..το μόνο που θα ήθελα να προσθέσω είναι ότι όσες ταινίες Ντίσνει και να δούνε, με όσες Barbie και να παίξουνε, στο τέλος της ημέρας οι γονείς είναι εκείνοι που θέτουν τα πρότυπα. Πρόσεξε: μιλάω και για τους δυο γονείς. Οπότε ας δουλέψουμε με τους εαυτούς μας και καμία Χιονάτη δε μας σκιάζει.
Κι εγώ λατρεύω τις ταινίες Disney και το θέμα που θίγεις αποτελεί μία πτυχή της μεταπτυχιακής μου διπλωματικής. Δε διαφωνώ καθόλου με τη Λένα. Οι πριγκίπισσες της Disney έχουν περάσει από 3 φάσεις: αυτή που ήταν κλεισμένες μέσα στο σπίτι και περίμεναν τον πρόγκιπα (π.χ. Χιονάτη), αυτή που άρχισαν λίγο να ανεξαρτητοποιούνται αλλά με αφορμή κάποιον άντρα (π.χ. Ποκαχόντας) και η περιόδος που διανύουμε τώρα όπου ο άντρας δεν είναι το ζητούμενο και οι πρωταγωνίστριες είναι πιο δυναμικές (π.χ. Μοάνα), οπότε ας πούμε ότι σε αυτό υπάρχει κάποια εξέλιξη. Ωστόσο, θέλει ακόμα πολλή δουλειά για να πούμε ότι όσον αφορά… Διαβάστε περισσότερα »
μ αρεσει η διπλωματική σου..συγχαρητήρια
Τέλειο θέμα! Ψυχολογία ή Παιδαγωγικά;
Πολιτισμός!
Θέλω κι εγώ να διαβάσω αυτή τη διπλωματική!
🙂 Πολύ ευχαρίστως! Είμαι ακόμα στην αρχή αρχή βέβαια, αλλά ένα κομμάτι που θα ερευνήσω είναι τα κοινωνικά στερεότυπα που αναπαράγονται στις ταινίες Disney.
Δε μπόρεσα να διαβάσω όλα τα σχόλια. Ποτέ δε χώνεψα τους ήρωες της Disney. Θα μιλήσω για τη δική μου κόρη. Προσπαθώ να μη βλέπει κινούμενα σχέδια και γενικά τηλεόραση, είναι και 2,5 χρόνων, ( γι αυτό είναι ο μπαμπάς της που την παρκάρει κανονικότατα όταν αναγκάζομαι να του την αφήσω να την επιβλέπει). Μαζί διαβάζουμε πολύ και διαφορά πράγματα. Όχι μόνο πριγκίπισσες τις οποίες δε μπορώ να αποφύγω, σχολιάζω όμως και παρεμβαίνω. Κάτι πολύ καλό που έψαξα και βρήκα είναι το “Good night stories for rebel girls” που πρόσφατα κυκλοφόρησε και στα ελληνικά από τις εκδόσεις Ψυχογιος. Μακάρι να… Διαβάστε περισσότερα »
Τρία πουλάκια κάθονταν έχω να πω εγώ. Τίποτα δεν θα πάθει με το να δει Disney και ούτε θα νιώσει κατώτερη από έναν άντρα λόγω μιας ταινίας, εκτός και αν έχει μεγαλώσει έτσι. Μην τρελαίνεσαι και χαλάρωσε και άσε το παιδάκι να δει καμιά κανονική παιδική ταινία. Στην τελική η Disney τις έχει ωραιοποιήσει τις ιστορίες. Αν διαβάσεις τη μικρή γοργόνα από τον Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, θα δεις ότι ούτε ευτυχισμένο τέλος έχει και ούτε είναι τόσο χαρούμενο γενικότερα.
Και πού να διαβάσει την Παναγία των Παρισίων…
Νομίζω πως θα μπορούσες να τις βάζεις περισσότερο τις καινούργιες ταινίες της Ντισνέυ, αν νίωθεις άβολα ή και τις πιο παλίες τύπου Μουλάν, Ποκαχόντας και Πεντάμορφη. Αλλά γενικότερα δεν νομίζω πως είναι πρόβλημα.. Εγώ πέθαινα για ντίσνευ (και μικυ μαους και πριγκιπισσες και τα παντα) αλλά έβλεπα και power rangers, action man και όλα τα άλλα. Και ομολογώ πως συνειδητά και ασυνείδητα από τα παιδικά δεν ένιωσα κατώτερη, ούτε οτι έπρεπε να είμαι με έναν συγκεκριμένο τρόπο για να βρω πρίγκιππα. Ήμουν απλά χαρούμενη που έβλεπα παιδικά. Και ας μην ξεχνάμε υπάρχουν και άλλα πράγματα που μπορούν να βοηθήσουν στην… Διαβάστε περισσότερα »
Όντως, μην ξεχωρίζεις την κόρη σου από τα υπόλοιπα παιδιά. Δες τις ταινίες κι εσύ όμως, ώστε να είσαι προετοιμασμένη αν πρέπει να ξεκαθαρίσεις κάτι, με λόγια ή και με πράξεις. Έχει ενδιαφέρον αυτό, που κατατάσσει τις πριγκίπισσες με άξονα το φεμινισμό. Η ωραία κοιμωμένη ας πούμε, κοιμάται για το μεγαλύτερο κομμάτι της ταινίας, περιμένοντας τον πρίγκιπα να την ξυπνήσει. buzzfeed.com/beatrizserranomolina/all-your-favorite-disney-princesses-ranked-from-least?utm_term=.me3JREVkL#.bidlWPKJy Οι πριγκίπισσες όντως εξελίσσονται όσο περνάει ο καιρός, ευτυχώς. Οπότε, ας δει τις ταινίες, απλά φρόντισε όσο μπορείς να τονίσεις στοιχεία της ταινίας που καλό είναι να μην υιοθετήσει σαν απόψεις, αλλά και στοιχεία που είναι θετικά και υγιή… Διαβάστε περισσότερα »