Αγαπημένη Α,μπα; Αντιμετωπίζω την εξής κατάσταση Ο «δικός» μου κάνει διδακτορικό, που σημαίνει πως έχει πράγματι πάρα πολλή δουλειά, αλλά υπάρχουν μέρες ολόκληρες που θα μου στείλει ένα Καλημέρα-τι κάνεις; Είναι γλυκός όταν μιλάμε στο τηλέφωνο, αλλά δεν παίρνει την πρωτοβουλία να βρεθούμε. Αν δε στριμώξω εγώ το δικό μου πρόγραμμα στο δικό του μερικές φορές αναρωτιέμαι αν θα βρισκόμασταν και ποτέ. Κατά τα άλλα όταν βρισκόμαστε μαζί είναι πάρα πολύ τρυφερός.. Τα πράγματα όμως έχουν χαλάσει μεταξύ μας, κυρίως γιατί εγώ νιώθω θυμό προς εκείνον (ειδικά όταν ξέρω πως κάποιον άλλο τρόπο εκτός από μένα θα διαλέξει να χαλαρώσει) που μεταφράζεται σε παγωμάρα από πλευράς μου και τελικά.. ψύχρα και τσακωμούς… Εκείνος λέει πως είναι όλα στο κεφάλι μου και δεν έχει αλλάξει κάτι γι αυτόν. Πριν τα «ζόρια» του όλα ήταν ιδανικά για μένα. Συζητήσεις, απόψεις, γέλιο, σεξ, έξοδοι. Ήταν όλα όσα ζητούσα σε μια σχέση. Ώρες ώρες σκέφτομαι πως είναι μια κατάσταση που θα περάσει ,από την άλλη όμως σκέφτομαι πως δε θα είμαι ποτέ προτεραιότητα για εκείνον.. Αν νιώθεις πως ο άλλος στη σχέση είναι αδιάφορος, δε σου αφιερώνει το χρόνο και την προσοχή που θες πώς μπορείς να διαχωρίσεις αν βγάζεις πάνω του τις δικές σου ανασφάλειες απαιτώντας την προσοχή του ή αν είναι όντως ένδειξη έλλειψης ενδιαφέροντος; Αξίζει να κάνω υπομονή; Πώς θα το μάθω; Μπορείς να βοηθήσεις;
Σταμάτα να παίρνεις πρωτοβουλία, σταμάτα να στριμώχνεις το πρόγραμμά σου στο δικό του, και θα το μάθεις. Βρες άλλες ασχολίες, γέμισε τη μέρα σου, και όλα θα αποκαλυφθούν ήρεμα κι ωραία.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Η προσωπική μου εμπειρία έχει δείξει ότι αρκετοί άνδρες, θεωρούν ότι ο προσωπικός χρόνος των γυναικών, τους ανήκει.Ακόμα και όταν είμαστε μαζί τους, θα προσπαθήσουν να κάνουν αυτό το οποίο τους ευχαριστεί. Οι δικοί τους στόχοι, φυσικά και είναι ανώτεροι από τους δικούς μας.Φυσικά, το επαγγελματικό άγχος είναι μεγαλύτερο από το δικό μας.Εμείς λειτουργούμε συνήθως “ανακουφιστικά”του άγχους τους ή των στόχων τους.Γενικότερα, ο ανδρικός χρόνος είναι πολυτιμότερος από τον γυναικείο.Αν το πιστεύει αυτό ο συντροφός σου, καταλαβαίνεις ότι σήμερα είναι η διατριβή, αύριο θα είναι κάτι άλλο γιατί, ακριβώς, σου δίνει τον ρόλο μιας γυναίκας όπου αν τον αγαπάει θα… Διαβάστε περισσότερα »
Πολλή καλή τοποθέτηση. Δεν το είχα σκεφτεί έτσι, αλλά νομίζω πως το είδος συντροφικότητας είναι διαφορετικό στα δύο φύλα. Οι άντρες όπως λες θέλουν τη γυναίκα να τους στηρίζει, και δεν είναι διατεθημένοι να χάσουν χρόνο να κάνουν το ίδιο. Οι γυναίκες αντιλαμβάνονται τη συντροφικότητα ως προσφορά. Και η προσφορά περιλαμβάνει όλο το πακέτο, συναίσθημα, χρόνος, συμπαράσταση. Και φυσικά με αυτή την αντίληψη συντροφικότητας οι γυναίκες καταλήγουν να χάνουν τον εαυτό τους και το χρόνο τους.
Πολύ στερεότυπο μου βγάζει η απάντηση. Η κοπέλα λέει ότι πριν το διδακτορικό ήταν οκ. Δεν έχει να κάνει με το ότι είναι άντρες κ ότι όλοι οι άντρες είναι έτσι. Προφανώς και είναι πολύ πιεσμένος κ αγχωμένος. Αν μετά από συζήτηση δεν αλλάξει κάτι, να προσπαθήσει έστω να την εντάσσει λίγο πιο συχνά στο πρόγραμμά του και η κοπέλα συνεχίζει να έχει θέμα τότε η μόνη λύση είναι ο χωρισμός.
Μα φυσικά είναι στερεότυπο, στερεότυπο της πατριαρχίας και φυσικά δεν αφορά όλους τους άνδρες και το γράφω κιόλας “αρκετοί”.
“Τι εννοείς, πότε τελείωσαν τα πράγματα μεταξύ μας;;;; Με χωρίζεις;;;;;”
Δε ξέρω τι λετε παιδια…! Αν εκανα διδακτορικό δε θα εστελνα ουτε στη μανα μου !
Καταλαβαίνω ότι είναι δύσκολο για σενα να το διαχειριστείς αλλα κακα τα ψέματα τέτοιες δουλειές δεν πάνε παράλληλα με εξόδους κτλ.
Το αγόρι σου τωρα είναι σε μια αλλη φάση καθημερινότητας μέχρι να τελειώσει το διδακτορικό του ή ακομα και για αργότερα αν εχει βλέψεις για ακαδημαϊκη καριέρα.
Οπότε, μήπως θα έπρεπε να αναρωτηθείς αν αυτός ο τρόπος ζωής του, είναι αυτό που ονειρεύτηκες να έχεις εσυ σε μια σχέση. Αν η απάντηση είναι οχι ξέρεις τι να κανεις.
Το διδακτορικό δεν είναι κάτι διαφορετικό απο μια δουλειά. Είναι μια έρευνα που παίρνει χρόνια για να γίνει και να ολοκληρωθεί. δεν είναι όλες οι φάσεις με πολλή πίεση. Ίσως στους τελευταίους μήνες πριν την παράδοση να ισχύουν αυτά που λες, αλλά… δεν μπορεί να είναι η ζωή έτσι για τρία μέχρι εξι χρόνια που διαρκεί.
Στην Ελλάδα δεν υπάρχει ανώτατο όριο.
Σύμφωνα με το ΕΚΤ, ο μέσος όρος στην Ελλάδα είναι τα 5 έτη, 6% μόνο τελειώνει σε 3 χρόνια, και το μάξιμουμ είναι τα 10 (μετά διαγράφεσαι).
Εγώ πάντως μια χαρά έκανα και διδακτορικό και έβγαινα και με τους φίλους μου και έστελνα στα άτομα που νοιαζόμουν, είχα πρόγραμμα.
Το διδακτορικό είναι τέσσερα πέντε χρόνια, δεν γίνεται να ξεκόψεις από όλους και από όλα. Σίγουρα υπάρχουν περίοδοι με περισσότερο στρες αλλά δεν βγαίνει αν παραμελίσεις τελείως όλους τους υπόλοιπους τομείς της ζωής σου. Δηλαδή βγαίνει αλλά μετά μένεις με το χαρτί και τίποτα άλλο. Αλλά τι να πω, ίσως είναι θέμα προτεραιοτήτων και από ότι φαίνεται για το αγόρι της κοπέλας το διδακτορικό είναι και θα είναι η μόνη του προτεραίοτητα, ξεκάθαρα
Στο εξωτερικό συνήθως πάει με το project και το πανεπιστήμιο, μετά μπορείς να συνεχίσεις αλλά χωρίς μισθό (οπότε πιέζεσαι εσύ να τελειώσεις). Στην Ελλάδα, δεν ξέρω, νομίζω έχει να κάνει με τον καθηγητή. Δεν έχω ακούσει να διαγράφουν κάποιον πάντως. Υπάρχουν και τα part-time πάντως αν ο φοιτητής δεν μπορεί να αφιερώσει πολύ χρόνο. Το πρόβλημα είναι ότι μετά από 7-8 χρόνια το θέμα σου να μην είναι πλέον hot, να έχει λυθεί και γεινκά να έχει προχωρήσει η έρευνα. Οπότε αυτά που έκανες τον πρώτο και δεύερο χρόνο να μην έχουν τρομερή αξία (τουλάχιστον στον τομέα της πληροφορικής που… Διαβάστε περισσότερα »
Κανένα δε διαγραφούν στην Ελλάδα salt and pepper, τουλάχιστον στο ΕΜΠ που έκανα εγώ πριν λίγα χρόνια. Εγώ έκανα 8 χρόνια να το τελειώσω, τίποτα απολύτως δε μου είπαν. Το πολύ πολύ να έχει κάτι μικρό διαδικαστικό που πρέπει να κανεις πριν παραδώσεις την ενδιάμεση κρίση αν έχεις καθυστερήσει πχ να γράψεις κάποια δικαιολογία στο χαρτί που δινεις στη γραμματεία ή κάτι τέτοιο αλλά μπορεί κι ούτε καν αυτό.
Συμφωνώ αλλά λέει ότι όταν έχει ελεύθερο χρόνο “χαλαρώνει με άλλους”… Νομίζω με ή χωρίς διδακτορικό όταν αγαπάς , ψάχνεις εκείνη τη μια ώρα…
Μπάστα το ερωτικό,
κάνω διδακτορικό.
Σε 2 σημεία δεν συμφωνώ μαζί σου γράφουσα. 1. Δεν είναι ωραίο να χαρακτηρίζουμε τ@ν σύντροφό μας “δικιά μου-δικός μου”. Δεν μας ανήκει, δεν είναι κτήμα μας. Είναι ένας άνθρωπος με τον οποίο συμπορευόμαστε. 2. Δεν χρειάζεται να είσαι προτεραιότητα κανενός και δεν χρειάζεται να έχεις και κανέναν ως προτεραιότητα. Προτεραιότητα έχει ο εαυτός μας. Να τον φροντίζουμε και να τον εξελίσσουμε. Ο σύντροφός σου αυτό κάνει, φροντίζει τον εαυτό του και τις ανάγκες του, εφόσον το διδακτορικό του είναι κάτι που τον εξελίσσει ως άνθρωπο και τον ευχαριστεί πνευματικά, αλλά και επαγγελματικά θα τον ωφελήσει στο μέλλον. Μήπως πρέπει… Διαβάστε περισσότερα »
“παιδί” να μην τον λέμε, “ο δικός μου” να μην τον λέμε, πώς να λέμε επιτέλους τον έτσι μας, με τον οποίο από ό,τι φαίνεται δεν υπάρχει και πολλή συμπόρευση;!
Ξέρω γω; Πες τον ο τύπος που βγαίνω, ο σύντροφός μου, η σχέση μου, τόσα υπάρχουν. Δεν ξέρω, εγώ δεν θα γούσταρα να με πει κάποιος “δικιά του”. Τί είμαι κτήμα του;
Ή ‘ο φανταστικός μου φίλος’ για τις σινγκλ 🙂
well said!
Να αγιασει το στόμα σου αγαπητή μου Α-μπα! Τι κρίμα να μην είχα ακούσει αυτή τη συμβουλή όταν ξεκίναγε η ζωή μου! Μου πήρε 30 χρόνια για να το καταλάβω.. επεκτείνεται και σε φίλους και σε όλους τους τομείς ..
Ευχαριστούμε πολυ!
Νομίζω ότι το ξέρουμε, αλλα η συνειδητοποιηση ότι τελικά από τους 100 μας αναζητούν μόνο οι 2 και πως αυτούς που θεωρούσες φίλους δεν νιώθουν το ίδιο, αυτό είναι που πονάει… και για αυτο προσωπικά τουλάχιστον επέλεγα σε κάποιες φάσεις της ζωής να κανω τα στραβά μάτια… όχι βέβαια για πολύ…
Εάν το διδακτορικό του είναι στις θετικές επιστήμες και έχει πειραματική μεθοδολογία τα πράγματα είναι όντως σκούρα και δεν πρόκειται να αλλάξει κάτι άμεσα. Επίσης εάν είναι στη φάση που διαβάζει για να στήσει πειράματα ή στη φάση που έχει προθεσμίες και πρέπει να δώσει αναφορές δεν θα μπορεί να πάρει ανάσα.. Βασικά μ..ίες και στις διακοπές του δουλειά θα παίρνει, θα έχει λειτουργήσει ο ιδρυματισμός που παθαίνουμε όλοι όσοι κάνουμε διδακτορικό και θα νιώθει τύψεις ότι κάτι άφησε πίσω. Προσωπικά τον καταλαβαίνω γιατί θέλει πολλή δύναμη και γερό στομάχι για να κάνει ότι κάνει. Από την άλλη εκείνου τις… Διαβάστε περισσότερα »
δεν είναι ακριβώς έτσι, έχουμε την τάση να θεωρούμε πιο εύκολα αυτά που δεν ξέρουμε. Φίλοι που έκαναν διδακτορικό σε θετικές επιστήμες (χημικό, βιολογικό) πέρασαν πολύ καλύτερα από φίλους που έκαναν σε θεωριτικές επιστήμες (αρχαιολογικό, ιστορικό). Αν έχει πείραμα, έχεις κάπου να πιαστείς: τα αποτελέσματα. Αν είναι θεωρητικό, ακόμα και στις θετικές επιστήμες, έχεις μόνο την άπειρη βιβλιογραφία να πιαστείς και κατά βάση από το μυαλό σου. Γενικά, έχει να κάνει με το θέμα, τον καθηγητή και την προσωπικότητά σου.
θα συμφωνήσω μαζί σου η κάθε ειδικότητα έχει και τις δυσκολίες της… απλά επειδή παθούσα αυτό το πείραμα–>αποτέλεσμα–> συζήτηση να λέμε και την αλήθεια δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα… Φτάνεις στον τελευταίο χρόνο για να πεις α κοίτα να δεις κάτι βγήκε..
ακολουθησε αυτο που σου λεει η Λενα και να εισαι αισιοδοξη. επειδη αντιμετωπισα παρομοια περιπτωση με τον δικον μου, οταν εκανε την ειδικοτητα του, τελικα οταν επαψα να ειμαι διαθεσιμη οοοποτε εκεινος μπορουσε, ολα πηραν τον δρομο τους. κι εγω δεν τρελαινομουνα κι εκεινος καταλαβε πως δεν ειμαι διαθεσιμη οποτε θελει εκεινος, αλλα εχουμε ισοτιμη σχεση και πρεπει να προσπαθουμε και οι 2. Ευχομαι ολα να πανε καλα
Είναι κάποιες φορές που πρέπει να καταλαβαίνουμε τις αντικειμενικές δυσκολίες μιας καταστάσης και να στηρίζουμε τους συντρόφους μας.
Το διδακτορικό είναι ένα πολύ δύσκολο πρότζεκτ και απαιτεί χρόνο,κόπο και αφοσίωση.
Πριν το διδακτορικό ήταν όλα ιδανικά αλλά τώρα ήρθε αυτό και πρεπει να αλλάξουν οι ισορροπίες.
Κάτι μου λέει ότι δεν έχεις αντιληφθεί την κατάσταση και θες όλα να είναι όπως πριν.
Οι σχέσεις είναι ένα τμήμα-σημαντικό-της ζωής μας, δεν είναι όλη μας η ζωή. Πριν τον γνωρίσεις δεν είχες ενδιαφέροντα, δεν έκανες πράγματα μόνο για σένα; Δεν χρειάζεται όλη σου η καθημερινότητα να περιστρέφεται γύρω από αυτόν και να οργανώνεις όλη σου την ζωή γύρω από το πρόγραμμά του. Το γεγονός ότι επιλέγει κάποιες φορές να κάνει άλλα πράγματα από το να σε δει, εφόσον σε ενοχλεί σε βαθμό που προκαλούνται διαφωνίες, παγωμάρα και καυγάδες ίσως είναι ένδειξη ότι αυτή η σχέση έκανε τον κύκλο της. Διαφωνώ με το gaslighting που σου κάνει λέγοντας ότι όλα είναι όπως πριν και όλα… Διαβάστε περισσότερα »
Από την μέχρι τώρα εμπειρία μου, έχω καταλάβει, ότι οι γυναίκες κυρίως διαμορφώνουν το πρόγραμμα τους , για να λειτουργεί η σχέση. Κοινώς τρέχουμε πίσω από τα πολλά “ενδιαφέροντα” του άντρα. Νομίζω ότι αυτό γίνεται γιατί μυθοποιούμε τον έρωτα και κάθε τι που δεν περιλαμβάνει Αυτόν, μας φαίνεται πολύ υποδεέστερο σε αξία. Επίσης έχω καταλάβει ότι αυτό συνήθως συμβαίνει με άντρες που τα “ενδιαφέροντα’ τους δεν έχουν τελειωμό, δηλαδή αμ είσαι απίκο αμ όλο κάτι άλλο έχουν να κάνουν. Όπου το άλλο είναι πολλές φορές μια μπούρδα όπως να δουν τη μάνα τους, ένα φίλο τους, να αγοράσουν μια μαλακία… Διαβάστε περισσότερα »