Αγαπητή «Α, μπα»: Με ρώτησε αν έχω βάλει ψεύτικη κοιλιά για να το παίξω έγκυος

Kαλησπέρα παρέα της α,μπα! Έμεινα έγκυος στην αρχή της πανδημίας κι έτσι πέρασα όλη την εγκυμοσύνη στην πόλη του εξωτερικού όπου ζούσαμε. Σε φίλους και συγγενείς γνωστοποίησα το γεγονός μέσω τηλεφώνου, μηνυμάτων κλπ. Ήμουν διστακτική στο πως θα ανακοινώσω την εγκυμοσύνη σε κοντινή συγγενή , κάποια χρόνια μεγαλύτερη, η οποία εδώ και πολλά χρόνια δυσκολεύεται να πετύχει μια εγκυμοσύνη. Της το ανακοίνωσα μέσω μηνύματος, γιατί θεώρησα ότι έτσι θα έχει το χρόνο να το επεξεργαστεί και χωρις τυμπανοκρουσίες. Με κάλεσε με βιντεοκλήση. Αφού είπε συγχαρητήρια κλπ, συνεχίζει: “να δω τη κοιλίτσα σου” . Δείχνω κι εγω τη κοιλιά, πάνω απο τα ρούχα, όπως ήμουν ντυμένη. Σχολιάζει “πολυ μικρή κοιλίτσα για πέντε μήνων, δε φαίνεσαι για έγκυος, σήκωσε τη μπλούζα να δω καλύτερα”. Εγώ καθώς το βρήκα όλο αυτό αρκετά παρεμβατικό , κάνω πως δεν άκουσα και συνεχίζω να μιλάω και με διακόπτει “΄σήκωσε να δούμε τη κοιλιά σου , γιατί μας τη κρύβεις, μήπως έχεις βάλει ψευτικη;” Όπως καταλαβαίνετε, σάστισα και χώρις να σκεφτώ ώστε να αντιδράσω κάπως διαφορετικά, σήκωσα τη μπλούζα για να “αποδείξω” ότι η εγκυμοσύνη μου είναι “αληθινή”. Δεύτερη περίπτωση: Πρόσφατα πήραμε την απόφαση να μετακομίσουμε πίσω στην Ελλάδα , στην πολή που μεγαλώσαμε. Γνωστή, η οποία επίσης γνωρίζω ότι αντιμετωπίζει δυσκολίες στο να κάνει παιδάκι, με βλέπει στο δρόμο με το μωρό, με πλησιαζει “λείπεις τόσο καιρό και γυρνάς με μωρό;!; να σου ζήσει! πότε έγινε αυτο; για να δω… δε σου μοιαζει και πολυ”. Σκέφτεται λίγο και λέει ξανά: “Ούτε έγκυο δε σε είδαμε, βρε μήπως το υιοθέτησες; ” Και εκεί λειτούργησα αλλιώς. Της απαντησα “όχι, δε το υιοθέτησα και είναι καλό να προσέχουμε τι λέμε γιατί αυτά είναι ευαίσθητα θέματα για κάποιες γυναίκες” , αφήνοντας υπονοούμενο για την ίδια. Να σημειώσω ότι είμαι 30 ετών , η εγκυμοσύνη μου ήρθε σχετικά εύκολα και ουδέποτε έδωσα σε κάποιον έστω την εντύπωση ότι μπορεί να αντιμετωπίζω θέματα υπογονιμότητας. Και πραγματικα αναρωτιέμαι: Πως γίνεται δυο γυναίκες οι οποίες αντιμετωπίζουν τέτοιο θέμα να μιλάνε με αυτόν τον τρόπο; Αυτές που πιθανόν έχουν έρθει αντιμέτωπες με αδιάκριτες ερωτήσεις που θα τις έφεραν σε δύσκολη θέση; Μήπως επειδή έχουν οι ίδιες τη δυσκολία, αντιμετωπίζουν με δυσπιστία το γεγονός ότι μια άλλη γυναίκα μπορεί να έφερε πιο εύκολα στον κόσμο ένα παιδι; Ή προσπαθούν να μειώσουν το ότι κάποια γυναίκα κατάφερε να κάνει παιδί για να νιώσουν εκείνες καλύτερα; Πως θα αντιδρούσατε στη θέση μου; Σέβομαι απολύτως τον πόνο των γυναικών που παλεύουν για ένα παιδάκι, ώστοσο συνέδεσα αυτά τα δύο γεγονότα και με προβλημάτισαν. Mairy

Προσπαθείς να χαρακτηρίσεις όλες τις γυναίκες που προσπαθούν να κάνουν παιδί από δυο περιστατικά; Τα συνέδεσες, βλέπω τη σύνδεση, αλλά δεν λέει και πολλά αυτό το κοινό βίωμα. Έχουν κοινό χαρακτήρα όλοι όσοι πάσχουν από διαβήτη; Πετάνε χοντράδες σε όσους τρώνε πάστες;

Τα δυσάρεστα γεγονότα της ζωής μας δεν μας αφυπνίζουν. Δεν μας κάνουν καλύτερους, δηλαδή όχι απαραίτητα. Άλλους τους κάνουν καλύτερους, άλλους τους κάνουν ακόμα χειρότερους, άλλοι δεν παίρνουν χαμπάρι. Όπως δεν γίνεσαι Άγια όταν κάνεις παιδί, έτσι δεν γίνεσαι Βούδας όταν θέλεις να κάνεις και για κάποιον λόγο δεν μπορείς. Ούτε σταματάς να είσαι ρατσιστής επειδή μετανάστευσες σε άλλη χώρα, ας πούμε.
Λυπάμαι για τα απερίσκεπτα και αγενή σχόλια που άκουσες, φαντάζομαι ότι άκουσες κι άλλα, αλλά αυτά σου έκαναν περισσότερη εντύπωση.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News