Αγαπητή «Α, μπα»: Μιλάω στο σύζυγο μου σαν να είναι το τρίτο μου παιδί

νιώθω καθημερινά  αδικία και απογοήτευση που οι δικές μου ευθύνες έχουν αυξηθεί

Η ιστορία είναι χιλιοειπωμένη. Είμαι παντρεμένη με έναν υπέροχο άνθρωπο  (γελάσαμε?) όχι,  πέρα από τη πλακά,  καλός είναι.  Έχει καλά έχει και στραβά Τέλος πάντων τον αγαπάω, είναι ο άνθρωπος μου θέλω να γεράσουμε παρέα σε μια καλύβα στο βουνό, με τα βιβλία μας και τους καφέδες μας και να μην μιλάμε σε άνθρωπο. Και εκείνος θέλει τα ίδια,  οπότε όλα καλά μέχρι εδώ.  Το στοίχημα τώρα είναι να φτάσουμε μέχρι τα γεράματα,  χωρίς να τον σκοτώσω στον ύπνο του ή να πάρω τα βουνά. Γιατί αμπα μου τότε θα είναι όλα τέλεια, όπως ήταν και πριν να έρθουν τα παιδιά. Το πρόβλημα είναι το τώρα.  Διότι όταν ήρθαν τα παιδιά εγώ ανέβηκα πίστα στην ευθύνη και στη προσπάθεια, ενώ εκείνος, όχι και τόσο (σίγουρα όχι όσο εγώ). Κάνει δουλειές στο σπίτι,  πλένει πιάτα, απλώνει ρούχα,  παίρνει τα παιδιά από το σχολείο, εντελώς διεκπεραιωτικά, σαν να είναι κακοπληρωμένος υπάλληλος που δεν του αρέσει η δουλειά του. Δεν μοιράζετε την έννοια του σπιτιού Αμπα. Ένα καλό παραδίπλα είναι όταν ετοιμαζόμαστε να φύγουμε και βιαζόμαστε. Όχι μόνο δεν μπορώ να βασιστώ επάνω του να μαζέψει πράγματα, να βοηθήσει τα παιδιά κλπ, αλλά πρέπει να έχω κι αυτόν στο νου μου αν ετοιμάζεται. Τις προάλλες είπα επί λέξη “Π (γιος) πήγαινε στη τουαλέτα, Φ (κόρη) πάρε τη τσάντα σου, Ν (σύζυγος) βάλε τα παπούτσια σου”! Και ξέρεις πιο είναι το χειρότερο? Ότι δεν έκανε σε κανέναν εντύπωση ότι του μίλησα σαν να είναι το τρίτο μου παιδί. Γιατί έτσι είναι η ζωή μας. Αν δεν δώσω οδηγίες, αν δεν τους οργανώσω,  δεν γίνεται τίποτα. Έλα μου όμως που έμενα δεν μου αρέσει το μανατζεριλίκι. Τα όρια μου έχουν ξεπεραστεί προ πολλού. Έχω εξαντληθεί σωματικά και ψυχικά και φυσικά η σχέση μου μαζί του έχει κλονιστεί. Έχω προσπαθήσει αρκετές φορές να του το εξηγήσω, τα έχουμε πει και ξαναπεί, δεν μπορεί/θέλει να καταλάβει.  Υπάρχει μια ελάχιστη βελτίωση, μέχρι να πάνε τα παιδιά στο πανεπιστήμιο θα έχει στρώσει το θέμα, αν με εννοείς. Και πιστεύω ότι ο μόνος λόγος που προσπαθεί (αυτό το λίγο) είναι ότι βλέπει πως απομακρύνομαι από εκείνον. Αλλά στο τέλος της γραφής δεν θέλει να δεχτεί ότι υπάρχει αδικία στη καθημερινότητα μας. Wont check his privilege.   Σκέφτομαι λοιπόν και ξανασκέφτομαι, Αμπα και φίλοι, τι είναι αυτό που τελικά θέλω να ρωτήσω. Γιατί στο πρακτικό επίπεδο, έχω κάνει αλλαγές και έχω κάπως βελτίωση τη καθημερινότητα μου, έχω πάρει βοήθεια για το σπίτι,  περνώ πιο συχνά ντελιβερι κλπ και επίσης φροντίζω όσο μπορώ τον εαυτό μου, κάνω περισσότερες δραστηριότητες μόνη μου εκτός σπιτιού και πάω στο ψυχολόγο. Και όλα αυτά έχουν βοηθήσει με τον τρόπο τους. Παραμένει το γεγονός ότι νιώθω καθημερινά  αδικία και απογοήτευση για τον σύντροφό μου. Επίσης νιώθω αγάπη, συντροφικότητα και στήριξη σε πολλούς άλλους τομείς της κοινής μας ζωής. Νομίζω τελικά η απορία μου είναι,  πως γίνεται να νιώθω όλα αυτά μαζί? Κάνω λάθος που συνεχίζω να θέλω αυτή τη σχέση? Κάνω λάθος που προσπαθώ να λύσω αυτό το θέμα με τρόπο όχι επιθετικό? Είμαι τελικά θύμα ή κάνω μια συγκροτημένη προσπάθεια να στηρίξω τις επιλογές μου?

Μπαμπαστρούμφ

Κανονικά δεν απαντάω σε ερωτήσεις ανθρώπων που πάνε σε ψυχολόγο, γιατί παίρνουν ήδη την καλύτερη δυνατή βοήθεια. Το βάζω γιατί είναι τόσο κοινό αυτό που έγραψες, που πόνεσε η ψυχή μου. Για να πω την αλήθεια, σου αξίζουν συγχαρητήρια που τα βλέπεις όλα αυτά καθαρά και δεν έχεις πέσει στην παγίδα «όμως έχουμε όλοι την υγεία μας και αυτό είναι το πιο σημαντικό από όλα».

Ή, «όταν με αγκαλιάζουν τα παιδιά και μου λένε ‘μαμά κουράζεσαι’ τα ξεχνάω όλα».

Είναι μερικά από όλα λένε οι γυναίκες για να συνεχίζουν να λένε στους άντρες τους να βάλουν παπούτσια.

Ναι, έτσι φέρονται οι «καλοί» άντρες, με τους οποίους πρέπει να είμαστε ευχαριστημένες. Αυτό, είναι ό,τι πιο κοντινό στο «ισότιμο» υπάρχει – από κει και πέρα, μπαίνουμε στα χωράφια του ονείρου. Ο άντρας που νιώθει συνυπεύθυνος για το σπίτι και για τα παιδιά, είναι σχεδόν προϊόν φαντασίας.

Γίνεται να τα νιώθεις όλα αυτά μαζί γιατί σε αυτόν τον κόσμο ζούμε. Δεν είναι δική σου η σχιζοφρένεια, είναι η σχιζοφρένεια που σου έχει επιβληθεί. Ο κόσμος είναι φτιαγμένος έτσι ώστε οι γυναίκες να ξεζουμίζονται ψυχολογικά, ουσιαστικά. Δεν μπορεί να σου πει άλλος τι να κάνεις, και όλα αυτά που ρωτάς, πρέπει να τα συζητήσεις στην θεραπεία. Μη διανοηθείς να την σταματήσεις, ναι;

Έχεις σκεφτεί να σταματήσεις να οργανώνεις τον άντρα σου; Μη του λες να βάλει παπούτσια. Αν δεν είναι έτοιμος, ας έρθει θα σας βρει όταν καταφέρει να ντυθεί. Όταν σου λέει να κάνεις κάτι που θα έπρεπε να κάνει μόνος του, απλώς μην το κάνεις. Είμαι σίγουρη ότι σε βάζει να κλείσεις εσύ ραντεβού όταν θέλει να κουρευτεί, ας πούμε. Πες του να το κάνει μόνος του, και μη σε νοιάζει αν το κάνει ή όχι. Είναι πολλά που κάνεις χωρίς να χρειάζεται. Δε θα λύσει το πρόβλημα, θα αφαιρέσει όμως από το δικό σου φόρτο, και δεν είναι αμελητέα αυτά που κάνεις για να τον «φροντίζεις».

Το άλλο που θα σου πρότεινα είναι να ξεκινήσεις εντατικά μαθήματα αυτοεξυπηρέτησης στα παιδιά σου. Δεν λες ηλικίες, αλλά είναι σε θέση να πηγαίνουν στην τουαλέτα μόνα τους και να έχουν δική τους τσάντα, ΜΗΝ ΤΑ ΜΑΝΑΤΖΑΡΕΙΣ ΑΛΛΟ. Ας φύγουν χωρίς τσάντα, ας μην πάνε τουαλέτα. Το ξέρω ότι σε σένα θα στραφούν να το λύσεις πάλι όταν κατουριούνται και δεν έχουν τσάντα, αλλά κράτα γερά. Πρέπει να ζήσουν με τις συνέπειες. Εξήγησε το, και σταμάτα να είσαι η λύση τους για τέτοια θέματα. Για τον άντρα λίγα μπορείς να κάνεις, αλλά τα παιδιά είναι αλλιώς.

Όλοι περιμένουν από σένα να κρατάς το βάρος της λειτουργίας της οικογένειας πάνω σου. Αρνήσου το βάρος χωρίς τύψεις. Πρέπει να περνάνε όλοι καλά στο σπίτι, άρα ΚΑΙ εσύ. Δεν βοηθάει η γιόγκα ή τα νύχια που κάνεις μια φορά την εβδομάδα. Αυτό το selfcare που λένε είναι για γέλια, άλλη μια μπούρδα της εποχής για να μην επαναστατούμε. Η αδικία δεν ισιώνει με τα σπα. Η αδικία ισιώνει όταν μοιραστούμε τις ευθύνες. Και τότε μπορεί να μην μας ενδιαφέρουν τα σπα.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

195 points
Upvote Downvote

104
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
35 Θέματα σχολίων
69 Απαντήσεις θεμάτων
6 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
60 Συντάκτες σχολίων
ΑιλουροειδέστατοgeorgeenaesteHaifischnetTawn Tawn Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
City
Μέλος
Συμμετέχων

Μια φίλη μου είπε ακριβώς τα ίδια πριν από κάποιους μήνες. (Είναι στα σαραντα κάτι και έχει δυο παιδιά, 3 και 8 χρονών.) Δεν ήξερα πως να την στηρίξω και της έλεγα αυτά που λέει πάνω-κάτω και η Λένα. Την επισκέφτηκα ωστόσο – μένει σε άλλη πόλη – κι έμεινα όλο το σαββατοκύριακο σπίτι της, και η άποψη μου άλλαξε. Γιατί μού ήταν σαφές ότι η φίλη μου είχε μεν περιγράψει ορθώς την κατάσταση, αλλά είχε επίσης μεγάλη ευθύνη για την δημιουργία και την συντήρηση της. Από τη μια, τα παιδιά κρέμονταν συνεχώς πάνω της (και όντως η κοπέλα κόντευε… Διαβάστε περισσότερα »

Mia idea
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Κάτσε κάτσε, πως δλδ κρατουσε τα παιδιά κολλημένα πάνω της; μπορείς να μας πεις περισσότερα? Με ενδιαφέρει!

bella ciao
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Advocate

Μπορώ εγώ!! Με το να μην τα αφήνει να πάρουν καμία πρωτοβουλία και άμα πάρουν να την πιάσει πανικός και να τους το βγάλει ξινό! Αυτο εχει ως αποτέλεσμά τα παιδια να ειναι υπολογα για το καθε τί γιατί ” η μαμά ξέρει Καλύτερα “.Έχω ακούσει 5χρονο να λέει ‘μαμα;πειναω;;” Φρίκη πραγματικά!

Haifischnet
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Για παράδειγμα:
Πήγαινε να παίξεις έξω. Κάτσε, περίμενε, έρχομαι κι εγώ για να σε προσέχω, να κουβαλάω το νερό, τις μπανάνες, τα πατατάκια.

City
Μέλος
Συμμετέχων

Παράδειγμα: Καθόμαστε στην κουζίνα με καφέ και μιλάμε. Ξαφνικά φωνάζει τον μικρό για φαγητό (έχει μόλις μπει στο σπίτι, ήταν έξω με τον πατέρα του νωρίτερα). Του ετοιμάζει κάτι και του δίνει το πιάτο. Δεν είναι η ώρα του μεσημεριανού αλλά θεωρεί ότι το παιδί έχει πεινάσει. Ακολουθεί συζήτηση για το αν θα πιάσει ο μικρός μόνο τους το πηρούνι ή όχι. Αφού του εξηγεί πολλές φορές ότι πρέπει να τρώει μόνος του (ο μικρός γνέφει και γελάει, την ίδια ώρα προσπαθεί να πάει στο σαλόνι να παίξει), τον καθίζει στα γονατά της και αρχίζει να τον ταίζει η ίδια.… Διαβάστε περισσότερα »

Cloud on Toast
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Το λυπάμαι το καημένο το παιδάκι. Πραγματικά. Ενα απο τα μεγαλύτερα προβλήματα που θα έχει αργότερα ειναι αυτό του βάρους. Γιατι η μητέρα του χρησιμοποιεί το φαγητο στην ουσία για το ελέγχει.

μιμόζα
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ειδικός

ωπωπω, κουράστηκα και μόνο που το διάβασα…

Haifischnet
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

Πολύ περιγραφικό. Εγώ θα κουραζόμουνα μόνο για να το σκεφτώ και να το γράψω (πόσο μάλλον να τα κάνω κιόλας), γι’ αυτό έφερα σύντομο παράδειγμα!!

Moomin
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Αυτό που πρέπει να καταστρώσεις ολόκληρο μάστερ πλαν για να τους πεις να κάνουν κάτι μη τυχόν και “ταπεινωθούν”, κάτι που δεν περιμένει κανείς βέβαια και ποτέ από κανέναν άντρα όταν απευθύνεται σε γυναίκα, το έχω ακούσει τόσες φορές ως δικαιολογία … Πραγματικά, τόσες πολλές Miranda Priestly έχει εκεί έξω;

Κάστανο 🌰
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

Σε αυτά που γράφεις αναγνωρίζω αυτό που έκανα στον άντρα μου (δεν έχουμε παιδιά) και που προσπαθώ να αντιμετωπίσω με ψυχοθεραπεία: Του ζητούσα να αναλάβει δουλειές αλλά τον επέκρινα για τον τρόπο που τις έκανε (ήθελα να τα κάνει με το ΔΙΚΟ μου τρόπο γιατί ΕΓΩ ΤΑ ΚΑΝΩ ΚΑΛΥΤΕΡΑ😋) με αποτέλεσμα να είναι συνεχώς φοβισμένος ότι θα δεχτεί παρατήρηση και αμήχανος να αναλάβει από μόνος του πρωτοβουλίες.

Alternative Girl
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Έχεις περιγράψει την μάνα μου σε όλο της το είναι, αυτό. Μόνο που η μάνα μου το συνειδητοποίησε λίγο αργά και όχι εντελώς.

Chublis
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Επειδή ζώ το ίδιο απο την αντίθετη μεριά και η ερώτηση ήταν σαν να την έστειλε η γυναίκα μου (με εξαίρεση τα παπούτσια) να προβάλλω λίγο τον αντίλογο. Σαν πρόλογο να αναφέρω οτι έιμαι άνδρας που εκτιμάει την καθαριότητα, την οργάνωση και κάποια κουτάκια σε συγκεκριμένα πράγματα τη ζωή του. Επίσης να ενημερώσω οτι ζω μόνος μου 15 χρόνια και κάνω όλες τις δουλειές του σπιτιού απο τα 15 μου γιατί έτσι με έμαθαν απο το σπίτι μου, μαγείρεμα, πλύσιμο, σφουγγάρισμα, γενική, σιδέρωμα κτλ.) Με την γυνάικα μου το πρόβλημα δεν έιναι οτι δεν αναλαμβάνει κάποιος άλλος την ευθύνη αλλα… Διαβάστε περισσότερα »

Tawn Tawn
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Χαχαχαχα τα “λάθος” απλωμένα ρούχα χτύπησαν φλέβα! Αλλά φυσικά δεν τρέχω να τους αλλάξω θέση γιατί στεγνώνουν έτσι κ αλλιώς, και ποιός λέει ότι ο δικός μου τρόπος είναι ο σωστός στην τελική. Για να το παραδεχτώ αυτό έκανα αρκετή εσωτερική αναζήτηση, δε μου βγήκε φυσικά, να σημειώσω.

Amat Eur
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Ε καλά αν το απλωμα δυσκολεύει το σιδέρωμα η γενικά τα τσαλακωνει χειρότερα είναι λάθος, αυτό είναι το μόνο κριτήριο νομίζω

Tawn Tawn
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Δε γίνεται να δυσκολέυει το σιδέρωμα αν ΔΕΝ σιδερώνεις! Γενικά σε αυτό το τιμημένο σπιτικό έχουμε μια αλλεργία στο σίδερο, αλλά I see your point!

demonoula
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Αχ κι εμείς στο δικό μας. Βέβαια αυτό προϋποθέτει όντως “σωστά” απλωμένα ρούχα ώστε να έχουν τις λιγότερες δυνατές ζάρες :p

no_roots
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Θρύλος

Αχ είμαι η γυναίκα σου! Ο σωστός τρόπος απλώματος είναι μόνο ένας (ο δικός μου), που βέβαια είναι και ο πιο κατάλληλος για να στεγνώσουν γρήγορα τα ρούχα, να μη μυρίσουν, να μην κάνουν σημάδια και να μην θέλουν πολύ σίδερο, να τα λέμε κι αυτά. Τα πιάτα στο πλυντήριο μπαίνουν με συγκεκριμένη σειρά (εννοείται), γιατί αν δεν μπουν με αυτή τη σειρά δεν θα χωράνε τόσα πολλά και θα βάζουμε συνεχώς πλυντήρια. Αυτά τα μαχαίρια δε, μπαίνουν στη θήκη που είναι για τα μαχαίρια, διαφορετικά θα πάρουν τη θέση άλλου πράγματος το οποίο δεν θα χωράει εκεί που μπαίνουν… Διαβάστε περισσότερα »

Chublis
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

το θέμα δυστυχώς δεν είναι ο σωστός τρόπος αλλα “μόνο ο τρόπος που έχω μάθει απο το σπίτι μου”. Και απόδειξη αυτού έιναι οτι στο δικό μου πλυντήριο πιάτων (όταν μέναμε ξεχωριστά) που έιχε αντιστοιχα άλλη διαρυθμιση και αντίστοιχα υπάρχει άλλος ιδανικός τρόπος να χωράνε τα άπλυτα επέμενε να τα βάζει με τον δικό της. Η διαφορά έιναι οτι δεν επέμενα, δεν πήγα να τα αλλάξω όλα και να μουρμουρήσω, απλά έιπα οκ αφού δεν μπροέις να το κάνεις θα το κάνω εγώ χωρίς μουρμούρες και γκρίνιες. Υ.Γ έχουμε τσακωθεί ακόμη και για τον τρόπο (το υπογραμίζω , τον τρόπο… Διαβάστε περισσότερα »

no_roots
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Θρύλος

Λοιπόν εγώ σιδερώνω και τις πετσέτες, ε μη τυχόν και μου κάνει την τσάκιση από την άλλη την πλευρά γιατί πώς θα ταιριάξει με τις άλλες πετσέτες μέσα στο ντουλάπι, μου λες; Νευρασθένειες οκ, αλλά αφού με ταράζουν γιατί να μην προσπαθεί να τα κάνει όπως θέλω; Δεν είναι και τόσο δύσκολο (ειδικά τα μαχαίρια έτσι;). Αντίστοιχα κι εγώ παρατηρώ, βλέπω πολύ προσεχτικά και αντιγράφω τους τρόπους του και προσπαθώ να βάζω αυτά που τον αφορούν με τον τρόπο που τα βάζει εκείνος. Για εμένα είναι τόσο απλό στο μυαλό μου και ταράζομαι που για τον άλλο δεν είναι. Την… Διαβάστε περισσότερα »

Po the Panda
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

no roots, συμφωνώ απολύτως, ανέλυσες τις δουλειές που μου βγάζουν την παράνοια απο μέσα μου και για αυτό συνήθως τις αναλαμβάνω εγώ. Παρόλα αυτά, αν τύχει και τις κάνει, το κάνω γαργάρα μετά απο πολύ εσωτερική επεξεργασία και δεν λέω τίποτα, δεν τους αλλάζω θέση, μπορεί μόνο να πω την άποψή μου αν πιάσουμε σχετική κουβέντα κάποια στιγμή. Γιατί χαίρομαι πάρα πολύ που καταλαβαίνει απο μόνος του τί σημαίνει ευθύνες του σπιτιού, οπότε δεν πολυπαίζω με την τύχη μου, άσε που λυπάμαι κιόλας να του ακυρώσω τον κόπο που έκανε.

Chublis
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

η τελευταία σου πρόταση έιναι όλα τα λεφτα.

Υ.Γ. να κανονίσουμε να γνωριστείτε no roots & Panda, θα τα πάτε καλά οι 3 σας! θα έχετε υλικό για κουβέντα μέχρι το πρωί

no_roots
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Θρύλος

Panda η μάνα μου έλεγε “άμα είναι να κάνεις μια δουλειά να την κάνεις καλά, αλλιώς μην την κάνεις καθόλου”. Ε αυτό. Κι εγώ δεν θέλω να ακυρώνω τον κόπο του, αλλά βρε παιδί μου αφού το κάνεις που το κάνεις, κάντο και σωστά γιατί άμα είναι να κάνουν 3 μέρες να στεγνώσουν, τί να το κάνω;

Εγώ πάντως και θέσεις αλλάζω και σκέφτομαι ταυτόχρονα μήπως υπάρχει κάποιο πρόβλημα εν τέλει που δεν μπορεί να μάθει τη σωστή (😝) τη θέση ή μήπως τελικά με δουλεύει.

Po the Panda
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Είμαι ψυχοπονιάρα, το παραδέχομαι 😜 Άμα δεν τα χρειάζομαι, δεν με πειράζει καθόλου , ας κάνουν και 3 μέρες. Αν θέλω κάτι επειγόντως το φέρνω μέσα και το απλώνω να στεγνώσει στη ζέστη. Γενικά το θέμα μου είναι να μην τσαλακώνονται γιατί μισώ το σιδέρωμα όσο δεν πάει, κι έχει βελτιωθεί αρκετά σε αυτόν τον τομέα γιατί το σιχαίνεται εξίσου. 😉

Luthien
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Εμένα πάντως ο άντρας μου με κοροϊδεύει που θέλω να απλώνω τα ρούχα με συγκεκριμένο τρόπο.
“Πάμε να βοηθήσουμε τη μαμά με τα ρούχα και να της τα χαλάσουμε” λέει στη μικρή.

MadHatter
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Συμφωνώ μέχρι και στην τελεία.

ΥΓ.
Έχω δοκιμάσει 100 τρόπους απλώματος και όντως κάποιοι είναι πιο σωστοί με την έννοια οτι στεγνώνουν πιο γρήγορα τα ρούχα- ειδικά το χειμώνα.
Παρόλ’ αυτά δεν αλλάζω ούτε μανταλάκι. Οκ, εκτός αν θέλω την επόμενη μέρα το αγαπημένο μου μπλουζάκι στεγνό. ^_^

Granita Lemoni
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Αχ αυτά τα λάθος απλωμένα ρούχα, κλείνουν σπίτια. Εμένα αυτό μου το κάνει ο άντρας μου. Έχει ξαναπλώσει ρούχα που άπλωσα γιατί δεν ήταν “σωστά” απλωμένα (υπάρχει σχολή απλωστικής, άραγε;) Εγώ πάντως το εκμεταλλεύομαι προς όφελός μου και του έχω φορτώσει και το άπλωμα των ρούχων. Αλλά γενικά ναι, επειδή βλέπω ότι το κάνουμε και οι δύο αυτό-να θεωρούμε ότι ο άλλος δεν κάνει μια δουλειά αρκετά καλά γιατί δεν την κάνει όπως την κάνουμε εμείς. Και σε γενικές γραμμές προκαλεί εντάσεις. Το δουλεύουμε πολύ, αλλά αν ένας από τους δύο ήταν πιο υποχωρητικός χαρακτήρας, κάτι μου λέει ότι θα… Διαβάστε περισσότερα »

Αποδημητικό Πτηνό
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Αν δεν ήμουν 28 χρονών και δεν ζούσα μακριά απ’ το σπίτι μου εδώ και μια δεκαετία θα νόμιζα ότι την ερώτηση την έστειλε η μαμά μου! Ναι και ο μπαμπάς μου είναι πολύ καλός, αγαπά και στηρίζει την οικογένεια με κάθε τρόπο, κάνει δουλειές στο σπίτι με χαρά κιόλας και ποτέ δεν ένιωσα να μας αντιμετωπίζει εμένα και την αδερφή μου διαφορετικά και με περιορισμούς επειδή είμαστε κορίτσια. ΑΛΛΑ Όλα αυτά τα χρόνια βλέπω την μαμά μου να του φέρεται λες και είναι παιδί που χρειάζεται καθοδήγηση. Θυμισου να κάνεις το ένα θυμισου να κάνεις το άλλο, Φαε το… Διαβάστε περισσότερα »

Gaea
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

“Όλα αυτά τα χρόνια βλέπω την μαμά μου να του φέρεται λες και είναι παιδί που χρειάζεται καθοδήγηση. Θυμισου να κάνεις το ένα θυμισου να κάνεις το άλλο, Φαε το φαι σου το βράδυ μην μένεις νηστικός, κάτσε να σου βρω τα ρούχα σου που θα βάλεις, μα γιατί εβαλες αυτό το άλλο που σου είχα ταίριαζε καλύτερα κλπ κλπ. … Δεν βλέπετε ότι εσείς έχετε δημιουργήσει αυτούς τους ανθρώπους; Ότι έχετε τόσο πολύ την ανάγκη για έλεγχο που τους έχετε απενεργοποιήσει κανονικά; Ότι έχετε τόσο πολύ την ανάγκη να φροντίζετε την οικογένεια σας (σύνδρομο καλής μαμάς και συζύγου υποπτεύομαι)… Διαβάστε περισσότερα »

Mafalda
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Χαχα, κι εμένα έτσι είναι οι γονείς μου. Πάντως, διαφωνώ με το “εσείς έχετε δημιουργήσει αυτούς τους ανθρώπους”, γιατί η γυναίκα αυτή τον άνθρωπο τον γνώρισε ενήλικα. Ήταν ήδη διαμορφωμένος. Δε λέω ότι δεν έχει μερίδιο ευθύνης και συμφωνώ ότι πρέπει να σταματήσει να τον νταντευει. Αλλά δυστυχώς δεν αρκεί αυτό γιατί κάποια από τα πράγματα στα οποία τον μανατζαρει αφορούν και την ίδια. Παράδειγμα, αν είναι δική του αρμοδιότητα να βάζει το πλυντηριο και πρέπει να του το θυμίζει, άρα να το θυμάται κι η ίδια μαζί με τις δικές της ευθύνες , αυτό είναι πολύ κουραστικό. Αν δεν… Διαβάστε περισσότερα »

Κάστανο 🌰
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

Συμφωνώ απόλυτα. Νομίζω ότι όλα μας τα προβλήματα ξεκινούν από τη βάση του “ποιον τον νοιάζει περισσότερο” . Ποιον νοιάζει περισσότερο αν μείνει βρώμικο το σπίτι, άπλυτα τα πιάτα, ασιδέρωτα τα ρούχα, σκονισμένα τα έπιπλα (γιατί, τι θα πει κι ο κόσμος άλλωστε.. .) κ.ο.κ; Ε, αυτός θα τρέχει και δε θα φτάνει για μια ζωη. Αν δεν υπάρχει και σεβασμός από την άλλη πλευρά.. βρασ’ τα. Βγαίνεις και υστερική με την καθαριότητα. Έχω ακούσει συναδέλφους να αναρωτιούνται για άλλους που δεν έχουν τόσο καλή σχέση με το μπάνιο : “Καλά, η γυναίκα του δεν τον πλένει;”!!! Ο, τι τι;… Διαβάστε περισσότερα »

Υδατοκρίτης
Μέλος
Συμμετέχων

Μήπως η δική σας περίπτωση είναι διαφορετική; Μήπως δηλαδή η μητέρα σας επιδίωκε το ρόλο του απόλυτου καθοδηγητή; Σε αντίθεση με την κα που έστειλε το θέμα που ζητά ουσιαστική βοήθεια και δεν την έχει.

Amat Eur
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Καλά όχι ρε συ, αν 2 άτομα δεν έχουν την ίδια αντίληψη περί ευθύνης για το πως τρέχει ένα σπίτιζ και ο ένας από τους δύο συστηματικά εκμεταλλευεται την άλλη δεν έχει δημιουργήσεις κάτι ή δεύτερη. Ας πούμε για το παράδειγμα “θυμήσου το ένα, θυμήσου τι άλλο” άμα δεν το κάνει αυτό το ένα ή το άλλο, ενώ πρέπει να γίνει οπωσδήποτε τι κάνεις? Και καλά όταν μιλάμε για καθαριότητα, όταν μιλάμε για παιδιά? Αν πεις στον άλλον πάρε τα φάρμακα του παιδιού όπως έρχεται και δεν το κάνει την επόμενη το ίδιο κοκ, τη εκατοστή δεν θα αρχίσεις να… Διαβάστε περισσότερα »

Cloud on Toast
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Η μαμά μου ήταν σαν τη δική μου. Μονο που είχε ανέβει επίπεδο. Θεωρούσε πως το πως ντύνεται ο άντρας και τα παιδιά της είναι το πρόσωπο της στην κοινωνία. Και αν ο άντρας εσκαγε μύτη με αταίριαστο σακάκι με γραβάτα ή δύο διαφορετικές κάλτσες αυτήν θα έβριζε η κοινωνια. Που αλήθεια ηταν δηλαδή, αλλά σιγά. Ο πατέρας μου αν τον άφηνες θα φορούσε καρό πουκάμισο με ριγέ σακάκι και εμπριμέ γραβάτα σαν τον Ταμτάκο και θα είχε ύφος επτά καρδιναλίων γιατί η δουλειά του ήταν να πουμε Ομπάμα και πάνω. Η μάνα μου λοιπόν, κάθε βράδυ το άφηνε τα… Διαβάστε περισσότερα »

Po the Panda
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Χαχαχαχα cloud on toast πέθανα στο γέλιο με την περιγραφή! Να’σαι καλά, το χρειαζόμουν αυτό σήμερα!

Tawn Tawn
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Ναι αλλα όταν έφευγε σε επαγγελματικό ταξίδι του άφηνε σημείωμενα πάνω στα ρούχα τι φοριέται με τι, γιατί απο μόνος του δε μπορούσε να βάλει ένα παντελόνι με ένα πουκάμισο κ ένα πουλόβερ; Νεξτ λέβελ λέμε!

Cloud on Toast
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Μια φορά έφυγε η μάνα μου για δύο μέρες. Άφησε σημειώματα στην πόρτα κάθε δωματίου, τύπου, κλείσε τη βρύση, πάτησε το καζανάκι, τα πιρούνια είναι στο δεύτερο συρτάρι. Όσο για ρουχα του είχε ετοιμάσει στίβες για κάθε μέρα. Είχε ξεχάσει τα βρακιά ρε φίλε… Ε… δεν του έκοψε να το αλλάξει. Τι να λέμε τώρα.

no_roots
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Θρύλος

χαχαχαχα απίστευτος ο.πατέρας!

Luthien
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

χαχαχα φοβερός!

Alternative Girl
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

κατι σημαινει που όλα αυτα μας θυμίζουν και τους γονείς μας. Ίσως επειδή εκείνοι μεγάλωσαν στην εποχή που το πρότυπο της οικογένειας ήταν αυτό και τους φαινόταν φυσιολογικό. Παλιότερα νόμιζα ότι ήταν θέμα φύλου και οι άνδρες δεν το έχουν με τις ευθύνες και την οργανωτικότητα. Μέχρι που τους γνωρισα στις σχέσεις και στις συνεργασίες μου.. Δεν ειναι θέμα φύλου λοιπόν.

Tawn Tawn
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Λογικό είναι, όταν σε κάποιον του λες ‘εσύ δεν είσαι γι’ αυτά’, ε κάποια στιγμή θα το πιστέψει και δε θα ασχολήθει γιατί δεν το ‘χει. Έτσι ήταν κ στην εποχή των γονιών μας, οι άντρες δεν ήταν γι’ αυτά τα πράγματα,τα ‘γυναικεία’. Το θέμα είναι εμείς να το αλλάξουμε αυτό.

Μαύρο Γατί
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Ειδικός

Για αρχή αναρωτήθηκα πως στο λύκο είχα πάντα φτιαγμένη την τσάντα μου μόνη μου με όλα τα βιβλία και θυμόμουν να πάω τουαλέτα και να πάρω κασκόλ από πολύ μικρή. Και μετά κατάλαβα. Γιατί εγώ δεν είχα κανέναν να ασχοληθεί αν δεν τα κάνω και έπρεπε πάντα να υποστώ εγώ τις συνέπειες, δε θα μου το έλυνε κανείς. Αγαπητή γράφουσα είναι χρυσός η συμβουλή της Λένας, να την ακολουθήσεις.

Po the Panda
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Μια απο τα ίδια κι εγώ, ήταν στοχευμένη εκπαίδευση όμως. Η χρυσή ατάκα της μανούλας μου: “Δεν με νοιάζει καθόλου που ξεχασες το τάδε τετράδιο, να φρόντιζες να το πάρεις. Ας πάρεις μηδέν, ποσώς με απασχολεί. Πάω για δουλειά, τα λέμε το μεσημέρι”. Όσο και να χτυπιόμουν, δεν υπήρχε περίπτωση να μου το φέρει, κι ας ήταν το σπίτι ένα τετράγωνο απο το σχολείο.

αζιμούθιο
Μέλος
Συμμετέχων

Πάντως εγώ σε φαντάστηκα γιαγιά στην καλύβα στο βουνό, να έχεις ζαλωθεί στην πλάτη ξύλα που έκοψες μόνη σου για το τζάκι, και να κουβαλάς και μια τσάντα χόρτα που μάζεψες για να μαγειρέψεις, ενώ ο σύζυγος κάθεται στην κουνιστή πολυθρόνα και χαζεύει μια αραχνούλα που φτιάχνει τον ιστό της.

Sally Spectra
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

και για καφέ εκείνη, ούτε λόγος

Galina Reznikov
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Αζιμούθιο κλαίωωω με την φολκλόρ περιγραφή “κάθεται στην κουνιστή πολυθρόνα και χαζεύει μια αραχνούλα που φτιάχνει τον ιστό της”!!!
😂😂😂

Marina
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ενθουσιώδης

Ευχαριστώ ΠΟΛΥ για τη τοσο νηφαλια διατύπωση τόσο της ερώτησης όσο και της απάντησης!
Απασχολεί 9/10 οικογένειες λιγο ή πολύ.

Maggie
Μέλος
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ειδικός

“Τις προάλλες είπα επί λέξη “Π (γιος)”

Αν είναι δυνατόν διαβασα Πουτ@ν@ς γιος και λέω Θεε μου τί βρισίδι πέφτει εκει μεσα : ))

Chachacha
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Βρε Maggie τι διάβασες κορίτσι μου, κλαίω από τα γέλια!

este
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Συμμετέχων

χαχαχαχαχα να δεις που θα απολυθούμε στα καλά του καθουμένου

Alternative Girl
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

ιχο δε πουτα
ακουγεται καλύτερα αχαχαχα

Femme Farfalle
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Advocate

Ρε συ Maggie! Κι εγώ το ίδιο ακριβώς διάβασα αλλά λέω άσε δε θα το πω… 😂😂😂

este
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Συμμετέχων

Θέλω εδώ να επαναλάβω πως γέλασα τόσο πολύ χτες με αυτό το σχόλιο. Λίγο πριν με πάρει ο ύπνος το ξανασκέφτηκα και ξαναγέλασα και έχασα τον ύπνο μου. Επίσης ξεφτιλίστικα στον άντρα μου που δεν ήξερα τι να του εξηγήσω και πως στις 12 το βράδυ.

Σκιάς όναρ άνθρωπος
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Συνεργάτης

Όσο το διάβαζα, μου ήρθε να βάλω τα κλάματα.
Για σένα, για μένα, για τη μαμά μου, για τις σωστές και τις λάθος επιλογές σε αυτή τη ζωή. Απογοήτευση και απελπισία.

Δε γίνεται κάπου να το καρφιτσώσουμε ρε παιδιά, κάπως να το κάνουμε σημαία, την ερώτηση μαζί με την απάντηση. Για να μη θέλουμε να βάζουμε τα κλάματα στο μέλλον.
Ο δικός μου βάζει τη μανούλα να του κλείνει ραντεβού στο κομμωτήριο. Ορίστε, το πα.

no_roots
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Θρύλος

Εσύ να διαβάσεις για τους μαμάκηδες στο forum 🙂

Tawn Tawn
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Βρίσκουν και τα κάνουν όμως! Αν η μανούλα σταματούσε θα πάταγε τις μπούκλες του; Από την άλλη σκέφτομαι, για το θέμα τον γονιών ειδικά, ότι όσο μεγαλώνουν είναι ωραίο να τους αφήνουμε κάποιες αρμοδιότητες, να συνεχίσουν να αισθάνονται χρήσιμοι στις ζωές μας ξερω ‘γω…

Po the Panda
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Tawn Tawn αυτήν ακριβώς τη συζήτηση είχα με το φίλο μου για τους γονείς του τις προάλλες. Μένουν στο δίπλα διαμέρισμα και είναι, χωρίς υπερβολή, απο τους πιο καλούς ανθρώπους που έχω γνωρίσει. Ενώ και εμείς και η αδερφή του προφανώς τα καταφέρνουμε μια χαρά μόνοι μας, παίρνουν τεράστια χαρά αν τους ζητήσουμε κάτι, ακόμα κι αν αυτό είναι να πάρουν ένα ψωμί για τοστ όταν πάνε σουπερμάρκετ. Μας ρωτάνε κάθε μέρα αν έχουμε φαγητό, αν χρειαζόμαστε κάτι, και το κάνουν καθαρά απο αγάπη, χωρίς ίχνος παρεμβατικότητας. Είναι πολύ όμορφο να νιώθουν οτι προσφέρουν κάτι, ακόμα κι αν δε χρειάζεται.

Betty Boop
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

” Η αδικία δεν ισιώνει με τα σπα. ” Το φαντάζομαι εύκολα σε πλακατ.

este
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Συμμετέχων

Πατάω ξανά και ξανά λαικ στο σχόλιο σου αλλά δεν μ’αφήνει να πατήσω και άλλη φορά δυστυχώς. 🙂 Ας μοιραστώ μια εκπληκτική εμπειρία από τα φοιτητικά μου χρόνια..Με φιλοξενούσε φίλη – συμφοιτήτρια στο πατρικό της σπίτι και βλέπω το εξής σκηνικό: Ο πατέρας της έκανε μπάνιο και έξω από την πόρτα του μπάνιου ήταν πεταμένα στο πάτωμα τα ρούχα του. Κοιτάζω την φίλη μου: «τι φάση;» της λέω. Κάνει μπάνιο ο μπαμπάς μου, μου λέει. Μην ανησυχείτε τα ρούχα δεν είναι ακόμα εκεί. Τα μάζεψε η μαμά της και του έδωσε φρέσκοπλυμένα και φρεσκοσιδερομένα ρουχαλάκια να φορέσει ο μπαμπάκας. Αν… Διαβάστε περισσότερα »

@
Μέλος
Συμμετέχων

Μου ήρθε να κλάψω γιατί και εγώ έτσι νοιώθω. Και επειδή δεν είμαι με μουλάρι (και το αγόρι μου δεν τα κάνει και διεκπεραιωτικά και δεν αράζει) θεωρούμαι τυχερή. Αυτό που δεν καταλαβαίνουν (ή καταλαβαίνουν αλλά δεν αναλαμβάνουν) όσοι δεν είναι μουλάρια είναι η “ευθύνη”. Αυτό κουράζει περισσότερο. Και εγώ ακούω να μου λένε: γιατί δεν το ζητάς, γιατί δεν το λες. Ε, ρε φίλε και να το πω ευθύνη είναι, δεν φεύγει από το μυαλό μου. ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΧΩ ΛΙΓΟΤΕΡΑ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΜΟΥ. Προσωπικά, αναγνωρίζω ότι δεν μπορώ να πείσω τον εαυτό μου να τους αφήσω λίγο στην τύχη… Διαβάστε περισσότερα »

Felis
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Ετσι κι εγώ με τον πρώην, του το έλεγα και μου έλεγε ακριβώς αυτό “ε, ζήτα το μου και θα σε ΒΟΗΘΗΣΩ” (εννοείται βοήθεια, λες και δεν ήταν και δικό του το μερίδιο της ευθύνης). Ω του θαύματος, ακόμα κι όταν το ζητούσα, “δεν μπορώ τώρα, δεν έχω όρεξη, θα το κάνω μετά, θα δούμε”. Και μιλάμε για εργασίες που δεν παίρνουν αναβολή πολλες φορές, ή αν πάρουν θα έχουν συνέπεια σημαντική χρηματική πχ. Δεν θέλουν ευθύνες ούτε στην σκέψη! Δεν θα ξεχάσω μία φορά όταν συμμάζευα κάποιες κούτες με πράγματα για αποθήκη, που άφησα έτσι για το γαμώτο, ένα… Διαβάστε περισσότερα »

Tawn Tawn
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Όταν πρέπει να ζητήσεις στον άλλο για να κάνει κάτι, είναι σαν να είναι φιλοξενούμενος στο σπίτι, σαν να μη ζει έκει για να ξέρει τις λειτουργίες του και τι χρειάζεται να γίνει.

Felis
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Tawn Tawn, του έλεγα ακριβώς αυτό! Νιώθω ότι δεν είσαι σύντροφος αλλά φιλοξενούμενος! Με έκανε τούρμπο που αντιδρούσε κιόλας σαν να έλεγα το πιο παράλογο πράγμα (παραλλαγή του “είσαι υπερβολική”). 😤😤😤

Tawn Tawn
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Τον άντρα μου τον λέω τουρίστα όταν συμπεριφέρεται έτσι πάντως… Μα να μην ξέρεις που είναι το spare απορρυπαντικό ξέρω ‘γω στο ίδιο σου το σπίτι, ή τι έχει στα ντουλάπια να μαγειρέψεις;;;;