Έχω μια κόρη δύο μηνών. Με την πεθερά μου έχουμε άριστη σχέση όχι μόνο τα τυπικά. Κάνουμε κ παρέα συχνά κ μιλαμε πολύ στο τηλέφωνο. Από τότε π γέννησα τον γιο μου η πεθερά μου όταν έρχεται να μας δεί κάνει συνέχεια παρατηρήσεις για το πώς φροντίζω το μωρό πως το κρατάω το ταιζω το κοιμιζω. Θεωρεί ότι οι δικοί της τροποι ήταν καλύτεροι παρολο που της εξηγώ ότι ακολουθώ τις συμβουλές του παιδιάτρου.( Για παράδειγμα θέλει να το ταιζω όσο κοιμάται. ) Έχω φτάσει σε σημείο να μην θέλω να ασχολούμαι με το μωρό μου όταν είναι εκείνη μπροστά κ την αφήνω να κάνει ότι νομίζει. Κάποιες φορές όμως διαφωνούμε πιο έντονα και σχεδόν μου κάνει μούτρα η πετάει μπιχτες. Ο άντρας μου είναι υπέρ μου κ όταν είναι μπροστά σε κάποιο σκηνικό πάντα θα επέμβει κ εκείνος. Το θέμα μου είναι ότι δεν θέλω να χαλάσω την σχέση μου μαζί της γιατι πράγματικα την εκτιμώ και την αγαπώ άλλα δεν Μ αρέσει ο τρόπος που με κάνει να αισθάνομαι όταν είμαστε μόνες με το μωρό. Τι θα έκανες στη θέση μου;
-Έμιλυ
Δεν χαλάς εσύ της σχέση σου μαζί της, αυτή χαλάει τη σχέση της μαζί σου. Αν κόψει τις παρατηρήσεις θα είσαστε μια χαρά. Στο χέρι της είναι.
Με τα δικά σου προβλήματα κάνε ό,τι θέλεις, αλλά τώρα δεν μιλάμε για τα δικά σου προβλήματα αλλά για το παιδί σου. Εσύ είσαι υπεύθυνη για την προστασία του, από τώρα και για πολλά ακόμα χρόνια. Θα τρώει ενώ κοιμάται (τι άλλο θα διαβάσουμε) επειδή εσύ δεν θέλεις να γίνεις δυσάρεστη στην πεθερά; Καταλαβαίνεις ότι έχεις πολύ μεγάλη ευθύνη απέναντι σε έναν ανυπεράσπιστο πλάσμα; Που, μάντεψε, δεν είναι η πεθερά σου.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Αγαπητή φίλη και η μητέρα μου τις ίδιες βλακείες έκανε με τον ανιψίο μου (μέσω skype κιόλας, αφού ζει εξωτερικό ο αδερφός μου) και τις τα έψαλλε ο αδερφός μου και της απαγόρευεσε να το βλέπει (από κάμερα) μέχρι να αλλάξει τροπάριο. Και έπιασε. Τέλος τα σχόλια και οι μπηχτές. Μόνο καλοπροαίρετες συμβουλές και αυτό άμα της το ζητήσουν.
Μετά την υπνοπαιδεία, τώρα έχουμε και την υπνοφαγία.
πώς γινεται να ταΐσεις ενα μωρο ενω κοιμαται χωρις να πνιγεί; εδω ξυπνια ειναι και πνίγονται συνέχεια και πρεπει να κανεις πατ πατ να ρευτουνε πριν ξαπλωσουνε . τρομαχτική η πεθερά και εσυ που την αφήνεις.
Το έγραψα και στο Μαύρο Γατί πιο πάνω: δεν πνίγονται, δεν είναι εκεί το θέμα. Τόσο η θηλή όσο και το μπιμπερό δεν αφήνουν το γάλα να ρέει ελεύθερα. Για την ακρίβεια, θέλει δύναμη για να τραβήξεις. Αν το δοκιμάσει ένας ενήλικας, θα δυσκολευτεί πολύ! Τα μωρά μπορούν γιατί έχουν το αντανακλαστικό του θηλασμού που εξαφανίζεται στη νηπιακή ηλικία, και επίσης έχουν διαφορετικό μηχανισμό κατάποσης. Αλλά, πολύ απλά, για νά φάει ένα μωρό πρέπει να πεινάει, και όταν πεινάει… είναι ξύπνιο!!!
Η πεθερα μου το έκανε αυτο στον άντρα μου και κοντεψε 2 φορες να τον σκοτώσει. Πηγαινε το γαλα στα αυτιά παθαινε ωτίτιδες, απ τις αντιβιωσεις ως βρέφος έκανε εμετούς και έπεσε 2 φορές σε κώμα από την αφυδάτωση. H πεθερά ειναι κακούργα αλλα και η μάνα στην προκειμένη περίπτωση εγκληματικά δειλη. Να μην αναφέρω το πιο απλό της κακοποίησης που υφισταται το μωρό οταν το ταίζουν χωρίς συναίνεση.
Δεν πνίγονται! Το θέμα είναι αν θα το ξυπνήσεις για να το ταΐσεις προκειμένου να κρατήσεις το περιφημο κάθε τρεις ώρες πρεπει να τρώνε ή αν θα το ταΐσεις, όταν εκείνο ξυπνήσει από μόνο του. Από όσο ξέρω πλεον λένε να μην το ξυπνάς, έτσι κι αλλιώς θα ξυπνήσει αυτό από μόνο του.
Γίνεται αν το μωρό στον ύπνο προσπαθεί να φάει (φαντάζομαι μιλάμε για θηλασμό), αλλά δεν είναι εκεί το θέμα. Εφόσον η ερωτώσα λέει όχι, η πεθερά δεν έχει κανένα δικαίωμα να επιμένει στην αποψάρα της.
Η πεθερά σου μεγάλωσε τα παιδιά της. Σειρά τώρα δική σου και του άνδρα σου.
Που την είδες εσύ την “άριστη σχέση”; Εάν την είχες δε θα έγραψες εδώ, θα της μιλούσες.
Άριστη σχέση δεν υπάρχει, υπάρχουν υγιείς σχέσεις όταν και τα δύο μέλη είναι ισότιμα. Εδώ έχουμε ένα κλασσικο παράδειγμα “yes ma’am” και εσύ το λες άριστη σχέση;
Ακριβώς και μάλιστα σε βάρος ενός βρέφους το οποίο δεν προστατεύει κανείς.
Για πολλά χρόνια η ενδεδειγμένη από τους παιδιατρους στάση για τα βρέφη ήταν μπρούμυτα, με το κεφαλάκι στο πλάι. Όταν γέννησα την κόρη μου, μας έλεγαν να την ξαπλώνουμε στο πλάι, εναλλάξ, με στήριξη μαξιλαριού ή με ειδικό “σφηνάκι. Όταν ήταν ο γιος μου νεογέννητο (3 χρόνια μετά από την κόρη μου) και μέχρι σήμερα, απο το Παιδιατρικό πρωτόκολλο συνιστάται η πρηνής στάση (ανάσκελα), για να μπορεί το μωρό να αντιδράσει αντανακλαστικά φέρνοντας στο πλάι το κεφαλάκι του σε περίπτωση εμετού. Η πεθερά σου, όμως, διατείνεται ότι “ξέρει καλύτερα” τι πρέπει να κάνεις με το μωρό γενικώς, επειδή έγινε μάνα… Διαβάστε περισσότερα »
Επίσης, κανένας μας δεν γεννιέται γονιός – ιδιοφυία, δεν αποκτάμε τέτοια ιδιότητα όταν γινόμαστε γονείς ούτε και γινόμαστε τέλειοι ποτέ. Οι αγωνίες, οι αμφιβολίες και οι αποφάσεις μας είναι εκείνες που χτίζουν τον γονεϊκό μας ρόλο και αυτό δεν μπορεί κανένας μας να το αποφύγει ούτε να αφήσει την ευθύνη σε τρίτους, όσο και αν τους αγαπάμε ή τους εκτιμούμε. Κάντε αυτό που κρίνετε σωστό, κατά περίπτωση και με τις συμβουλές των ειδικών που εμπιστεύεστε!
Υ.Γ. Για το προηγούμενό μου σχόλιο: “…αν αντιδράσει…..χειριστικά” (και όχι διαχειριστικά προφανώς, άτιμε κορρέκτορα)! Το δε… “έδρις” αντί για “εσείς”, ειλικρινά με ξεπερνάει!
Καλέ, εγώ να δεις τι έπαθα!🤣🤣
Ή είμαστε… γλωσσ-οπλάστρες ή δεν είμαστε!
Η λογική της πεθεράς “Και τι ξέρουν οι γιατροί;”
Κάτι που σπάνια συζητιέται είναι το πόσο εύκολα ξεχνιούνται οι μικρολεπτομέρειες της φροντίδας ενός βρέφους, που εκείνη τη στιγμή νομίζεις πως δε θα τις ξεχάσεις ποτέ. Ο γιος μου είναι μόλις τεσσάρων χρονών κι έχω νταντέψει κι ένα σωρό ανίψια και βαφτιστήρια, όλα κάτω των 7 ετών, και ήδη έχω ξεχάσει. Αν μου πεις τώρα να ντύσω, να αλλάξω, να μπανιάρω ή να κοιμίσω νεογνό ή μωρό της αγκαλιάς, θέλω φτου κι από την αρχή οδηγίες λες και δεν έχω ξαναδεί μωρό. Ε, τι να θυμάται η πεθερά μετά από 30-35 χρόνια; Απλώς νομίζει ότι ξέρει, όπως νόμιζε και η… Διαβάστε περισσότερα »
Επειδη μπερδευτηκα : τελικα ποια τελικα ειναι η σωστη σταση και ποια η σταση της τελευταιας μοδας; Και δεν το λεω ειρωνικα. Για το πλαι παντως, και με υποστηριγμα, εχουν ακουστει περιπτωσεις μωρων που πεθαναν. Ανασκελα θυμαμαι οτι δεν μπορουν να αναπνευσουν, εχουν και το βαρος τους και πιεζονται οι πνευμονες και η καρδια. Νομιζω στην Αμερικη, καποια παρουσιαστρια, 40 μερες μετα την γεννα της, την παροτρυνε ο συζυγος να βγει μια βολτα και οταν γυρισε το μωρο ηταν νεκρο γιατι ο συζυγος το ειχε πανω του ξαπλωμενο και ανασκελα, με αποτελεσμα να δυσκολευεται να αναπνευσει Εχω μεινει στην σταση… Διαβάστε περισσότερα »
Τα πολύ μικρά μωρά που δεν στηρίζουν ακόμα το λαιμό τους μόνα τους, αν ο λαιμός γείρει προς τα πίσω όντως κινδυνεύουν γιατί δεν περνάει ο αέρας από τους αεραγωγούς. Ίσως συνέβη κάτι τέτοιο, αν το είχε ξαπλωμένο επάνω του χωρίς να του στηρίζει το κεφαλάκι. Αχ το καημένο…
“Σας αγαπώ, σας εκτιμώ αλλά εγώ μεγαλώνω το παιδί μου και όχι εσείς. Αν χρειαστώ τις συμβουλές σας, να είστε σίγουρη ότι θα σας ρωτήσω”
Κακώς την έχεις αφήσει να παρέμβει τόσο πολύ. Τι θα πει δεν ασχολείσαι με το παιδί σου όσο είναι η πεθερά σου παρούσα;;;Συγγνώμη για το ύφος μου αλλά πραγματικά οι πεθερές που τα ξέρουν όλα μου χτυπάνε ολόκληρο το νευρικό σύστημα ταυτόχρονα. Το παιδί είναι δικό σας, αυτή το δικό της το μεγάλωσε. Αφού σε υποστηρίζει και ο άντρας σου σε αυτό, ξεκαθαρίστε της πως ο ρόλος της είναι γιαγιά, όχι μάνα. Δεκτές οι συμβουλές ως γιαγιά αλλά μέχρι εκεί. Έχετε κι εσείς αντίληψη να καταλάβετε πώς πρέπει να το μεγαλώσετε αλλά έχετε και τον τελευταίο λόγο στην ανατροφή του… Διαβάστε περισσότερα »
Τα γνωστά…δυστυχώς τα έφαγα με το κουτάλι με το πρώτο μου παιδί από φόβο μη γίνω δυσάρεστη. Και ούτε καν την αγαπούσα/εκτιμούσα. Αν γύριζα το χρόνο πίσω θα έκοβα τελείως τις επισκέψεις κι ας παρεξηγηθεί όσο θέλει. Αμάν πια με το πατρονάρισμα των νέων μαμάδων από μάνες και πεθερές. Μπορεί να τα παραλέω, αλλά θεωρώ ότι από κάτω, πέρα από την ανάγκη ελέγχου, κρύβεται φθόνος…
Να της πεις “κυρία πεθερά αλλάξανε τα πράγματα από τότε που έχεις κάνει παιδιά και από τώρα είμαι εγώ η μαμά και άσε με να κάνω αυτά που ξέρω καλύτερα “. Κόφτα από τώρα γιατί δεν θα αλλάξει ποτέ αυτό..