Αγαπητή «Α, μπα»: Με θεωρεί πολύ μέτρια και μου το είχε πει πάνω στα νεύρα του

Προσπαθώ να εκλογικεύσω τον πόνο αλλά δεν τα καταφέρνω

Αγαπητή Α,μπα, Σου έχω ξαναστείλει για το συγκεκριμένο θέμα, αλλά δεν μου απάντησες και μάλλον ξέρω το λόγο (κατά κάποιον τρόπο έδινα μόνη μου την απάντηση). Ελπίζω να πάρω απάντηση αυτή τη φορά. Η ιστορία έχει ως εξής: με τον πρώην μου χωρίσαμε πριν ένα χρόνο περίπου, μετά από δύο χρόνια σχέσης λόγω του ότι είχαμε φτάσει σε πολύ άσχημο σημείο και είχαμε πληγώσει πολύ ο ενας τον άλλον, το οποιο οδήγησε εκείνον στο να ψυχραθεί μαζί μου και εμένα να πάθω ένα πολύ άσχημο συναισθηματικό breakdown και ελαφριά κατάθλιψη. Στη συνέχεια εκείνος έφυγε για σπουδές σε μυστήρια μακρινή ήπειρο. Το μοτίβο που βλέπω να ακολουθεί η κατάσταση από τότε που έφυγε είναι πολυ συγκεκριμένο: θα μου δώσει λίγη προσοχή έστω και εμμέσως, και μόλις τσιμπησω και δει ότι τον θέλω ακόμα θα ψυχραθει και θα γίνει πάλι τυπικός. Για παράδειγμα: μου μιλαει ψυχρά για ενα διάστημα, εγω κόβω επικοινωνία, αρχίζει να μου λέει πως του λείπω και στεναχωριέται, μου στέλνει λυπημένα τραγούδια, με παίρνει τηλέφωνο. Εγώ συγκινούμαι και ξαναρχίζω να του μιλάω, λέμε να μιλήσουμε συγκεκριμένη μέρα στο τηλέφωνο και το ξεχνάει, οπότε πάλι εγώ εξαφανίζομαι και πάει φαύλος κύκλος. Εν τω μεταξύ κάθε φορά που αρχίζω και ασχολούμαι μαζί του νιώθω απαίσια. Κλαίω ακατάπαυστα για μέρες, δεν μπορώ να συγκεντρωθώ σε τίποτα, νιώθω σαν ανήμπορο κοριτσάκι. Σκέφτομαι πως συνεχίζει τη ζωή του χωρίς εμένα, ότι ακόμα κι από απόσταση έχει εδώ τις παρεες του σ εναν επαγγελματικό κύκλο που θα ήθελα εγώ να έχω τις δικές μου και τόσα χρόνια δεν τα κατάφερα, γνωρίζεται με όλο τον κόσμο εδώ πέρα και δεν μπορώ να ξεφύγω…. Νιώθω ότι ακόμα κι από εκεί που βρίσκεται μου τα πήρε όλα εδώ και δε μου άφησε τίποτα…. Είναι ένας άνθρωπος που θαυμάζω (επαγγελματικά κυρίως) και με πληγώνει που με έβγαλε από τη ζωη του και όσο ήμασταν μαζί με κατέκρινε. Πιστεύω πως με θεωρεί πολύ μέτρια και μου το είχε πει επανω στα νεύρα του… Η όλη απόρριψη που ένιωσα σε κάθε επίπεδο με πονάει αφάνταστα και οσο και να προσπαθώ να εκλογικεύσω τον πονο δεν τα καταφέρνω. Εν τω μεταξύ πέρασα κι εγώ φέτος για σπουδές σε πανεπιστήμιο μυστηριας ευρωπαϊκής χώρας και ενώ αντικειμενικά είναι από τα καλύτερα στον κοσμο για τις σπουδές που θέλω να κάνω, μια φωνή μέσα μου μού λέει “σιγά το πανεπιστήμιο, ουτε καν στην πρωτεύουσα της χώρας δεν κατάφερες να περάσεις, ο πρώην κάνει ζωάρα στην Αμερική”. Γυρνώντας στο σήμερα, είχα στο πίσω μέρος του μυαλού μου πως θα γύριζε για καλοκαίρι και φοβόμουν πολύ πως θα τον πετύχαινα κάπου, και μόνο στην ιδεα του να τον αντικρίσω έκλαιγα… ένιωθα ότι μου έλειπε υπερβολικά μαζί με ένα αίσθημα αποκλεισμού (βλέπεις τον άνθρωπο που αγαπάς και δεν μπορείς να του μιλήσεις/να τον αγγιξεις/να είσαι στη ζωη του). Μια πολύ καλή μου φίλη μου είπε πως τον είδε, μιλήσανε και ρώτησε για μένα. Της είπε πως ήθελε να μου στείλει και να με δει αλλά κρατιόταν γιατί όταν πήγε Αμερική ήταν χάλια ψυχολογικά και έκανε να συνέλθει 6 μήνες. Εκείνη του είπε να μην τολμήσει να μου στείλει… επίσης δεν ήθελε να μου πει πως τον είδε και μιλήσανε αλλά τελικά μου το είπε και ενώ είχα σταματήσει καιρό να το σκέφτομαι και να με πονάει, ξανάρθε στην επιφάνεια το ίδιο συναίσθημα και αποφάσισα να του στείλω εγώ να βρεθούμε. Ηταν δύσκολο γιατί είχα ξεκόψει μαζί του απ’ τον Φλεβάρη χωρίς καμία εξήγηση… Δέχτηκε αλλά είναι πάρα πολύ ψυχρός μαζί μου και ενα μήνυμα που του έστειλα απο εχθές δεν το έχει ανοίξει ακόμα. Δεν καταλαβαίνω. Αν του είναι αδιάφορο το να με δει, από που κι ως που να πει αυτά τα πράγματα στη φίλη μου; Δεν θεώρησε πως θα φτάσουν σε μένα; Έχω αρχίσει να μετανιώνω που ασχολήθηκα. Έχω εξεταστική και κλαίω συνέχεια πάλι… Και ξέρω πως θα τον δω, και μετά θα θέλω να τον βλέπω κάθε μέρα, να κάνουμε πράγματα μαζί και να του λέω για τα πράγματα που διάβασα και τη μουσική που άκουσα και δε θα μπορώ…. Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν πονάει έστω και λίγο λιγότερο μετά από τόσο καιρό. Το μόνο που με παρηγορεί είναι πως σε 2 μήνες αρχίζω μια νέα ζωή αλλού… αλλά μέχρι τότε θα ξέρω πως μένουμε δίπλα και δε μπορώ να τον βλέπω… λογικά μέχρι να απαντήσεις (αν γίνει αυτό) θα τον έχω δει και ίσως να έχω βάλει τον εαυτό μου στη διαδικασία του να αποσπασω την προσοχή μου για να μη μου στρίψει από τη στενοχώρια… Όπως και να ‘χει θα ήθελα πολυ να ακούσω τη γνώμη σου. Συγγνώμη για το σεντόνι.

Eve Tatum

Μπορώ να φανταστώ γιατί δεν σου απάντησα.

Επειδή η απάντηση θα είναι πολύ δυσάρεστη και ήλπιζα μήπως το καταλάβεις από μόνη σου και σου περάσει.

Δεν τον ξεπερνάς γιατί πιστεύεις ότι έχει δίκιο που σε λέει μέτρια.

Οπότε, αν τον κερδίσεις, θα σταματήσεις να είσαι μέτρια.

Δυστυχώς εκπροσωπεί για σένα ό,τι δεν έχεις καταφέρει. Και λέω «δυστυχώς», όχι γιατί είναι κακό να έχεις στόχους ή πρότυπα, αλλά γιατί οι στόχοι που έχεις βάλει είναι τρομερά συμβολικοί, τρομερά άκαμπτοι, τρομερά ιδεαλιστικοί, και ως εκ τούτου άχρηστοι.

Έχεις φτιάξει με το μυαλό σου μια ιδανική κατάσταση στην οποία αν βρεθείς, θα σταματήσεις να είσαι μέτρια, και ό,τι καταφέρεις, όσο παρόμοιο – ή ακόμη και καλύτερο -κι αν είναι, δεν θα σε κάνει κάτι καλύτερο από μετριότητα.

Αυτή η κατάσταση ή προϋπήρχε αυτού του ανθρώπου, οπότε ο συγκεκριμένος έγινε το ιερό τοτέμ, ή υπήρχε σε λανθάνουσα μορφή (υποψιαζόσουν ότι μπορεί να είσαι μέτρια) και αυτός σου το επιβεβαίωσε, οπότε, ό,τι έχει καταφέρει αυτός είναι τέλειο και ό,τι έχεις καταφέρει εσύ είναι μέτριο.

Η αμφιβολία για το τι αξίζεις έχει ξεκινήσει πολλά χρόνια πριν από αυτή τη γνωριμία, αλλά τώρα έχεις φτάσει σε κάτι σαν αδιέξοδο, γιατί η συλλογιστική σου έχει ως αποτέλεσμα το μηδέν. Ο άνθρωπος αυτός δεν είναι πραγματικός. Είναι το αξεσουάρ σου για να συντηρείς τον τρόπο που σκέφτεσαι για σένα.

Αν θέλεις να αλλάξεις τον τρόπο που σκέφτεσαι για τον εαυτό σου, ξέρεις τι πρέπει να κάνεις.

in

Αξιολογήστε το άρθρο

62 points
Upvote Downvote

16
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
10 Θέματα σχολίων
6 Απαντήσεις θεμάτων
0 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
13 Συντάκτες σχολίων
WooooΦριζαρισμένο μαλλίδήθενΜανδάμ Φρου Φρου Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Πραγματικά θύμωσα. Θύμωσα με εσένα που κάθεσαι και δίνεις αξία σε έναν ανόητο μαλάκα, που ψαρώνεις με τα τσαλιμάκια του, που σε παίζει έτσι και σπάει πλάκα. Μια κοπέλα σαν κι εσένα, που έχεις περάσει σε super σχολή, που όλη η ζωή είναι μπροστά σου, ασχολείσαι με τον κύριο τίποτα. Δεν είναι δυνατόν τόση έλλειψη αυτοπεποίθησης. Εγώ φίλη, όχι τώρα που έχω μεγαλώσει, νέα που ήμουν, που δεν είχα τις σπουδές σου, δεν είχα το μέλλον που φαντάζομαι ότι θα έχεις, στην ηλικία σου θα τον είχα για καραγκιοζάκι. Χωρίς πλάκα.

Γιώργος
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Αισθάνομαι ότι οι περισσότεροι άνθρωποι είμαστε μέτριοι, άλλος λιγο πάνω απο το μέσο ορο, άλλος λίγο κατω, δε έπρεπε να είναι βρισιά.

Mitsi
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ειδικός

Ναι οκ. Δεν είμαστε ξεχωριστές χιονονιφάδες ούτε έχουμε βρει τη θεραπεία του καρκίνου. Όμως σε μια σχέση θέλεις ο άνθρωπος σου να σε θαυμάζει και να βλέπει το καλύτερο σε σένα. Θέλεις να σε θεωρεί αυτός ξεχωριστό για τον ίδιο κι εσύ με τη σειρά σου να τον βλέπεις έτσι. Όταν λοιπόν ο άνθρωπος που αγαπάς σε αποκαλεί μέτριο και βρισιά είναι και σε πληγώνει. Αν δλδ κάποια σου έλεγε ότι είσαι μέτριος εραστής θα έλεγες α τι ωραία; Δε νομίζω . Και όχι δε το θεωρώ διαφορετικό από το να σου πει ότι είσαι μέτριος εμφανισιακά ή σε οποιοδήποτε… Διαβάστε περισσότερα »

flavors
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Μέτριοι σε σύγκριση με τι;

_thenewclassic
Επισκέπτης
Συμμετέχων

ΜΕΤΡΙΟΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΦΕΣ ΤΟΥ

_thenewclassic
Επισκέπτης
Συμμετέχων

*Α καλά Γιώργο μην το πάρεις προσωπικά, δεν ήθελα να το αφήσω απάντηση άλλα σχόλιο*

αγριοκέρασο
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Ενθουσιώδης

Άλλο να είσαι προσγειωμένος ως άνθρωπος και να έχεις επίγνωση των ικανοτήτων σου (ναι, σχεδόν κανένας δεν έχει το IQ του Einstein!) και άλλο να υποβιβάζεις μονίμως τον εαυτό σου λόγω προσωπικής ανασφάλειας αποκαλώντας τον υποτιμητικά “μέτριο”. Εδώ έχουμε την δεύτερη περίπτωση. Και, φυσικά, να ανέχεσαι ο οποιοσδήποτε να χρησιμοποιεί αυτόν τον όρο ως βρισιά για να σε κάνει να νιώσεις άσχημα.

George Allos
Επισκέπτης
Συμμετέχων

Ακόμα δεν είχε τελειώσει τις σπουδές του και ήταν πεπεισμένος ότι είναι τόσο αστέρι? Μήπως πηγαίνοντας στην Αμερική στο γαμάτο μέρος συνειδητοποίησε ότι ανάμεσα σε ανθρωπους με διεθνή φήμη, παγκόσμια βραβεία και αναγνώριση από πολύ μικρότερη ηλικία, ο ίδιος είναι ένας ανθυπομέτριος?

Αμερική, Αμερική, καλά μου λέγαν μερικοί πως είσαι χώρα μαγική…

Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Λένα, σε χειροκρότησα…

Mary Rho
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Συμμετέχων

Όλοι λίγο πολύ μέτριοι είμαστε, …και τι μ’ αυτό? Ωστόσο, απαγορεύεται δια ροπάλου να επιτρέπουμε στον/στην οποιον(α)δήποτε να μας υποβιβάζει, να μας υποτιμά, να μας προσβάλει. Η Α,μπα; έχει απόλυτο δίκιο ως προς την προέλευση αυτής της εικόνας που έχεις για τον εαυτό σου και είναι σκόπιμο να το λύσεις το συντομότερο. Είσαι στο ξεκίνημα της ενήλικης ζωής σου, έχεις ήδη καταφέρει (εσύ η μέτρια) να περάσεις στο καλύτερο πανεπιστήμιο του κλάδου σου, έχεις χρόνο να ζήσεις, να γνωρίσεις και να διαλέξεις αυτό που σου ταιριάζει, άρα άρπαξε τη ζωή που ξεδιπλώνεται μπροστά σου και ξεκίνα να την χαίρεσαι χωρίς… Διαβάστε περισσότερα »

Μανδάμ Φρου Φρου
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

“Η αγάπη δεν στεναχωρεί, δεν προσβάλει, δεν απαξιώνει. Η αγάπη δίνει φτερά. Προσφέρει χαρά. Δύναμη. Είναι κίνητρο.” Πολύ όμορφα και ρεαλιστικά το έθεσες.

Δυστυχώς όμως, ούτε είναι εκεί έξω ούτε περιμένει τους πάντες.

δήθεν
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

Αχ ειδικά αν από Σεπτέμβρη φεύγεις για εξωτερικό, προσπάθησε να ευχαριστηθείς το καλοκαίρι σου χωρίς να τρέχεις πίσω του περιμένοντας την αποδοχή και το θαυμασμό του. Μίλα με τις φίλες και τους φίλους σου για μουσική και βιβλία και ταινίες, βγες, χόρεψε, γνώρισε καινούργιο κόσμο (δεν έχει σημασία που φευγεις), φλέρταρε, πήγαινε σινεμά, πήγαινε σε νησιά, συναυλίες πανηγύρια, οτι σε ευχαριστεί τέλος πάντων. Όχι για να τον αποφύγεις και ούτε για να του μπεις στο μάτι. Αλλά για να θυμηθείς οτι μπορείς να περνάς καλά και χωρίς αυτόν και ας μένει παραδίπλα. Για να έχεις ωραίες καλοκαιρινές αναμνήσεις να θυμάσαι… Διαβάστε περισσότερα »

Φριζαρισμένο μαλλί
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Εγώ δεν πολυπιστεύω ότι τράβηξε το ζόρι, που υποστηρίζει ότι τράβηξε. Το πρόσωπο που έδειξε στην φίλη σου, είναι όπως αντιλήφθηκες και εσύ, τελείως διαφορετικό από αυτό που δείχνει σε εσένα. Πιστεύω ότι το είπε για να δημιουργήσει εντυπώσεις και να καλμάρει αντιδράσεις. Όταν κάποιος στενοχωριέται, αλλά δεν ασχολείται και μαζί σου, αντιλαμβάνεσαι το οξύμωρο της κατάστασης. Θεωρώ ότι έχετε αναπτύξει ένα πολύ χειριστικό pattern συμπεριφοράς ο ένας προς τον άλλο. Αυτός ξέρει ότι με τα “στενοχωρήθηκα” πάντα θα σε τουμπάρει και θα παίρνει την επιβεβαίωσή του, ότι ακόμα έχει την προσοχή σου. Έσύ, κάθε φορά που βλέπεις να χάνεται… Διαβάστε περισσότερα »

Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Και βέβαια, για να το συνεχίσω, όλα αυτά είναι αποτέλεσμα κακής ανατροφής από τους γονείς σου. Κάποιοι δεν ήταν ποτέ ευχαριστημένοι από σένα.

Woooo
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Κατ’ αρχάς η στεναχώρια που νιώθεις είναι πένθος και κοινωνική απόρριψη. Θα περάσει με τον καιρό και με θέληση να σου περάσει. Ξέρω, είναι χάλια, νιώθεις αβοήθητη, είναι απολύτως λογικό. Σκέψου πως υπάρχει διέξοδος. Και σκέψου αυτά που λένε η Λένα και οι σχολιαστές, τον έχεις κάνει μίστερ τέλειο, είναι σύμπτωμα του τρόπου που σκέφτεσαι για τον εαυτό σου. Πάντως αυτό που είπε στη φίλη σου ήταν μισό αλήθεια μισό προσωπείο. Και μην πληγώνεσαι όταν σου λένε “δεν θέλει, αν ήθελε θα ασχολιόταν”, όποια και να ήσουν δεν θα ήθελε γιατί είναι κομπλέξας, αυτό βγάζει μάτι. Υπάρχουν άπειροι ταλαντούχοι άνθρωποι,… Διαβάστε περισσότερα »

Γιώργος
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Δεν θίχτηκα, αλίμονο κουβέντα κάνουμε!