Aγαπητη Α,ΜΠΑ Τις προαλλες καθομασταν με την παρεα μου σε ενα μαγαζι που μπροστα ειχε δρομο. Περνουσαν λοιπον διαφορες κοπελες που μπορει να ηταν εντυπωσιακα ντυμενες και παρατηρουσα οτι καθε φορα που γινοταν αυτο ολα τα αντρικα βλεμματα στρεφονταν πανω τους. Ομολογω οτι ολο αυτο με ενοχλησε σαν εικονα. Προφανως αν δω κι εγω μια ομορφη παρουσια θα γυρισω να την κοιταξω, αλλα δεν θα καρφωσω το βλεμμα μου ετσι. Ειναι παραλογο που με ενοχλησε το σκηνικο η εχω καποιο δικιο;
– λιλυ
“Δεν είσαι υπερβολική».
«Μην αμφιβάλλεις για τις σκέψεις σου. Άσε τις ελεύθερες να σε οδηγήσουν σε συμπεράσματα».
«Δεν υπάρχουν παράλογα συναισθήματα, μόνο παράλογες συμπεριφορές».
Θα τα κάνουμε κονκάρδες, τι λέτε;
Γιατί λες ότι βγήκε το «κακό μάτι;» Όλοι οι πολιτισμοί σχεδόν έχουν εντοπίσει ότι το βλέμμα μπορεί να είναι επιθετικό (σε σημείο που προκαλεί χειροπιαστό «κακό»). Μόνο οι άντρες που κοιτάνε το βρίσκουν αθώο και βγάζουν τις γυναίκες «υπερβολικές».
Κάθε πρωτεύον ταυτίζει το επίμονο βλέμμα με επιθετικότητα. Είναι η εισαγωγή στη σωματική βία. Στον άνθρωπο μόνο μπορεί να σημαίνει και κάτι άλλο, επειδή έχουμε αναπτύξει τη γλώσσα. Η βία, όμως, εξακολουθεί να είναι λόγος ενός επίμονου βλέμματος. Το «τι κοιτάς ρε» συχνά προηγείται μεγάλου καβγά, βέβαια αυτοί άντρες καταλαβαίνουν το επιθετικό του πράγματος μόνο όταν είναι οι ίδιοι θύματα. Όταν είναι θύτες, απλώς θαυμάζουν.
Έχει γίνει μια μελέτη που έχει δείξει ότι όταν μια γυναίκα αισθανθεί το επίμονο βλέμμα ενός άντρα, περιορίζεται κοινωνικά. Προσπαθεί να «μικρύνει» και μιλάει λιγότερο. Αυτό έχει επιπτώσεις στη ζωή της, όπως καταλαβαίνεις, όπως πχ σε συνεντεύξεις για δουλειά.
Όταν είμαστε δέκτες επίμονου βλέμματος αντιδρούμε ανάλογα με τη θέση που πιστεύουμε ότι έχουμε ιεραρχικά στην κοινωνία. Ως συνηθισμένες γυναίκες, νιώθουμε κυρίως άβολα. Και ακριβώς αυτός είναι ο στόχος. Η υπενθύμιση της θέσης μας. Έχουμε αξία όταν είμαστε ελκυστικές από όλες τις οπτικές γωνίες.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Αυτό δεν ειναι το κακό το ματι. Αυτό είναι το μάτι του λιγουρη.
Διάβασα “ασε τις ελεύθερες ( τις singles δηλαδή) να σε οδηγήσουν σε συμπεράσματα” και ψαχνόμουν να καταλάβω τι εννοεί η ποιήτρια. Ότι να ‘ναι.. Κατά καιρούς όταν βλέπω να κάθονται τίποτα καφενειακοί μαζεμένοι και βλέπω κάποια κοπέλα να περνάει από μπροστά τους βάζω μέσα μου στοιχήματα, σκέφτομαι: “Τώρα που θα απομακρυνθεί θα γυρίσουν όλα τα κεφάλια ταυτόχρονα.” Και πέφτω πάντα μέσα. Παιχνιδάκια εξουσίας είναι, εξουσίας που την έχουν καπαρώσει. Προσωπικά μου γυρνάνε τα λαμπάκια, τους λέω ” Συμβαίνει κάτι?” και μου το παίζουν και ανήξεροι. Η πλάκα είναι ότι οι ίδιοι ενοχλούνται όσο δεν πάει όταν τους κοιτάει κάποιος άντρας,… Διαβάστε περισσότερα »
Sister of Mercy δεν μπερδεύτηκες άδικα, κι εγώ σκάλωσα στην αρχή και σκεφτόμουν ποιες είναι οι ελεύθερες.
Βρήκα αυτό λοιπόν: “Στην περίπτωση που έχουμε μονόπτωτο ρήμα και πρόκειται να χρησιμοποιήσουμε την προσωπική αντωνυμία “αυτός, αυτή, αυτό” και συγκεκριμένα το θηλυκό γένος, οι αδύνατοι τύποι για την αιτιατική πληθυντικού είναι δύο: “τις” και “τες”. Το “τις” μπαίνει πριν από το ρήμα, το “τες” ύστερα από αυτό”: Άρα αν έγραφε ‘άφησέ τες’ θα ήταν πιο ξεκάθαρο.
ΥΓ1: Η άχρηστη και άσχετη πληροφορία της ημέρας, το ξέρω
ΥΓ2: Εγώ φιλόλογος ήθελα να γίνω
Όλα τα είπε η απάντηση, ναι στις κονκάρδες, μπλουζάκια, κούπες, αυτοκόλλητα, σημαιάκια για το τζιν τόνικ, περιμένω ανυπόμονα κατάστημα με σειρά Αμπαρητά.
Α,μπα;ible
Για τις κονκάρδες συμφωνώ απόλυτα
Όχι δεν είσαι υπερβολική, είναι άλλο το να ρίξει κάποιος μια φευγαλέα ματιά και άλλο να έχει κοιτάει επίμονα. Γιατί νομίζεις βγήκε ο όρος “γύπας” και “γυπαετός”; Κοιτούν το “θήραμα” και την κατάλληλη στιγμή ορμάνε
Εγώ τον τελευταίο καιρό έχω βρει ένα κόλπο. Όταν νιώθω ότι ένας άντρας με κοιτάει επίμονα, γυρίζω και τον κοιτάζω μέσα στα μάτια κι εγώ. Οι 8 στους 10, στρέφουν κατ’ ευθείαν το βλέμμα τους και κοιτάζουν αλλού. Οι 2 στους 10, επιμένουν να κοιτάζουν, και μετά από 3 δευτερόλεπτα το πολύ, γυρίζουν κι αυτοί. Παλιότερα, έκανα ότι δεν τους έβλεπα, οπότε καρφωνόντουσαν περισσότερη ώρα, κι αισθανόμουν άβολα. Όχι πλέον.
Το ίδιο ισχύει και για τις γατούλες.
Επιτέλους! Είναι ελάχιστες οι φορές που διαβάζω τη σωστή “μετάφραση” της βλεμματικης επαφής με το σκύλο. Mitsi ωραίο παράδειγμα
Δεν είσαι υπερβολική.
Μόνο να σκεφτούμε όλες πόσες φορές αλλάξαμε θέση για να αποφύγουμε αυτά τα βλέμματα, πόσες φορές περάσαμε στο απέναντι πεζοδρόμιο γιατί τους έχουμε δει που έχουν καρφωθεί από δύο μέτρα πριν, πόσο άβολα αισθανόμαστε με αυτά τα βλέμματα…
Απάντηση για το βιβλίο!!!!
Συχνά ανταποκρίνομαι σε τέτοια βλέμματα με περιφρονητικό βλέμμα που τον/τους σκανάρει πάνω-κάτω – ιδίως προς τα κάτω. Αυτοί που δεν είναι τελείως ντουγάνια αποσύρουν το βλέμμα τους, καμιά φορά ντροπιασμένοι. Καμιά φορά τους παίρνει και κάνας γέρο-διάολος, αναλόγως την περίσταση.