Γειά σε όλους! Είμαι σε μία αρκετά καλή εργασία ωστόσο παρότι η θέση μου δεν είναι επισφαλής, προσπαθώ να μπω σε έναν άλλο κλάδο. Αυτό απαιτεί ώρες διαβάσματος και φυσικά απουσίας ελεύθερου χρόνου. Βρε Α,μπά ακούω από όλους σχόλια του τύπου γιατί το κάνεις αφού δεν έχεις ανάγκη; Γιατί μπαίνεις σε αυτήν τη διαδικασία; Και όταν/άμα απαντήσω δεν ικανοποιούνται από την απάντησή μου. Θεωρώ ότι αν ήμουν άνδρας όλοι θα το θεωρούσαν φυσιολογικό γιατί εγώ τώρα πρέπει να βρω άνδρα και να κάνω οικογένεια. Είναι πρόβλημα να είμαι φιλόδοξη και να θέλω να μπω σε ένα νέο εργασιακό περιβάλλον παρότι “δεν έχω ανάγκη”;
-Ναι είμαι φιλόδοξη.
Ρητορικές όλες αυτές οι ερωτήσεις, φαντάζομαι. Είναι πρόβλημα η φιλοδοξία της γυναίκας γιατί είναι «εγωίστρια» όταν κοιτάζει να ευχαριστηθεί η ίδια, αντί να «προσφέρει» και να αποδεχτεί το μεγαλύτερο δώρο της θηλυκής ύπαρξης, που είναι η εγκυμοσύνη. Από την άλλη βέβαια, νομίζω ότι υπάρχει περίπτωση να το ακούσει και άντρας αυτό, αν είναι πάνω από μια ορισμένη ηλικία. Ο έλεγχος υπάρχει, αλλά για τις γυναίκες όπως συνήθως είναι πιο αυστηρός.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Ειμαι 31 και μολις παραιτηθηκα την προηγουμενη εβδομαδα απο δουλεια στον ιδιωτικο τομεα για να ξανασπουδασω και να γινω δασκαλος. Παρολο που ζω στο εξωτερικο και υπαρχει μια αλφα οικονομικη ασφαλεια παρα την αποφαση μου, πολλοι απο τους συναδελφους μου καθως και καποια μελη της οικογενειας μου με κοιτουσαν σα να τους ελεγα οτι ειμαι εξωγηινος. Και πώς θα πληρωθει το δανειο, και η κοπελα σου τι λεει που θα γινεις εκπαιδευτικος (λες κ ειναι ντροπη ας πουμε) κλπ κλπ. Η αλλαγη καριερας απο μια ηλικια και μετα αντιμετωπιζεται αρνητικα απ’ τον περιγυρο ο,τι και να κανεις. Ειτε γιατι αναγκαζει… Διαβάστε περισσότερα »
Τι ωραία! Συνάδελφος εδώ. Φέτος στο σχολείο που δούλευα γνώρισα μια εξαιρετική συνάδελφο και μετέπειτα φίλη. Εργάστηκε πρώτη φορά σε σχολείο στα 36, όχι λόγω αναμονής, αλλά διότι έκανε την αλλαγή καριέρας εκεί λίγο πριν τα τριάντα. Πρώην τραπεζικός υπάλληλος η φίλη, νυν ευτυχισμένος άνθρωπος. Όλα θα πάνε καλα, μην ακούς κανέναν 🙂
Επειδή νιώθουν ότι η προσπάθειά σου σημαίνει ότι θα έπρεπε να κάνουν περισσότερα με τη ζωή τους.
Είναι όπως όταν προσπαθούμε να πείσουμε τους άλλους να πιούν μαζί μας ή να φάνε ακόμα ένα γλυκό. Αν το κάνουν όλοι είναι οκ να το κάνουμε κι εμείς, δεν έχουμε μείνει πίσω.
Να είσαι όσο φιλόδοξη θέλεις. Καλη επιτυχία σε αυτο που πας να κάνεις.🤞
Εγώ σε λιγα χρονια σκοπευω να κανω το πρώτο μου μεταπτυχιακό . Θα ειμαι περίπου 40 χρονων (και ακομη σιγκλ πιστευω,), δε με νοιάζει. Αν δεν κανω αυτό το μεταπτυχιακο νομιζω θα το εχω απωθημένο
Αυτό που όλοι έχουμε άποψη πάνω σε ολα τα θέματα που δεν μας αφορούν, αλλά μετά πάμε και ψηφίζουμε στην τύχη έναν αθλητή, ένα μοντέλο, έναν ηθοποιό ή ακόμη χειρότερα κάποιον, που ο μπαμπάς του ήταν πρωθυπουργος χωρίς πρώτα να ενημερωθούμε πρέπει να το κοιτάξουμε.
Μια καλη απαντηση ειναι το ”γιατι οχι?”. Μετα αφησε τους να πουν τα οποια μιζερα επιχειρηματα τους, κανε οτι ακους προσεκτικα, και στο τελος πες ”μαλιστα”.
Σχολιάζουν γιατί κρίνουν εξ ίδιων και γιατί ένας φιλόδοξος κι ικανός άνθρωπος εκλαμβάνεται ως απειλή και έμμεση κριτική για το δικό τους βόλεμα και τη δική τους μετριότητα (συγγνώμη αν ακούγομαι σκληρή, αλλά οι δικές μας προσωπικές, επαγγελματικές κι οποιεσδήποτε επιλογές δεν αφορούν άλλους άσχετους με αυτές).
Καθόλου σκληρή δεν ακούγεσαι. Είναι κανόνας ότι αυτοί που θα ασκήσουν τέτοια κριτική είναι άτομα που δεν έχουν επιχειρήσει κάτι παρόμοιο στη ζωή τους. Πχ αν συνεχίσεις τις σπουδές θα γυρίσει κάποιος που δεν έχει μπει στην ίδια διαδικασία να σου πει ότι μεγάλωσες τώρα και τι τα θες αυτά, αν πας να αλλάξεις κλάδο θα σου πουν να βολευτεις σε αυτά που ήδη έχεις κ.ο.κ.
Διάβασα ένα πολύ ωραίο άρθρο πρόσφατα που ίσως εξηγεί λιγάκι το κοινωνικό φαινόμενο που βιώνεις και εχει να κανει με το πως επεξηγούν οι διαφορετικες κουλτούρες την έννοια της ευτυχίας (και γιατι κάθε χρονο έχουμε πρώτο τραπέζι πίστα τους Σκανδιναβούς): https://www.google.com/amp/s/amp.theatlantic.com/amp/article/619441/ Λεει λοιπόν τον άρθρο (παραφραζω τωρα) ότι η εννοια της ευτυχίας στους μεσογειακους πολιτισμούς ειναι αυτο που λέμε “να περνάμε καλα”. Η ελαφροτητα της στιγμής. Η απουσία περιπλοκων. Αντίθετα στην Αμερική μεταφράζεται με το να ασχολείσαι με αυτά που σε παθιαζουν και να ανήκεις σε μια ομάδα. Στη Νοτιο Ινδία εχει σχέση με την επίτευξη ανώτερης μορφής spirituality κλπ.… Διαβάστε περισσότερα »
Ενταξει φοβερο αυτο που λες, δεν διαβασα ακομα το αρθρο αλλα θα το κανω. Εγω μεγαλωσα σε μια μικρη επαρχιακη πολη οπου ολοι γνωριζομασταν, οπου το μοτο ηταν ‘περναω καλα’. Δηλαδη ο μαγκας ηταν αυτος που περνουσε καλα. Υπηρχε και το εξης παραδοξο, οτι επρεπε να εισαι πετυχημενος αλλα με το λιγοτερο δυνατο κοπο. Δηλαδη οι αριστουχοι μαθητες που περνουσαν ιατρικες και νομικες, ειχαν προγραμμα. Οχι οτι αφηναν τον κουβα με το σκ@το εξω απο το δωματιο για να μην χασουν χρονο απο το διαβασμα, μα οχι… (αυτο καπου το ειχα διαβασει δεν ειναι δικο μου, ειρωνικο προφανως). Μου πηρε… Διαβάστε περισσότερα »
Ναι ακριβώς! Αυτο το αρθρο εβαλε σε πλαισιο διαφορα βιωματα μου.
Παρομοιως σκεφτηκα και εγώ την γιαγιά μου να αναφωνεί μα γιατί δουλεύεις σε κουραστική δουλεια αφου σε στείλαμε να σπουδάσεις.
Ή σκέφτηκα ποσο πολυ με επηρεασε η ταινία “the pursuit of happiness” και πόσο εσωτερικευσα την αμερικανικη έννοια της ευτυχίας ως επαγγελματικής επιτυχίας έκτοτε.
Ή το πως όλοι οι Σκανδιναβοί φίλοι μου ανεξαιρέτως επιδιώκουν διαρκώς την επαφή με την φύση στην αγνοτερη μορφή της.
Και τελικά η σχολή κοινωνικής ανθρωπολογίας της παντειου πρέπει να ειναι από τα πιο ενδιαφεροντα τμηματα 🙂
Α ναι, η ερώτηση ‘γιατί δουλεύεις τόσο πολύ’. Αλλεργία με πιάνει, την άκουσα πάλι την περασμένη βδομάδα, από τύπο μου έχει να με δει χρόνια, όταν του είπα για την προαγωγή που πήρα και ότι αυτό συνεπάγεται και περισσότερη δουλειά. Σα χάνος και γω κάθησα και του δικαιολογήθηκα. Τελευταία φορά.
Νομίζω πως αυτή η ερώτηση έχει μέσα και μισογυνισμό (πως τολμάς σαν γυναίκα να είσαι φιλόδοξη) και προβολή ανασφαλειών (εγώ γιατί δεν έχω καταφέρει όσα έχει καταφέρει αυτή και γιατί δεν έχω το θάρρος να κυνηγήσω τα όνειρά μου).
Επίσης πως τολμάει αυτή και έχει όνειρα τη στιγμή που εγώ δεν έχω και κρίνω ότι και όλοι οι άλλοι (και ειδικά μια γυναίκα) δεν πρέπει να έχουν.
Απάντηση στον τυχαίο τύπο: ” Εσύ γιατί δουλεύεις τόσο λίγο είπαμε και έχεις μείνει στάσιμος τόσα χρόνια?”
Disclaimer: Κανένα θέμα με τους ανθρώπους που ορίζουν διαφορετικά την ποιότητα ζωής, ενστερνίζονται το slow living, και η επαγγελματική ανέλιξη δεν είναι προτεραιότητά τους. Όποιος όμως ρωτάει γιατί κάνουμε το x αξίζει την ιδια ερωτηση. “Εσύ για ποιον ακριβώς λόγο κάνεις το ψ?”
Τι πάει να πει “δεν έχεις αναγκη”, και ποιος είναι αρμόδιος να κρίνει τι έχεις ανάγκη εσύ και τι όχι? Πάμε καλά? Προφανώς και έχεις ανάγκη για να το κάνεις, ανάγκη για εξέλιξη, ανάγκη για να διατηρείς τον αυτοσεβασμό σου. Τους λένε κάτι αυτά? Μπααααα!! Και στην τελική ανάλυση, τόση δουλειά ρίχνεις, σιγά μην ρίχνεις και έξτρα για να βρεις απαντήσεις που θα τους είναι ικανοποιητικές. “Γιατί έτσι γουστάρω” είναι η απάντηση και μην αφήνεσαι να σε πηγαίνουν ταξίδια παίρνοντας μέρος σε ψυχοφθόρους και ανούσιους διάλογους. Στο τσακίρ κέφι μόνο για να τους κάψεις λίγο και εσύ, όταν σε ρωτάνε,… Διαβάστε περισσότερα »
Κοίτα. Αν το περιβάλλον σου δεν καταλαβαίνει, θα σου κάνει τη χαζή παρατήρηση ανεξαρτήτως φύλου. Και αν η χαζομάρα είναι μεγάλη, θα πατήσουν στο φύλο για να επιβάλλουν την αποψάρα γιατί είναι ένα ακόμα επιχείρημα. Αν όμως το περιβάλλον σε καταλαβαίνει, θα σε ενθαρρύνει ανεξαρτήτως φύλου. Οπότε διεύρυνε το περιβάλλον σου με ανθρώπους που σε στηρίζουν. Η φιλοδοξία είναι κακή μόνο αν για να την πραγματοποιήσεις πατάς επί πτωμάτων, ή αν σε τυφλώνει. Οι σπουδές δεν είναι τίποτα τέτοιο.