Αγαπητή αμπα, Η φίλη μου μου είπε ότι η μαμά της βρίσκεται σε τελικό στάδιο καρκίνου ύστερα από ένα μεγάλο κύκλο χημειοθεραπειών και εγχειρήσεων. Θέλω πάρα πολύ να της σταθώ όσο μπορώ σε αυτό αλλά καθώς και η ίδια είναι αρκετά εσωστρεφής άνθρωπος, ο μόνος τρόπος που μπορώ να σκεφτώ ειναι με το να είμαι εκεί για αυτήν και να προσπαθώ να κάνουμε πράγματα ώστε να ξεχνιέται λίγο από αυτό που περνάει. Μου φαίνεται ότι αυτό δεν αρκει και δεν ξέρω πως να τη κάνω να καταλάβει ότι μπορεί να μου μιλήσει αν θελήσει χωρίς να τη φέρω σε άβολη θέση και δεν ξέρω αν θα πρέπει να την ρωτάω για την εξέλιξη της μαμάς της ή να την αφήσω να με πει μόνη της ότι επιλέξει . Θα ήθελα να πω ότι είμαι 18 χρόνων και δεν έχω αντιμετωπίσει ξανά μια τέτοια κατάσταση.
-Φίλη
Ούτε η φίλη σου.
Για να καταλάβει ότι μπορεί να σου μιλήσει αν θελήσει, πρέπει να της πεις καθαρά και ρητά ότι μπορεί να σου μιλήσει αν θέλει, αρκεί να το εννοείς. Δεν χρειάζεται να κάνεις κάτι άλλο, αλλά μην πιστέψεις ότι είναι λίγο. Είναι πολύ δύσκολο. Αυτά που θα θέλει να πει θα είναι πάρα μα πάρα πολύ δυσάρεστα και μπορεί να αντιδράσεις με τάσεις φυγής. Μπορεί να νιώσεις ότι δεν αντέχεις άλλο τον πόνο. Αν πιστεύεις ότι μπορείς να το κάνεις, κάνε το. Θα γίνετε και οι δυο καλύτεροι άνθρωποι με αυτή την διαδικασία.
(Βέβαια, δεν ξέρεις αν μπορείς να το κάνεις, μέχρι να βρεθείς σε αυτή τη θέση. Εγώ μόνο να σε προειδοποιήσω μπορώ).
Δεν χρειάζεται να ξεχνιέται. Δεν γίνεται να ξεχνιέται. Μπορεί ακόμα και να γελάσει με ένα αστείο, αυτό δεν σημαίνει ότι ξεχνιέται. Ούτε γίνεται να ξεχνιέται, ούτε είναι καλή ιδέα. Πρέπει να επεξεργάζεται, και εσύ μπορείς να συμπαρασταθείς στην διαδικασία. Δεν μπορείς να την απαλλάξεις ή να την γλιτώσεις από αυτή.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Στείλε της ένα μήνυμα όπου θα της λες ότι εισαι πάντα διαθέσιμη για κουβέντα. Και να τη ρωτάς πώς ειναι η μαμά της, πώς ειναι η ίδια και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας αν υπάρχουν. Μην κάνεις ότι δεν υπάρχει το πρόβλημα, γιατί για τη φίλη σου υπάρχει. Επίσης μικρές κινήσεις νοιαξίματος νομίζω θα την κάνουν να νιώσει καλύτερα, χωρίς όμως να επεμβαίνεις ή να απαιτούν πολύ από το χρόνο της. Ρωτα αν χρειάζεται να της κάνεις κάποια εξωτερική δουλειά πχ που εκείνη δεν προλαβαινει ή δεν έχει διάθεση. Φτιάξε της ένα κεικ ή πάρε της καφέ ή ένα βιβλίο… Διαβάστε περισσότερα »
Τι όμορφη απάντηση Φούστα, “μικρές κινήσεις νοιαξίματος”….
Αχ ναι, πολύ σωστά τα λες, και πόσο συμφωνώ με την τελευταία πρόταση.
Τι ζεστό και χρήσιμο που ήταν αυτό 😊❤
να, κάτι τέτοια διαβάζω κι έχω αρχίσει να σας αγαπώ όλες εδωμέσα
Φούστα έχοντας χάσει( στα 23 μου ) πριν λίγους μήνες τον μπαμπά μου από καρκίνο, έχω να σου πω πως θα ήθελα 2 άτομα στην ζωή μου να είχαν κάνει αυτό που έγραψες. Τόσο απλό και τόσο απίστευτα σημαντικό για εκείνον που το περνάει. Έχω φίλους που με αγαπάνε κ προσπαθούν να με στηρίξουν, αλλά οι περισσότεροι δεν ξέρουν πώς να διαχειριστούν τον-κάποτε μονίμως χαρούμενο- εαυτό μου,που τώρα είναι βουτηγμένος στην λύπη. Έκανα λογαριασμό για να σχολιάσω στο σχόλιο σου και να πω για την κοπέλα τα εξής: το μεγάλο βήμα το έκανες. Θέλεις ειλικρινά να την βοηθήσεις! Μίλα της… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν επιβεβαιώνει τη φιλία σας το να σου μιλήσει, δεν είναι απόδειξη ότι σε θεωρεί καλή της φίλη, αυτό πρέπει να το θυμάσαι για να μην την πιέσεις άθελα σου. Η δική μου εμπειρία, ως εσωστρεφής μιλάω, είναι ότι οι φίλες που μου στάθηκαν δε μου είπαν ποτέ “εδώ είμαι αν θέλεις να μιλήσεις” και για να είμαι ειλικρινής, εμένα σχεδόν με ενοχλεί αυτή η κουβέντα και θα εξηγήσω παρακάτω γιατί. Οι άνθρωποι που ήταν εκεί, ήταν εκεί. Με δική τους πρωτοβουλία, δηλαδή με έψαχναν χωρίς να γίνονται φορτικές (ένα τηλ ή μήνυμα την ημέρα ή αραιότερα, αναλόγως τον ρυθμό… Διαβάστε περισσότερα »
Σ ευχαριστω γι αυτο το σχολιο, Ποντια, ειδικα για την τριτη πραγραφο, ειναι οσα βιωνα και σκεφτομουν τον τελευταιο διαστημα και δεν ηξερα πως να βαλω σε σειρα. Το εκανες εσυ για μενα. Σ αυτη την περιοδο πενθους που περνω (αν και δεν προκειται περι ασθενειας), ακουσα πολυ συχνα το «ειμαι εδω για να μιλησεις», παντα απο «φιλους» που δεν ηταν τελικα εκει. Δεν το ακουσα ποτε απ αυτους που τελικα ηταν.
@Ποντια: Είναι τόσο γλυκός ο τρόπος που εκφράζεσαι και τόσο to the point.
@Queen: Λείπεις. Τώρα βλέπω τον λόγο. Λυπάμαι πολύ που ζεις δύσκολα. Ελπίζω να το βιώσεις όσο πιο ομαλά γίνεται και να νιώσεις σύντομα καλά.
Σ ευχαριστω πολυ, este! ❤️
Πολύ πολύ ωραίο και συγκινητικό σχόλιο, Πόντια, που γεννήθηκε μέσα από το δικό σου πόνο.. Ιδίως αυτό που είπες ότι δεν πρέπει να καταλήγει να παρηγορεί ο ο άνθρωπος που πονά τους φίλους του, και ότι δεν είναι σε θέση να παίρνει πρωτοβουλίες.. Αλλά και αυτό για την κατανόηση και την ανοχή μετά, που γράφεις, είναι πολυ σημαντικό, γιατί όταν για τον περίγυρο θα έχει τελειώσει όλη η ιστορία και μπορεί να περιμένει να σε δει κάποια στιγμή να επανέρχεσαι σε μια πρότερη “φυσιολογική κατάσταση”, για σένα δεν θα έχει τελειώσει τίποτα.
Συμφωνώ απόλυτα. Το «είμαι εδώ αν θες να μιλήσεις» ειδικά σε κλειστούς ανθρώπους δεν μου φαίνεται καλή ιδέα. Νομίζω ότι χρειάζεται μια διακριτική παρουσία και ανάλογα με το τι σου δείχνει και ο άλλος πράττεις. Άλλοι θέλουν απλά παρέα, άλλοι θέλουν να ξέρουν ότι η ζωή συνεχίζει τη ρουτίνα της, άλλοι θέλουν να μιλάνε γι αυτό που τους συμβαίνει. Θέλει με ησυχία να πιάσεις τα μηνύματα, μην πιέζεις καταστάσεις.
Έχω και εγώ παρόμοια ιστορία με την φίλη σου. Η μητέρα μου πέθανε όταν ήμουν 18, μετά χρόνια ασθένειας. Ήμουν και εγώ εσωστρεφής με τα συναισθήματα μου, και κάπως απομακρη. Χαίρομαι που σε νοιάζει να της σταθείς. Δεν μπορώ να σου πω πρακτικα τι να κάνεις, γιατί δεν είμαι η φίλη σου και οι συνθήκες αν και ακούγονται παρόμοιες, ποτέ δεν είναι ακριβώς ίδιες. Προσπαθησε να καταλάβεις όχι τι θα ήθελες εσύ και εγώ, αλλά αυτη. Αυτό που είπε η Α,μπα κ όντως ισχυει, είναι ότι είναι πολύ δύσκολο να ξεχαστεί. Και δεν υπάρχει και λόγος. Μόνο κακό θα της… Διαβάστε περισσότερα »
To πιο χρήσιμο και συγκινητικό σχόλιο!
Να σαι καλά, Alex, και να σου δώσει η ζωή όλες τις χαρές που σου χρωστάει. 😍💖
Alex με συγκίνησες. Ελπίζω να είσαι καλά τώρα.
Ευχαριστώ πολύ αράχνη και este.
Οταν φτάσει να ειναι στα τελευταία στο νοσοκομείο και η φίλη σου είναι σύνοδος, να περνάς κάθε μέρα να της πηγαίνεις φαγητό και ό,τι άλλο χρειάζεται αλλά να συναντιέστε έξω από το νοσοκομείο, στο προαύλιο, σε κάποιο κυλικείο ή παγκακι. Να ξέρει ότι έχει στήριγμα. Καλή δύναμη και στις δύο σας. Μετά την απώλεια, να είσαι εκεί και να προσέχεις γιατί παρατηρείται συχνά σε τόσο νεαρά άτομα μετά το θάνατο γονιού να εμφανίζουν περίεργες συμπεριφορές και να κάνουν πράγματα που γι’ αυτά μπορεί αργότερα να μετανιώσουν. Είναι καλύτερα να ζήσει το πένθος σε όλες τις φάσεις του παρά να κάνει… Διαβάστε περισσότερα »
Λυπάμαι για αυτο που πέρασες, μεταξύ άλλων ειναι ενα μεγάλο κόσκινο αυτη η εμπειρία και μένουν οι πιο εκλεκτοί στο τέλος.
Αγαπητή Φίλη, δεν μπορώ να σου πω με σιγουριά τι ισχύει για κάθε άνθρωπο γιατι ο καθένας βιώνει τον πόνο διαφορετικά. Στα 18 μου εχασα τον πατερα μου, χωρίς να το περιμένω. Το μόνο που ζητησα τότε απο την κολλητή μου ηταν οταν βλεπόμαστε να μου λεει τα νεα της, του σχολείου, να ξεχνιέμαι, ηθελα να ειναι διπλα μου με αυτον τον τροπο. Το χειρότερο που μπορεις να κανεις σε εναν άνθρωπο που διαχειριζεται το πενθος ειναι να κρίνεις το τι χρειαζεται. Δεν αντιδρουν ολοι με τον ιδιο τροπο και δεν περιμενουμε το ιδιο απο ολους. Απο καποιον μπορει να… Διαβάστε περισσότερα »
Η ερώτησή σου βγάζει ειλικρινές ενδιαφέρον και νοιάξιμο για την φίλη σου, οπότε είμαι σίγουρος ότι θα κάνεις ό, τι καλύτερο μπορείς για να της σταθείς. Δεν υπάρχει συνταγή για αυτά τα πράγματα, είναι αχαρτογράφητα νερά η απώλεια και το πένθος. Ο κάθε άνθρωπος το βιώνει με το δικό του τρόπο και με τους δικούς του χρόνους. Αυτό που μπορείς να κάνεις είναι να είσαι εκεί και να τη στηρίζεις, να τη ρωτάς τι έχει ανάγκη και να της δίνεις χώρο όποτε το χρειάζεται. Είναι πολύ σημαντικό να ξέρει ότι δεν είναι μόνη της σε αυτές τις τόσο δύσκολες στιγμές.
Φαίνεται ότι νοιάζεσαι και θέλεις να βοηθήσεις στην πράξη, όχι στα λόγια. Νομίζω περισσότερο θα χρειαστεί ένα άτομο να την ακούσει, γι αυτό προσπάθησε να μην την κρίνεις. Έχει κατά κάποιο τρόπο τον χρόνο να συνειδητοποιήσει ότι χάνει έναν γονιό, αλλά δεν ξέρεις πως θα αντιδράσει μετά. Μπορεί να κλειστεί στον εαυτό της, μπορεί να μην αισθάνεται τίποτα γιατί π.χ έχει να στηρίξει τον άλλο γονιό ή αδέρφια κλπ., μπορεί στην τελική να σου πει ότι νιώθει τύψεις επειδή…νιώθει καλύτερα. Μην την κρίνεις! Θα θέλει χρόνο να επεξεργαστεί πολλά πράγματα στην πορεία. Δυστυχώς δεν είναι μόνο το ακριβώς πριν και… Διαβάστε περισσότερα »
Σε αυτές τις περιπτώσεις υπάρχουν και άπειρα πρακτικά θέματα, που χρειάζονται χέρια και χρήματα. Χρήματα δεν μπορείς να προσφέρεις λογικά, γιατί είσαι 18 χρονών, δες αν μπορείς να προσφέρεις κάτι σε πρακτική βοήθεια. Ούτε μπορείς να φανταστείς τι ανακούφιση μπορεί να είναι τέτοιες ώρες ένα τάπερ ή να προσφερθείς να την πας κάπου εσύ ή ένας γονιός σου με το αυτοκίνητο. Ή να σου δώσει τα χρήματα να πας ένα σουπερμάρκετ. Τα απλά, τα καθημερινά στις δύσκολες ώρες μπορεί να είναι πιο σημαντικά από μία καταθλιπτική συζήτηση. Δες τι μπορείς να κάνεις.
Μπράβο σου που ψάχνεις πώς να βοηθήσεις τη φίλη σου. Εξαιρετικές οι απαντήσεις και, εκτός αν μου ξέφυγε, θα ήθελα να προσθέσω μια: προσπάθησε να είσαι σταθερά εκεί για εκείνη κι όταν περάσει ο πρώτος καιρός. Έχω πολλά παραδείγματα από περιπτώσεις όπου φίλοι ήταν παρόντες τις πρώτες μέρες της απώλειας, τυπικά μέχρι και το μνημόσυνο, και μετά αρχίζουν να αραιώνουν. Το σημαντικό λοιπόν είναι να είσαι εκεί και στους τρεις, στους πέντε μήνες, γιατί τότε η φίλη σου θα αρχίσει να νιώθει πόση διάρκεια έχει το πένθος και το κενό. Και επειδή είστε ακόμα έφηβες αν και ενήλικες, ρίξε μια… Διαβάστε περισσότερα »