Καλησπέρα σας , ελπίζω να είστε καλά! Είμαι 22 και μένω ακόμα με τους γονείς μου με τους οποίους έχω πρόβλημα. Συγκεκριμένα το έχω με τη μάνα μου και λέγεται “προσωπικός χώρος”. Να προσθέσω πριν ξεκινήσω πως οι μισές πόρτες του σπιτιού , συγκεκριμένα της κουζίνας , του δωματίου μου και του μπάνιου είναι συρόμενες και χωρίς κλειδιά. Η μάνα μου που λέτε ήταν και είναι ένα αδιάκριτο άτομο και σε γενικές γραμμές δεν καταλαβαίνει από όρια. Παλιότερα όσο ήμουν μικρότερη δεν με πείραζε αλλά πλέον το κακό της χούι με έχει αναστατώσει πάρα πολύ. Θα σας δώσω μερικά παραδείγματα. Πρώτο και αγαπημένο δεν χτυπάει ποτέ την πόρτα του δωματίου μου. Θα μπει ανα πάσα ώρα και στιγμή και θα αρχίσει να μου μιλάει φωναχτά για ότι της έχει έρθει.Για να καταλάβετε το τελευταίο περιστατικό ήταν ότι ενώ μιλούσα μέσω κλήσης με κάτι φίλους , μπήκε μέσα και μου έλεγε πως έπρεπε να αερίσω το δωμάτιό μου γιατί μύριζε. Ένιωσα μεγάλη ντροπή και μου έκαναν καζούρα οι φίλοι μου. ότι και να κάνω , να μιλάω, να βλέπω ταινία, να κοιμάμαι , θα ανοίξει και θα μπει μέσα χωρίς να χτυπήσει. Δεύτερο παράδειγμα και αρκετά ενοχλητικό είναι το μπάνιο. Αν κάνω μπάνιο δεν την νοιάζει , θα ανοίξει να βάλει μια πετσέτα μέσα ή θα ανοίξει να μου πει κάτι άσχετο το οποίο μπορεί να μου πει και από έξω. Μπορεί επίσης να κάνω την ανάγκη μου και θα μπει μέσα να πάρει κάτι από το ντουλάπι δίπλα μου. Το βράδυ κοιμάται αργά , έρχεται στο δωμάτιό μου να μου λέει άσχετα πράγματα πχ τι είδε στην τηλεόραση. Φυσικά δεν θα σχολιάσω καν πως το να αυνανιστώ δεν παίζει ως σενάριο από τη στιγμή που συνέχεια μπαινοβγαίνει γενικά σε όλο το σπίτι έως αργά. Πρέπει να φτάσει 4-5 η ώρα το πρωί για να μπορώ να αφιερώσω αυτές τις στιγμές στον εαυτό μου , με τα χίλια ζόρια φυσικά γιατί ως τότε έχω νυστάξει. Το ξέρω πως ίσως γελάσετε με το συγκεκριμένο αλλά έχω ανάγκες και καταπιέζομαι γενικά. Το τελέυταίο που θα αναφέρω είναι τα αγγίγματα. Σε αυτό ίσως με πείτε παράξενη αλλά θα το αντέξω. Η όλη κατάσταση με ενοχλεί τόσο πολύ που ακόμα και αν έρθει από πίσω μου χωρίς να την καταλάβω και με ακουμπήσει , εγώ τινάζομαι. Μπορεί να θέλει να πετάξει κάτι στο νεροχύτη ας πούμε αλλά θα στηριχθεί πάνω μου ή θα ερθει πάρα πολύ κοντά μου μερικές φορές να μου μιλήσει. Έχω προσπαθήσει να της μιλήσω , της έχω εκφράσει πως θέλω να έχω τον προσωπικό μου χώρο και πως τον παραβιάζει συνέχεια. Οι απαντήσεις που λαμβάνω είναι τύπου” ναι σιγά που θα περιμένω πότε θα τελειώσεις το μπάνιο για να βάλω την πετσέτα” ή “δεν μπορώ να χτυπάω την πόρτα για να σε ρωτήσω τι ώρα θα φάμε” . Καταλαβαίνω πως κάποιες φορές δεν μπορεί κάποιος να χτυπάει πόρτες και να περιμένει να του δώσεις την άδεια να μπει μέσα αλλά εδώ μιλάμε για τον κανόνα. Ειδικά στο μπάνιο απελπίζομαι, ντρέπομαι και κρύβομαι απότομα , μια φορά κόντεψα να πέσω γιατί μπούκαρε μέσα. Όταν της το είπα αργότερα μου απάντησε πως αν ντρέπομαι με το σώμα μου είναι δικό μου πρόβλημα και στην τελική δεν με βλέπει πρώτη φορά γυμνή. Έγραψα αρκετά και ελπίζω να μην σας κούρασα αλλά δεν ήξερα πως αλλιώς να περιγράψω τις καταστάσεις αυτές. Πλέον έχω γίνει πολύ αντιδραστική και με αποκαλεί “παράξενη”. Έχω κουραστεί να νιώθω αυτή την αίσθηση της απειλής και της καταπάτησης του ιδιωτικού μου χώρου και χρόνου. Έχω δοκιμάσει να την αγνοώ , να φωνάζω και να αντιδράω , να της μιλήσω όσο πιο καθαρά μπορώ αλλά δεν καταλαβαίνει και δεν θέλει να καταλάβει. Έχω απελπιστεί και δεν ξέρω τι άλλο να κάνω. Τελευταία νιώθω πως “αρρωσταίνω” με όλο αυτό το ζήτημα και ξεσπάω σε κλάματα όταν είμαι μόνη μου. Θα εκτιμούσα πολύ τις συμβουλές σου και των σχολιαστών.Ίσως εγώ έχω λάθος προσέγγιση στο θέμα και κάποιος τρίτος μου πει κάτι που δεν έχω σκεφτεί. Σας διαβάζω κάθε μέρα και λατρεύω τη στήλη σας! Φιλιά πολλά! ΥΓ: Ακόμα και όταν έρχεται το αγόρι μου να με δει πλέον δεν χτυπάει.Τον πρώτο χρόνο της σχέσης μας χτυπούσε αλλά πλέον δεν την νοιάζει.
-Τοκ τοκ , ποιός είναι ;
Πάρε σύρτη, κάρφωσε τον στην πόρτα σου, και κλείδωνε. Κάνε το ίδιο και στο μπάνιο.
Θα γίνει χαμός. Θα γίνει χαμός γιατί δεν είναι απλό, ότι «δεν καταλαβαίνει από όρια». Καταλαβαίνει μια χαρά, και θέλει να σε ελέγχει. Θέλει να ξέρει ότι της ανήκεις.
Είσαι 22, κάποτε πρέπει να κάνεις την επανάσταση σου. Το καλύτερο είναι να φύγεις από το σπίτι, αλλά φαντάζομαι ότι αυτό το ξέρεις. Ελπίζω να το μεθοδεύεις, και ελπίζω να μην περιμένεις να βγάλεις αρκετά ώστε να μείνεις μόνη σου σε ένα σπίτι που σου αρέσει. Βρες συγκάτοικο και μείνε σε κουτί παπουτσιών. Την εναλλακτική την ξέρεις.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Ο σύρτης είναι πράγματι η καλύτερη λύση. Δεν υπάρχει σωτηρία! Και να ξέρεις ότι το θέμα υησ αυτοϊκανοποίησης ήταν το πρώτο που μου ήρθε στο μυαλό.
Όχι σύρτη στις συρόμενες χρειάζεται γάντζος και να τον στερεώσει με βίδες που δεν πετάγονται αν τρανταξεις την πόρτα .
Δεν είναι απλά αδιάκριτη. Επίδειξη δύναμης κάνει. Απλά γιατί μπορεί. Κάτι τέτοια χαριτωμένα έκανε η μάνα μου στο γυμνάσιο, σήκωσα το σπίτι στον αέρα και μετά κλείδωνα. Εσύ δε μπορείς να κλειδώσεις με τις συρόμενες πόρτες, βάλε σύρτες. Τους εκπαίδευσα σε τέτοιο βαθμό που μια φορά που είχα πιαστεί ολόκληρη και δε μπορούσα να κουνηθώ από το κρεβάτι φώναζα από το δωμάτιό μου φρικαρισμένη που δε μπορούσα να κουνηθώ, και οι γονείς μου χτυπούσαν την πόρτα κι αφού έλεγα μπείτε μέσα μπείτε μέσα καθόντουσαν και οι δυο διστακτικοί στο κατώφλι ΜΗΝ τολμώντας να μπουν μέσα. Δεν είναι εύκολο αλλά γίνεται.… Διαβάστε περισσότερα »
Δυστυχώς για έναν νέο άνθρωπο στην Ελλάδα ο μισθός δεν φτάνει ούτε για τα προσωπικά είδη υγιεινής. Αν μπορέσει ποτέ με αυτά τα ποσοστά ανεργίας να βρει δουλειά.
Και άν είναι τυχερός να βρει δουλειά με οκτάωρη απασχόληση, γιατί το κολπάκι τα τελευταία χρόνια είναι τα τετραωράκια. Αποτέλεσμα? Τριαντάχρονοι να ζουν με την μαμά και τον μπαμπά.
Πραγματικά είναι τρομακτικό. Και το να μένεις με τους γονείς στα 30 και το να μην έχεις δουλειά και το να μην μπορείς να συντηρίσεις τον εαυτό σου. Το ζω με την αδερφή μου η οποία είναι 28, μένει ακόμα με την μητέρα μας και ψάχνει εδώ και 5 μήνες δουλειά και δεν έχει βρει τίποτα. Είναι απελπιστικό και δεν ξέρω ποιά είναι η λύση… Η δική μου συμβουλή σε όλα τα νέα παιδιά είναι να φύγουν εξωτερικό αλλά δεν είναι εύκολο και δεν ταιριάζει σε όλους.
Μου έρχεται στο μυαλό η σκηνή στο sex and the city με τη Σάρλοτ και τον άντρα της τον Τρέι που μπήκε η πεθερά Μακντουγκαλ απροειδοποίητα, όπως συνήθιζε, στην κρεβατοκάμαρα τους και τους έπιασε επί τω έργω κι από την τρομάρα της το έκοψε μαχαίρι αυτό το χούι.
ακριβώς αυτό σκέφτηκα κι εγώ!
η αγαπητή γράφουσα μπορεί να ξαπλώνει στο κρεβάτι με έναν δονητή ανά χείρας και να περιμένει το μπουκάρισμα. φυσικά αυτό μπορεί να γίνει και στο μπάνιο και γενικά να αυτοσχεδιάσει με τους χώρους και τα εργαλεία.
κάτι μου λέει ότι η αδιάκριτη μητερούλα θα αρχίσει να την παίρνει τηλέφωνο μέσα στο σπίτι, όταν θα χρειάζεται κάτι.
Θέλει να σε ελέγχει και να δείξει και σε όλους, εσένα, τους φίλους, τον φίλο σου, ότι της ανήκεις. Επίσης σου κάνει μία υπέρλαμπρη μετατόπιση ευθυνών για να σε αποπροσανατολίσει. Οι περιγραφές σου μου θυμίζουν τις πρώτες φορές που γύριζα από σπουδές στο σπίτι για διακοπές και μπούκαρε κάθε τρεις και λίγο και σκοτωνόμασταν…. Αυτό που έκανα, σαν γνήσιο τρολ(αλλά εγώ είμαι εγώ), και ήξερα ότι θα πιάσει στη δική μου μητέρα είναι να μπουκάρω το βράδυ στο δωμάτιο της(5 τα μεσάνυχτα) και να της λέω “ΚΟΙΜΑΣΑΙ? ελπίζω να καταλαβαίνεις τώρα τι με εκνευρίζει”. Η μητέρα μου πάντα μας έλεγε… Διαβάστε περισσότερα »
Εμένα η μαμά μου έμπαινε στο μπάνιο και έκανε και την ανάγκη της ενώ εγώ ας πούμε έλουζα τα μαλλιά, διάβαζε το ημερολόγιό μου, τα μυνήματα στο κινητό μου, κρυφάκουγε συνομιλίες με τον πατέρα μου, ήταν σαν μένω με στάζι μέσα στο σπίτι. Για εμένα η λύση ήταν να φύγω στα 19 από το σπίτι γιατί δεν άντεχα άλλο να μου καταπατάει έτσι τον χώρο και την ιδιωτικότητα μου. Βέβαια έφυγα με φωνές, τσακωμούς και κλάματα και μετά δεν μιλήσαμε για έναν χρόνο περίπου. Εάν δεν παίρνει από λόγια, θα πρότεινα σύρτη και εάν ούτε αυτό πιάσει θα πρότεινα να… Διαβάστε περισσότερα »
Με την μαμα μου ειμαστε πολυ ανετες ,κυκλοφορουμε γυμνες ,μπαινουμε στο μπανιο οταν ειναι η αλλη μεσα και αυτα ειναι οκ για εμας. Αλλα αυτο με την πορτα που μπαινει μεσα χωρις να χτυπησει και μιλαει ενω εγω μπορει να κανω χιλια δυο δεν το λυσαμε ποτε μεχρι που εφυγα απο το σπιτι. Εκτος αν της πω πολυ ξεκαθαρα συγκεκριμενες ωρες να μην μπει (που παλι μπορει να μπει αλλα προσεχτικα). Εμενα ειχε αλλα χουγια. Εμπαινε μεσα κ μου ανοιγε τις κουρτινες για να μπαινει ο ηλιος ενω εγω δεν ηθελα γιατι με εβλεπαν απ εξω. Ή μου συμμαζευε τα… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό ακριβώς. Και σε χαρτόκουτο ακόμα, αρκεί να έχεις την ελευθερία σου. Είναι αδιανόητο αυτό που ζεις και πόση υπομονή πια να επιστρατεύσεις. Είδα κι εγώ τον τίτλο, άλλη μια περίπτωση που οι γονείς δε σέβονται τον προσωπικό χώρο του παιδιού, σκέφτηκα. Αλλά το να μη μπορείς καν να πας στο μπάνιο σαν άνθρωπος χωρίς να έχεις στο νου σου ότι θα μπουκάρει ξαφνικά ο Τζακ Νίκολσον από τη Λάμψη είναι απ’τα άγραφα. Είναι ακραία παραβίαση. Και φυσικά ευθύνη έχει κι ο πατέρας που, ακόμα κι αν δεν κάνει τα ίδια, κλασικά καταλαβαίνω από αυτά που γράφεις ότι δεν παίρνει… Διαβάστε περισσότερα »
Λοιπόν έχω την εντύπωση ότι θα έπρεπε να υπήρχε ένα σεμινάριο για γονείς με παιδιά από 16 και άνω, γιατί πολλοί φαίνεται αγνοούν βασικά πράγματα για να μην πω ότι δεν τους ενδιαφέρει να κάνουν δουλειά με υον εαυτό τους καθόλου. Αμάν πια κάποιες κ κάποιοι!
Κι εμένα η μάνα μου είχε τη συνήθεια να μπαίνει στο δωμάτιο μου χωρίς να χτυπάει ποτέ ή να φωνάζει για να καταλάβω ότι έρχεται, μέχρι που μ έπιασε να βλέπω τσόντες στο λαπτοπ. Το έκρυψα γρήγορα φυσικά και δεν σχολιάστηκε κάτι, αλλά από τότε φώναζε από μακριά αν ήθελε κάτι χωρίς να ξαναμπει στο δωμάτιό μου ξαφνικά!