Αγαπητή «Α, μπα»: Κυνηγάω το γιο μου να σταματήσει να διαβάζει

Δε θέλω να διαβάζει και να αγχώνεται επειδή νομίζει ότι αν πετύχει θα μας κάνει χαρούμενους

Γεια κι από μένα. Στο δια ταύτα εξ’ αρχής λοιπόν… Ο γιος μου είναι στη Γ λυκείου. Παιδί διαβαστερό από τα μικράτα του. Όλες οι μάνες κυνηγούσαν τα παιδιά τους να ανοίξουν κανένα βιβλίο. Εγώ κυνηγούσα το δικό μου να τα κλείσει. Όχι δε διάβαζε για να είναι ο καλύτερος απ’ όλους. Διάβαζε για να ξεπεράσει τον εαυτό του. Το έχουμε συζητήσει. Μαμά, μου λέει, δε με νοιάζει τι κάνουν οι άλλοι με νοιάζει μόνο εγώ τι κάνω. Ανταγωνίζομαι μόνο τον εαυτό μου. Φυσικά αριστούχος. Έκανα καυγά στο σχολείο για να μη πάρει τη σημαία. Δεν τον ενδιαφέρουν αυτά. Φέτος τα πράγματα ζόρισαν. Δύσκολη η Γ Λυκείου. Άλογα κούρσας τα παιδιά. Κι όσοι περάσαμε από αυτή τη διαδικασία ξέρουμε πόση σημασία έχει τελικά όλο αυτό. Αυτό όμως που με απασχολεί είναι το πώς να συμπεριφερθώ. Και εξηγούμαι: πώς μιλάς σε ενα τέτοιο παιδί, χωρίς να του δημιουργήσεις επιπλέον άγχος; Αν πω ότι είμαι σίγουρη ότι θα τα πας εξαιρετικά, μήπως θεωρήσει ότι τρέφω προσδοκίες για το αποτέλεσμα των πανελλαδικών; φυσικά και έχω προσδοκίες ωστόσο δε θέλω να σκέφτεται ότι οι γονείς του θα απογοητευτούν αν δεν περάσει. Δε θέλω να διαβάζει και να αγχώνεται επειδή νομίζει ότι αν πετύχει θα μας κάνει χαρούμενους. Αν του πω ότι και η αποτυχία είναι στο πρόγραμμα, μπορεί να συμβεί σε όλους και είναι απλά ένα σκαλοπάτι για να ανέβουμε ψηλότερα, φοβάμαι ότι θα τον απογοητεύσω. Τα έχω δοκιμάσει και τα δύο. Η διαδρομή αυτή, είναι νομίζω πιο δύσκολη για ένα πολύ καλό μαθητή. Όλοι περιμένουν τα καλύτερα αποτελέσματα από αυτόν και αυτό είναι ένα πολύ βαρύ φορτίο. Λοιπόν;

Νομίζω ότι δεν ξέρεις, επειδή όντως έχεις πολύ ψηλές προσδοκίες και όντως θα απογοητευτείς αν δεν πάει καλά, και φοβάμαι ότι δεν αρκεί το «καλά», θα πρέπει να είναι τέλεια, γιατί οι πανελλήνιες είναι το ούλτιμο όλων τον δοκιμασιών. Η μεγαλύτερη απόδειξη.

Δεν σε κατηγορώ. Αλλά αν δεν ξέρεις τι νιώθεις, δεν ξέρεις τι να πεις. Γιατί για κάποιον που είναι έξω από την ιστορία, είναι πολύ εύκολη η απάντηση.

Πες του να κάνει ό,τι καλύτερο μπορεί, γιατί εκτός από τις ικανότητες παίζουν κι άλλα ρόλο, και θα αντιμετωπίσετε τα αποτελέσματα μαζί, όποια κι αν είναι. Μα όποια κι αν είναι. Εσείς θα είσαστε δίπλα του, ό,τι κι αν γίνει. Κατανόηση θέλει. Αν σου μιλάει για τις δυσκολίες, το βασικό είναι να ακούς, και όχι να απαντάς. Αν έχει άγχος, αναγνώρισε το δικαίωμα του στο να έχει άγχος. Φυσικά και έχει άγχος.

(Για καλό το λες ότι τον κυνηγούσες να κλείσει τα βιβλία; Δεν θα έλεγα ότι είναι).

in

Αξιολογήστε το άρθρο

43 points
Upvote Downvote

21
ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ

Παρακαλούμε Συνδεθείτε για να σχολιάσετε
15 Θέματα σχολίων
6 Απαντήσεις θεμάτων
1 Ακόλουθοι
 
Με τις περισσότερες αντιδράσεις
Δημοφιλέστερο θέμα σχολίου
17 Συντάκτες σχολίων
Manouri marmeladaΑιλουροειδέστατοlenabozonioLou Πρόσφατοι συντάκτες σχολίων
  Εγγραφείτε  
νεότερα παλαιότερα δημοφιλέστερα
Ειδοποίηση για
Εντελβάις
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Χρόνια συμμετοχής
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Αγαπητή μαμά οι πανελλήνιες δεν αποτελούν κάποια φοβερή έκπληξη, ένας σταθερά σε όλη του τη ζωή παντού και πάντα άριστος μαθητής για μένα είναι παραπάνω από βέβαιο ότι θα αριστεύσει και εκεί. Είναι βαρύ το φορτίο αλλά αν ανταπεξέρχεται τόσα χρόνια θα ανταπεξέλθει και σε αυτό. Ο πατέρας μου πάντως όταν σε κάποια κρίση άγχους του είχα πει ότι δε θα γράψω τίποτα, μου είχε πει ότι αν αποτύχω θα με αγαπάει ακόμα περισσότερο (σε μορφή αστείου), πόσο ανακουφιστικό ήταν ακόμα το θυμάμαι!

este
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Ναι και εγω θυμαμαι τη μαμα μου να μου λεει ποσες αλλες εναλλακτικες υπαρχουν και ποσο πιο σημαντικη ειναι η ψυχικη μας υγεια. Ποσο ανακουφιστικα αυτα τα λογια οντως, ειδικα σ αυτη τη φαση που για καποια παιδια το ζητημα πανελληνιες ειναι υψιστης σημασιας.

Jean Grey
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Ενθουσιώδης

Αγαπητή μαμά, εγώ ήμουν ένα παιδί σαν το γιο σου. Ένα τοίχο γεμάτο αριστεία και επαίνους, βαρέθηκαν οι γονείς μου να βλέπουν 19 και 20 στους ελέγχους. Δεν μου ζήτησαν ΠΟΤΕ να είμαι άριστη μαθήτρια, ήταν και είναι περήφανοι για όσα κατάφερα αλλά ήθελαν (και θέλουν) πάνω από όλα να είμαι ευτυχισμένη και καλά στη ζωή μου. Η μόνη στεναχώρια της μαμάς μου ήταν να μην στεναχωρηθώ εγώ με τις επιδόσεις μου. Αυτό που θα βοηθήσει το γιο σου με το άγχος είναι η φροντίδα και η αγάπη και να είσαι ανοιχτή να τον ΑΚΟΥΣ για ό,τι θέλει να σου… Διαβάστε περισσότερα »

I_am_the_law
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ειδικός

Άσε το παιδί ήσυχο, μπορεί να έχει πρόγραμμα = μπορεί να είναι προγραμματισμένο να διαβάζει συνέχεια. Πέρα από την πλάκα, άστο απερίσπαστονα κάνει ότι νομίζει, ειδικά αφού διαβάζει. Αυτό πρέπει να κάνει. Αν δεις σημάδια άγχους, τότε πες κάτι, αλλά αν απλά διαβάζει, τι περιμένεις να κάνει άλλο; Να βγαίνει τα βράδια και να γίνεται λιάρδα; Να κάνει μπάφους με παρέες στις πλατείες; Να καβαλάει μηχανάκια;

Έχει χρόνο γι΄αυτά αν θέλει να τα κάνει. Ας διαβάσει τώρα.

Th3 do
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Το παιδί μπορεί να έχει πρόγραμμα,όπως και η μητέρα ανησυχίες για το παιδι της. Δεν είναι απάντηση το “άστο ήσυχο και αν θα της ηταν προτιμότερο να κάνει μπάφια και μηχανακια”. Μια ανησυχία εξέφρασε η γυναίκα,δεν είπε ότι θα του κάψει τα βιβλία.

I_am_the_law
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ειδικός

Καλά, το αστείο με το πρόγραμμα ή δεν το έπιασες ή το προσπέρασες. Ωραία, η ανησυχία έγκειται στο να δικαιολογήσει μέσα στο μυαλό της γιατί το παιδί, από μόνο του, διαβάζει τόσο πολύ και να μη του δημιουργήσει άγχος με την αντίδρασή της. Το άστο ήσυχο, απαντά με τον τρόπο αυτό, στο να μη δημιουργήσει περαιτέρω άγχος και αμφιβολίες στο παιδί που μια χαρά κάνει αυτό που πολλά παιδιά δεν καταφέρνουν να κάνουν σε αυτή την ηλικία, γιατί δεν είναι αυτονόητο, δηλαδή να συγκεντρωθεί στο διάβασμά του, σε μία περίοδο που μπορεί (μπορεί και όχι) να είναι καθοριστική για το… Διαβάστε περισσότερα »

Mitsi
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Μέντορας

Κάποια παιδιά έχουν μεράκι με το διάβασμα. Και θέλουν τα ίδια να είναι πρώτα. Δεν είναι κακό. Και το άγχος είναι δεδομένο στην τρίτη λυκείου ειδικά. Άκουσε τον και να είσαι δίπλα του. Μην προσπαθείς να τον αλλάξεις γιατί αυτό θα του δημιουργήσει μεγαλύτερο άγχος.

no_roots
Μέλος
Up/Down Voter
Εθισμένος στα Lenoji
Δημιουργός Κειμένων
Χρόνια συμμετοχής
Θρύλος

Αν “όλοι περιμένουν τα καλύτερα αποτελέσματα από αυτόν και αυτό είναι ένα πολύ βαρύ φορτίο”, φρόντισε μα μην περιμένουν ΟΛΟΙ τα καλύτερα απότελέσματα από αυτόν, είναι πραγματικά πολύ απλό.

Στα δικά μου μάτια δεν χρειάζεται να κάνεις και πολλά, το παιδί προσπαθεί από μόνο του και τα καταφέρνει (δεν θέλει σπρώξιμο δηλαδή), είναι συνειδητοποιημένος, ξέρει τί θέλει και τί του αρέσει και κάνει ό,τι μπορεί για να επιτύχει τους στόχους του.
Το δικό σου άγχος είναι που πρέπει να διαχειριστείς.

Fuchsia
Μέλος
Συμμετέχων

Απο τη μια λετε οτι παντα διαβαζε απο μονος του επειδη το ηθελε ο ιδιος για να κανει χαρουμενο τον εαυτο του και απο την αλλη εσεις φοβαστε μηπως διαβαζει μονο για να κανει εσας χαρουμενους.
Αν οντως παντα διάβαζε απο μονος του τοτε γιατι ν´αλλαξει τωρα και να διαβαζει για εσας και για το τι θα πει ο κοσμος;

este
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Up/Down Voter
Ενθουσιώδης

Είναι τόσο μα τόσο δύσκολο κάποιος στα 16, 17 του, να έχει μια ιδέα του που θέλει να πάει. Απ’ την στιγμή που ο γιός σου φαίνεται να ξέρει, ότι και να συμβεί στις πανελλήνιες θα τον βρεί τον δρόμο του. Κυρίως δε, αν έχει υποστηρικτικό περιβάλλον δίπλα του όλα θα είναι σαφώς ευκολότερα. Δείξτε του ότι εσείς είστε αυτό το υποστηρικτικό περιβάλλον no matter what. Το τι περιμένει απ αυτόν ο καθένας (ασχετός ή μη) ιδανικά να σας αφήνει όλους παγερά αδιάφορους.

Mafalda
Μέλος
Εθισμένος στα Lenoji
Χρόνια συμμετοχής
Up/Down Voter
Δημιουργός Κειμένων
Ειδικός

Φαντάζομαι ότι τον κυνηγάει να μη διαβάζει εννοώντας ότι τον σπρώχνει να εχει φίλους και άλλες δραστηριότητες καθώς και να μην αγχώνεται τόσο πολύ. Μια χαρά καλό το βλέπω και το σκέφτομαι και σε σύγκριση με την άλλη μητερα πρόσφατα που δεν φαινοταν να σκέφτεται την καταπίεση που βιωνε η κόρη της. Για τις Πανελλήνιες, φυσικά και είναι πιο δύσκολες για έναν καλό μαθητή, έναν μαθητή που νοιάζεται για το αποτελεσμα. Δεν υπάρχουν συνταγές για το τι να πεις στο παιδί πιστεύω. Προσπάθησε να μην το φορτώνεις με έξτρα πίεση και σίγουρα μην τον κυνηγάς για να μη διαβάζει σ’αυτή… Διαβάστε περισσότερα »

Dreamer
Μέλος
Χρόνια συμμετοχής
Συμμετέχων

Αχ, αφήστε κανένα παιδί να διαβάσει! Όποιος δεν το θέλει, οκ ας μην διαβάζει, αλλά όχι να θέλει και να του λέμε να σταματήσει! Ας μη γίνει επιστήμονας, ας μη μπει στο πανεπιστήμιο αν δεν θέλει, ας μην δώσει πανελλαδικές αν τον αγχώνουν και δεν μπορεί. Αλλά αν θέλει να πάρει γνώσεις από το δημόσιο και δωρεάν αγαθό που του δίνεται (ακόμα και με τα τόσα προβλήματα που έχει το υπάρχον εκπ. σύστημα, είναι δημόσιο και δωρεάν και μπορεί να το χρησιμοποιήσει προς ώφελός του), άφησε το παιδί να διαβάσει και να είναι ένας μορφωμένος ενήλικος άσχετα με το τι… Διαβάστε περισσότερα »

Kleopatra
Επισκέπτης
Συμμετέχων
Kleopatra

Αν ανταγωνίζεται μόνο τον εαυτό του κι αν δεν τον ενδιαφέρουν οι σημαίες όντως, τότε δεν έχει καμία σημασία τι θα πεις και τι δεν θα πεις εσύ. Τον απασχολεί μόνο η εσωτερική του εκτίμηση και κρίση. (Βέβαια δεν έχω συναντήσει ποτέ τέτοιο παιδί, οπότε είσαι σίγουρη ότι ισχύουν αυτά που λες; )

lena
Μέλος
Συμμετέχων

Ναι είμαι σιγουρη, συζητάμε αρκετα από μικρή ηλικία και το συγκεκριμένο θέμα το έχουμε αναλύσει