Γειά σου Αμπα, πριν κάποιο καιρό είδα μια φίλη μου με την 6χρονη κόρη της και αφού συστήθηκα στην μικρή με ρώτησε αν έχω παιδακι. Της είπα όχι και με ρώτησε γιατί. Της απάντησα επειδή δε θέλω να κάνω παιδιά. Η φίλη μου με κοίταξε περίεργα σαν να πίστευε ότι δε θα τολμήσω να το πω αυτό μπροστά στο παιδί. Σκέφτηκα μήπως ήταν όντως μια δηλώση που ακούστηκε απορριπτικα για την μικρή; τι θα έπρεπε να απαντήσω;
-Μαιρ
Μια χαρά απάντησες. Είναι πιθανόν να μη το έχει ξανακούσει. Βέβαια, η ερμηνεία για αυτό που είπες θα δοθεί από τη μάνα της, κι εκεί δεν έχεις έλεγχο, αλλά τι να κάνουμε, ένα λιθαράκι τη φορά.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Αγαπητή Μαιρη μια χαρά απάντησες και σε διαβεβαιώ ότι τα παιδάκια της ηλικίας αυτής δεν το παίρνουν προσωπικά αυτό που τους λες. Αυτά είναι δικές μας προβολές που κάνει το ενήλικο μυαλό. Και συμφωνώ με την Αμπα ότι το πιθανότερο είναι να μην το έχει ξανακούσει και να έβαλες το πρώτο σποράκι μιας διαφορετικής σκέψης. Παραθέτω συζήτηση με τον 7χρονο ανιψιό μου : -Θεία πότε θα κάνετε παιδάκια? -Δεν θα κάνουμε Ξενοφώντα (υποθετικό όνομα ανιψιού). -Γιατί; Θέλω ένα ξαδερφάκι για να παίζω. -Γιατί δεν θέλουν όλοι οι άνθρωποι να κάνουν παιδιά. -Γι αυτό έχετε τον Μπουμπούκο; (υποθετικό όνομα σκύλου) -Όχι… Διαβάστε περισσότερα »
Πόσο ταυτίζομαι μαζί σου!Είχα βγει με φίλη και συναντήσαμε τυχαία μια κοινή γνωστή με τη φαμίλια της που στα 25 της είχε ήδη τρία παιδιά. (είμαστε και οι τρεις 30+).Μας ρώτησε εμείς πότε θα βάλουμε μπροστά,γιατί κοίτα αυτή που βρήκε το νόημα της ζωής και πόσο ευτυχισμένη είναι. Της απαντήσαμε ευθαρσώς “Όταν και ΑΝ ξυπνήσει το μητρικό μας ένστικτο που προς το παρόν κοιμάται βαθιά”. Μην αγχώνεσαι, τα παιδιά καταλαβαίνουν πολύ περισσότερα απ’ όσα θέλουμε να νομίζουμε.Η ειλικρίνεια είναι προτιμότερη από τις επιτηδευμένες συμπεριφορές και απαντήσεις, ανεξαρτήτως ηλικίας αυτού στον οποίο απευθυνόμαστε. Η μάνα ίσως περίμενε να της πεις κάτι… Διαβάστε περισσότερα »
Αν ρωτήσει τη μητέρα της μετά μπορεί να της απαντήσει οτι δεν θέλουν όλες οι γυναίκες παιδία και να της πει να μην ρωτάει οταν γνωρίζει κάποιον αν έχει παιδιά γιατί είναι αγένεια. Δε νομίζω οτι είναι και τόσο μεγάλο απορριπτικό σοκ…
Ή ακόμα καλύτερα (επειδή τα παιδιά λειτουργούν πολύ αυθόρμητα) να της μάθει να μην ρωτάει “γιατί” όταν παίρνει απάντηση “όχι δεν έχω παιδιά”.
Δεν ξέρω, αλλά εγώ σε ένα 6χρονο δεν θα απαντούσα κάτι τέτοιο. Μάλλον θα έλεγα κάτι όπως: “Γιατί με ρωτάς; Όλοι οι άνθρωποι που ξέρεις έχουν παιδιά; Δεν είμαστε όλοι ίδιοι, έτσι δεν είναι”. Δεν θα το έκανα δηλαδή τόσο προσωπικό “δεν θέλω παιδιά”, θα το γενικεύα λίγο. Επίσης δεν ξέρω, μιλάμε στο 6χρονο σαν να ναι 16χρονο; Νομίζω όχι. Δεν έχω ιδέα αν αυτό είναι το σωστό, απλά σκέφτομαι πώς θα αντιδρούσα στην θέση σου.
@sally προφανώς οι απαντήσεις των γονιών είναι που μετράνε. Ωστόσο η φίλη ρωτάει από την δική της σκοπιά και πάνω σ’ αυτό απαντάω. Θέλω δηλαδή να πω οτι η “ενήλικη αλήθεια”, δεν είναι πάντα κατάλληλη για να λέγεται σε τόσο μικρά πλάσματα, είτε είσαι γονιός, είτε φίλος, είτε οτιδήποτε. Υπάρχει κατάλληλος τρόπος για να πεις την αλήθεια αλλά με γλυκό και κατανοητό τρόπο.
Λοιπόν αυτό που λες για τον θάνατο, το ίδιο ακριβώς, είπε και η παιδοψυχολόγος στο σχολείο του γιού μου (λες να ναι η ίδια με την δική σου;;). Τώρα, σχετικά με αυτό που ονόμασα ενήλικη αλήθεια, ναι ίσως στην προκειμένη περίπτωση να μην είναι τόσο σκληρό αυτό που απάντησε η κοπέλα, ωστόσο νομίζω υπάρχει και πιο γλυκός και τρυφερός τρόπος να μιλάς στα 6χρονα. Για μένα αυτό που είναι το πιο σημαντικό (και καθόλου εύκολο ή αυτονόητο) είναι να μην πεις ψέματα.
Μόνο που η μικρή δεν θεωρεί τον εαυτό της γυναίκα, αλλά παιδί και ως παιδί ρωτάει. Δε λέω πως θα πληγωθεί καλά και ντε ή πως θα νιώσει ανεπιθύμητη (πιθανότατα όχι), αλλά προσωπικά δεν θα το ρίσκαρα. Επίσης, εμείς θεωρούμε δεδομένο πως η μικρή έκανε την ερώτηση στη γράφουσα μόνο και μόνο γιατί η γράφουσα είναι γυναίκα, ενώ μπορεί να μην ισχύει. Από όσο ξέρουμε, θα μπορούσε να ρωτήσει και έναν άντρα. Αν της είχε πει “μα η μαμά μου λέει πως ο σκοπός της γυναίκας είναι να κάνει παιδιά” θα ήταν άλλο.
X ris, μου αρέσει ο τρόπος που σκέφτηκε η ανιψιά! Ο γιος μου πέρσι που ήταν τριών, κάποια στιγμή με ρώτησε αν έχει παιδάκια ο ίδιος! Άρπαξα την ευκαιρία και του είπα πως δεν έχει γιατί τα παιδάκια δεν έχουν παιδάκια, μόνο οι μεγάλοι έχουν, αν θέλουν και μπορούν, κι ότι όταν μεγαλώσει θα δει κι αυτός αν θέλει να γίνει μπαμπάς. Μου είπε πως προτιμάει να γίνει μαμά. Του είπα “ναι αμέ, ό,τι προτιμάς”, και έληξε το θέμα (αλλά όχι και η αλυσίδα των ερωτήσεων, πού τέτοια τύχη).
Τα παιδια περνανε τη φάση που ρωτάνε γιατί μέχρι εξάντλησης. Δεν είναι θέμα αγενειας, είναι φάση που περνανε. Στην ίδια μικρή που ανέφερα στο σχόλιο μου, έπρεπε να εξηγήσω κάθε μου πρόταση: είπα ότι ο φίλος μου έχει αργήσει να έρθει αλλά είναι στο δρόμο. Ρώτησε γιατί αργεί, απάντησα έχει κίνηση, ρώτησε γιατί έχει κίνηση, απάντησα ότι έχει πολλα αυτοκίνητα τώρα στο δρόμο και καταλήξαμε να της λέω για τις κότες στο χωριό. Ευτυχώς ήρθε ο άνθρωπος στο μεταξύ και ησυχάσαμε!
Συμφωνώ @Mirka. Δεν χρησιμοποιούμε τα ίδια κριτήρια σε ενήλικες και παιδιά προκειμένου να τους χαρακτηρίσουμε αγενείς ή μη. Ας μην είμαστε πια και τόσο αυστηροί.
Θυμάμαι ότι την έκανα και εγώ αυτή την ερώτηση σε φίλες της μαμάς μου και ο λόγος ήταν ότι η μαμά μου συνέχεια μου έλεγε “η γυναίκα γίνεται ευτυχισμένη όταν κάνει παιδιά” οπότε ήθελα να ξέρω ποιες φίλες της ήταν ευτυχισμένες. Ο αδερφός μου πάλι πότε δεν ρωτούσε τέτοια πράγματα.
Πολύ το χάρηκα που απάντησες έτσι!! μπορεί η απάντηση σου να δημιουργήσει αυτό τη μικρή αμφιβολία!!! “βρε λες να μην είναι έτσι όπως τα λέει η μάνα μου!”
Εντάξει, ίσως είναι αρκετά μικρούλα για να φιλτράρει αυτά που λέει. Νομίζω όμως πως, αν ήμουν στη θέση της φίλης σου, θα θεωρούσα πιο σημαντικό να προσπαθήσω να εξηγήσω στο παιδί τι είναι ευγενικό να ρωτάμε και τι όχι, για να αρχίσει να μαθαίνει πώς να μην φέρνει τους άλλους σε δύσκολη θέση. Η ευγένεια είναι μια κοινωνική δεξιότητα που δεν αποκτιέται ξαφνικά μια μέρα διά μαγείας. Χτίζεται κι ενσωματώνεται στο χαρακτήρα μας σιγά-σιγά και από μικρή ηλικία. Κατ’ εμέ δεν υπήρχε λόγος να θυμώσει η φίλη σου, δεν είπες ότι δεν θα έπρεπε να κάνει παιδιά ο κόσμος γενικά,… Διαβάστε περισσότερα »
Είναι μια απεικόνιση μιας σκηνής από το βιβλίο ‘Ο Μαιτρ κι η Μαργαρίτα’ (το οποίο υπεραγαπώ).
Η καλλιτέχνιδα που έκανε το συγκεκριμένο σχέδιο λέγεται Υelena Βryksenkova.
Χα χα … ελπίζω να το απολαύσεις, αν το ξαναδιαβάσεις τελικά.
Πάντως, έχει μεγάλη σημασία και η μετάφραση. Δεν είναι σπάνιο να αποδίδουν το κείμενο όχι απευθείας από τη γλώσσα που γράφτηκε, αλλά από την αγγλική μετάφραση. Το συγκεκριμένο βιβλίο στην Ελλάδα το εκδίδουν περισσότεροι εκδοτικοί οίκοι. Εγώ θα πρότεινα τις εκδόσεις ‘Θεμέλιο’ πάντως.
Αυτό κατάλαβα κι εγώ στην αρχή Φωτεινή κι ήμουν έτοιμη να γράψω ότι δεν πρέπει να κάνει τετοιες ερωτήσεις αν δεν είναι έτοιμη να δεχτεί οκεσ τις πιθανές απαντήσεις αλλά αν διαβάσεις προσεκτικά θα δεις ότι το κοριτσάκι έκανε την ερώτηση.
Ναι και εγώ μπερδεύτηκα και νόμιζα ότι ρώτησε η φίλη. Νομίζω πως όπως το γράφει δεν είναι με την μια σαφές ότι την ερώτηση την έκανε το παιδί.
Ναι παιζει και το 6χρονο να το πήρε προσωπικά. Καλύτερα στα μικρά παιδια να απαντάμε κάτι που μπορούν να καταλάβουν. Την έχω πατήσει μια φορά και την επόμενη απάντησα ότι έχω πολλες δουλειές και δεν προλαβαινω. Και όταν φυσικά ζήτησε διευκρινίσεις μα και η μαμά έχει δουλειές, απάντησα κάτι τύπου η μαμά σου είναι πολυ φοβερή και όλοι μείναμε ευχαριστημένοι