Θέλω να κάνω μια ερώτηση για την οικογένεια μου. Είμαι παντρεμένη εδώ και 7 χρόνια κι έχω δύο παιδιά 6 και 4μισι χρόνων τα οποία κρατάει πολύ συχνά η πεθερά μου όταν δουλεύω. Δυστυχώς τα οικονομικά μας δεν μας επιτρέπουν εξωτερική βοήθεια και είμαι ευγνώμων στην πεθερά μου για τη βοήθεια της. Ο άντρας μου έχει ένα αδερφό με 3 παιδιά περίπου ίδιες ηλικίες με τα δικά μου. Το πρόβλημα μου είναι ότι ο αδερφός του άντρα μου και η γυναίκα του πολλές φορές έχουν πετάξει μπηχτές ότι εκμεταλλευόμαστε τη πεθερά μου και ότι όταν έχει τόσο συχνά τα παιδιά μας δεν μένει καθόλου χρόνος για τα δικά τους παιδιά και ότι ουσιαστικά τα παιδιά τους δεν βλέπουν τη γιαγιά τους όσο θα ήθελαν επειδή η γιαγιά είναι απασχολημένη να κρατά τα παιδιά μας και ότι εκείνοι αναγκάζονται να πληρώνουν βοήθεια για τα πιο μικρά ενώ εμείς την έχουμε τσάμπα. Να σημειώσω ότι η πεθερά μου ζει σε μονοκατοικία με αυλή και γενικά υπάρχει άνεση, τα παιδιά παίζουν ήρεμα και δεν είναι ότι είναι συνεχώς κολλημένη πάνω τους, απλώς τα προσέχει και φροντίζει να φάνε στην ώρα τους. Αυτά τα υπονοούμενα κάποιες φορές τα πέταξαν και μπροστά στα παιδιά και φοβάμαι για το τι επίπτωση μπορεί να έχει αυτό και πώς θα το εκλάβει το μυαλουδάκι τους. Η πεθερά μου δεν φαίνεται να ενοχλείται από αυτήν την κατάσταση και μια φορά που τη ρώτησα αν κουράζεται μου είπε ότι τα εγγόνια της είναι πάντα ευπρόσδεκτα, οπότε δεν νομίζω η ίδια να έκανε παράπονα στον άλλο της γιο. Τι με συμβουλεύετε να κανω;
– Κυριακή
Ο αδερφός του άντρα σου έχει πρόβλημα με τη μάνα του, εσύ έχεις πρόβλημα με τον άντρα σου που δεν παίρνει θέση, και η ερώτηση «αν κουράζεσαι» προς την πεθερά δεν έχει κανένα νόημα. Φυσικά και κουράζεται, τι περιμένεις να πει, σου το είπε άλλωστε, ότι τα εγγόνια της είναι πάντα ευπρόσδεκτα (ακόμα κι αν κουράζεται). Δεν υπάρχει «απλώς τα προσέχει και φροντίζει να φάνε στην ώρα τους». Απλώς τα προσέχει; Πώς φροντίζει να φάνε στην ώρα τους; Αν είσαι ευγνώμων, μην υποτιμάς τη δουλειά που απαιτείται, γιατί αν μη τι άλλο, ξέρεις πολύ καλά ποια είναι.
Υπάρχει κάποιος λόγος που προτιμάει να κρατάει τα δικά σας παιδιά από τα παιδιά του άλλου γιου, αυτό έχει να κάνει με την δυναμική της οικογένειας, και φυσικά εσείς εκμεταλλευόσαστε αυτή την προτίμηση χωρίς να αναρωτιόσαστε γιατί την λαμβάνετε. Τώρα στο «τι να κάνεις», εξαρτάται από το ποιος είναι ο στόχος. Τα οικονομικά σας δεν επιτρέπουν εξωτερική βοήθεια αλλά τα παιδιά είναι σε ηλικία σχολείου, ίσως να μιλάς για το καλοκαίρι, σα να φαίνεται ότι ο άντρας σου δεν τα προσέχει ποτέ, εσύ ξέρεις τι συμβαίνει, αλλά άλλο πρέπει να κάνεις αν πιστεύεις ότι η δωρεάν εργασία της πεθεράς πρέπει να ισομοιραστεί πιο δίκαια, κι άλλο πρέπει να κάνεις αν ο στόχος σου είναι να μην ακούς πια τις μπηχτές.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Θλίβομαι πραγματικά να διαβάζω για “βοήθεια” όταν μιλάμε για απληρωτη εργασία. Και θλίβομαι ένα παραπανω που βλέπω άλλη μια γυναίκα να αντιμετωπίζεται σαν περιουσιακο στοιχείο της οικογένειας, λες και μιλάτε για το χωραφακι στο χωριό και αν θα το παρετε εξ ολοκλήρου ή εξ αδιαιρετου. Δεν υπάρχει “απλώς τα προσεχει”, η ευθυνη της φυλαξης και της φροντίδας δυο παιδιων ειδικά σε αυτές τις ηλικίες, είναι τεράστια, γι αυτό ακριβώς και υπάρχει κόσμος που πληρώνεται για να κάνει αυτή τη δουλεια. Με θυμώνει το πόσο υποτιμάται αυτή η ευθυνη και αυτή η εργασία μέσα σε αυτό το γράμμα, και ποσο συχνά… Διαβάστε περισσότερα »
Ακριβώς αυτό
Ιδίως στο σημείο “τα παιδιά παίζουν ήρεμα και δεν είναι ότι είναι συνεχώς κολλημένη πάνω τους, απλώς τα προσέχει και φροντίζει να φάνε στην ώρα τους.”
Και πως θα το εκλάβει το μυαλουδάκι τους;;;;; Αυτό είναι σαν παραπλάνηση ώστε να οδηγηθεί εκει η ερώτηση.
Μεγάλη αχαριστία .
Ακριβώς! Και μα σημειωθεί ότι αυτή η ερώτηση στάλθηκε σε φεμινιστικό site από φεμινιστρια η οποία:
1. Δεν βλεπει το προνόμιο της μη αμειβόμενης οικιακής εργασίας( αφού είναι στην θέση του “λαμβανειν”)
2. Υποτιμα την μη-αμοιβομενη οικιακη εργασια (Ακούς εκεί την ρώτησε αν κουράζεται! Βέβαια αφού δεν ειναι εργασια ειναι χόμπι της γιαγιας επι 8ωρου καθημερινά)
Ξανα-επισημαινω ότι αυτή η ερώτηση στάλθηκε από φεμινιστρια. Αλλα από τον φεμινισμο χωρίς διαθεματικοτητα. Μονο αυτόν που αφορά νέες εργαζόμενες.
πολύ σωστό! Είναι τόσο δεδομένο ότι η γυναίκα θα υπηρετεί τους άλλους μέχρι να πεθάνει, που αν τολμήσει να ζήσει σαν άνθρωπος (να πάει εκδρομή με τα καπη βρε αδερφέ!) θα την κατακρίνουν. Η δικαιολογία των χρημάτων με αφήνει άφωνη γιατί άνετα τα παίρνουν σε δημόσιο παιδικό σταθμό.
Κι εμένα με χάλασε αυτό το “απλά τα προσέχει”. Έβαλε το “απλά” σε μία φράση που περικλείει όλη την εγρήγορση και την αγωνία που συνεπάγεται η εποπτεία τόσο μικρών παιδιών. Χωρίς μάλιστα να σκεφτεί ότι την ώρα που ετοιμάζει το φαγητό τους το ένα μάτι της πρέπει να είναι πάνω στα παιδιά, μη φύγει κανένα στην αυλή, μη βγει έξω στο δρόμο, μη βάλει το δάχτυλό του στην πρίζα ξέρω-γω.
Συμφωνω! Επισης να πω οτι οταν δεν βγαινουμε οικονιμικα για να φροντισουμε εξ’ολοκληρου τα παιδια μας τοτε δεν κανουμε παιδια. Μονο στην περιπτωση αρρωστιας, θανατου, κλπ δεχομαι να τα ακουω αυτα αλλιως ειμαστε υπολογοι των ευθυνων μας. Ελεος!
Πες τα ρε Barboutsala! Και μετά κάποιοι τέτοιοι βολεμενοι σε λένε εγωιστή που δεν κάνεις και άλλο παιδί!
Η πεθερά σου δεν τα κρατάει όσο δουλεύεις, τα κρατάει όσο δουλευετΕ. Δεν είναι αποκλειστική σου ευθύνη τα παιδιά. Γενικώς ο σύζυγος που είναι σε όλο αυτό, απλά αφήνει τις γυναίκες να τα βρούνε μεταξύ τους;
Η λύση θα ήταν να τα βάλετε ολοι κάτω και να βρείτε μια μέση κατάσταση που να είναι δίκαιη για όλους και κυρίως για την πεθερά (να πάρετε μια κοπέλα που να βρίσκεται στο σπίτι της πεθεράς και να την πληρώνετε μισά μισά πχ;) χωρίς μπηχτές και υπονοούμενα. Γράφουσα, δεν είναι πολύ ακριβές το ότι δεν κάνει και πολλά η πεθερά σου. Παιδιά σε τέτοιες ηλικίες δεν τα έχεις απλά ξαμολυμένα στην αυλή, εσύ έπρεπε να το ξέρεις καλύτερα.
Μου βγάζει ένα περίεργο entitlement η ερώτηση, σα να σου χρωστάει η πεθερά απλήρωτη εργασία και να προσέχει τα παιδιά σου. Και υποτιμάς κιόλας τη δουλειά της. Λες και είναι εύκολο να προσέχεις μικρα παιδιά που παίζουν σε άπλα ή να φροντίζεις για τη σίτισή τους.
Θα σου δώσω κάπως ελαφρυντικό, αν είπε η πεθερά: “κάντε εσείς 2-3 παιδιά και τα μεγαλώνω εγώ, σας το υπόσχομαι”.
Επίσης, νιώσε την κατάσταση:
– Κουράζεσαι πεθερούλα μου;
– Είστε ευπρόσδεκτοί παιδιά πάντα. (???)
Η πεθερά πρέπει να ασχοληθεί με την πολιτική ή την διπλωματία, η απάντηση ήταν η ενσάρκωση της δημιουργικής ασάφειας. Ούτε απάντησε σε μια ερώτηση που απαντιέται με ναι ή όχι, εσένα σε καθυσύχασε ότι όλα καλά και το πρόβλημα το έχουν το άλλο ζευγάρι και για μια ακόμη φορά δεν μίλησε κανείς ειλικρινά και κρύβεστε όλοι πίσω από τον αντίχειρα σας. Δεν φροντίζει απλά να φάνε στην ώρα τους, ναι μεν δεν είναι μωρά αλλά είναι παιδιά που απαιτούν να είσαι σε επαγρύπνηση για το οτιδήποτε. Δεν λες πόση ώρα είναι με την γιαγιά αλλά εικάζω ότι τα πάει σχολείο,… Διαβάστε περισσότερα »
Να βάλω και μια άλλη παράμετρο. Ίσως η πεθερά προτιμάει τα δύο παιδιά του ενός ζευγαριού από το να φροντίζει τα τρία του άλλου και η απάντησή της να είναι για τα ζωηρούτσικα. Τα δύο π.χ. να είναι ήσυχα παιδάκια και τα άλλα πιο ζωηρά. Τα πεθερικά μου ζορίζονται να κρατήσουν τον ανηψιό μου που είναι ζωηρούλης (και γλυκούλης λέω ως θεία), ενώ τις κόρες μας όσες φορές είναι μαζί τους είναι πιο εύκολο γιατί κάθονται να τους διαβάσεις βιβλία ή να ζωγραφίσουν/παίξουν και μόνα τους. Οι άλλοι γονείς που ζορίζονται με τα τρία προφανώς θα ήθελαν και αυτοί βοήθεια.… Διαβάστε περισσότερα »
7 παιδιά για 3 μήνες μία γιαγιά; Ανατρίχιασα. Απαράδεκτη κατάσταση
Ναι, βρε παιδιά, απαράδεκτο, ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ, αλλά αν πω ότι και η γιαγια στόμα έχει να μιλήσει, να πει, “παιδιά μου, 2-2 τα παιδιά σας και από 2 βδομάδες το κάθε σετ, ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΙ κι εγώ να ξεκουραστώ, έναν τουλάχιστον μήνα”, θα μου πείτε ότι κάνω victim blaming?
Είπαμε, όσο βρίσκω άπλα, απλώνομαι.
Κάκιστο μεν, αλλά έλα που τη βρίσκω… (την άπλα).
Κορίτσια την είχε λυπηθεί η ψυχή μου. Και τα πήγαινε κάθε μέρα θάλασσα, καταλαβαίνετε για τι ευθύνη μιλάμε. Η καημένη το θεωρούσε χρέος της και έλεγε ότι τώρα που μεγάλωσαν είναι καλύτερα (το μεγαλύτερο 6η δημοτικού, το μικρότερο 4). Αρχικά το είχε πει στον άντρα μου και μου το μετέφερε με φρίκη, δεν πείστηκα ότι κατάλαβε καλά και έπιασα κι εγώ την κουβέντα. Δυστυχώς είχε καταλάβει πολύ καλά.
Σε παππού άραγε θα τα στελνανε ποτέ 7 εγγόνια; Ή μόνο σε γιαγιάδες που ως γνωστόν δεν έχει τπτ καλύτερο να κανει;
Ωραίες διακοπές έκανε.
7 παιδιά επί τρεις μήνες το λες και παρκάρισμα! Θυμάμαι εμείς που ήμασταν 2 και μας έστελναν οι γονείς μας στους παππούδες 3 μήνες, επειδή εμείς θέλαμε να είμαστε μαζί τους (αυτό βέβαια σήμαινε καλή συμπεριφορά κι όχι βρήκαμε και κανουμε) και πάντα 1 μήνα κατέβαινε και η μαμά μας για να σιγουρευτεί ότι δεν τους ζαλίζουμε.
Η γιαγιά θα μπορούσε κάλλιστα να φτειάχνει κάτι πρόχειρο για τον εαυτό της ή να παραγγέλνει απέξω. Νάβλεπες τότε τι θα της σούρνανε οι νύφες.
Μπορεί τα παιδιά της να μην είναι φαγανά σαν της κουνιάδας. 🙄
Εμένα η απάντηση της πεθεράς θα με προβλημάτιζε. Με αυτό που είπε η γυναίκα εσυ κατάλαβες ότι δεν κουράζεται και δεν πιέζεται;
Συγνώμη αλλά προσωπικά είμαι πολύ αντίθετη στο να «κρατάει» η γιαγιά τα παιδιά.
Και η αυλή που λες κρύβει αμέτρητους κινδύνους για ένα 4 χρόνο μου ακούγεται ανεύθυνο να αφήνεις μόνο ένα 4χρονο χωρίς επίβλεψη και συ να είσαι μέσα στο σπίτι και να ξεκουράζεσαι, ειδικά όταν δεν είναι δικά σου τα παιδιά και η ευθύνη σου τεράστια..
Οπότε την ρώτησες αν κουράζεται για να ψαρέψεις αν έκανε παράπονα στον άλλον της γιό, όχι για να μάθεις όντως αν κουράζεται. Γιατί και να έλεγε ότι κουράζεται, τι ακριβώς θα γινόταν; Θα ψάχνατε τι άλλο μπορείτε να κάνετε ούτως ώστε να μην κουράζεται; Οπότε περιττή η ερώτηση, ίσως λίγο για τα μάτια, για το “ψάρεμα” του θέματος και λίγο για την αίσθηση ότι έκανες το χρέος σου. Και για άλλη μία φορά εννοείται ότι πεθερός πουθενά στην εξίσωση, για άλλη μια φορά το “τα παιδιά τα αφήνουμε στην πεθερά μου” λες και είναι υπηρεσία από μόνη της, θεωρείται τόσο… Διαβάστε περισσότερα »