Αγαπητή «Α, μπα»: Με καλύπτει ο σύντροφός μου;

Αγαπητή Α μπα, Είμαι 30 χρόνων και μένω με τον για πολλά χρόνια σύντροφό μου στο εξωτερικό. Λόγω πανδημίας και αλλαγής χωρών, οι γονείς μου μας επισκέφτηκαν πρόσφατα στο σπίτι για ολιγοήμερες διακοπές. Με τον σύντροφό είχαμε προβλήματα στο παρελθόν, τα οποία με πολλές συζητήσεις προσπαθούμε και οι δύο να ξεπεράσουμε και να περνάμε καλά στη σχέση μας. Εγώ είμαι πιο κοινωνική και τον τελευταίο καιρό μου έλειπαν οι ανθρώπινες επαφές, οι επαφές με φίλους και ένιωθα μοναξιά. Αυτός είναι πολύ αφοσιωμένος στη δουλειά και είναι ευχαριστημένος με το να είμαστε οι δυο μας στον ελεύθερο χρόνο μας. Παράλληλα, με απασχολούσε το κοινό μας μέλλον και το πώς θα συνεχίσει να εξελίσσεται η σχέση μας. Αποφασίσαμε να κάνουμε προσπάθειες για μωρό, το οποίο δεν έχει έρθει ακόμα. Όταν λοιπόν μας επισκέφτηκαν οι γονείς μου, η μητέρα έβγαλε το συμπέρασμα από μια άσχετη συζήτηση που έκανε με τον σύντροφό μου περί ανατροφής των παιδιών και εκπαιδευτικών συστημάτων, ότι δεν θέλει ή και ίσως δεν μπορεί να κάνει παιδιά. Σε μια άλλη συζήτηση, ο σύντροφός μου ανέφερε ότι θα ήθελε να ζει σε μια χώρα που δεν θα χρειαστεί να οδηγήσει ποτέ, οπότε βγήκε το συμπέρασμα ότι είναι τσιγκούνης και οπισθοδρομικός. Τέλος, επειδή έλειπε πολλές ώρες από το σπίτι λόγω δουλειάς, ενώ εγώ δουλεύω από το σπίτι, συμπέραναν ότι είμαι μόνη μου και ζω μια ζωή που δεν μου αξίζει, σκέψεις που ως ένα βαθμό όπως προείπα με είχαν απασχολήσει και εμένα. Όλα αυτά μου τα ανέφερε μόνη της κλαίγοντας, και η αρχική μου αντίδραση ήταν να είμαι ψυχρή και μετά να μην δώσω παραπάνω πληροφορίες για τη σχέση μας. Δεν ανέφερα δηλαδή ότι έχουμε πλάνο και προσπαθούμε για μωρό, γιατί θεώρησα ότι δεν έχω λόγο να τους καθησυχάσω για κάτι και ότι η ζωή μου και οι επιλογές, οποίες και αν είναι, είναι δικές μου και πρέπει να τις σεβαστούν και όχι να κρίνουν ότιδηποτε δεν ταίριαζει στην ιδέα που έχουν για μένα ή στο πώς θα ήθελαν να ζω τη ζωή μου. Τώρα έχουν φύγει, αλλά εγώ νιώθω πολύ μπερδεμένη με τις σκέψεις μου. Τι θέλω από το μέλλον μου? Με καλύπτει ο σύντροφός μου? Οι αμφιβολίες παρθηκαν από τη μητέρα μου ή ήταν δικές μου, γι’αυτό με ενόχλησε τόσο? Όλα αυτά δεν τα έχω μοιραστεί με τον σύντροφό μου γιατί πιστεύω δεν τον αφορά τι πιστεύουν οι γονείς μου για αυτόν. Τον αφορά τι θέλω εγώ αλλά, αυτό προσπαθώ να το ξεκαθαρίσω πρώτα. Και μαζί του έχω θυμό γιατί δεν επικοινώνησε σωστά και εδώσε λάθος εντυπώσεις, χωρίς να σκεφτεί σε ποιον μιλάει, τι λέει, και πώς μπορούν να ερμηνευτούν τα λεγόμενά του. Σου στέλνω για να μου πεις ως εξωτερικός παρατηρητής της ιστορίας, μια γνώμη η οποία ίσως με βοηθήσει να δω πιο καθαρά την κατάσταση και με ξεμπλοκαρει. Σε ευχαριστώ πολύ
-Ζωή

Αυτό που νομίζω ότι συμβαίνει είναι ότι αποφεύγεις πάρα πολύ να δεις τα προβλήματα που έχεις σε αυτή τη σχέση και η μητέρα σου το υπενθύμισε. Όχι επειδή έχει δίκιο σε αυτά που είπε, πιθανόν να ήταν άσχετα, αλλά σου ξύπνησε όλη τη δυσαρέσκεια που νιώθεις και προσπαθείς να καταπιέσεις με πολύ σπασμωδικό τρόπο, όπως είναι η απόκτηση παιδιού.

Είναι χαρακτηριστικό ότι δεν θέλεις καν να πεις ποια είναι τα προβλήματα που έχετε, ενώ αναλύεις με λεπτομέρειες τι είπε η μητέρα σου. Το μόνο «πρόβλημα» που είπες, φανερά δεν είναι ξεκάθαρο πρόβλημα, όπως είναι η κοινωνικοποίηση, ειδικά όπως το λειαίνεις (θα μπορούσε να είναι. Πιθανόν να είναι. Πάντως κι αυτό το αποφεύγεις). Νιώθεις μοναξιά αλλά δεν θα έλεγα ότι μας εξηγείς ακριβώς το γιατί. Κι ενώ σε απασχολούσε το κοινό σας μέλλον, αρχίσατε προσπάθειες για παιδί. Παιδί; Παιδί!!

Δεν ξέρω πόσο και τι ρόλο έπαιξε ή παίζει η μητέρα σου, αλλά φανερά, έχεις τις δικές σου αμφιβολίες, πόσο ποιο φανερό πρέπει να γίνει για να το παραδεχτείς; Αρκεί να διαβάσεις αυτό που έγραψες. Είχατε προβλήματα (παρελθοντικός χρόνος) που προσπαθείτε να ξεπεράσετε (ενεστώτας), άρα, τι συμπέρασμα βγαίνει; Ότι έχετε ακόμα προβλήματα, που δεν έχετε ξεπεράσει.

Αν δεν βρεις το θάρρος έστω και να ξεστομίσεις τα προβλήματα, δεν βλέπω πώς πιστεύεις ότι θα λυθούν. Θα πω κάτι που ακούγεται αποθαρρυντικό, αλλά πιστεύω ότι είναι χρήσιμο. Τα προβλήματα δεν λύνονται με συζητήσεις. Δεν αλλάζει η συμπεριφορά κάποιου επειδή κάποιος του είπε να την αλλάξει. Τα περισσότερα προβλήματα δεν λύνονται καν. Ή δέχεσαι τον άλλον όπως είναι, ή κάνεις ΕΣΥ αλλαγές στον τρόπο που ιεραρχείς τη ζωής σου και έτσι τον δέχεσαι όπως είναι. Αν αυτό το κάνουν και οι δυο ταυτόχρονα, τότε η σχέση έχει μέλλον.

Έχω την αποπνιχτική αίσθηση ότι προσπαθείς για μωρό για να αποκτήσει ρίζες μια σχέση που δεν θέλεις να αναλύσεις επειδή φοβάσαι τι θα βρεις αν το κάνεις. Πραγματικά, δεν υπάρχει χειρότερος λόγος για να κάνεις παιδί. Είσαι τριάντα και μένεις πολλά χρόνια με κάποιον στο εξωτερικό, αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να κάνεις παιδί μαζί του τώρα. Σε θερμοπαρακαλώ, κάτσε και σκέψου, κάνε θεραπεία ίσως. Μόνο παιδί μην κάνεις ακόμα.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News