Αγαπητή «Α, μπα»: Λυπάμαι τον αδερφό μου

Βγαίνω εγώ το κακομαθημένο

Αγαπητή Α,μπα, Θα προσπαθήσω όσο πιο καλά μπορώ να σου περιγράψω με λεπτομέρειες το θέμα που με απασχολεί τον τελευταίο καιρό. Είμαι 20 χρονών, η αδερφή μου 26 και ο αδερφός μου 24. Εγώ σπουδάζω στην Αμερική, η αδερφή μου μένει στο νησί μας στην Ελλάδα και είναι γραφίστρια και ο αδερφός μου δεν κάνει απολύτως τίποτα. Γι’ αυτόν θέλω να σου μιλήσω κυρίως. Ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μεγαλώσαμε κυρίως μαζί με τους παππούδες μας λόγω του υπερβολικού φόρτου εργασίας των γονιών μας. Εγώ, η μικρότερη, δεν το ένιωσα και τόσο αυτό στη ζωή μου όσο εκείνοι, καθώς όταν γεννήθηκα οι γονείς μου είχαν πλέον αντιληφθεί το λάθος τους να δίνουν τόση σημασία στη δουλειά τους, περισσότερη από το να δώσουν την δέουσα σημασία στην οικογένεια τους. Πιστεύω όμως ότι αυτό τους επηρέασε στην ψυχολογία τους, παρόλο που από τότε έχουν περάσει πολλά χρόνια, οι γονείς μου πιστεύω έχουν μετανιώσει γι’ αυτή τους τη συμπεριφορά και έχουν κάνει πολλά πράγματα για να είμαστε μία ενωμένη οικογένεια. Αλλά μερικά πράγματα δεν φεύγουν εύκολα. Η αδερφή μου είχε μία δύσκολη εφηβεία. Ήθελε μονίμως να τραβάει την προσοχή, μας ζήλευε αλλά πιο πολύ κυρίως τον αδερφό μου, είχε μπλέξει με κάποιες κακές παρέες (κάπνισμα, ναρκωτικά), τις οποίες ευτυχώς άφησε εγκαίρως πίσω της, πριν γίνει το κακό. Ο αδερφός μου είχε πιο ήρεμη εφηβεία, ήταν απόμακρος και κλειστός, αποστασιοποιήθηκε αρκετά από όλους. Στο σήμερα, η αδερφή μου έχει ακόμη πολλά θέματα. Είναι οξύθυμη, θρασύτατη, έχοντας οργανώσει πολύ στο φλου τη ζωή της, την έχει οργανώσει όμως κάπως. Οι γονείς μου έχουν προσπαθήσει πολύ να την βοηθήσουν και τους έχει φερθεί ορισμένες φορές πολύ άσχημα, δεν σταματούν όμως ποτέ να της δίνουν ευκαιρίες, σε σημείο που θεωρώ ότι δεν την βοηθούν πλέον. Τελευταία πείστηκε να πάει σε ψυχολόγο μετά από χρόνια που την παρακαλάγαμε, είναι και αυτό ένα βήμα. Ο αδερφός μου είναι όπως προανέφερα μόλις 24 χρονών. Νέο και αρκετά έξυπνο παιδί, το οποίο δεν έχει απολύτως καμία πρόθεση να γευτεί την ζωή. Μένει στο πατρικό μας ακόμη (εγώ και η αδερφή μου έχουμε φύγει). Μονίμως μπροστά από έναν υπολογιστή, κουβαλάει ηλίθιες γκόμενες σπίτι από τις οποίες δεν έδειξε για καμία κάποια ιδιαίτερη αγάπη ή ευαισθησία, κάθεται και περιμένει το φαγητό του και τα ρούχα του από τη γιαγιά. Η οποία γιαγιά μία ηλικιωμένη ογδόντα χρονών, με μία παραμορφωμένη από τα χρόνια μέση, ζάχαρο και να μην μπορεί να καθίσει κάτω τον πισινό της. Θέλει πολύ να φροντίζει τον κανακάρη της, το μοναδικό εγγόνι που έμεινε να φροντίζει στο σπίτι. Παρόλο που είναι μεγάλη σε ηλικία, κατάκοπη και με μία επικίνδυνη κατάσταση υγείας ο αδερφός μου προκειμένου να μην κουνήσει το δαχτυλάκι του αφήνεται στις περιποιήσεις της. Δουλεύει στην οικογενειακή επιχείρηση με δουλειές του ποδαριού, και σκορπάει τα λεφτά του κυρίως στα ντελίβερι. Είναι όλο αμπελοφιλοσοφίες, με άποψη και κριτική ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΝΤΑ, εκτός από τον εαυτό του. Αποφάσισε να πάει να σπουδάσει ναυτιλιακά, μόνο και μόνο επειδή είναι η μόνη σχολή που διαθέτει το νησί. Ανέφερε κάποια στιγμή ότι θέλει να πάει να γίνει εθνοφύλακας ή κάτι τέτοιο για να κάθεται και να τον πληρώνουν. Υπάρχει ένα σπίτι της μητέρας μου άδειο αυτή τη στιγμή, το οποίο με τη βοήθεια ενός προγράμματος μπορεί να επισκευαστεί. Είναι πρόθυμος να αναλάβει την οργάνωση της επισκευής του (να βρει ηλεκτρολόγους, υδραυλικούς κτλ) με την προϋπόθεση να μην μείνει μέσα. Εδώ του προτείναμε δύο μέρη φέτος για να πάμε διακοπές εδώ στο νησί, και δεν δέχτηκε καμία γιατί βαριέται να μετακινείτε. Α, μπα μου, ντρέπομαι που το λέω, αλλά τον λυπάμαι. Ένα νέο παιδί, που έχει τα εφόδια, τις ευκαιρίες, αλλά καμία όρεξη να ζήσει. Έχω μιλήσει στους γονείς μου πολλαπλές φορές, οι οποίοι το μόνο που λένε είναι: “Δεν τον διώχνουμε από το σπίτι. Είναι αγόρι, τα αγόρια αργούν να ωριμάσουν, θα το κάνει στην πορεία”. Εκτός της άκρως σεξιστικής άποψης περί αργής ωρίμασης των αγοριών, μία τέλεια αφορμή να μπαστακωθούν μέχρι τα σαράντα τους στους γέρους τους, γιατί “αργούν να ωριμάσουν”, βλέπουν τα πράγματα δραματικά. Α, μπα, να είσαι σίγουρη πως δεν είναι το όνειρο της ζωή μου να δω τον αδερφό μου με μία βαλίτσα πεταμένη έξω από το σπίτι. Αυτό που τους λέω είναι ότι χρειάζεται ένα σπρώξιμο, ένα σπρώξιμο που να τον κάνει να καταλάβει ότι πρέπει κάποια στιγμή να μεγαλώσει. Και σε ρωτάω: Για πόσο ακόμη θα τον υπηρετεί μία ηλικιωμένη γυναίκα; Για πόσο ακόμη θα του μαγειρεύουν, θα του πλένουν τα ρούχα, θα ανέχονται τις προσβολές του; Μέχρι δηλαδή, τι, να πεθάνουν; Και ξαφνικά η συνειδητοποίηση του τι σημαίνει ζωή, που θα έπρεπε να του έχει έρθει χρόνια πριν, να του πέσει με πενταπλάσια φόρα στο κεφάλι; Αυτό είναι προτιμότερο; Όλο αυτό στο έγραψα με αφορμή τα πλαστικά μπουκάλια. Ναι, αυτά τα γαμημένα πλαστικά μπουκάλια. Τα μπουκάλι που ο κύριος πίνει το εμφιαλωμένο το νερό του και μετά τα αφήνει προσοχή πάνω στον πάγκο, περιμένοντας την δουλάρα να κάνει την απίστευτα πολύπλοκη κίνηση του να τα πατικώσει και να τα βάλει στην ανακύκλωση. Και θα μου πεις μίλα. Και που μιλάω τι γίνεται; Βγαίνω το κακομαθημένο, ζηλιάρικο σκατό που έχει και άποψη να κρίνει. Ναι, καλά ακούς, εγώ είμαι εκεί μέσα το κακομαθημένο. Και ψάχνω κάποιον που ευθύνεται γι αυτό το πράγμα που έχει δημιουργηθεί στο διπλανό δωμάτιο, αυτό το πράγμα το οποίο βγήκε από την ίδια κοιλιά που βγήκα και εγώ κι όμως έχει όλα όσα σιχαίνομαι σε άνθρωπο. Και Α, μπα μου, τους γονείς μας κατηγορώ. Τους γονείς μας που μπορεί να είναι εκεί για τα λεφτά, μπορεί αν είναι εκεί για στήριξη, αλλά στα σοβαρά, στο να μας κάνουν σωστούς ανθρώπους είναι απόντες. Γιατί είναι εύκολη η απόφαση τους να τους ανέχονται για μια ζωή. Και δεν θα έχουν τύψεις επειδή τους πέταξαν στον δρόμο, και δεν θα τους χάσουν ποτέ, θα είναι για πάντα εξαρτειμένοι από αυτούς. Αλλά ο γονιός στις σκληρές, στις δύσκολες αποφάσεις φαίνεται. Γιατί αν τώρα του δώσουν την σπρωξιά αργότερα θα τους ευγνωμονεί που τον έκαναν άνθρωπο κι όχι ένα ζώο που το μόνο που κάνει είναι σεξ, φαϊ, σκατά. Αλλά που. Όταν τα λέω αυτά είμαι σκληρή και κακιά. Είμαι άραγε; Εσύ τι νομίζεις; Είμαι; Αυτή τη στιγμή που μιλάμε είναι στο δωμάτιο του, βλέπεις τις τσόντες του. Σε λίγο θα βγει έξω, θα χέσει πάλι στην τουαλέτα και θα αρχίσει να μας κρίνει, ο κριτής των πάντων. Πως αφήσαμε έτσι το ντουλάπι, γιατί στάξαμε τον χυμό. ΓΙΑΤΙ ΤΟΝ ΚΟΙΤΑΜΕ ΕΤΣΙ; Πες μου κάτι Α, μπα μου. Τι μπορώ εγώ να κάνω; Τι; Κάποιες φορές σκέφτομαι ότι πρέπει να σταματήσω να ασχολούμαι. Ίσως είμαι ανίκανη.

Αυτό που μπορείς να κάνεις είναι να προσδιορίσεις την δική σου θέση στην οικογένεια σου και να μην ζεις τη ζωή σου μέσα από τις ζωές των άλλων.

Δεν σε απασχολεί ο αδερφός σου, όσο τι του επιτρέπουν οι γονείς σου να κάνει,, και όσο και αν είναι κατανοητό, δεν θα σε βγάλει κάπου. Το μόνο που μπορείς να επεξεργαστείς είναι η δική σου σχέση με τους άλλους. Όχι την σχέση των άλλων μεταξύ τους. Ναι, είναι ικανοί να είναι με τον αδερφό σου σε αυτή την σχέση εξάρτησης μέχρι να πεθάνουν. Άνετα. Η συνειδητοποίηση του τι σημαίνει ζωή δεν θα του έρθει στο κεφάλι. Μην περιμένεις ότι αυτό που του λείπει είναι μια δυσκολία ή ένα σπρώξιμο. Η θέση του στο σπίτι έχει δημιουργηθεί εδώ και χρόνια, είσαστε όλοι πολύ μεγάλοι για να αλλάξει ο οποιοσδήποτε από εσάς.

Αυτό που θα γίνει όταν πεθάνουν οι γονείς σας (αν πεθάνουν πρώτοι, ποτέ δεν ξέρεις), ο αδερφός σου θα φορτωθεί σε κάποιον άλλον, που θα είναι ή μια γυναίκα, ή θα είσαι εσύ. Σε προειδοποιώ μήπως και τρομάξεις και καταλάβεις τώρα τι κάνεις, γιατί με αυτά που λες είσαι πανέτοιμη να αναλάβεις το ρόλο των γονιών σου γιατί θα πιστεύεις ότι είσαι σωστή ενώ η αδερφή σου αδιάφορη. Από τώρα το βλέπω το έργο, μέχρι το τέλος.

Για να το προλάβεις όλο αυτό, πήγαινε τώρα σε ψυχολόγο.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

in

Αξιολογήστε το άρθρο

-36 points
Upvote Downvote

25
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
18 Θέματα σχολίων
7 Απαντήσεις θεμάτων
1 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
22 Συντάκτες σχολίων
etkwondwerworld!Kira K. Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Calamity Jane
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Τεράστιο κείμενο και αχρείαστα λεπτομερές. Δεν κατάφερα να το τελειώσω. Αν αυτό συμβαίνει μέσα στο κεφάλι σου, το κεφάλι σου δεν είναι ωραίο μέρος για να ζεις. Νομίζω ότι ούτε εσύ συνδέεσαι υγιώς με την οικογένεια σου. Ξεκίνα από εκεί.

Choko of the Hood
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Συγνώμη άλλα με έχασε στο ”ηλίθιες γκόμενες”. Επίσης στην Ελλάδα της κρίσης το να είσαι σπίτι των γονιών σου στα 24 σου δεν το λες και την επιτομή της αποτυχίας, ούτε το να μην έχεις 20ετές πλάνο ενώ είσαι ελεύθερος επαγγελματίας σαν την αδερφή σου.

Liza korniza
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Ε, πες τα! Μου εχουν πεταχτεί τα μάτια εξω

bubuntu
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Συμφωνώ απόλυτα. Εμένα γενικώς με έχασε και δεν με έπεισε ούτε μια στιγμή. Οι απόψεις της για την αντιμετώπιση των προβλημάτων του αδερφού της μου θυμίζει ερωτήσεις που στέλνουν στο α,μπα για καταπιεστικούς γονείς.

Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Έχουν λεφτά να την σπουδάσουν σε προπτυχιακό επίπεδο στην Αμερική, δε νομίζω ότι ζουμε στην ίδια Ελλάδα κρίσης. Ναι, αν εχεις τόσο ευκαταστατους γονείς συγγνώμη αλλά είσαι αποτυχημένος

etk
Επισκέπτης
Συμμετέχων
etk

Το να εισαι 24 και να μενεις με τους γονεις σου ειναι η πραγματικοτητα στο Ελλαδισταν.. Το να εισαι ομως 24, να μην κουνας τον κωλο σου για τιποτα (φαγητο, πλυσιμο, σκουπα κλπ), να μην αποταμιευεις, να μην συνεισφερεις στα εξοδα του σπιτιου, και να εχεις και απαιτησεις ειναι τεραστια γαιδουρια. Επειδη οι γονεις τους το επικροτουν δεν σημαινει οτι δεν ειναι και γαιδουρια. Υπαρχει και η συγκατοικηση, και το εξωτερικο αν καποιος θελει ενα καλυτερο μελλον. Το να καθομαστε και να κλαιμε την μοιρα μας για το ποσο αδικη ειναι η ζωη στην Ελλαδα της κρισης δεν νομιζω οτι… Διαβάστε περισσότερα »

Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Στην αφήγησή σου μιλάς με πολύ μεγάλη περιφρόνηση για όλους στην οικογένειά σου και τους τριγύρω… Οι γονείς σου δεν σας φρόντισαν, η αδερφή σου έχει θέματα, η γιαγιά σου γίνεται χαλί να την πατήσουν, ο αδερφός σου είναι άχρηστος, οι κοπέλες που βλέπει είναι ηλίθιες (!).
Νομίζω ότι πρέπει να κάνεις θεραπεία για να αντιμετωπίσεις το θέμα της περιφρόνησης που έχεις απέναντι στους πάντες και φυσικά να λύσεις τα προβλήματα που έχεις με την οικογένειά σου…

avis
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Advocate

και εγώ το ίδιο παρατήρησα, όλοι είναι λάθος εκτός από την ίδια. Και 20 χρονών, δεν έχει κάνει ακόμα τίποτα στη ζωή της, έχει αποψάρα πως θα ζήσουν οι άλλοι τις δικές τους. Το πως περιγράφει την αδερφή της είναι απερίγραπτο και απαράδεκτο. Το σπουδάζω με τα λεφτά των γονιών μου σε ιδιωτικό πανεπιστήμιο δεν είναι ακόμα κατόρθωμα δικό της, των γονιών της είναι.

Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Έχει βγάλει μια αφήγηση στο μυαλό της όπου όλα είναι άρρηκτα δεμένα και μονοδιάστατα. Δηλαδή οι γονείς δουλεύουν και έτσι τα παιδιά αισθάνονται εγκατελειμενα και πέφτουν στα ναρκωτικά, μετά όμως αφήνουν τη δουλειά, αλλά αισθάνονται τύψεις και τους δίνουν λεφτά, άρα τα κάνουν χειρότερα, η αδερφή πήγε ψυχολόγο επειδή της το είπαν, όχι ότι μπορεί μόνη της να ήθελε να δει πώς να αντιμετωπίσει την περιρεουσα επιθετικοτητα, ο αδερφός είναι ξερόλας (κοίτα ποια μιλάει) και τεμπέλης,η γιαγιά γλυκιά και δοτική… Αν ήταν σήριαλ θα έλεγα ότι λείπει το character arc, πολύ στερεότυπα και μονοδιάστατα όλα.

...in progress
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Με τρομάζει πάρα πολύ η ομοιότητα της κατάστασης της δικής σου με τη δική μου. Εμένα ο αδερφός μου είναι σε ακόμη χειρότερη κατάσταση, γιατί εκτός των άλλων δεν έχει ούτε φίλους ούτε κοινωνικές επαφές γενικότερα. Και τρέμω τη μέρα που θα έρθει και θα μου φορτωθεί. Για χρόνια τρελαινόμουν να τον βλέπω να χάνει τη ζωή του και τους γονείς μας να τον ξελασπώνουν με το “αγόρι είναι, αργεί να ωριμάσει”. Πλέον δεν βγαίνει από το δωμάτιο (στο γονεϊκό σπίτι) ούτε για φαγητό, όλα η μητέρα, δούλα, όλα για τον κανακάρη. Δεν ξέρω τι να κάνω. Το ξέρω. Αν… Διαβάστε περισσότερα »

Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Ενθουσιώδης

Χαίρομαι που κάνεις θεραπεία. Πιστεύω ότι θα σε βοηθήσει να μην υποκύψεις. Δεν ήρθες σε αυτό τον κόσμο για να γίνεις η υπηρέτρια του αδερφού σου. Αν φοβάσαι τι θα γίνει όταν μεγαλώσουν οι δικοί σου, μπορείς να μιλήσεις στους γονείς σου να τον παροτρύνουν να δει ψυχολόγο. Όμως πολύ φοβάμαι ότι οι γονείς σου δεν ελπίζουν ότι θα αλλάξει, ελπίζουν ότι θα παντρευτεί για να κάνει μια άλλη γυναίκα την υπηρέτρια…

Betty Boop
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Είσαι 20 χρονών και σπουδάζεις στην Αμερική. Περιγράφεις όμως την ζωή σου λες και ζεις στο σπίτι των γονιών σου, μαζί με τον αδερφό σου. Δεν ζεις όμως
Δεν υπάρχει λόγος να το περάσεις όλο αυτό. ‘Ο,τι σου είπε η Λένα κατά γράμμα

Rock Kastoras
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Συμμετέχων

Οι γονείς σου δεν θα αλλάξουν. Ο αδερφός σου δεν θα αλλάξει. Πάρτο απόφαση κ δες πως εσύ θα είσαι οκ μέσα σε αυτήν την κατάσταση. Ήδη βρίσκεσαι μακριά. Φρόντισε να περνάς όσο χρόνο με την οικογένειά σου όσο είσαι καλά. Κ προς Θεού μην διανοηθείς ούτε για ένα λεπτό ότι τα αδέρφια σου είναι δική σου υποχρέωση. Ο καθένας είναι υπεύθυνος για τον εαυτό του κ όπως στρώνει κοιμάται.

Barolo
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Η αφήγηση ξεκινά λογικά, εξελίσσεται σε παραλήρημα και τελειώνει με το “Ίσως είμαι ανίκανη.” Αν είσαι 20 και στην Αμερική είσαι πολύ νέα και υπάρχουν πολλές λύσεις για σένα. Φρόντισε να τις αξιοποιήσεις και να ανεξαρτητοποιηθείς απ’όλα αυτά. Υπάρχει δουλειά που πρέπει να κάνεις με τον εαυτό σου, ο αδερφός σου δεν χρειάζεται να είναι ούτε προτεραιότητα ούτε άλλοθι.

Liza korniza
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Κάπνιζε η αδερφή σου στην εφηβεία;;;;!!! 🤯

Eva
Επισκέπτης
Συμμετέχων
Eva

Μπορεί να ακουστεί σκληρό, αλλά εσένα τι σε νοιάζει? Οκ είναι αδερφό σου, αλλά είστε και οι δυο ενήλικοι. Δεν βλέπω κάπου να επηρεάζει η δική του συμπεριφορά τη δική σου ζωή. Δεν είναι ότι σου λένε οι γονείς σου να τον υπηρετείς, οπότε πραγματικά τι σε νοιάζει? Ειναι δική του ζωή και ας κάνει οτι θελει και σε ερωτήματα του τύπου γιατί σταξατε το χυμό, να τους λες να το έκανες εσύ, αν θεωρείς ότι δεν έγινε σωστά. Επικεντρώσου στη δική σου ζωή και κοιτα να ανεξαρτοποιηθεις και να ενηλικιωθείς και συ με την σειρά σου που σημαίνει να… Διαβάστε περισσότερα »

mongrel
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συνεργάτης

Αρχικά σκέφτηκα ότι ανησυχείς για τον αδερφό σου, μήπως καταλήξει ένας έγκλειστος – το έχω δει να συμβαίνει σε γνωστό, σίγουρα υποκρυπτει κάποιο αδιάγνωστο πρόβλημα – αλλά βλέπω ότι μάλλον δεν είναι αυτο, τον θεωρείς μάλλον κακομαθημένο από την οικογένεια. Δε λέω ότι έχεις άδικο, αλλά δε βλέπω πόσο μπορείς εσύ να σπρώξεις τα πράγματα. Το πιο πιθανό είναι ότι θα συνεχίσει να δουλεύει στην οικογενειακή επιχείρηση και να μένει στο σπίτι μέχρι να βρει “ένα καλό κορίτσι” να τον αναλάβει. Σε ότι σε αφορά, πιστεύω κι εγώ ότι χρειάζεσαι θεραπεία για να απαλλαγείς το συντομότερο από όλον αυτό το… Διαβάστε περισσότερα »