Αγαπητή Α,μπα, είμαστε 3 φίλες γύρω στα 35 που μοιραζόμαστε πάρα πολλή αγάπη, σεβασμό και αποδοχή. Η μια, ας την πούμε Α, έχει ένα κοριτσάκι 9 μηνών, εγώ, ας με πούμε Β, είμαι έγκυος στον 7ο μήνα και η τρίτη, ας την πούμε Γ, ξεκίνησε πριν από λίγο καιρό την προσπάθεια με τον άντρα της να κάνουν παιδί. Το μωρό της Α είναι πραγματικά πανέμορφο, πολύ γλυκό και καλό. Είναι σαν ζωγραφιά και όλοι το καμαρώνουμε, το αγαπάμε, τα κοπλιμέντα δίνουν και παίρνουν και τα λέμε από την καρδιά μας. Τις προάλλες η Γ σε προσωπική μας συζήτηση μου εκμυστηρεύτηκε ότι έχει μεγάλο άγχος ότι το παιδί της, όταν το κάνει, δεν θα είναι τόσο όμορφο όσο της Α ενώ για ένα μωρό δικής μου φίλης που της είπα μια μέρα στο άσχετο δείχνοντας μια φωτογραφία “μα κοίτα πόσο όμορφος είναι ο Χ της τάδε” μου απάντησε “εμένα δεν μου αρέσει”. Η Α δικαίως σαν κουκουβάγια λέει συνέχεια πόσο όμορφο και καλό είναι το παιδί της, μέχρι που τις προάλλες είπε στην παρέα με όλες μας παρούσες “Λυπάμαι τις μαμάδες που δεν έχουν τόσο όμορφα παιδιά σαν το δικό μου” και ενώ το είπε μεταξύ σοβαρού και αστείου για πρώτη φορά και ούσα έγκυος ενοχλήθηκα. Και στις δυο περιπτώσεις απάντησα ευγενικά ότι αν δεν μπορούμε να δούμε την ομορφιά σε κάθε παιδί έχουμε εμείς το πρόβλημα αλλά το σταμάτησα εκεί γιατί πραγματικά δεν ήθελα να στεναχωρήσω καμία και ειδικά την Α που είναι μαμα. Εμένα όλα τα παιδιά μου φαίνονται ομορφα και σε κάθε περίπτωση δεν τα θεωρώ ένα πεδίο ανταγωνισμού για να βγάλουμε τη δική μας ματαιοδοξία. Μέσα μου ξέρω πως όταν γεννήσω τα καλύτερα θα μου πουν και γεμάτες αγάπη θα είναι για εμένα και το μωρο όμως Μ Α, ότι η Γ θα συγκρίνει το μελλοντικό μωρό της με το δικό μου και κυρίως της Α και γενικά ότι πλέον απροκάλυπτα και χωρίς ντροπή συζητάνε για ΜΩΡΑ τέτοια πράγματα. Στη μεταξύ μας σχέση δεν έχουμε κανέναν ανταγωνισμό όλα αυτά τα πολλά χρόνια. Ίσα ίσα στηρίζουμε ειλικρινά η μια την άλλη και ποτέ δεν μπαίνουμε σε διαδικασία σύγκρισης ούτε για τους άντρες μας, ούτε για τις δουλειές μας, ούτε για τίποτα. Έχω πάθει ένα μικρό σοκ με όλο αυτό. Θέλω να κάνω μια συζήτηση αλλά επειδή ξέρω ότι οι προθέσεις δεν είναι κακές δεν θέλω να δημιουργήσω ένταση στη σχέση μας. Πώς μου προτείνεις να το χειριστώ;
-babycontest
Το θέμα βεβαίως πάλι πάει στην ανάγκη των γυναικών να κρατήσουν ισορροπίες, ειδικά εκεί που είναι ανύπαρκτες.
Η ένταση που δεν θέλεις να δημιουργήσεις (εσύ! από μόνη σου!) υπάρχει προ πολλού μεταξύ σας εξαιτίας της συμπεριφοράς της Α. Η φίλη σου από τώρα, πριν μείνει καν έγκυος, ανησυχεί πόσο όμορφο θα είναι το παιδί της. Εσύ φοβάσαι ότι θα συζητιέται η μύτη του αγέννητου παιδιού σου. Η Α είπε για μωρό «δεν μου αρέσει» λες και είναι διαμέρισμα. Και φοβάσαι μην δημιουργήσεις ένταση; Την ένταση που υπάρχει, τι θα την κάνεις;
Καταρχάς, λίγο κράττει με τις αναφορές στην ομορφιά του μωρού. Κάποτε θα μεγαλώσει και θα καταλαβαίνει και δεν του κάνει καλό η θεοποίηση της εμφάνισής του, θα την θεωρεί δεδομένη και όταν δεν θα την παίρνει θα καταρρέει. Για τώρα, οι προθέσεις δεν έχουν σημασία, και η ένταση δεν είναι δική σου δουλειά μόνο. Δεν μπορείς να μιλήσεις για την φίλη σου που δεν είναι καν έγκυος, μπορείς να μιλήσεις όμως για τα δικά σου συναισθήματα. Η Α. χρειάζεται μερικές εξηγήσεις, δεν υπάρχει τίποτα το «δίκαιο» σε αυτό που κάνει, ούτε αποτελεί ειδική κατηγορία ανθρώπων επειδή απέκτησε μωρό, όσο όμορφο κι αν είναι. Μπορεί να καμαρώνει όσο θέλει το δικό της ΧΩΡΙΣ να μειώνει τα άλλα.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Πολύ θλιβερό το γράμμα και κυρίως η Α.
Η Α. όχι απλώς θλιβερή, δυσλειτουργική! Εγώ πάω στοίχημα ότι από πάντα είχε θέματα αντίληψης και συμπεριφοράς, δεν πιστεύω στις ξαφνικές κι απότομες μεταλλάξεις… Την «πολλή αγάπη, σεβασμό και αποδοχή» εκ μέρους της Α. μάλλον τη φανταζόταν η Β., ή εθελοτυφλούσε μπροστά σε διάφορα προβλήματα… Η δε Γ. που είναι ήδη φρικαρισμένη για το αν θα νικήσει στα βρεφικά καλλιστεία το ακόμη ανύπαρκτο μωρό της, με ξεπερνάει! 🙄
Ανατριχιασα. Ρε παιδια γιατι το συζητατε τοσο εντονα; Η αλλη απο οοολες τις μαναδες που μπορει να λυπηθει, λυπατε εκεινες που εχουν μωρα λιγοτερο ομορφα απο το δικο της; Χωρια του οτι, στην ζωη μιας μαμας (χωρις να ειμαι ρωταω) τι επιδραση εχει η ομορφια του μωρου της; Οτι θα το δει ενας παραγωγος στην παιδικη χαρα, θα το βαλει σε διαφημιση παιδικων τροφων και θα γινει πλουσια;! Αληθεια φιλη, κανε ενα βημα πισω και σκεψου ποσο ασχημο ειναι αυτο το κλιμα. Εμένα με επιασε μια στεχωρια με αυτη την τοξικοτητα και θε ηθελα να σου στειλω μια αγκαλια και… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ πάντως που ως μωρό είχα γίνει το «πρόσωπο» γνωστής εταιρείας βρεφικών τροφών σε βαζάκι δεν έχω δει καμία διαφορά ούτε στη ζωή μου ούτε στην οικογενειακή περιουσία λόγω αυτού του γεγονότος. Ούτε τον εγωισμό μου δεν τόνωσε γιατί ήμουν τόσο μικρή που δεν το κατάλαβα καν! Παντελώς αδιάφορο!
Υ.Γ. Και τα βαζάκια αυτά κάποια στιγμή ανανέωσαν την ταμπέλα τους και έβαλαν άλλο μωρό. Τώρα εγώ να ρίξω μία άρια ξεπερασμένης πριμαντόνας; #firstworldproblems
Eanorel στείλε φωτό τη φωτό σου πάνω στο βαζάκι!!! 🙂
Παιδιά έψαξα στο ίντερνετ αλλά δεν τη βρίσκω. Δεν είμαι καν σίγουρη αν θυμάμαι καλά τη μάρκα αλλά έτσι κι αλλιώς δεν βρίσκω βαζάκια με παιδική τροφή από την δεκαετία του 80. Ρωτάω τη μαμά μου και δεν θυμάται ούτε εκείνη μάρκα. Ρωτάω τον μπαμπά μου, δεν θυμάται καν ότι υπήρχε η φάτσα μου σε βαζάκι (πάντα άσχετος αυτός). Εγώ αν ποτέ τη δω θα με αναγνωρίσω αλλά μου φαίνεται ότι δεν κυκλοφορεί πουθενά πια. Τελευταία φορά που είδα τη φάτσα μου στο βαζάκι (από τις σπάνιες φορές έτσι κι αλλιώς) ήταν κάποια στιγμή που ήμουν στο γυμνάσιο και μου… Διαβάστε περισσότερα »
@Eanorel, πολύ γέλασα με την περιγραφή της οικογένειας σου καθώς επίσης και με την προσθήκη των Φαραντούρη, Κόχ και Συνοδινού στην εξιστόρηση!
Χαχαχα, έτσι, κι εγώ γέλασα πολύ και φαντάστηκα την Μαρίζα Κοχ -τι φωνάααρα!!- υπουργό!
“the irony is strong with this one…”
– Darth Vader
ΜΗ ΜΟΥ ΠΕΙΣ ΟΤΙ ΕΙΣΑΙ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ “καλά κλεισμέναα (κλικ!) σε βαζάκιααα” ΘΑ ΠΕΘΑΝΩ ΘΕΛΩ ΑΥΤΟΓΡΑΦΟ ΕΓΩ, ΤΩΡΑ
@Γβρμ Σου στέλνω ανύπαρκτο βαζάκι με αυτόγραφο στην ετικέτα με το πρόσωπό μου και τα φιλιά μου *αόρατο βαζάκι στάλθηκε*
Μαρκούλα…;;
Μακρινη, νομίζω εχει να κανει με καποιο ειδος ναρκισσιστικης συμπεριφορας της μητερας. Και η δικη μου ειχε δεχτει να με φωτογραφισουν για περιοδικο και δεν ξερω και γω για τι αλλο. Με συνεκρινε συνεχεια με αλλα παιδιά. Θεωρουσε οτι ειμαι η ομορφότερη κλπ. Με υποχρεωνε να κανω αθληματα κλπ για να εχω ‘ωραιο σωμα’. Μετρούσε το ποσοστο λιπους μου. Μεγαλώνοντας ειχε εμμονη με την εμφανιση μου και το σωμα μου. Ειχε εμμονη με τη μυτη και το στηθος μου. Ημουν 7-8 και μου ελεγε οταν μεγαλωσω να κανω πλαστικη στη μυτη (εαν απορεις, η μυτη μου ηταν κ ειναι μια… Διαβάστε περισσότερα »
Karin ζαλίστηκα με όσα έγραψες! 😳 Πώς άντεξες να ακούς τέτοια πράγματα τόσα χρόνια;; Τι συμπεριφορές μάνας είναι αυτές;; 😔
Σε θαυμάζω που επιβίωσες κι εύχομαι να έχεις πάντα ισορροπία, αγάπη και αποδοχή στη ζωή σου! 🌻
Meli σ ευχαριστώ παρα πολυ!! 🙂 Προσπαθουσα να αντεξω κ να μη μ αγγιζουν αυτα που ελεγε, οχι παντα με επιτυχια, βεβαια.. Ολο αυτο ειχε συνεπειες.. Να μη νιωσω ποτε αγαπη ή εστω συμπαθεια για τη μητέρα μου, να εχω στη β’ γυμνασιου καταθλιψη κ μετα για αρκετα χρονια παγωμενα συναισθηματα, να μη θελω να κανω παιδια απ το φοβο μου μη γίνω σαν εκεινη και πολλα ακομη.. Οπως εγραψα περιπου κ στο αλλο σχολιο, στα 18 εφυγα απ το σπιτι και βρηκα τη χαμενη Karin και το χαμόγελο μου. Κυριολεκτικα.
Μου φαίνεται κάπως απίθανο η εμμονή με την ομορφιά των μωρών (κλαίω στα γέλια) να είναι ξεκομμένη από τον υπόλοιπο χαρακτήρα. Πιθανόν να υπάρχει μια γενικότερη προσκόλληση της παρέας στην ‘ομορφιά’ και ίσως στο στάτους των ανθρώπων, αλλά να μην μοιάζει με ανταγωνισμός γιατί μεταξύ σας έχετε συμφωνήσει ότι πληροίτε τις προϋποθέσεις ”αξιοσύνης”. Θα υπέθετα όμως ότι υπάρχει ανταγωνισμός και κριτική ενάντια σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο.
Γενικώς οποιαδήποτε συζήτηση τοποθετεί την ‘ομορφιά’ ως μια εγγενή ουσία αλήθειας και το ύψιστο αγαθό έβερ, μου ακούγεται σαν ήχος από τενεκέδες που χτυπάνε όλοι μαζί.
Ακριβώς αυτό maria87, είναι πολύ δύσκολο να πιστέψει κάποιος πως αυτή η ιστορία είναι ένα μεμονωμένο γεγονός.
Γιατι ακομα και πολλοι ανταγωνιστικοι ανθρωποι, εχουν την συνειδηση να καταλαβουν πως η ομορφια των βρεφων τους δεν ειναι πεδιο ανταγωνισμου.
Πω πω, μανούλα του facebook αλέρτ. Πως είναι δυνατόν να υπάρχει “σεβασμός” και “αποδοχή” και να εκσφενδονίζονται ατάκες του στυλ “λυπάμαι τις μαμάδες που δεν έχουν τόσο όμορφα παιδιά σαν το δικό μου” (τις μανάδες μόνο όμως). Και λίγο κράτει με την ομορφιά των μωρών, το πολύ πολύ να θεωρήσουμε ότι είναι χαριτωμένα, από εκεί και πέρα να’χαμε να λέγαμε. Δεν υπάρχει συσχέτιση της ελκυστικότητας μεταξύ μωρών και ενηλίκων
“επειδή ξέρω ότι οι προθέσεις δεν είναι κακές δεν θέλω να δημιουργήσω ένταση στη σχέση μας”. Δε θέλω να σε ταράξω, αλλά οι προθέσεις είναι ΜΟΝΟ κακές. Μόνο όμως. Τύπου, ολοκληρωτικά κακές. Δεν υπάρχει ούτε ίχνος καλής πρόθεσης σε κανένα από τα σχόλια των δύο φιλενάδων. Ζήλια, ανταγωνισμός και κομπλεξισμος στο ταβάνι, καλή πρόθεση γιοκ. Το ότι βαφτίζουμε τις προθέσεις κάποιου “όχι κακές” δεν τις καθιστά πράγματι “όχι κακές”. Απλά εμείς στρουθοκαμηλιζουμε ακραία και δε βλέπουμε την ολοφάνερη κακεντρέχεια για να μη “χαλάσουμε τις ισορροπίες”. Την επόμενη φορά που θα πει κάποια κάτι τέτοιο πες αυτό που πραγματικά σκέφτεσαι, “άσε… Διαβάστε περισσότερα »
Ακριβώς..Και ανατριχιαστικά μίζερη η όλη κωλοπιλάλα για το καθρέφτισμά τους μέσα απ’τα μωρά.
Η Α είναι η Α.Εμένα πιο πολύ με τρομάζει που η Β βλέπει σε αυτή την “φιλία” αγάπη, σεβασμό,αποδοχή.Νομίζω η υπογραφή της λέει περισσότερες αλήθειες.
Εγώ βλέπω ότι “ο σεβασμός και η αποδοχή” έχουν πάει περίπατο.
Όσο για την ενσυναίσθηση, η Α δεν ξέρει καν τι σημαίνει.
“Στη μεταξύ μας σχέση δεν έχουμε κανένα ανταγωνισμό όλα αυτά τα χρόνια”
Ναι καλά.
(για τις φίλες πάει αυτό, και κυρίως την Α)
Κάτσε να δεις όταν θα μεγαλώνουν τα παιδιά κι αρχίσουν τις ζωγραφίτσες (“α, κοίτα τι τέλεια ζωγραφίζει το μωρό μου”), τα σχολεία (“ο δικός μου είναι αστέρι στο σχολείο”), τις αθλητικές δραστηριότητες (μπαλέτα, καράτε και δε συμμαζεύεται) – εκεί θα γίνει της τρελής το πανηγύρι. Όλοι οι ανταγωνισμοί και οι συγκρίσεις που τώρα (και καλά…) δεν υπάρχουν, θα φουντώσουν όταν θα μεγαλώνουν τα παιδιά τους. Καιρός να αραιώνουν οι φιλενάδες.
συγνώμη αλλά εγώ θα είχα άγχος το μωρό να βγει υγιές και μόνο!!!!!!!
επίσης η εμφάνιση του μωρού(τι γράφω και δε σωριάζομαι) έχει να κάνει και με τα γονίδια που κληρονομεί, δλδ αν το μωρό της Α είναι ξανθό με γαλανά μάτια και η Γ είναι μελαχρινή τι συζητάμε..όχι ότι ένα σκουρόχρωμο μωρό δεν θα είναι κουκλάκι αλλά με καταλαβαίνετε τι εννοώ.
Η Γ είπε για το άλλο μωρό ότι δεν ειναι όμορφο, όχι η Α. Εγώ καταλαβαίνω οτι η Γ έχει κομπλεξαριστεί τόσο με την Α (πιθανον και εξαιτίας κάποιας προϋπάρχουσας δυναμικής μεταξύ τους) που ενώ δεν είναι καν έγκυος έχει φτάσει να ανησυχεί αν το ανύπαρκτο παιδί της θα είναι εξίσου όμορφο. Εγώ λέω να μην την αφήσεις να σε παρασύρει στα κόμπλεξ της, κοίτα να χαρείς τη φάση στην οποία βρίσκεσαι και άσε τη Γ να κάνει στο μυαλό της καλλιστεία μωρών. Με το καλό!