Αγαπητή «Α, μπα»: Η μόνη λύση είναι ο ψυχολόγος 51

1.Αγαπητή α μπα καλησπέρα. Θέλω να ρωτήσω.. Τους ανταγωνιστικους ανθρώπους πως τους χειριζόμαστε? Προσωπικά δε μπορώ να με κατατάξω σε αυτούς.. Σε μια κλίμακα στο 5 θα με έβαζα στο 2 νομίζω αρκετά αντικειμενικά. αλλά.. όταν βρεθώ απέναντί τους, με αυτά που ακούω, αυξάνει το κοντέρ και κάνω ο, τι μπορώ για να τους προκαλώ. Φαντάζομαι δεν είναι το πιο έξυπνο γιατί τελικά πληγωνομαι με τον τρόπο που εξελίσσονται οι συζητήσεις.. Πρέπει να το δουλέψω με τον εαυτό μου μόνο και να μην ασχολούμαι ή μπορώ κάπως το χειριστώ και να τους βάζω στη θέση τους όπως πολύ θα ήθελα να κάνω και ας μην είναι η δουλειά μου.

2.Γεια σου Α,μπα! Είμαι σε σχέση εδώ και οχτώ χρόνια εγώ 30 αυτός 35 πλέον…εγώ μένω μόνη μου εδώ και 8 χρόνια σχεδόν και συνέχεια του ζητούσα να έρθει να μείνουμε μαζί, αλλά συνέχεια έβρισκε διαφορες δικαιολογίες μέχρι που ήρθε πριν ένα χρόνο και έμεινε τελικά λόγο καραντίνας φάση…εγώ πια κουρασμένη απο τα παρακάλια αλλά και γενικά στο ότι ποτέ δεν έχω κάτι παραπάνω στην σχέση μου που μου δίνει ασφάλεια και με τις πολλές ανασφάλειες μου , μίλαγα με ένα παιδί στο φασεμπουκ χωρίς όμως σκοπό να γίνει κάτι με τον άλλον απλα για επιβεβαίωση! Κάποια στιγμή ψαχουλευοντας το φασεμπουκ μου τ είδε και έγινε χαμός! Τι κι αν ζήτησα συγγνώμη για το τρόπο που αντιμετώπισα την κατάσταση μεταξύ μας το ότι έπρεπε να του μιλησω και όχι να φτάσω σε κατάσταση να μιλάω με τον άλλο και τι δεν του έχω εξηγήσει πια εκείνος δεν λέει να γυρίσει σε εμάς… Έπειτα από δύο μήνες τώρα έρχεται 2-3 φορές την εβδομάδα και κοιμάται με φιλάει μου λέει ότι μ αγαπάει αλλά δεν μπορούν να του φύγουν οι αμφιβολίες ότι δεν έγινε κάτι παραπάνω από φλερτ…και δεν ξέρω τλ ακριβώς τι είμαστε τώρα μαζί ? Προσπαθούμε ?! Γιατί όσες φορές παμε να το συζητήσουμε εκείνος δεν μου δίνει κάποια ξεκάθαρη απάντηση ώστε να προχωρήσω κ εγώ παρακάτω όσο κ αν με πονάει. έχει καταρρεύσει ο κόσμος μου και δεν ξέρω πως να ζήσω χωρίς αυτον. Τον αγαπάω τόσο πολυ. Δεν ξέρω πως έφτασα να κάνω αυτά που κοροϊδεύω !!! Τι να κάνω πως να τα χειριστώ από δω κ πέρα ?!

3.Χαιρετώ όλη την παρέα! Ίσως θ πρέπει ν απαντηθεί απο ψυχολόγο η ερώτηση μου, αλλά εγώ θα τη θέσω και όλες οι απαντήσεις είναι καλοδεχούμενες! Έχω μεγάλο άγχος-φόβο απόρριψης αλλά αντίστροφα. Δηλαδή δεν με φοβίζει να με απορρίψει κάποιος, αλλά φοβάμαι να έρθω στη θέση να απορρίψω εγώ κάποιον. Το έχετε ξανακουσει αυτό βρε παιδιά; Έχω φτάσει σε σημείο να μην θέλω να βγω ραντεβού αν δεν μου αρέσει ΠΟΛΥ ο άλλος γιατί φοβάμαι οτι μπορεί τελικά ν μην κάνουμε κλικ και να πρέπει να το λήξω. Και φυσικά, επειδή δεν συμβαίνει συχνά να μου αρέσει κάποιος ΠΟΛΥ έτσι απο την πρώτη στιγμή, δεν βγαίνω κ πολλά ραντεβού όπως καταλαβαίνετε!! Σε άλλους τομείς δεν μπορώ να πω ότι λειτουργω έτσι. Δηλαδή θα τα πω κ τα όχι μου στην παρέα αν δεν θέλω να ακολουθήσω σε κάτι ή στη δουλειά μου ή σε αλλες περιπτώσεις τέλος πάντων που μπορεί ν χρειαστεί ν απορρίψω κάποιον ή κάτι. Αλλά στο θέμα του φλερτ με αγχωνει παρά πολύ η ιδέα να χρειαστεί να πω σε κάποιον οτι δεν ενδιαφέρομαι.

4.Τον θελω αλλα φοβαμαι μην κολλήσω κοβιτ.. Καλησπερα αγαπητή α μπα.ειμαι μια γυναικα με αρκετές φοβίες και επέκταση ενοχες .το πρόβλημα μ με της αρρώστιες προήλθε απο τ γέννηση τ παιδιού μημ τ μεταδώσω κατι.το προβλημα ειναι οτι γνωρισα εναν ανδρα π με ενδιαφερει πολυ και δεν ξερω αν πρεπει να συνεχίσω να τον βλέπω μην μ μεταδώσει καππια στιγμη κοβιτ.εγω εκανα εμβολιο μια δωσει και αυτος εχει περασει είδη κοβιτ.οπως καταλαβενεις δεν μπορω να παρω τ αππφαση τ πρεπει να κανω.βοήθεια σε παρακαλώ.

5.Αγαπητή Α, μπα, αποφάσισα να σου γράψω κι εγώ ψάχνοντας λύση επι των προβληματισμών μου… Είμαι ένας άνθρωπος νεαρής ηλικίας που λόγω των συνθηκών στη ζωή μου, έπρεπε να είμαι πάντα η δυνατή, για να μπορώ να επιβιώνω. Με την οικογένεια δεν συνεννοούμαι ιδιαίτερα, δεν υπάρχει οικονομική ευχέρεια (μέχρι στιγμής τουλάχιστον), δεν υπάρχει σταθερή δουλειά, δεν υπάρχουν έμπιστοι φίλοι, δεν υπάρχουν αρκετές γνωριμίες μήπως βρώ κι εγώ μια άκρη να πιαστώ κάπου να ξεκινήσω, να δικτυωθώ. Ωστόσο , κάπως τα καταφέρνω μέχρι τώρα και έχω πετύχει πολλά με άπειρη προσπάθεια, με δυσκολίες, με πολύ κόπο και ιδρώτα στην κυριολεξία και μετρώντας τα ευρώ ένα ένα. Με πολύ αργά και μικρά μεν αλλά τουλάχιστον σταθερά βήματα προς αυτό που αγαπάω. Απλώς μερικές φορές, βλέπω γύρω μου πόσο ευκολότερα είναι όλα για τους ανθρώπους που έχουν οικονομική άνεση. Δεν χρειάζεται καν να προβληματιστούν για το πού, πώς θα σπουδάσουν(υπάρχουν τα ιδιωτικά, το εξωτερικό κλπ), πού θα δουλέψουν, με τί χρήματα θα νοικιάσουν σπίτι, πάνε εκδρομούλες, κάνουν 2-3 χόμπι μαζί, εξάλλου λεφτά έχουν η μαμά και ο μπαμπάς. Ας τα έχουν με γειά τους με χαρά τους. Τα σκέφτομαι όλα αυτά και νιώθω τόση αδικία, ως προς αυτό που θέλω να κάνω στη ζωή μου και είναι και ένας χώρος όπου αν δεν έχεις χρήματα είναι πολύ δύσκολο να εισχωρήσεις και να κάνεις κάτι. Όχι όμως ακατόρθωτο…παρ’όλα αυτά, αυτή τη στιγμή αισθάνομαι σαν να είμαι ένα σαραβαλάκι που με προσπερνάνε συνεχώς πανάκριβα αγωνιστικά αυτοκίνητα. ήρθε και ο κορωνοιος και έδεσε το γλυκό…δουλειές και χρήματα με το σταγονόμετρο για τον περισσότερο κόσμο. Και πίστεψέ με δεν είναι οτι ζηλεύω τον πλούτο κάποιου…Είναι ότι έχω μέσα μου άπειρη ενέργεια να διοχετεύσω, δημιουργία, έμπνευση και όρεξη για δουλειά αλλά χτυπάω πόρτες και μου κλείνουν στα μούτρα, είμαι καλοπροαίρετη και συναντάω ζήλεια και απαξίωση, έχω το ταλέντο και τα προσόντα αλλά προηγείται σχεδόν πάντα η “κυρία κοκοβίκου” που έχει το μέσον…Και κάθομαι και σκέφτομαι , μισό λεπτό: Αφού αξίζω κι εγώ, αφού μπορώ κι εγώ και καλύτερα μάλιστα, αφου , αφού, αφού…Γιατί;;;; Μάλλον γνωρίζω αυτό που λέγεται σύστημα και μου έχει πέσει κάπως βαρύ και αχώνευτο, δεν ξέρω… Μπορείς να με βοηθήσεις; (χωρίς να με στείλεις σε ψυχολόγο…) Νομίζω έχω ανάγκη μια καλή κουβέντα και κάποιον να μου πεί, μην ανησυχείς, συνέχισε και θα τα καταφέρεις .

Η καλή κουβέντα δεν είναι αυτό που χρειάζεσαι.

6.Αγαπητή α,μπα ήθελα πάντα να σε ρωτήσω… Κόλλησα και προσπαθω να ξεκολλησω. Εδώ και ένα 6 Μηνο σχεδόν έβγαινα με έναν τυπο ο οποίος είναι παντρεμένος και το έμαθα τώρα έχει μια βδομαδα . Εννοείται το εκοψα κατευθειαν όταν το έμαθα. Αλλά συνεχιζω και τον σκέφτομαι παρα πολυ. οσες προσπάθειες κ αν κάνω να το αλλαξω. Άργησα πολυ να προχωρησω από την τελευταία μου σχέση για χρόνια είχα πεσει σε κατάθλιψη μου είχε φερθεί άσχημα και μετά ήταν αυτός που έμαθα ότι έμαθα τελευταία. Δεν τα παει καθόλου καλα με τη γυναίκα του μου είπε αλλά και παλι δεν μπορώ να συνεχίσω. Αισθάνομαι παρα πολυ απογοητευμένη και είμαι και μόνη σε άλλη πολη. Ευχαριστώ

7.Α,μπα μου, πρώτα από όλα σε ευχαριστώ για όσα κάνεις για εμάς όλα αυτά τα χρόνια! Με τον σύντροφό μου σκεφτόμαστε σιγά σιγά να προχωρήσουμε το θέμα “παιδιά”. Ενώ όμως εγώ λάτρευα και λατρεύω τα παιδιά, τώρα που έχω μπει στη διαδικασία να σκέφτομαι το θέμα πιο σοβαρά έχω προβληματιστεί ως προς το εξής: δεν ξέρω αν θα μπορώ να τους προσφέρω στήριξη και αποδοχή ό,τι και να γίνει. Δεν νομίζω ότι θα μπορώ να στηρίξω πχ. έναν μισογύνη, έναν ρατσιστή, έναν βιαστή. Και για πιο “απλές” όμως περιπτώσεις, πώς θα το διαχειριστώ αν δεν συμπαθώ τα παιδιά μου ή αν πχ. έχω δύο παιδιά και συμπαθώ μόνο το ένα; Σκέφτομαι να πάω σε ψυχολόγο για να συζητήσω αυτούς τους προβληματισμούς, αλλά θα ήθελα πολύ και τη γνώμη σου: μέχρι ποιο σημείο πρέπει να φτάνει η άνευ όρων αποδοχή των παιδιών από τους γονείς;

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News