Αγαπημένη μου Α, μπα Σε ευχαριστώ πολύ που υπάρχεις και είσαι ένας φάρος λογικής στο θέατρο του παραλόγου που ζούμε. Πρόσφατα ξεκίνησα lazer και πραγματικά έχω ενθουσιαστεί. Μαρέσει για πολλούς λόγους, νιώθω το δέρμα μου απαλό, δεν βγάζω σπυριά από το ξύρισμα, γλυτώνω το μαρτύριο της αποτρίχωσης.. Όμως αν κάνω ένα βήμα πίσω, προβληματίζομαι… Μήπως είναι μια κίνηση με πατριαρχικά κίνητρα; Μήπως η ανάγκη για τέλειο, άτριχο δέρμα μου εμφυτεύτηκε απο το male gaze; Πως ξέρω ότι είναι μια απόφαση δική μου και όχι απόρροια της κοινωνικής πίεσης που έχουμε εμείς οι γυναίκες; Δεν μετανιώνω καθόλου την επιλογή μου και είμαι πολύ ικανοποιημένη από το αποτέλεσμα, παρόλα αυτά αισθάνομαι “κατώτερη ” φεμινίστρια; Εσύ τι πιστεύεις;
Η αποτρίχωση δεν είναι πρόσφατη προτίμηση, υπάρχει εδώ και χιλιετίες. Αυτό που άλλαξε είναι ότι τώρα αποτριχώνονται κυρίως οι γυναίκες, ενώ υπήρξαν εποχές που αποτριχώνονταν οι άντρες. Άρα η αίσθηση που σου αρέσει, όπως και η εμφάνιση, δεν είναι κάτι καινούριο.
Δεν μπορείς να διαχωρίσεις τις προτιμήσεις σου από αυτό που έχεις μάθει ως σωστό, οπότε, σταμάτα να το προσπαθείς. Σίγουρα το κάνεις και για το male gaze. Οι φεμινίστριες δεν κατέχουν όμως κάποια αλήθεια που σου διαφεύγει, κι αυτές θύματα είναι, όπως κι εσύ. Η επαναστατικότητα είναι να μην κρίνεις γυναίκες που δεν αποτριχώνονται.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Δεν σε κάνουν φεμινίστρια τα αξύριστα πόδια ούτε τα φλατ παπούτσια. Κι όποια στο πει αυτό δεν διαφέρει από τους σεξιστές γιατί αστυνόμευση του γυναικείου σώματος κάνει. Ο φεμινισμός για μένα είναι κοσμοθεωρία, το πως βλέπεις την θέση της γυναίκας στην κοινωνία. Μπορείς να είσαι μια νοικοκυρά που αποφάσισε να μην δουλέψει για να μεγαλώσει τα παιδιά της, να πηγαίνεις να φτιάχνεις τα νύχια και τα μαλλιά σου και να μην βγαίνεις απο το σπίτι χωρίς να φοράς κραγιόν και να είσαι παράλληλα και φεμινίστρια. Αν όλα αυτά σε κάνουν να αισθάνεσαι καλά γιατί να τα απαρνηθείς; Οι φεμινίστριες δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, ονειρευόμουν τη μέρα που θα ξυπνούσα χωρίς τις κατάμαυρες χοντρές τρίχες που κοσμούσαν το σώμα μου. Είμαι βέβαιη πως η επιθυμία μου δε σχετιζόταν με την αποδοχή από οποιοδήποτε άντρα. Η απαλλαγή με λέιζερ από τις τρίχες του κορμιού μου ήταν ένα από τα σπουδαιότερα δώρα που έκανα στον εαυτό μου.
Πόσο σε νιώθω… Τρομερό κόμπλεξ μου είχαν δημιουργήσει μεγαλώνοντας οι τρίχες μου, όλο με το άγχος μη φυτρώσει καμία κ δεν την προλάβω κ τη δει κανένας.
Εγω πιο μικρη περασα μια φαση τρελης ανασφαλειας για τα πυκνα σκουρα φρυδια μου, τις οχι κ πολλες αλλα σκουρες τριχες στα χερια μου, να μη μιλησουμε για τα ποδια…κ γενικα ολο αυτο με την οχι κ πολυ αμυδρη τριχοφυια που εχω στο σωμα, ως καστανη προς μελαχρινη κ συνολικα με πανω κατω μεσογειακο σουλουπι κι οχι ας πουμε αιθερια ξανθουλα Σουηδεζα. Πλεον για τα ποδια το συναισθημα ειναι περιπου το ιδιο, αλλα στο συνολο νιωθω μια αρκετα σεξι νεαρη γυναικα με προσωπικοτητα κ φυσικο στυλ
Μπράβο. Με τα χρόνια εξοικειωνόμαστε με το σώμα μας και η αποδοχή έρχεται πιο εύκολα. Όμως αν κάτι σε εμποδίζει από το να νιώσεις – αν θέλεις να νιώσεις- πολύ σέξυ, να αποτριχώσεις. Εγώ κάνω τη δηλωσάρα μου και για λογαριασμό όσων γυναικών δεν μπορούν, με το να αφήνω εντελώς φυσική την τρίχα στη μασχάλη το περισσότερο διάστημα του χρόνου, μέχρι να με ενοχλεί/να με δυσκολεύει στην υγιεινή κλπ και κρατώντας τις φυσικές τρίχες στα μπούτια αλλά έκανα λέιζερ στις θήκες και στης κοιλιάς που ήταν πολυυυυυυ σκουρες και μακριές κλπ και δεν ένιωθα καθόλου ομορφα με αυτές, αφήνοντας όμως… Διαβάστε περισσότερα »
Τι σχέση έχει ο φεμινισμός με τις τρίχες; Οτι τι αν ξυρίζεσαι είσαι 100% φεμινίστρια ενω αν δεν ξυρίζεσαι μειώνεται το φεμινιστικό σου φρόνημα; Κάνε λέιζερ, κάνε αποτριχωτικές ταινίες, κερί ή ο,τι άλλο θέλεις άφοβα! Παρεμπιπτόντως πως βγήκε το στερεότυπο με τις φεμινίστριες και τις τρίχες(που αναπαραγάγουν ασύστολα τα ελληνικά σήριαλ;)
Φαντάζομαι από την ίδια μ@λακοστερεοτυπομηχανή που λέει το ίδιο για των αριστερών φρονημάτων Κυρίες.
το γνωστό αριστερόμετρο;;
Δεν μου πέρασε στιγμή από το μυαλό να με βάλω στη γωνία για την αποτρίχωση.
Αυτό που είμαι είναι αποτελεσμα πολλών πραγμάτων, ανάμεσά τους σε τεραστιο βαθμό των πατριαρχικών προτύπων. Μπορώ να στέκομαι παρέα στον αγώνα για το δικαίωμα των γυναικών να μην αποτριχώνονται και να επενδύω στην ελπίδα να νιώθουν λιγότερες γυναίκες την ανάγκη να το κάνουν στο μέλλον, με απαλό άτριχο δερματάκι.
Βρε παιδιά, ό,τι και να κάνουμε από κάπου προέρχεται. Σε κοινωνία ζούμε. Δεν φτιάχνουμε μόνοι μας τον εαυτό μας. Αν αρχίσουμε να ψάχνουμε, γιατί μου αρέσει η αποτρίχωση και μήπως είναι αντιφεμινιστικό, γιατί μου αρέσει ο Elvis και μήπως είναι αντικομμουνιστικό (μη γελάτε, ο μπαμπάς μου έφαγε διαγραφή από την ΚΝΕ στα νιάτα του γι’ αυτόν το λόγο), γιατί μου αρέσουν τα Star Wars και μήπως ενδίδω στη μέινστριμ κουλτούρα, γιατί έχω φετίχ με τις τσάντες και μήπως ενδίδω στον καταναλωτισμό, τη βάψαμε! Θα βουλιάξουμε στην ενοχή! Κι αυτό ακριβώς θέλει η πατριαρχία από μας. Αν μισούσες την αποτρίχωση και… Διαβάστε περισσότερα »
Μίλησες στην καρδιά μου με τις τσάντες!
Οτιδήποτε κάνεις είναι οδηγούμενο από την πατριαρχία. Αποτριχωσεις, νύχια, βάψιμο μαλλιών, κοντές φούστες, μακριές φούστες, εσώρουχα, όπου πάει το μυαλό σου υπάρχει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο ο πατριαρχικος δάκτυλος μέσα. Παντού όχι μόνο στα της εμφάνισης.
Δεν είναι λύση να απορριψουμε τα πάντα και δεν γίνεται κιόλας.
Στόχος του φεμινισμου είναι να αναδείξει αυτό το φαινόμενο και στη συνέχεια να το επαναπροσδιορίσει με τρόπο που να μην καταπιεζονται μόνο οι γυναίκες.
Είχα πάει στο gagarin μετά το γραφείο με κοστούμι κ γραβάτα να ακούσω σκληρές ροκιες. Η ροκ κ ο φεμινισμός είναι στάση ζωής κ οχι περιτύλιγμα να το θυμάσαι αυτό. Το τι σκέφτεσαι ή η κοσμοθεωρία σου δεν έχουν καμία σχέση με το ρούχο ή το σώμα σου.
Ο φεμινισμος δεν ειναι να μαστε ατριχες No matter what. Ειναι να κανουμε οτι γουσταρουμε ακομα και αν η πατριαρχια φωναζει ΜΗ. Εμενα μαρεσει και το ποδι γυαλι, και το κραγιον, και τα ασφυκτικα μου δεκαποντα και τα φαντεζι μινι φορεματα. Και μερικες φορες ντυνομαι μονη σπιτι ειδικα τωρα με κορονα και πολυ μου αρεσω.
Α, γειά σου!!
Το ένα δεν αναιρεί το άλλο, το ίδιο ισχύει για οτιδήποτε κάνουμε σε σχέση με την εμφάνισή μας, και αν το καλοσκεφτείς με τη ζωή μας την ιδια γενικότερα.
Και εγώ δεν την παλεύω με τις τρίχες, έχω κάνει λειζερ παντού, γιατί έτσι νοιώθω καλύτερα. Τέρμα, δεν θα κάτσω να το αναλύσω άλλο. Κάποια στιγμή αυτό το σκεπτικό μπορεί να σε τρελάνει.
Δεν υπάρχει φεμινιστόμετρο, όπως δεν υπάρχει και αναρχόμετρο και ότιδηποτε άλλο σε μέτρο κάποιου κινήματος, ιδεολογίας, αξίας η ιδιότητας.
Το ζητούμενο από εκεί και πέρα είναι αυτό που ειπώθηκε στην απάντηση, να μην κρίνεις όσες δεν αποτριχώνονται.
Καταλαβαίνω τον προβληματισμό σου, κι εγώ έχω σκεφτεί παρόμοια πράγματα, καθώς οι περισσότερες φίλες μου δεν αποτριχώνονται ενώ εγώ συνεχίζω. Δεν είναι ότι νιώθω λιγότερο φεμινίστρια ή τίποτα τέτοιο απλώς θα ήθελα να έχω κι εγώ αυτήν την άνεση και να μην με ενδιαφέρει. Από την άλλη, η αποδόμηση θέλει χρόνο και όντως νιώθω ότι με ενδιαφέρει όλο και λιγότερο όσο περνάνε τα χρόνια. Όχι ότι δεν κοιμάμαι τα βράδια σκεφτόμενη τις τρίχες αλλά μου φαίνεται ενδιαφέρον και το παρατηρώ, πώς για παράδειγμα πριν 15 χρόνια μου φαινόταν αδιανόητο να κάνω σεξ με κάποιον αξύριστη πχ ενώ τώρα χέστηκα, δικό… Διαβάστε περισσότερα »
” πριν 15 χρόνια μου φαινόταν αδιανόητο να κάνω σεξ με κάποιον αξύριστη πχ ενώ τώρα χέστηκα, δικό του το πρόβλημα αν δεν του αρέσει.”
Έτσι, απολύτως.
Στατιστικά, (σχεδόν) κανείς δεν δίνει την παραμικρή σημασία.
Όπως είχε πει και η κοπέλα που μου έκανε κερί πριν καμια 10αριά χρόνια, “Αυτοί, τη δουλειά τους θέλουν να κάνουν, χέστηκαν για τη αποτρίχωση,
εμείς νοιαζόμαστε”
Όντως, ΓΙΑ ΜΕΝΑ & μόνο την κάνω, για αυτή την υπέροχη αίσθηση απαλότητας στη γάμπα (& την αίσθηση “καθαριότητας” στο μπικίνι).