Αγαπητη Α,μπα καλησπερα! Μέχρι να μου απαντήσεις θα έχει ξεκαθαρίσει τελείως η κατάσταση καθώς αποφάσισα να απομακρυνθω απο τον τύπο για τον οποίο θα σε ρωτήσω αλλα θα ήθελα τη γνώμη σου για future reference! Πρόσφατα γνώρισα κάποιον στις διακοπές που απο την αρχή μου άρεσε πολύ. Ήταν ευγενικός και καλός με όλους του τους φίλους (και με εμένα στην παρέα) και σε γενικές γραμμές τον βρήκα και ελκυστικό. Κάναμε κάτι τελικά κατα το οποίο φέρθηκε άψογα, δεν εχω ξαναδεί τετοια κατανόηση της συναίνεσης και τόσο φυσικά (χαμηλά ό πήχης, το καταλαβαίνω). Περάσαμε πολύ όμορφα 3 μέρες, τελος πάντων ζούμε σε διαφορετικές πόλεις οπότε πίστεψα αυτό ήταν αλλά έλα ντε που συνέχισε να μου στέλνει. Περνούσα όμορφα οπότε ανταποκρινόμουν και στο διβδόμαδο πάνω έριξε την ιδέα να έρθει στο μέρος μου να με δει. Να σημειώσω εδω οτι το ταξίδι εκτος απο εξαιρετικά μεγάλο ήταν και αρκετά ακριβό. Είπα ναι τελικά, εγώ θα ήμουν στο χώρο μου έτσι κ αλλιώς, ήξερα οτι δεν υπάρχει περίπτωση να κινδυνεψω ή να πιεστώ. Τελικά ήρθε και βρε Αμπα μου φερόταν όλη μα όλη την ώρα σαν να έχουμε βρει τον απόλυτο έρωτα. Με κοίταζε συνεχώς, μου έκανε συζήτηση/παράπονο για το γιατί να μην πούμε στους φίλους μου κ τους γνωστούς οτι εχουμε κάτι ερωτικό (δεν ήθελα να με συζητάνε, είναι μικρό μέρος), ήθελε να βγάλει τη μαμα μου για φαγητό για τη φιλοξενία. Καταλαβαίνω οτι όλα αυτά είναι αυτά που ζητάμε και δε παίρνουμε συνήθως αλλα δεν είναι υπερβολικά στις 20 μέρες και μάλιστα απο απόσταση; Μετά απο περίπου ένα μήνα που παλι μιλουσαμε σχεδον καθε μέρα έτυχε να πάω στην πόλη του για δουλειά και συνειδητοποίησα οτι είχε φτιάξει ένα παρόμοιο σκηνικό εκεί! Φουλ πρόγραμμα για όλες τις μερες (ενω ήξερε οτι ηθελα να κανω δουλεια και να δω φιλους), είχε θεωρήσει δεδομένο οτι θα μείνω σε εκείνον, οι φίλοι του μου έκαναν συζητήσεις πόσο χαρούμενος είναι και ενθουσιασμένος και γενικα ρε Αμπα πιέστηκα. Φοβήθηκα οτι δεν μπορω να δώσω τόσα πολλά και οτι προχωράει πολύ γρήγορα και αποφάσισα να του το πω. Με το που του το είπα (οχι να το διαλύσουμε αλλά έλα να πάμε πιο αργά) εβαλε τα κλαματα και μου ζητησε να φύγω απο το σπίτι του. Αρχισε να μου λεει οτι δεν καταλαβαίνει πως κρατιεμαι ετσι και τι σχέσεις πρεπει να είχα κανει πριν για να με φοβιζει η προσοχη και η τρυφεροτητα. Αποφάσισα να μην το συζητήσω περαιτέρω και να απομακρυνθω αν και εκεινος ηθελε μετα να κανουμε κουβεντα να το λύσουμε. Η ερώτηση μου είναι: έχω άδικο να φοβάμαι οτι αυτός ο άνθρωπος μπορεί να γίνει συναισθηματικα χειριστικός; Μήπως είμαι αχάριστη και δεν εκτίμησα όσα έκανε; Ακόμα χειρότερα, μήπως έχει δικιο οτι οι προηγουμενές μου σχέσεις ήταν τέτοιες που δεν εχω μάθει να με προσέχουν και να με αγαπανε; Η αλήθεια είναι οτι για αυτό χώρισα την τελευταία φορά, επειδη δεν με κάλυπτε συναισθηματικα και έδινε λίγα. Φοβάμαι οτι πέταξα κάτι καλό απο φόβο…
Δεν σε είδα να φοβάσαι πουθενά, αγαπητή φίλη.
Την τελευταία φορά που χώρισες ήταν επειδή ο άλλος σου έδινε λίγα. Εκεί πώς και δεν φοβήθηκες και ανοίχτηκες και γούσταρες ζητούσες ανταπόκριση;
Διάβασε τι γράφεις: «μου φερόταν σα να έχουμε βρει τον απόλυτο έρωτα». ΣΑ. «Με κοίταζε συνεχώς». Καταλαβαίνεις ότι όλα αυτά είναι όλα αυτά που ζητάμε; Ζητάμε από όλους να μας κοιτάνε συνεχώς; Ζητάμε από όλους να βρούμε μαζί τον απόλυτο έρωτα; Όχι, όλα αυτά είναι αυτά που ως γυναίκες ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ ότι πρέπει να ζητάμε και να θέλουμε: να μας «προσέχουν» και να ζητάνε να γνωρίσουν τη μαμά μας, να τα θέλουμε γενικώς και αορίστως και μάλιστα διακαώς, οπότε όποτε βρεθεί ένας να τα δώσει, εμείς τσουπ, πρέπει να είμαστε ευγνώμονες και να καθόμαστε με αυτόν που μας έκανε την τιμή.
Ο τύπος παίρνει το βραβείο του Καλού Παιδιού. Είχα αφήσει κι ένα περιθώριο μήπως ήταν όντως μεγάλη και ειλικρινής καψούρα αλλά στο «τι σχέσεις είχες πριν για να σε ΦΟΒΙΖΕΙ η τρυφερότητα» κατάλαβα. ΟΧΙ. Αντίο, Καλό Παιδί. Αντίο Καλό Παιδί που η μόνη εξήγηση που δίνεις όταν σε απορρίπτουν γυναίκες είναι ότι έμπλεκαν πάντα με άγρια παιδιά και δεν εκτιμούν το αγνό παρθένο μαλλί. Αντίο.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Αχ συγνώμη δε βλέπω κανένα Καλό Παιδί. Το love bombing του αιώνα βλέπω, ένα χειριστικό χταπόδι βλέπω που αγκιστρώθηκε πάνω σου. Νομίζω αν έμενες, τα επόμενα κεφάλαια θα περιείχαν σιγά σιγά αποκλεισμό απ το περίγυρο σου, διαρκή παράπονα που δεν τον παίρνεις 100 τηλέφωνα την ώρα και πολλές άλλες χειριστικες και ασφυκτικές συμπεριφορές που πάντα θα κατέληγαν στο πόσο άπονη και αχάριστη είσαι που δεν εκτιμάς την τύχη που σου ελαχε να τον γνωρίσεις
Νομίζω όλο αυτό που λες είναι ο ορισμός του Καλού Παιδιού όπως το εννοεί η Α μπα. Απ’ ο,τι έχω καταλάβει δηλαδή. Καλό Παιδί = σε βλέπει “σοβαρά”/ θέλει “σοβαρή” σχέση, και για αυτό το λόγο θεωρεί ότι έχει όλα τα δικαιώματα πάνω σου.
Η συμπεριφορά του σε πίεσε, του ζήτησες να το πάτε πιο χαλαρά, έβαλε τα κλάματα και σε έδιωξε από τόσο σπίτι του. Στην θέση σου δεν θα απορούσα αν ήμουν υπερβολική και έχασα κάτι καλό αλλά θα έβαζα διαπασών την μουσική, θα χόρευα από την χαρά μου και θα μου αγόραζα και ένα μικρό δωράκι που έχω τόση διαύγεια και γνώση των θέλω μου. Δεν έχασες τίποτα καλό, ένα συναισθηματικό τσιμπούρι έδιωξες, και τα τσιμπούρια προκαλούν μια ελάχιστη αιμορραγία όταν αφαιρούνται – εξού και η αμφιβολία που νιώθεις- αλλά αν μείνουν μπορεί να οδηγήσουν και στον θάνατο.
Να βγάλει τη μαμά μου για φαγητό; Over my dead body, cringe είναι οι πρώτες σκέψεις μου.
-Μάνα, απο εδώ ο γκόμενος που γαμ*εμαι αυτον τον καιρό.
-Γκόμενος: Χάρηκα.
Εντάξει προφανώς και δε τον γούσταρες αρκετά, κάτσε να έλιωνες για πάρτη του και θα τρελαινόσουν μ αυτά που έκανε. Αυτή είναι και η μόνη εξήγηση. 😁
Άραγε αυτή η βεντουζο-συμπεριφορά από τη day 1 αφήνει περιθώρια να λιώσεις για τον άλλον βρε Εντελβάις; Προλαβαίνεις; Νομίζω ότι η πρώτη αντίδραση των περισσότερων ανθρώπων θα ήταν να κάνει ένα βήμα πίσω με ύφος “back off you freak!”.
Αχ αυτοί οι τύποι “γιατί δεν αφήνεσαι να ζήσεις κάτι τόσο όμορφο; Είσαι πολύ σφιγμένη. Πρέπει να το δουλέψεις, κλωτσας την ευτυχία σου”. Τη μισή αυτοπεποίθησή τους να είχα, τώρα θα ήμουν πρωθυπουργός. Φαντάσου μόνο μια γυναίκα να πετάει αντίστοιχες ατάκες- μόνο με την Ασπασία από το Ντόλτσε βίτα μπορώ να το κάνω εικόνα, ή καμιά Γεωργία Βασιλειαδου. Γυναίκες γραφικές με τις ίδιες ατάκες που οι άντρες γίνονται Θιβετιανοί γκουρού και μας κάνουν να αναρωτιόμαστε βρε λες να κλωτσάω την τύχη μου. ΣΥΡΕ ΑΠΟ ΔΩ ΜΩΡΕ ΚΑΚΟΜΟΙΡΗ. Που θα σου λύσω εγώ τα ψυχολογικά σου. Γράφουσα, στο επόμενο βήμα ο… Διαβάστε περισσότερα »
Χαχα, με φαντάστηκα να λέω “μα γιατι δε θέλεις να ζήσεις κάτι όμορφο μαζί μου” σε γκόμενο και με απέρριψα εγώ η ίδια!
καλα αμα γυναικα πει αυτα σε αντρα απο τον πρώτο μήνα, την εχει διωξει και την εχει βγαλει βουκινο σε ολους τους φιλους του…η λυσσαρα, η ετσι, η γιουβετσι…. μονο αυτοι εχουν δικαιωματα και μας κανουνε κ χαρη…μπλιαχ
Μου θύμισε τα λόγια του ανεκδιήγητου θείου του δολοφόνου της Δώρας στη Ρόδο που είπε (αντιγράφω από το διαδίκτυο): “Το παιδί δεν είναι το τέρας που παρουσιάζετε. Αυτή είναι η ένστασή μου. Έχετε μπλέξει πολλές ειδήσεις σε μία. Ήταν ένας άνθρωπος, ερωτευμένος, παθιασμένος με την κοπέλα του, όπως είναι ο καθένας μας με τη σχέση του και καλά κάνει, γιατί έτσι πρέπει να είσαι και από εκεί πέρα η καθεμία από εσάς θα πρέπει να σέβεται αυτό που ο καθένας μας σας προσφέρει. Όχι μέχρι να μας ρίξετε και μόλις σας φτιάξουμε τα σπίτια μας και τις δομές που θέλετε,… Διαβάστε περισσότερα »
Και αυτός έβαλε τα κλάμματα; καπου ελεος ρε παιδια! Τι ειναι, μωρο παιδι που δεν του κανουν το χατηρι και χτυπιεται; Κρατα αποστασεις κοπελα μου! Συναισθηματικα ειναι εντελως ανωριμος.
Εμένα μου φαίνεται πάντα ύποπτος τόσος ενθουσιασμός από την αρχή. Επίσης λες ότι παίρνει βραβείο συναίνεσης , αλλά στην πορεία δε βλέπω να σέβεται τα όρια σου. Μου κάνει χειριστικός μέχρι να σε πείσει και μετά δε θέλω να σκεφτώ…..
Επίσης(για μερικά δευτερόλεπτα τα ίδια σκέφτηκα,μέχρι που…), σύν αυτό με την μαμά. Γλίτωσες κορίτσι, μην έχεις δεύτερες σκέψεις.
Αχ..πας να τσιμπήσεις το δόλωμα: ” Η αλήθεια είναι ότι για αυτό χώρισα τελευταία φορά, επειδή δεν με κάλυπτε συναισθηματικά και έδινε λίγα”.
Το ένα δεν αναιρεί το άλλο. Και όντως ο ένας έδινε λίγα, και όντως, ο άλλος είναι καραχειριστικός ζήτουλας συναισθημάτων. Οπότε σε αυτή τη φάση έχεις καταλάβει ότι κανένας απ’τους δύο τύπους ανθρώπων σε σχέση με το πώς λειτουργούν δεν σε γεμίζει. Δεν υπάρχουν μόνο αυτά τα δύο μοτίβα συμπεριφοράς στους ανθρώπους, χίλια δυο άλλα που θα σε καλύπτουν μπορείς να συναντήσεις!
Μην μπερδεύεσαι νομίζοντας ότι περιορίζεσαι ανάμεσα στη Σκύλλα και στη Χάρυβδη.