Γειά σου Αμπα μου! Το Προβλημα που με απασχολεί ειναι το εξης: Ειμαι εδω και λιγους μηνες σε καινουργια δουλεια και το τελευταιο 3μηνο εχω ξεκινησει να κανω αρκετη παρεα με ενα συναδελφο (εγω ειμαι κοπελα). Ξεκινησαμε να μιλαμε πολυ στα διαλλειματα και επειτα ο συγκεκριμενος ξεκινησε να μου στελνει καθημερινα στα social media. Στην αρχη μιλουσαμε για πιο αναλαφρα θεματα και επειτα αρχισαμε να μιλαμε και για θεματα της δουλειας ή αλλες πιο σοβαρες συζητησεις. Εχει τυχει να με παιρνει τηλεφωνα το βραδυ και να μου μιλαει κανενα δίωρο για περιστατικα που εγιναν στη δουλεια και τον απασχολουν αμεσα και γενικοτερα να απευθυνεται σε εμενα οταν θελει να πει τον πονο του. Οταν κι εγω ειχα αντιστοιχα θεματα εκατσε κι εκεινος απο την πλευρα του να με ακουσει αλλά: Ειναι εδω κ 2 μηνες που μου λεει ποτε θα παμε για ποτο, να κανονισουμε (οχι απαραιτητα οι δυο μας, γενικα), και ενω εχει βγει με τη κουτση Μαρια κυριολεκτικα και σχεδον καθε μερα είναι εξω, εμενα δεν μου εχει πει ποτε. Οκ, μεσολαβησαν και οι διακοπες και των 2, οποτε εφυγαν και καποιες βδομαδες ετσι, αλλα κανονισε ακομα και με καποιους συναδελφους τους οποιους συμπαθω και με τους οποιους κανω παρεα στη δουλεια, και ουτε τοτε μου προτεινε να παω μαζι τους, μια φορα μονο το εκανε κυριολεκτικα τελευταια στιγμη επειδη εμαθα οτι θα βγουν και του το ειπα πως δεν με καλεσε. Ειμαι σε μια φαση που θελω να κανω φιλιες και να γνωρισω κοσμο (οχι γκομενικα) , αλλα αυτη η σταση του με προβληματιζει. Δλδ καταλαβαινω οτι με προσεγγιζει μονο για να μου λεει το πονο του και δεν επιδιωκει κατι πιο ουσιαστικό. Εχει αρχισει πλεον να με ενοχλει που οποτε ανεβαζω stories στα social media μου απαντάει, αλλά για να κανουμε actually παρεα και να βγουμε μια φορα, ουτε λογος. Εσυ πως θα το διαχειριζοσουν? Να τον πιασω να του το πω ευθεως ή να απομακρυνθω, καθως ουτε φιλοι προλαβαμε να γίνουμε, ουτε τίποτα?
H ανάγκη που έχουμε για ξεκαθάρισμα όταν πρόκειται για ανθρώπινες σχέσεις, όταν δεν γίνεται αυτό που θέλουμε, σε γενικές γραμμές, εναντίον μας γυρνάει.
Θέλεις να ξεκαθαρίσεις γιατί νομίζεις ότι έτσι θα κάνει αυτό που θέλεις. Δεν είναι ότι δεν ξέρει τι θέλεις όμως. Δεν θέλει να σου το δώσει. Αν του το πεις ξανά, αυτή τη φορά, ευθέως, τι περιμένεις να γίνει; Να αποκαλυφθεί μια μεγάλη παρεξήγηση; Ή θέλεις να βγει μαζί σου επειδή τον πιέζεις; Ή επειδή σε λυπάται;
Να απομακρυνθείς, πάλι, από τι; Από τα λάικ που σου κάνει στα στόρις;
Επειδή εσύ είσαι σε φάση που θέλεις να κάνεις φιλίες, δεν σημαίνει ότι μπορείς να το εκβιάσεις από τους άλλους. Δεν ξέρω γιατί δεν σου έχει πει ποτέ να βγείτε έξω, μπορεί να σε θέλει μόνο για να λέει τον πόνο του στη δουλειά (και να ακούει τον δικό σου πόνο στη δουλειά), δεν είναι κάτι παράξενο που θέλει ερμηνεία. Όσο εσύ είσαι οκ να ακούς τον πόνο του στη δουλειά, όλα είναι οκ. Αν ακούς τον πόνο του στη δουλειά πιστεύοντας ότι αυτό θα τον αναγκάσει να σε καλεί όταν κανονίζει με άλλους, αυτό είναι δικό σου λάθος. Σχεδόν όσο μεγάλο λάθος είναι να πηγαίνεις κάπου επειδή έχεις εκβιάσει το κάλεσμα με το «εμένα γιατί δεν με κάλεσες». Μάθε να ακούς το όχι, μάθε να πηγαίνεις εκεί που σε θέλουν.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Τι γίνεται ρε παιδιά τις τελευταίες μέρες με τις ερωτήσεις περί απόρριψης; Καταλαβαίνω ότι τσούζει μια απόρριψη σε οποιονδήποτε τομέα αλλά είναι κάτι απόλυτα φυσιολογικό μες στη ζωή. Βασικά, η πλειοψηφία των ανθρώπων που πέρασαν ή θα περάσουν από τη ζωή μας δε θα γίνουν ποτέ φίλοι μας (βλ. συμμαθητές, συναδέλφους, συμφοιτητές κ.α.). Τις περισσότερες φορές δε θα ταιριάζουμε ξεκάθαρα, άρα πέρασε και δεν ακούμπησε, κάποιες φορές δε θα ψηνόμαστε εμείς, ε και κάποιες φορές δε θα ψήνονται οι άλλοι. Για αυτό πρέπει να το μαθαίνουμε από μικρή ηλικία. Τώρα άσχετο περί απόρριψης, λες ότι είσαι λίγους μήνες στη νέα… Διαβάστε περισσότερα »
Θα συμπληρώσω ότι απόρριψη με απόρριψη έχει διαφορά. Ας πούμε στην επιστολή που έστειλε (μέσα στην εβδομάδα) μια μητέρα για την κόρη της (η οποια δεν έχει δέσει με τις συγκατοίκους) μπορεί απλά να μην ταιριάζουν. Οπότε είναι θέμα διαχείρισης της απόρριψης. Εδώ όπως επισημαίνεις κι εσύ ο συνάδελφος τη χρησιμοποιεί για ψυχολογική υποστήριξη και για networking και διασκεδαση έχει τους άλλους. Παρομοια περίπτωση με την επιστολή με τη διευθύντρια (προσφατη κι αυτη). Αυτό είναι πολύ άσχημο. Το έχω βιώσει σε κοινωνικά περιβάλλοντα να έρχονται σε εμένα για το πρόβλημα και να πάνε αλλού για το fun και με ενόχλησε… Διαβάστε περισσότερα »
ναι είχα στο μυαλό μου αυτή με τη διευθύντρια και το αλλο με το μικρό κοριτσάκι. Η ερώτηση που είχε στείλει η μητέρα για την κόρη της είναι άλλη φάση.
Μου έχει συμβεί άπειρες φορές. Στην αρχή όταν κάποιος μου έλεγε να κανονίσουμε το έπαιρνα τοις μετρητοίς. Οχι πια. Αυτό που έχω να πω και όποιος το άκουσε δεν έχασε ( χαχαχα) είναι χαλάρωσε και σταμάτησε την υπηρεσία συμβουλευτικής παροχής από το τηλέφωνο. Ή έστω περιόρισέ την αυστηρά το μάξιμουμ στα 30 λεπτά. Βάλε χρονόμετρο στην ανάγκη. Δεν έχεις άλλη δουλειά να κάνεις; Αυτός σου τρώει χρόνο από τη ζωή σου. Και τέλος μπορείς να προτείνεις εσύ σε κάποιους άλλους να βγείτε έξω ή να πάτε σε μια δραστηριότητα, άμεσα όχι γενικά και αόριστα.
Μερικές συμβουλές από προσωπική εμπειρία: – Μη γίνεσαι φίλη με συναδέλφους στα social media. Αν ήσουν ήδη φίλη με συνάδελφο/αφεντικό από πριν (μου έχει τύχει και δε γινόταν να τους διαγράψω μετά), πρόσεχε πολύ τι ανεβάζεις ή προσπάθησε να μη βλέπουν/βλέπεις τα πάντα (κάνε σίγαση ή δεν ξέρω πώς αλλιώς λέγεται). – Μην προσπαθείς να γίνεις φίλη με συναδέλφους γενικώς. Αν προκύψει φυσικά, τότε ΟΚ… Αλλά εσύ ακούγεσαι σαν να το πιέζεις κάπως… – Μην έχεις προσδοκίες ότι σώνει και ντε θα σε καλέσουν ή θα σε κάνουν παρέα. Γιατί έτσι, κάθε φορά που θα βλέπεις ένα “story” , θα… Διαβάστε περισσότερα »
Μπορεί ο εκβιασμός να μην είναι η λύση για παρέα αλλά όχι και να δικαιολογούμε τη γαιδουρινή συμπεριφορά του άλλου. ΟΚ, οι φιλιες και οι παρέες διαβαθμίζονται μοιραία στη σημαντικότητά τους για τον καθένα μας αλλά το να χρησιμοποιείς τους ανθρώπους ειναι σκληρό. “Ο φίλος για τα παράπονα”, “ο φίλος για το ψάρεμα”, “ο φίλος για χαβαλέ”, “ο φίλος για σοβαρή συζήτηση”. Όχι δεν είναι ρούχα οι άνθρωποι να το διαλέγεις αναλογα με την περίσταση και “αν δέχονται την εκμετάλλευση αυτοί φταίνε”. Όχι, τη δέχονται γιατι έχουν την ανάγκη για συντροφιά πράγμα ανθρώπινο και ωραίο, καθόλου αδυναμία δεν είναι, και… Διαβάστε περισσότερα »
Α εσύ είσαι καλή, να σε χρησιμοποιώ για συμβουλές. Πλακιτσα βεβαίως. Άσε εδώ να δεις τι έχει γίνει, της Καλομοίρας (ε σόρρυ κακομοίρας εννοούσα – καλα τώρα που το ξανασκέφτομαι όχι και τόσο αλλά μέχρι να τα μάθω είδα κι έπαθα). Αλλά αυτό το τελευταίο με τους ελιτιστες, Ω ναι , είναι από τα χειρότερα είδη.
Εγω δεν εχω καταλάβει ακόμα γιατί δεν του προτείνεις εσυ να βγείτε.Αν σου πει δεν μπορεί κ δεν προτείνει εναλλακτική ώρα/ μέρα που θα μπορεί τοτε ναι να απομακρυνθείς. Το ίδιο μπορεί να σκέφτεται κ αυτος “αν ήθελε να βγούμε θα μου το έλεγε”
Γιατί μάλλον ο τύπος φλερτάρει με άλλες όταν είναι έξω,αν και η γράφουσα έτσι όπως τα γράφει δεν έχει κάτι ερωτικό αλλά δεν το αποκλεισε κιόλας εκείνη,αυτός τώρα μπορεί να το βλέπει αλλιώς.
Πάντως αν είσαι σε φάση που θέλεις να ανοίξεις τον κύκλο σου, δε χρειάζεται να περιμένεις το συνάδελφο, που έχει δώσει και το στίγμα του κιόλας. Μπορείς να προτείνεις εσύ στους συναδέλφους με τους οποίους κάνετε παρέα να βγείτε για ένα κρασί μετά τη δουλειά, ας πούμε. Γιατί να χρειάζεται η δική σου κοινωνικοποίηση να περνάει μέσα από αυτόν;
“Η μικρή Ελένη κάθεται και κλαίει…”
Αντιλαμβάνεσαι πόσο ξεφτίλα είναι να παρακαλάς να σε καλέσουν κάπου; Σκέψου το λίγο.
Σκληρό αλλά δίκαιο…
“Η μικρή Ελένη κάθεται και κλαίει…”?
Βρίσκω το σχόλιο σου αναίτια επιθετικό.
Άσε που αν κάποιος φέρεται “ξεφτιλισμένα” (αν και απαιχθάνομαι τη λέξη) στη συγκεκριμένη περίπτωση, είναι ο τύπος που ψάχνει άνθρωπο με χρήση συναισθηματικού κουβά.
Δεν παρακάλεσε να την καλέσουν κάπου. Στην πραγματικότητα ζήτησε τη γνώμη της Λένας. Επίσης είναι ξεφτίλα πάντα,σε όλες τις περιπτώσεις και κάτω από όλες τις συνθήκες να παρακαλάς να σε καλέσουν κάπου? Μάλλον ισχύει στη δική σου περίπτωση και είναι οκ, αλλά το άκομψο σχόλιο δεν βοηθάει τη γράφουσα.
Καλώς σε προβληματίζει.
Το ότι είσαι σε φάση που θέλεις να γνωρίσεις κόσμο και το ότι αυτό δεν είναι πολύ εύκολο, δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να σέβεσαι τον χρόνο σου. Οι συναναστροφές μας με άλλους παίρνουν ενέργεια, διοχετευσέ τη σωστά.
Αυτό που δεν κατάλαβα είναι αν εσύ του έχεις προτείνει έξοδο μέχρι τώρα ή περιμένεις να του έρθει επιφοίτηση. Επίσης δεν ξέρω πώς αντέχεις δίωρη τηλεφωνική μίρλα, εγώ πάνω στο 10 λεπτό θα του έλεγα: επειδή έχει πάρει φωτιά το αυτί μου, να πάμε σε ένα καφέ να τα πούμε μετά τη δουλειά; Και θα καταλάβεις από την αντίδραση, γιατί δεν αποκλείεται να μην έχει διάθεση όπως είπε και η Αμπα.
το πιο σωστό σχόλιο!