Θέλω την γνώμη σου στο εξής: είμαι 27 και -δυστυχώς- ήρθα και εγώ στην άχαρη και σκληρή φάση συνειδητοποίησης ότι οι φίλοι μου, η οικογένειά μου, δεν με οδηγούν -όλοι- μπροστά και κάποιοι είναι μέχρι και τοξικοί. Κάποτε θεωρούσα ότι είχα δέσει τον γάιδαρο μου, ότι με τα άτομα αυτά είχα το «για πάντα». Δεν περίμενα ποτέ ότι εγώ η ίδια θα έφτανα στο σημείο το για πάντα να μην μου φαίνεται καλή ιδέα! Και ρωτώ, είναι δυνατόν με κάποιον που είσαι όλη την μέρα μαζί να αποστασιοποιηθείς χωρίς παρεξήγηση; Τι κάνεις όταν πια ξέρεις ότι όσο και να αγαπάς τον άλλο και να πονάς, έχει καταλήξει για σένα μια βλαβερή συνήθεια όπως το τσιγάρο;
-Γιατί κανείς δεν γλιτώνει από αυτή την φάση; Άκουγα τέτοιους προβληματισμούς μικρή αλλά σκεφτόμουν εμένα αυτά δεν με ακουμπάνε
Το ζήτημα είναι να απομακρυνθείς με ευγενικό αλλά ξεκάθαρο τρόπο, όχι να απομακρυνθείς χωρίς παρεξήγηση. Όπως εσύ έχεις δικαίωμα να νιώθεις όπως νιώθεις, το ίδιο δικαίωμα έχει κι ο άλλος, αν θέλει να παρεξηγηθεί, θα παρεξηγηθεί, δεν εξαρτάται μόνο από τον δικό σου χειρισμό αυτό. Εσύ πρέπει να κάνεις αυτό που θεωρείς εσύ σωστή συμπεριφορά.
Εσύ ακολουθείς το Α,μπα στο Instagram;
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

Βέβαια, το να αποστασιοποιηθείς ενώ είσαι όλη την μέρα μαζί, αν εννοείς ότι μένετε ή δουλεύετε μαζί, είναι δυσκολη, πολύ δύσκολη πίστα.
Και δεν ξέρω και κατά πόσο αντέχεται το κλίμα, το να ζεις με ανθρώπους που δεν συνεννοείσαι, δεν νιώθεις ζεστασιά και ασφάλεια, στα δικά μου μάτια τουλάχιστον.
Αλλά τέλως πάντων, νομίζω ο καλύτερος τρόπος είναι να γίνει σταδιακά, με πράξεις, όχι με δηλώσεις και κουβέντες.
Συμφωνώ με Άννα. Δε χρειάζονται δηλώσεις, άρχισε να απομακρύνεσαι σιγά σιγά. Καμιά φορά κάποιοι άνθρωποι μπορούν να μείνουν κ στη ζωή μας για το μια στο τόσο. Θέλω να πω υπάρχει και η μέση λυση, δεν είναι μόνο όλα ή τίποτα.
Καλώς ή κακώς πολλές φορές, αν δε σπάσεις αυγά ομελέτα δεν κάνεις. Θέλω να πω, δε μπορείς πάντα να αποφεύγεις μια δυσάρεστη αντίδραση ή να ενοχληθεί και να παρεξηγηθεί ο άλλος. Δε μπορούμε να ελέγξουμε τις αντιδράσεις των άλλων. Μπορούμε όμως να φεύγουμε από μια σχέση με καθαρότητα και ευγένεια, τιμώντας όσα περάσαμε με έναν άνθρωπο.
Έτσι είναι η ζωή. Κύκλοι κλείνουν, άλλοι ανοίγουν και έχουμε το δικαίωμα να διεκδικούμε να είμαστε κοντά με ανθρώπους που μας πάνε μπροστά και μας κάνουν να νιώθουμε καλύτερα.
Συνήθως οι τοξικοί παρεξηγούνται για πιο απλά πράγματα από την αποστασιοποίηση. Δε σε αφήνουν εύκολα ήσυχη. Γι αυτό είναι και τοξικοί. Αν μπορούσες να συζητήσεις ήρεμα μαζί τους και να τους εξηγήσεις τι σε ενοχλεί, δεν θα ήταν τοξικοί. Το μόνο που μπορώ να σου πω είναι να μη σε νοιάζει τόσο. Οι τοξικοί δεν ενδιαφέρονται ουσιαστικά για τους άλλους, οπότε όλες οι αντιδράσεις τους είναι ξεκάθαρα γιατί έχασαν τη βολή τους, δηλαδή εσένα ως θύμα που τους βολεύει να βγάζουν πάνω του το πρόβλημα τους. Εσύ έχεις αισθήματα γι αυτούς , όχι αυτοί για εσένα. Αν είχαν θα νοιάζονταν… Διαβάστε περισσότερα »
Τα είπες όλα! Βασικά οι τοξικοί βλέπουν μόνο την παρτάρα τους και δεν αντιλαμβάνονται καν τα λάθη τους, πόσο μάλλον να τα παραδεχτούν. Είναι μοιραίο οι σχέσεις με τοξικούς να σπάσουν κάποια στιγμή, δεν χρειάζεται καν να αναρωτιέται η γραφουσα για τον τρόπο. Ο ίδιος ο χρόνος φροντίζει αυτές οι σχέσεις να ατονησουν.
” I love you, but I love me more”
Samantha Jones
Εχεις να διαλέξεις μεταξύ παρεξήγησης (που ειναι απλά μια πιθανότητα, δεν ειναι και σίγουρο) και της δικής σου προσωπικής επιβάρυνσης. Και όπως έχεις αρχίσει να βλέπεις, ο εαυτός μας θα είναι πάντα εκεί θέλοντας και μη.
Δεν γλυτώνει κανείς αυτή τη φάση όπως και κανείς δεν μπορεί να σταματήσει να μεγαλώνει, να ωριμάζει και να προοδεύει. Έχεις κάνει ουσιαστική εσωτερική ανασκόπηση και έχεις κατασταλάξει, κι αυτό είναι ένα πολύ καλό βήμα. Δεν θέλεις να αφήσεις μερικούς ανθρώπους, θέλεις να απομακρυνθείς γιατί ναι μεν τους αγαπάς αλλά όπως είπες και η ίδια δεν σε προχωράνε μπροστά, δεν σου δίνουν καινούρια ερεθίσματα, δεν σε κάνουν κάτι περισσότερο. Η σταδιακή απομάκρυνση θα ήταν μία καλή αρχή. Όσον αφορά οικογενειακά θέματα, η ανεξαρτητοποίηση είναι ένας πολύ καλός οδηγός.
Μπράβο που συνειδητοποίησες ότι κάποιοι άνθρωποι δε σου ταιριάζουν και σε πάνε πίσω. Δεν είναι εύκολη δουλειά αυτή η συνειδητοποίηση. Το από δω και πέρα θα το βρεις σιγά σιγά. Όπως πολύ σωστά είπε η Μαφάλντα δεν είναι τα πράγματα ή όλα η τίποτα. Από δω και πέρα θα ξέρεις τί να περιμένεις ή να μην περιμένεις από κάποιους ανθρώπους.