Αγαπητή αμπα και αμποπαρέα, Βρίσκομαι σε άτυπη διάσταση με τον άντρα μου σχεδόν από όταν το παιδί μας ήταν 3 μηνών. Είχαμε έναν τεράστιο τσακωμό (κλασικά για το όνομα) που βέβαια έκρυβε από κάτω ένα σωρό προβλήματα. Διαφορά στην νοοτροπία, κακές σχέσεις με τα σόγια εκατέρωθεν. Όταν λέω άτυπη διάσταση εννοώ πως 2 χρόνια λέμε πως το προσπαθούμε να μη χωρίσουμε, προσπαθούμε να κρατηθεί αυτή η οικογένεια. Σε όλο αυτό το διάστημα δεν έχουμε καθόλου σωματική επαφή, η επικοινωνία έχει πάει περίπατο και δεν ξέρω τι κάνουμε. Περνάμε περιόδους που συνυπάρχουμε αρμονικά, μετά για κάτι θα τσακωθούμε πάλι ψυχρός πόλεμος. Όλα αυτά τα χρόνια όμως (15 στο σύνολο) δεν τον είχα δει ποτέ να με κοιτάει όπως τώρα πια. Όταν τσακωνόμαστε είναι λες και για ότι κακό συμβαίνει στη ζωή του φταίω για όλα εγώ. Έχω ζητήσει να δούμε σύμβουλο γάμου αλλά δεν φαίνεται κ τόσο δεκτικός. Θα μου πεις γιατί τόση επιμονή; Όταν έχεις ένα παιδί όλα αλλάζουν. Νιώθω ότι όλη αυτή κατάσταση σέρνεται για αιώνες πια…Είναι τρομερά επώδυνη και θέλω να πάρω μια απόφαση χτες αλλά πάντα κολλάω, το ίδιο και αυτός. Φτάσαμε να δοκιμάσουμε για καμιά εβδομάδα να είμαστε σε διαφορετικό χώρο για ύπνο την νύχτα, σε άλλο σπίτι, κράτησε μόνο μια εβδομάδα. Ποια η γνώμη σου για το διαζύγιο όταν το παιδί είναι σε ηλικία 3 ετών;
Αν ήταν ο λόγος το παιδί, δεν θα χώριζε κανένας με παιδί, μόνο που μια χαρά χωρίζει κόσμος με παιδιά. Ο κόσμος χωρίζει όταν δεν έχει απολύτως τίποτα καλό πια μέσα στο σπίτι. Εσείς περνάτε περιόδους που συνυπάρχετε αρμονικά, άρα αυτός και μόνο αυτός είναι ο λόγος που επιμένετε ακόμα. Αυτές οι περίοδοι θα είναι όλο και πιο σύντομες, μέχρι που θα εξαφανιστούν, και τότε ίσως να το πάρετε απόφαση. Είναι πάρα πολύ δύσκολο το διαζύγιο, οι αλλαγές πολύ τρομαχτικές, χάνεις πολλά, χάνεις και κοινωνικό στάτους, χάνεις παρέες, χάνεις και λεφτά, αλλά μη μου λες ότι μένετε μαζί για το παιδί, δε μπορώ να το ακούω αυτό, κρίμα για το παιδί που σας βλέπει να τσακωνόσαστε μια ζωή και δεν έχει ζήσει ποτέ σε ηρεμία.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Τι κριμα γι αυτο το παιδακι. Καντε κατι ρε παιδια, αμαν. Ετσι ζησαμε πολλοι ανθρωποι, ακομα θυμαμαι εναν απαισιο καυγα των γονιων μου, η μαμα μου εκλαιγε κι εγω προσπαθουσα να την παρηγορησω. Η μαμα μου λεει οτι αποκλειεται να το θυμασαι αυτο, ησουν 3 η 4…Κι ομως το θυμαμαι σα χτες, αυτη να κλαιει κι εγω να προσπαθω να σπρωξω τον μπαμπα μου εξω απ’την κρεβατοκαμαρα για να ηρεμησουν και οι 2. Μικρο παιδι να σπρωχνω τον μπαμπα μου για να μη μαλωνει με τη μανα μου, ελεος. Σαρανταρισα κι ακομα ερχεται στο μυαλο μου. Και ποσα αλλα, θυμους,… Διαβάστε περισσότερα »
Tabula rasa περίπου στα 15 μου άρχισα να έχω ανάμνηση από ένα σκηνικό βίας όπου οι γονείς μου αρχίζουν να πλακωνονται από το σπίτι μέχρι έξω στον κήπο και εγώ να είμαι κοκαλωμενη καθόλη την διάρκεια (ήμουν τριών χρονών τότε). Για πολύ καιρό πίστευα ότι είναι ο πιο ζωντανός εφιάλτης που έχω ζήσει. Με τον καιρό όσο περισσότερο επαναλαμβανόταν στο μυαλό μου σιγουρευομουν όλο και περισσότερο ότι είναι αληθινό. Το ξεστόμισα πρώτη φορά στα 21 στο αγόρι μου. Στα 29 μου ακόμα με διαπερνά ηλεκτρικό ρεύμα όταν το σκέφτομαι. Αυτό ένιωσα μόλις διαβασα το σχόλιο σου. Οι μνήμες αυτης της… Διαβάστε περισσότερα »
Να σου πω Mitsi εγώ που όταν οι γονείς μου αποφάσισαν να χωρίσουν είπα επιτέλους!
Το θέμα είναι να χωρίζουν πριν η κατάσταση γίνει αφόρητη και χάσουν κάθε επικοινωνία & σεβασμό, ώστε να μπορούν να είναι εκεί για το παιδί τους χωρίς να μπλέκουν με δικηγόρους και δικαστήρια χωρίς άλλο λόγο πέρα του εγωισμού τους.
Θυμάμαι στα 5 να λέω στη μάνα μου , σας παρακαλώ χωρίστε. Τελικά χώρισαν οριστικά όταν ήμουν 28…… Η διάσταση τους, φρικτή και απολίτιστη κράτησε 7 χρόνια πριν χωρίσουν. Τελικά είναι το μόνο πράγμα για το οποίο εκτιμώ κάπως τους γονείς μου. Το ότι χώρισαν έστω και αργά/ Κατά τα άλλα εγώ φορτώθηκα πολλά πολλά ψυχολογικά προβλήματα και η αδερφή μου είναι κατηγορία λειτουργικά ψυχοπαθής
Αν ήταν (που δεν είναι ανάγκη) αλλά αν ήταν προτεραιότητα το παιδί, θα είχατε χωρίσει ήδη. Ακόμα κι εκπαιδευμένοι πράκτορες “σπάνε” σε συνθήκες ψυχρού πολέμου.
”Φτάσαμε να δοκιμάσουμε για καμιά εβδομάδα να είμαστε σε διαφορετικό χώρο για ύπνο την νύχτα, σε άλλο σπίτι, κράτησε μόνο μια εβδομάδα”. Βρήκατε τη λύση και την απορρίψατε. Ίσως γιατί δεν μπορείτε ο ένας χωρίς τον άλλον. Που σημαίνει κάτι πολύ απολαυστικό κερδίζετε στο μεταξύ σας πάρε δώσε, και δεν είστε διατεθειμένοι να υποστείτε τέτοια απώλεια (του οφέλους, της απόλαυσης που σας δίνει). Προσοχή γιατί σε κάποιους, η άρνηση να το χάσουν κρατάει για όλη τη ζωή. Όσοι κάνουν θεραπεία και μάλιστα πετυχημένη, είναι αυτοί που είναι διατεθειμένοι να χάσουν, να υποστούν ματαίωση, απώλεια, πένθος διότι ξέρουν ότι κάτι άλλο… Διαβάστε περισσότερα »
Αν ο σύζυγός σου δεν θέλει να πάτε σε σύμβουλο γάμου, δεν μπορείς να κάνεις κάτι για αυτό. Μπορείς όμως να τον βάλεις κάτω να συζητήσετε σοβαρά. Είστε νέοι άνθρωποι και δεν υπάρχει λόγος να βασανίζεστε σε μία σχέση που δεν τραβάει άλλο. Πάρτε το απόφαση και βρείτε ένα δικηγόρο να λύσετε τον γάμο σας ήρεμα και πολιτισμένα. Να βρείτε και οι δύο την ησυχία σας και να ξαναφτιάξετε -εφόσον το θέλετε την ζωή σας με έναν άλλον άνθρωπο. Θα είναι πολύ χειρότερο αν αφήσετε αυτή την κατάσταση να βαλτώνει μέρα με την μέρα. Είναι χαμένος χρόνος που δεν γυρίζει… Διαβάστε περισσότερα »
Αν σκοτώνεστε από τώρα που το παιδί είναι 3 χρονών , τι θα κάνετε στο μέλλον που θα χρειάζεται παραπάνω συνεργασία για να μεγαλώσει? Τώρα είναι καλόβολο γιατί είναι μικρό αλλά ότνα θα είναι στην εφηβεία που αν και αυτόνομα τα παιδιά είναι δύσκολα τι θα κάνετε? Πως θα παίρνετε κοινές αποφάσεις για έναν τρίτο όταν δεν μπορείτε να συνεννοηθείτε μεταξύ σας? Έχω βαρεθεί να διαβάζω για ζευγάρια που σκοτώνονται αλλά δεν χωρίζουν για τα παιδιά που τα χρησιμοποιούν ως δικαιολογία επειδή δεν μπορούν να χωρίσου για τους εαυτούς τους κατά βάθος. Αν μη τι άλλο καταντάει λιγάκι προσβλητικό προς… Διαβάστε περισσότερα »
Τι ακριβώς αλλάζει με το παιδί; Έχετε αναλάβει εξ ημισείας την ανατροφή του; Αμφιβάλλω. Αν την έχετε αναλάβει εξ ημισείας, μπορεί ο πρώην πλέον άντρας σου να κάνει ότι έκανε και πριν, σε άλλο σπίτι. Δηλαδη αν φυλάει το παιδί τις ώρες που δουλεύεις (ας γελάσω) θα συνεχίσει να το κάνει από το σπίτι του. Αν το φυλάει/το παίζει/το πάει βόλτα τα σ/κ, θα συνεχίσει να το κάνει, από το σπίτι του. Αν του δίνει να φάει, πάλι στο σπίτι του, όταν πηγαίνει εκεί. Το παιδί είναι δικαιολογία και αρκετά επικίνδυνη κιόλας. Επίσης αυτό το “όλα αλλάζουν όταν έχεις παιδί”… Διαβάστε περισσότερα »
Βρε φίλη, ιδανικά θα ήθελες να χωρίσεις ή όχι; Αν ναι, προχώρα γενναία και μην φέρνεις το παιδί σαν δικαιολογία. Το παιδί θα είναι μια χαρά, όπως κι εσύ. Αν όμως δεν θέλεις να χωρίσεις, αν αυτόν τον άνθρωπο στην πραγματικότητα τον θέλεις και αν πίσω απ΄όλους τους τσακωμούς και την ασυνεννοησία για το όνομα και τα σόγια και δεν ξέρω τι κρύβεται μια πολύ απλή αλήθεια, ότι δηλαδή είστε και οι δύο ανώριμοι και παρασύρεστε από εγωισμούς και δεν ξέρετε πως να επικοινωνήσετε μεταξύ σας, τότε οφείλεις στον εαυτό σου να κάνεις μια ουσιαστική προσπάθεια, όχι να αλλάξεις αυτόν… Διαβάστε περισσότερα »
Πολύ φοβάμαι ότι αν σε κοιτάζει ως τη ρίζα ολων των κακών στη ζωή του, το πιστεύει κιόλας. Αν παρολαυτά κολλάει να προχωρήσει στον χωρισμό, δεν είναι δικό σου θέμα. Το θέμα είναι τι αποφασίζεις να κάνεις εσύ. με τη δική σου ζωή Μιλάς πολύ για διάφορα πρακτικά, αλλά δεν λες πουθενά αν ακόμα αγαπάς αυτόν τον άνθρωπο και γιατί μένεις μαζί του εκτός από το παιδί. Παιδιά που μεγαλώνουν με δυστυχισμένους γονείς, δεν μεγαλώνουν ευτυχισμένα. Κι όσο νωρίτερα το αποδεχθείτε αυτό, τόσο καλύτερα και για το παιδί. Εφόσον υπάρχουν φάσεις που μπορείτε να συνυπάρχετε αρμονικά ως συγκάτοικοι στο ίδιο… Διαβάστε περισσότερα »
Η δικιά μου η γνώμη παντως ειναι να χωρίσετε , αφού ξεκάθαρα έχετε προβλήματα και δεν είστε αγαπημένοι και χαρούμενοι μαζί. Δεν θα μπω στην διαδικασία να σχολιάσω πως 10 χρονια μαζί δεν καταλάβατε ότι δεν ταιριάζετε ας πουμε πριν φτάσετε σε σημείο να κάνετε ένα παιδί….Αλλα τωρα ειναι κριμα να ζει το παιδι σε ένα κατά τα άλλα “οικογενειακο” περιβάλλον γεμάτο τσακωμούς, φωνες και στεναχωριες..Τα παιδια μια χαρα καταλαβαίνουν κ πολλές φορές νιώθουν ότι αυτά φταίνε.. Εγω θυμαμαι από πάντα τους δικούς μου γονείς να μαλώνουν, εμείς οκ είχαμε κ ξύλο από αλκοολικό πατερα και φωνές και ξεσπάσματα θυμου… Διαβάστε περισσότερα »