Αγαπητή «Α, μπα»: Ήταν 40 και παντρεμένος με παιδί, ήμουν 18

Αγαπητη Λένα και σχολιαστές/στριες, δε ξέρω πως να περιγράψω ακριβως αυτό που με απασχολεί αλλά θα προσπαθήσω. Όταν ήμουν 18, αρκετά χρονια πριν, μέσα σε ένα μπαρ με είχε πλησιάσει ένας αντρας ο οποίος τότε ήταν 40, υπερκούκλος,κάναμε κάτι και είπε πως ήταν η τελευταία του βραδια στην πόλη γιατί έμενε σε άλλη πόλη. Μιλήσαμε πολύ για ένα κοινό μας χόμπι και είχαμε τέλεια χημεια στο ερωτικό. Δεν περίμενα ομως εξαρχης να συνεχιστεί πέρα από αυτή τη φορά γιατί είπε πως μένει αλλου. Στο τελος της βραδιας μου εξομολογήθηκε πως είναι παντρεμένος και έχει ένα παιδι μηνών. Έπαθα ένα σοκ αλλά δε με ένοιαξε τόσο γιατί λεω οκ, κρίμα, αλλά ήταν απλά ένα φασωμα μιας βραδιας, ότι έγινε έγινε,,δε θα τον ξαναδώ έτσι κι αλλιως. Μετά από μερικές μέρες με βρίσκει στα σοσιαλ, σοκ εγώ, μου στέλνει όχι κάτι ερωτικο στην αρχή, πως ζητάει συγνώμη και πως έκανε μια τρελα αλλα πως με συμπάθησε πολύ από τις συζητήσεις που κάναμε εκείνο το βράδυ και θα ήθελε να έχουμε μια απλή επαφή. Σα χαπατο εγώ, (χαπατο και αναίσθητη) συνέχισα την κουβέντα και αρχίσαμε να μιλάμε κυρίως για το κοινό ενδιαφέρον. Να μη τα πολυλογώ, μιλούσαμε χαλαρα για λίγο, το πηγαινε προς το ερωτικο σιγά σιγά και μια φορά που βόλεψε ήρθε στην πόλη μου και κάναμε σεξ. Εγώ ήμουν εντελώς τσιμπημένη μετά από λίγο, τον είχα «ερωτευτεί», σαν ηλιθιο 18χρονο και του το είχα πει. Το τράβηξε κάποιους μήνες ακόμα, αλλά όσο γαϊδούρα και να ήμουν δεν το αντεχα αυτό που κάναμε και ήταν και ξεκάθαρος ότι δε θα χώριζε. Έκτοτε κρατήσαμε ο ένας τον άλλον στα social και περιοριστήκαμε σε ένα τυπικό χρονια πολλά, αν και εκείνος έχει προσπαθήσει να ανοίξει συζητήσεις και λέει ότι με σκέφτεται. Το θέμα είναι το εξής. Το είχα χειριστεί με ψυχραιμία, δεν το έκανα μελόδραμα, παρότι ένιωθα παρά πολλά για πρώτη φορά και το είχα ρομαντικοποιησει μεν,σε μια νορμαλ διάσταση δε. Ευτυχωσ. Προφανώς όταν συνήλθα κατάλαβα ότι είναι μ*λακας που φέρεται έτσι, όμως πέρα από το «σχεσιακο» τον θεωρούσα «καλό άνθρωπο», -ελπίζω να καταλαβαίνετε πως το λεω. Κοιτάζοντας πίσω τόσα χρόνια μετά όμως, θυμώνω. Δε θέλω να αποποιήθω τις ευθύνες μου, άλλωστε δεν ήμουν και ανήλικο, δε το λεω για αυτό, αλλά σκέφτομαι ότι στην πραγματικότητα ήταν απαίσιος. Τι γύρευε με ένα 18χρονο στα 40 του; Γιατί ενώ ήξερε ότι ήταν ο «πρώτος μου έρωτας» συνέχισε να με τσιγκλαει ενώ εκείνος δε σκόπευε να κάνει τίποτα για αυτό; Γιατί μου φόρτωσε κάτι τόσο βαρύ; Μας σκέφτομαι και νιώθω αηδία. Τον σκέφτομαι και θυμώνω, αντί για έναν ωραίο τυπο που είναι απλά ένας ακόμα δυστυχισμένος στο γάμο του και δε χωρίζει για το παιδί και δεν ήταν σωστός στη γυναίκα του, πλέον βλέπω ένα αρπακτικό που εκμεταλλεύτηκε ένα κορίτσι που μόλις τελείωσε το σχολείο για να του τονώσει το ηθικό και να μην έχει απαιτήσεις για σοβαρή σχέση…Σκέφτομαι τους χειρισμούς του, το ποσό πολύ το τράβηξε και θέλω να τον βρίσω. Τον έχω μπλοκάρει εννοείται αλλά δε ξέρω γιατί δε σταματάει αυτή η οργή. Δε θεωρώ πως έχω το δικαίωμα να στείλω στην γυναίκα του κάτι, δε ξέρω ποια είναι η σωστή αντίδραση (την οποία μάλιστα κατηγορούσε για τη ζήλια της, τόσο θρασος, και τον λυπόμουνα κιολας, τόσο μυαλό είχα).Γιατί μου τη βάρεσε τώρα όλο αυτό; Δε ξέρω πως μου ήρθε, και γιατί το σκέφτηκα ξανα ενώ έχει λήξει. Δε ξέρω ποια ακριβώς είναι η ερώτηση, μάλλον ήθελα να ακούσω αντικειμενικές και ψύχραιμες γνώμες. Συγνώμη και ξέρω πως αξίζω κράξιμο.
-Θυμωμένη εκ των υστέρων

Το αντίθετο. Υποστήριξη και αγάπη χρειάζεσαι.

Με τον εαυτό σου θυμώνεις, που δεν έβλεπες τότε αυτά που βλέπεις τώρα, και τον υποτιμάς και τον βασανίζεις που σκεφτόταν όπως σκεφτόταν. Και αυτό που κάνεις είναι πάρα πολύ άδικο. Έκανες ό,τι καλύτερο μπορούσες τότε, που είναι πολλά παραπάνω από όσα μπορεί να κάνει μια 18χρονη γυναίκα που της τυχαίνει κάτι τέτοιο για πρώτη φορά. Πρέπει να καταφέρεις να συγχωρήσεις τον εαυτό σου. Μακάρι να ήξερες τότε αυτά που ξέρεις τώρα, αλλά πες μου: από πού κι ως πού να τα ήξερες; Πού να τα είχες μάθει;

Στο ανύπαρκτο μάθημα σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης, ή στην ανύπαρκτη προετοιμασία που δίνουν οι οικογένειες και η κοινωνία στις νέες γυναίκες σχετικά με την αγριότητα που υπάρχει στις σχέσεις, ακριβώς λόγω τις τεράστιας ανισότητας που υπάρχει μεταξύ των φύλων, πόσο μάλλον όταν συνοδεύεται και με μεγάλη διαφορά ηλικίας;

Εγώ συγχαρητήρια σου δίνω για το πως το αντιμετώπισες και πώς το ανέλυσες στη συνέχεια. Η γυναίκα του δεν είναι ο τρόπος για να ηρεμήσεις εσύ. Φυσικά «τον ζήλευε» επειδή είχε σοβαρό λόγο να μην τον εμπιστεύεται, όπως είναι προφανές, και φυσικά δεν την απάτησε μόνο με σένα. Αυτή είναι συμπεριφορά άντρα που το θεωρεί δικαίωμά του να φέρεται έτσι.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News