Αγαπητή «Α, μπα»: Ήμουν πιεστική που του είπα ότι οι επιλογές μου επηρεάζονται από αυτόν;

Καλή μου και πολυαγαπημένη Λενα! Ακολουθεί σεντονακι. Ζω και εργάζομαι εδώ και πολλά χρονια σε μυστηριωδη χώρα της Βόρειας Ευρώπης. Πριν δύο χρόνια ήμουν σε μια φάση όπου ήμουν έτοιμη να γυρίσω στην Ελλάδα, ένιωθα πως πήρα αυτά που ήθελα από την εργασιακή εμπειρία στο εξωτερικο – ποτέ δεν είχα σκοπό να μείνω για πάντα – κι είχα αρχίσει να ψάχνομαι για δουλειές. Εκείνη την περίοδο όμως γνώρισα κάποιον με τον οποίο ερωτευτήκαμε πάρα πολύ, γεγονός που επηρέασε την απόφαση μου προς το να μεινω προς το παρόν, και τελικά βρέθηκα δύο χρόνια αργότερα να είμαι ακόμη εδώ και μαζί του σε μια πολύ όμορφη σχεση. Ο σύντροφος μου ειναι επίσης Ελληνας, και θα ήθελε κι εκείνος να γυρίσει κάποτε στην Ελλάδα, απλώς όχι τώρα. Όταν γνωριστηκαμε ελεγε σε 2-3 χρόνια, σκέφτηκα ότι θα δούμε πώς θα πάει, αλλά τώρα ο ορίζοντας αυτός απομακρυνεται. Εδώ έρχονται τα προβλήματα μας. Έχουμε συζητήσει εκτενώς για το κοινό όραμα ζωής. Ευκαιρίες αποκατάστασης στον τομέα μου ευτυχώς υπάρχουν και στην Ελλαδα. Όσο για το φίλο μου, πιστεύει πως επίσης υπάρχουν ευκαιρίες, αλλα δεν έχει ψαχτεί και καθόλου. Γενικότερα εχουμε μια σχετικά καλή ζωή εδώ, καλες δουλειες, παρέες και χομπυ, όμως κακά τα ψέματα, εγώ από την πλευρά μου θέλω να ζήσω στην Ελλάδα, αυτη ειναι η ευτυχία που έχω ονειρευτεί κι όσο περνάνε τα χρόνια τόσο πιο έντονη γίνεται η επιθυμία μου. Εκείνος θέλει μεν το ίδιο, αλλά καταλαβαίνω ότι δεν τον καίει εξισου. Πρόσφατα είχαμε πάλι αυτή τη συζήτηση και ειπα οτι θα ήθελα μέσα στο 2022 να φύγουμε. Εκείνος δεν ήταν αρνητικός, αλλα ουτε και σίγουρος. Νομίζω αν δεν ένιωθε αυτή την πίεση, ότι εγώ θέλω να φύγω, ίσως ήθελε να μείνει μερικά χρόνια ακόμα. Τον ρώτησα αλλα είπε ότι δεν ξέρει. Με τη σειρα του με ρώτησε αν η σχέση μας είναι ο μόνος λόγος που ειμαι εδώ. Ε κι εγώ του είπα ναι. Δε με δένει τίποτα άλλο σε αυτή τη χώρα. Έχω βαρεθεί τη δουλειά μου και αναζητώ άλλη, κουράστηκα με το φρικτό καιρό όλο το χρόνο, και μου λείπει πάρα πολύ η οικογένεια και οι φίλοι μου, οπότε ναι, νομίζω το ήξερε ήδη, αν ήμουν σινγκλ τώρα θα έψαχνα δουλειά στην Ελλάδα. Έχουμε όμως μια υπέροχη σχέση που έχει κάνει αυτό το αφιλόξενο μέρος να είναι λίγο πιο πολύ σπίτι. Είναι αλήθεια, αλλά δεν ξέρω αν ήταν σωστό να το πω. Κατάλαβα ότι τον έκανα να νιωσει ένα μεγάλο βάρος. Είναι γενικά ένας αγχώδης άνθρωπος (το παλεύει με ψυχοθεραπεία εδώ και χρόνια) και νιώθω ότι μετά από αυτή τη συζήτηση του προσθεσα ένα επιπλέον άγχος. Μου είπε ότι φοβάται ότι με κρατάει πίσω από αυτά που θα με έκαναν χαρούμενη. Του εξήγησα ότι δεν εναποθέτω καμια ευθύνη σε αυτόν, είναι προφανώς δική μου επιλογή ότι θέλω να είμαι μαζί του, εγώ κάνω τα κουμάντα μου για τον εαυτό μου και δε με ανάγκασε κανεις να είμαι εκεί. Θεωρείτε ότι ήταν πιεστικο/ χειριστικό να του πω ότι οι επιλογές μου επηρεάζονται σε τέτοιο βαθμό από αυτόν; Δεν είναι φυσιολογικό όμως;

Έκανες καλά που το είπες και πολύ καλά επισήμανες ότι η ευθύνη της απόφασης παραμένει δική σου. Δεν μένεις εκεί για αυτόν, μένεις εκεί για τη σχέση ΣΟΥ, που σημαίνει ότι το κάνεις για τον εαυτό σου. Αν δεν μπορεί να το καταλάβει, πρέπει να το συζητήσει στη θεραπεία του.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News